Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΕΣ/ΤΜ.ΔΕΚΑΤΟ/21/2026

Η απόφαση αφορά έφεση κατά της .../3.11.2020 καταλογιστικής απόφασης του Διοικητή του Τμήματος Οικονομικής Μέριμνας/2 του ΟΛΚΑ της Πολεμικής Αεροπορίας, με την οποία καταλογίστηκε σε μόνιμη υπάλληλο ποσό 4.061,62 ευρώ ως αχρεωστήτως καταβληθείσες αποδοχές λόγω πειθαρχικής ποινής προσωρινής παύσης έξι μηνών με πλήρη στέρηση αποδοχών. Το Δικαστήριο έκρινε ότι για το διάστημα από 25.1.2019 έως 4.6.2019, κατά το οποίο η εκκαλούσα παρείχε κανονικά εργασία πριν την κοινοποίηση της διαπιστωτικής πράξης εκτέλεσης της ποινής, δεν συντρέχει αχρεώστητη καταβολή. Αντιθέτως, για το διάστημα από 5.6.2019 έως 30.6.2019, που απείχε από την υπηρεσία, οι αποδοχές καταβλήθηκαν αχρεωστήτως. Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει την έφεση, μεταρρύθμισε την προσβαλλόμενη απόφαση και περιόρισε το καταλογισθέν ποσό σε 686,61 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την έφεση πρώην υπαλλήλου (κλάδου ΤΕ Εποπτών Δημόσιας Υγείας) κατά πράξης καταλογισμού ύψους 17.536,53 ευρώ από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης. Ο καταλογισμός επιβλήθηκε για αχρεωστήτως καταβληθείσες αποδοχές κατά το διάστημα 1.7.2020 έως 9.8.2021, μετά την αυτοδίκαιη λύση της υπαλληλικής του σχέσης λόγω επιβολής οριστικής παύσης από το Συμβούλιο της Επικρατείας (1365/2020). Το Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς του εκκαλούντος περί παραβίασης της αρχής ne bis in idem και της χρηστής διοίκησης. Ωστόσο, κρίνοντας ότι ο αρχικός καταλογισμός παραβιάζει τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, λόγω της μακράς διάρκειας της διαδικασίας (19 έτη), της de facto παροχής υπηρεσιών, της κακής οικονομικής και προσωπικής του κατάστασης, το Δικαστήριο μεταρρύθμισε την απόφαση. Περιόρισε το συνολικό καταλογισθέν ποσό στις 3.000,00 ευρώ.

Καταλογισμοί:Ζητείται η αναστολή εκτέλεσης της 1120/174774/5.7.2021 πράξης καταλογισμού του Προϊσταμένου της Γενικής Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, με την οποία επιβλήθηκε σε βάρος της αιτούσας καταλογισμός, ως αχρεωστήτως καταβληθέντος, ποσού 76.500 ευρώ, ήτοι μέρους της συνολικής δημόσιας δαπάνης που προέρχεται από κοινοτικούς και εθνικούς πόρους και της καταβλήθηκε για την οικονομική ενίσχυση του επενδυτικού σχεδίου της με τίτλο "Εγκσυγχρονισμός μονάδας επεξεργασίας ελιάς χωρίς αύξηση δυναμικότητας" στο πλαίσιο του Μέτρου 2.1. του ΕΠΑΑ & ΑΥ 2000-2006, συνολικού ύψους 127.500 ευρώ.(....)Με τα δεδομένα αυτά, το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη το ύψος του καταλογισθέντος ποσού (76.500 ευρώ) και σταθμίζοντας τη βλάβη της αιτούσας από την άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης έναντι του εξυπηρετούμενου εν προκειμένω σκοπού δημοσίου συμφέροντος, πιθανολογεί ότι η άμεση εκτέλεση της 1120/174774/5.7.2021 πράξης καταλογισμού, κατά το μέρος που υπερβαίνει το ποσό των δέκα χιλιάδων (10.000) ευρώ, δημιουργεί κίνδυνο οικονομικής βλάβης της αιτούσας δυσχερώς επανορθώσιμης σε περίπτωση ευδοκίμησης της ήδη εκκρεμούσας έφεσής της. Δέχεται εν μέρει την αίτηση. Αναστέλλει την εκτέλεση της 1120/174774/5.7.2021 πράξης καταλογισμού του Προϊσταμένου της Γενικής Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κατά το ποσό πέραν των 10.000,00 ευρώ μέχρι τη δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της κατατεθείσας με Α.Β.Δ. 9626/29.10.2021 έφεσης ή την κατάργηση της δίκης επί της τελευταίας.

