Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΕΣ/ΤΜΗΜΑ ΔΕΥΤΕΡΟ/582/2025

Η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης του εν εκκαθαρίσει ευρισκομένου αγροτικού συνεταιρισμού κατά της απόφασης του Εβδόμου Τμήματος, με την οποία είχε επικυρωθεί καταλογισμός 132.000,00 ευρώ. Ο καταλογισμός αφορούσε την ανάκτηση κοινοτικής ενίσχυσης λόγω μη τήρησης μακροχρόνιων υποχρεώσεων, όπως η διακοπή της παραγωγικής λειτουργίας και η μεταβίβαση του επιδοτηθέντος εξοπλισμού εντός της πενταετίας. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ορθώς απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί ανωτέρας βίας, καθώς δεν υπήρξε έγκαιρη ενημέρωση των αρμόδιων αρχών. Επίσης, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας (ne bis in idem), τονίζοντας ότι η δημοσιονομική ευθύνη είναι αντικειμενική και αποκαταστατική (και όχι ποινική), ελλείψει ταυτότητας των παραβάσεων και των διαδίκων. Τέλος, έκρινε ότι ο καταλογισμός του συνόλου του ποσού ήταν σύμφωνος με την αρχή της αναλογικότητας, λόγω της σοβαρότητας των παρατυπιών.

Η Απόφαση 1929/2018 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης κατά της 1995/2014 απόφασης του IV Τμήματος, με την οποία επιβεβαιώθηκε ο καταλογισμός σε βάρος του πρώην Νομάρχη Κέρκυρας για χρηματικό έλλειμμα ύψους 1.460.000,27 ευρώ. Το έλλειμμα προήλθε από παράνομη μεταφορά κεφαλαίων από λογαριασμούς της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κέρκυρας σε λογαριασμό νομαρχιακής «επιχείρησης», κατά παράκαμψη των δημοσιολογιστικών διατάξεων. Η Ολομέλεια απέρριψε τους ισχυρισμούς περί εφαρμογής της αρχής ne bis in idem, περί συγγνωστής νομικής πλάνης, και περί νομιμοποίησης των δαπανών. Τελικά, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι το δικάσαν Τμήμα, κατά την κρίση της Ολομέλειας, παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας με αντιφατική αιτιολογία, αποκλείοντας την εφαρμογή της. Ως εκ τούτου, η 1995/2014 απόφαση αναιρέθηκε και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο IV Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου για εκ νέου εξέταση.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020, που εκδόθηκαν βάσει της έμμεσης τεχνικής της αρχής των αναλογιών λόγω ανεπάρκειας δηλούμενου εισοδήματος. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς για παράνομη εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, τον κανόνα ne bis in idem, την επιβολή ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης για το 2019, και τις πράξεις Φ.Π.Α. Έγινε μερική αποδοχή μόνο στον ισχυρισμό περί μη νόμιμης προσθήκης λογιστικών διαφορών για το 2019, αναγνωρίζοντας δαπάνες €10.309,20 ως εκπιπτόμενες. Ως αποτέλεσμα, η συνολική καταβολή για το 2019 μειώθηκε από €80.837,36 σε €72.950,81, ενώ οι πράξεις του 2020 και οι πράξεις Φ.Π.Α. επικυρώθηκαν.

Η απόφαση 983/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «.........» κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει φόρους και πρόστιμα συνολικού ποσού €223.147,82 (€131.934,62 για εισόδημα και €91.213,20 για Φ.Π.Α.) λόγω μη αναγνώρισης δαπάνης €281.520,00 από 44 εικονικά φορολογικά στοιχεία εκδόσεως της εταιρείας «.........» για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η εταιρεία επικαλέστηκε λόγους ακυρότητας όπως άκυρη επίδοση, καλή πίστη, ανυπαρξία εικονικότητας και παραβίαση του κανόνα ne bis in idem. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, επιβεβαιώνοντας την ορθότητα της κοινοποίησης, την τεκμηριωμένη εικονικότητα των στοιχείων (βάσει της μη ύπαρξης έδρας ή προσωπικού της εκδότριας και μη απόδειξης της μεταφοράς αγαθών), και την ορθή επιβολή των προστίμων βάσει των άρθρων 58 και 58Α του ν. 4987/2022.

ΚΦΣ. Η έκδοση, η λήψη και εικονικών τιμολογίων και η νόθευση αυτών θεωρούνται ιδιάζουσα φορολογική παράβαση, για την οποία επιβάλλεται πρόστιμο. 14 Οι επίμαχες πωλήσεις πετρελαίου κίνησης προς την αναιρεσείουσα ουδέποτε πραγματοποιήθηκαν και τα επίδικα τιμολόγια ήσαν εικονικά. Η εφαρμογή της αρχής ne bis in idem προϋποθέτει ταυτότητα υποκειμένου ποινικής και διοικητικής διαδικασίας. Η φορολογική αρχή οφείλει να καλέσει τον επιτηδευματία να εκθέσεις τις απόψεις του, επιδίδοντάς του σημείωμα φορολογικού ελέγχου. Η παραβίαση του δικαιώματος ακροάσεως δεν εξετάζεται αυτεπαγγέλτως από τα δικαστήρια της ουσίας. Απαράδεκτος ο σχετικός ισχυρισμός αν προβληθεί με το υπόμνημα ή την έφεση. Η φορολογική αρχή βαρύνεται με την απόδειξη της εικονικότητας, ενώ ο λήπτης του τιμολογίου βαρύνεται να αποδείξει την αλήθεια της συναλλαγής και την καλή του πίστη. Το αντικειμενικό σύστημα υπολογισμού του προστίμου κατά το άρθρο 5 του Ν. 2523/1997 δεν αντίκειται στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ και την αρχή της αναλογικότητας. Απορρίπτεται η αναίρεση (επικυρώνει την αριθμ. 980/2010 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών). Όμοια με την αρ.407/2019 ΣτΕ.