Η απόφαση 2000/2020 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 870/2016 απόφασης του VII Τμήματος, σχετικά με καταλογισμό ελλείμματος στη διαχείριση του Δήμου Φυλής Αττικής για το οικονομικό έτος 2000. Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί δεκαετούς παραγραφής της αξίωσης, κρίνοντας ότι η νεότερη ρύθμιση δεν εφαρμόζεται αναδρομικά σε ήδη εκδοθείσες καταλογιστικές πράξεις. Ωστόσο, έκανε εν μέρει δεκτή την αναίρεση ως προς τις δαπάνες καθαρισμού ρεμάτων, κρίνοντας ότι νομιμοποιούνται βάσει του άρθρου 42 παρ. 1 του ν. 3731/2008. Κατόπιν αυτού, μεταρρύθμισε την καταλογιστική πράξη και περιόρισε το καταλογισθέν ποσό για τους αναιρεσείοντες που ευθύνονταν για αυτές τις δαπάνες.

Η απόφαση αφορά την έφεση κατά της απόφασης καταλογισμού του Οικονομικού Επιθεωρητή Περιφέρειας Ηπείρου εις βάρος αιρετών οργάνων της τέως Κοινότητας, λόγω εξωταμειακής διαχείρισης των εσόδων από την εκμετάλλευση κοινοτικού λατομείου κατά τα οικονομικά έτη 1995-1998. Το Δικαστήριο, μετά από αναίρεση της Ολομέλειας, εξέτασε την εφαρμογή του άρθρου 37 παρ. 1 του ν.3801/2009. Απέρριψε τον ισχυρισμό των εκκαλούντων περί συγγνωστής πλάνης, καθώς διαπιστώθηκε βαρεία αμέλεια. Όμως, λόγω του ότι η διαχείριση περιελάμβανε καταγραφή και δεν προέκυψε υπεξαίρεση, ενώ τα έσοδα χρησιμοποιήθηκαν για κοινοτικά έργα, μεταρρύθμισε την προσβαλλόμενη απόφαση. Περιόρισε το καταλογισθέν κεφάλαιο στο ένα τρίτο (76.164,87 ευρώ για τους πέντε πρώτους και 55.030,58 ευρώ για τον έκτο) και διέταξε την πλήρη απαλλαγή από τις προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής.

Η απόφαση αφορά την έφεση υπαλλήλου κατά του Δήμου Πηνειού, ο οποίος είχε καταλογιστεί με το ποσό των 322.562,23 ευρώ, που αντιστοιχούσε σε αποδοχές που έλαβε αχρεώστητα για το διάστημα 19.1.2000 έως 17.9.2020, λόγω αναδρομικής ανάκλησης του διορισμού του εξαιτίας υποβολής πλαστού Απολυτηρίου Δημοτικού. Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί καλοπιστίας του εκκαλούντος, καθώς υπέβαλε μη έγκυρο απολυτήριο. Ωστόσο, έγινε δεκτός ο λόγος έφεσης περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας του άρθρου 25 παρ. 1 του Συντάγματος. Το Δικαστήριο στάθμισε τη μακρά παροχή υπηρεσιών (20 έτη), την ωφέλεια που αποκόμισε ο Δήμος, την έλλειψη έγκαιρου ελέγχου των δικαιολογητικών από τη Διοίκηση, το υπέρογκο ύψος του καταλογισθέντος ποσού και τη δυσχερή οικονομική κατάσταση του εκκαλούντος (με σύνταξη 620,61 ευρώ). Ως εκ τούτου, μετέρρυθμισε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις και περιόρισε το καταλογισθέν ποσό από 322.562,23 ευρώ σε 3.000 ευρώ.

Η υπόθεση αφορά έφεση κατά της …/18.2.2025 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Διαχείρισης Τομεακών Προγραμμάτων ΕΤΠΑ, ΤΣ και ΕΚΤ, με την οποία επιβλήθηκε δημοσιονομική διόρθωση 149.417,59 ευρώ και απένταξη της εκκαλούσας από το πρόγραμμα «Ποιοτικός Εκσυγχρονισμός». Το Δικαστήριο έκρινε ότι η διακοπή λειτουργίας της επένδυσης λόγω συγχώνευσης συνιστά παρατυπία, αλλά η ολική ανάκληση της χρηματοδότησης ήταν δυσανάλογη. Έκανε εν μέρει δεκτή την έφεση, ακύρωσε την απένταξη και περιόρισε το ποσό ανάκτησης σε 50.000 ευρώ.

Η απόφαση του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την έφεση ενός πρώην δημοτικού υπαλλήλου κατά των αποφάσεων καταλογισμού των Δήμων Καλλιθέας και Πέλλας για αχρεωστήτως καταβληθέντες μισθούς, συνολικού ύψους 342.720,74 ευρώ. Ο καταλογισμός προέκυψε από την ανάκληση του διορισμού του (1987) και της μετάταξής του (2003) λόγω έλλειψης τυπικών προσόντων και χρήσης πλαστού τίτλου σπουδών. Παρόλο που το Δικαστήριο έκρινε νόμιμες τις ανακλητικές πράξεις λόγω δόλιας συμμετοχής του υπαλλήλου, εντούτοις, εφαρμόζοντας τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, μετρίασε το ποσό. Λαμβάνοντας υπόψη τη μακρά υπηρεσία 30 ετών, την καθυστέρηση ελέγχου από τη Διοίκηση, και την οικονομική κατάσταση του εκκαλούντος, το Δικαστήριο περιόρισε το συνολικό καταλογισθέν ποσό στις 15.000,00 ευρώ.