Η απόφαση αφορά έφεση κατά της .../3.11.2020 καταλογιστικής απόφασης του Διοικητή του Τμήματος Οικονομικής Μέριμνας/2 του ΟΛΚΑ της Πολεμικής Αεροπορίας, με την οποία καταλογίστηκε σε μόνιμη υπάλληλο ποσό 4.061,62 ευρώ ως αχρεωστήτως καταβληθείσες αποδοχές λόγω πειθαρχικής ποινής προσωρινής παύσης έξι μηνών με πλήρη στέρηση αποδοχών. Το Δικαστήριο έκρινε ότι για το διάστημα από 25.1.2019 έως 4.6.2019, κατά το οποίο η εκκαλούσα παρείχε κανονικά εργασία πριν την κοινοποίηση της διαπιστωτικής πράξης εκτέλεσης της ποινής, δεν συντρέχει αχρεώστητη καταβολή. Αντιθέτως, για το διάστημα από 5.6.2019 έως 30.6.2019, που απείχε από την υπηρεσία, οι αποδοχές καταβλήθηκαν αχρεωστήτως. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει την έφεση, μεταρρύθμισε την προσβαλλόμενη απόφαση και περιόρισε το καταλογισθέν ποσό σε 686,61 ευρώ.

Η απόφαση 0486/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά έφεση πρώην δημοτικής αστυνομικού κατά καταλογιστικής πράξης ύψους 34.175,50 ευρώ υπέρ του Δήμου Ηρακλείου Αττικής. Ο καταλογισμός επιβλήθηκε λόγω αναδρομικής ανάκλησης του διορισμού της, καθώς διαπιστώθηκε χρήση πλαστών πιστοποιητικών (γνώσης Η/Υ και Αγγλικής γλώσσας) κατά την πρόσληψή της, καλύπτοντας το χρονικό διάστημα από 12.9.2010 έως 31.10.2013. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους περί νομιμότητας της ανάκλησης και παραγραφής. Ωστόσο, εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας, έλαβε υπόψη τον διανυθέντα υπηρεσιακό βίο και την ευθύνη του Δήμου για τον καθυστερημένο έλεγχο. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο καταλογισμός πρέπει να περιοριστεί, μετέτρεψε την καταλογιστική πράξη και μείωσε το καταλογιζόμενο ποσό από 34.175,50 ευρώ σε 5.000 ευρώ.

Καταλογισμός μέλους διοίκησης νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου στο οποίο διατίθενται δημόσιοι πόροι, καθόσον αυτό άσκησε ουσιαστικά καθήκοντα οικονομικής διαχείρισης (de facto υπόλογος). Προϋποθέσεις εφαρμογής νομιμοποιητικών διατάξεων. Τεκμήριο αθωότητας. Δέσμευση από αμετάκλητη απόφαση ποινικού δικαστηρίου εφόσον το τελευταίο έχει προβεί σε εκτίμηση σχετικά με την ουσία της υπόθεσης, δηλαδή την τέλεση ή μη της παράβασης και όχι σε περίπτωση οριστικής παύσης ποινικής δίωξης λόγω παραγραφής. Μείωση του καταλογιζόμενου ποσού κατ’ εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας. Εφαρμογή της αρχής αυτής και σε δεύτερο επίπεδο σε περίπτωση κληρονόμου του αρχικώς καταλογισθέντος προσώπου.

Η απόφαση 0483/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά τη μερική αποδοχή έφεσης κατά πράξης καταλογισμού ποσού 9.850,49 ευρώ, η οποία επιβλήθηκε σε υπάλληλο του Δήμου Αθηναίων. Ο καταλογισμός επιβλήθηκε λόγω ανάκλησης του διορισμού του εκκαλούντος (κλάδος ΔΕ Οδηγών Αυτοκινήτων) διότι χρησιμοποίησε πλαστό τίτλο σπουδών. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ο καταλογισμός ήταν καταρχήν νόμιμος, εφόσον ο εκκαλών συντέλεσε υπαιτίως στη μη νόμιμη πληρωμή. Ωστόσο, εφαρμόζοντας την συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Δήμος επωφελήθηκε των υπηρεσιών του εκκαλούντος, καθώς και την οικογενειακή του κατάσταση (πατέρας τριών ανήλικων τέκνων), το Δικαστήριο μείωσε το ποσό του καταλογισμού στο 1/10 του αρχικού ποσού, ήτοι σε 985,05 ευρώ.

Η απόφαση 2000/2020 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 870/2016 απόφασης του VII Τμήματος, σχετικά με καταλογισμό ελλείμματος στη διαχείριση του Δήμου Φυλής Αττικής για το οικονομικό έτος 2000. Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί δεκαετούς παραγραφής της αξίωσης, κρίνοντας ότι η νεότερη ρύθμιση δεν εφαρμόζεται αναδρομικά σε ήδη εκδοθείσες καταλογιστικές πράξεις. Ωστόσο, έκανε εν μέρει δεκτή την αναίρεση ως προς τις δαπάνες καθαρισμού ρεμάτων, κρίνοντας ότι νομιμοποιούνται βάσει του άρθρου 42 παρ. 1 του ν. 3731/2008. Κατόπιν αυτού, μεταρρύθμισε την καταλογιστική πράξη και περιόρισε το καταλογισθέν ποσό για τους αναιρεσείοντες που ευθύνονταν για αυτές τις δαπάνες.