Συνταξιοδοτικές παροχές:Επειδή, από την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, σε συνδυασμό προς τα λοιπά διαδικαστικά έγγραφα προκύπτουν τα εξής: Με την 4864/18.03.1980 πράξη κανονισμού στρατιωτικής σύνταξης του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους απονεμήθηκε στην αναιρεσείουσα, με την ιδιότητα της διαζευγμένης θυγατέρας, σύνταξη λόγω θανάτου του πατέρα της, λοχαγού εν αποστρατεία. Η αναιρεσείουσα με την από 13.05.1987 αίτησή της προς το αναιρεσίβλητο Ταμείο, ζήτησε να της απονεμηθεί το προβλεπόμενο μέρισμα που λάμβανε ο πατέρας της ως μέτοχος του Ταμείου. Η αίτηση απορρίφθηκε με την 2430/Σ.13/8.7.1987 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, με την αιτιολογία ότι το δικαίωμα της αναιρεσείουσας για απονομή μερίσματος, το οποίο είχε γεννηθεί στις 30.12.1980, ημερομηνία δημοσίευσης του ν. 1105/1980, είχε αποσβεστεί, διότι δεν ασκήθηκε, κατά το άρθρο 1 παρ. 14 του ν.δ. 4198/1961, εντός πενταετίας από τη γέννησή του, δηλαδή μέχρι 30.12.1985. Ακολούθως, η αναιρεσείουσα υπέβαλε την 22213/30.11.1995 αίτηση με το ίδιο αίτημα, η οποία απορρίφθηκε με την 744/Σ.6/1996 απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου. Η αναιρεσείουσα άσκησε στις 8.4.1999 την επίδικη αγωγή (α.π. 1370/8.4.1999), με την οποία ζήτησε να αναγνωριστεί η υποχρέωση του αναιρεσίβλητου Ταμείου να της καταβάλει ποσό που αντιστοιχούσε στα μερίσματα που θα ελάμβανε από 30.12.1980 έως 30.3.1999. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο .. εξέδωσε την 12640/1999 προδικαστική απόφαση και, ακολούθως, με την 1583/2001 απόφαση δέχτηκε εν μέρει την αγωγή, κρίνοντας ότι το δικαίωμα της αναιρεσείουσας να λάβει μέρισμα ήταν απαράγραπτο βάσει του άρθρου 31 του ν. 1027/1980 και ότι μπορούσε, συνεπώς, να ασκηθεί οποτεδήποτε, αναγνώρισε δε την υποχρέωση του αναιρεσίβλητου Ταμείου να της καταβάλει ποσό 3.216.931 δραχμών, που αντιστοιχούσε στα μερίσματα που θα ελάμβανε από 13.05.1987, ημερομηνία υποβολής της πρώτης αίτησής της, έως 30.3.1999. Κατά της απόφασης αυτής το Ταμείο άσκησε έφεση. Επ’ αυτής εκδόθηκε αρχικά η 1607/2004 προδικαστική απόφαση του Διοικητικού Εφετείου ..και, ακολούθως, η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η έφεση, μεταρρυθμίστηκε η εκκληθείσα απόφαση και κρίθηκε ότι το δικαίωμα της αναιρεσείουσας να λάβει μέρισμα δεν υπέκειτο σε χρονικούς περιορισμούς, η απορρέουσα όμως από το δικαίωμα αυτό αξίωση υπέκειτο στη διετή παραγραφή του άρθρου 48 παρ. 3 του ν.δ. 496/1974. Με τις σκέψεις αυτές το εφετείο μεταρρύθμισε την πρωτόδικη απόφαση και περιόρισε το μέρισμα που εδικαιούτο να λάβει η αναιρεσείουσα από το Ταμείο σε 2.720 ευρώ, ποσό που αντιστοιχούσε στο χρονικό διάστημα από 1.1.1996 ως 30.3.1999. 

Δημοσιονομική διόρθωση ποσού..Το επενδυτικό σχέδιο της εκκαλούσας ολοκληρώθηκε στις 20.8.2009 και, συνακόλουθα, η υποχρέωση αυτής να μη μεταβάλει τη χρήση της ενισχυόμενης επένδυσης για χρονικό διάστημα πέντε ετών μετά την ολοκλήρωσή της, σύμφωνα με το άρθρο 8 περ. Γ της απόφασης έγκρισης του επενδυτικού της σχεδίου, καθώς και την αντίστοιχη πρόβλεψη του Οδηγού Εφαρμογής (άρθρο 8 παρ. 8), αφορoύσε στο διάστημα από 20.8.2009 έως 20.8.2014. Η ίδια, με την εκούσια υπαγωγή της στο ενισχυόμενο καθεστώς, είχε συμφωνήσει για την τήρηση της υποχρέωσης αυτής, την οποία και γνώριζε. Άλλωστε, όχι μόνο οι σχετικές ελεγκτικές διαπιστώσεις ανάγονται σε χρονικό διάστημα εντός της κρίσιμης πενταετίας τήρησης των μακροχρόνιων υποχρεώσεων της εκκαλούσας, αλλά και ο ίδιος ο έλεγχος – οι διαπιστώσεις του οποίου συνιστούν την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης – διενεργήθηκε από 17 έως 21.3.2014, ήτοι σε χρονικό διάστημα εντός της κρίσιμης πενταετίας από την ολοκλήρωση του επενδυτικού σχεδίου της εκκαλούσας. Συνακόλουθα, ο σχετικώς προβληθείς λόγος έφεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.