ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/450/2025

Η απόφαση 102/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης στρατιωτικού συνταξιούχου κατά της 2698/2020 απόφασης του ΙΙΙ Τμήματος. Η αρχική έφεση είχε απορριφθεί ως εκπρόθεσμη, καθώς στρεφόταν κατά της σιωπηρής απόρριψης ένστασης του αιτούντος για αναδρομική προσαύξηση σύνταξης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η σιωπηρή απόρριψη της ένστασης συντελέστηκε στις 26.6.2010. Καθώς η ετήσια προθεσμία άσκησης έφεσης έληξε στις 26.11.2011, τα συνταξιοδοτικά δεδομένα είχαν οριστικοποιηθεί πριν τη δημοσίευση του ν. 4151/2013 (29.4.2013). Συνεπώς, η υπόθεση δεν ήταν «εκκρεμής» και δεν εμπίπτει στις προβλέψεις της παραγράφου 5α του άρθρου 2 του ν. 4151/2013. Η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε και διατάχθηκε η κατάπτωση του παραβόλου υπέρ του Δημοσίου.

Η απόφαση 1062/2021 της Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης ομόρρυθμης εταιρείας κατά της 441/2016 απόφασης του Ι Τμήματος, με την οποία είχε απορριφθεί η έφεσή της κατά δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 35.094,90 ευρώ. Η διόρθωση επιβλήθηκε λόγω ελλιπούς τεκμηρίωσης της προμήθειας μηχανολογικού εξοπλισμού (βυτίου και χορτοδετικής πρέσας) στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενου επενδυτικού σχεδίου. Το Δικαστήριο (κατά πλειοψηφία) έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, καθώς περιείχε ανεπαρκείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ακριβή φύση και τη σοβαρότητα της διαπιστωθείσας παρατυπίας. Συνεπώς, η απόφαση 441/2016 αναιρέθηκε και η υπόθεση αναπέμπεται στο αρμόδιο Ι Τμήμα για εκ νέου εκδίκαση, με σκοπό τη διερεύνηση ουσιωδών πραγματικών ζητημάτων.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (1473/2024) αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης 294/2024 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία ακύρωνε την ανακήρυξη της αναιρεσείουσας ως τακτικής δημοτικής συμβούλου στον Δήμο …. λόγω κωλύματος εκλογιμότητας. Το κώλυμα φερόταν να συνίσταται στην άσκηση καθηκόντων Προϊσταμένης Διεύθυνσης στην Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ). Το ΣτΕ έκρινε ότι, ενόψει της στενής ερμηνείας, το κώλυμα εκλογιμότητας του άρθρου 10 παρ. 2 περ. ε´ του ν. 4804/2021 εφαρμόζεται μόνο σε οργανικές μονάδες που παράγουν διοικητικό έργο και χειρίζονται υποθέσεις των πολιτών. Καθώς η Διεύθυνση της ΠΕΔΑ ασχολείται κυρίως με την υποστήριξη και το συντονισμό των μελών-δήμων και όχι με διοικητικές υποθέσεις των δημοτών, η αναιρεσείουσα δεν εμπίπτει στο κώλυμα. Συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή, η πρωτόδικη απόφαση αναιρέθηκε, και η αρχική ένσταση απορρίφθηκε.

Η Απόφαση της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου (1458/2025) αφορά την αίτηση αναίρεσης χειρουργού ιατρού κατά της 572/2019 απόφασης του ΙV Τμήματος, η οποία του καταλόγισε 120.000,00 ευρώ υπέρ του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου ΑΧΕΠΑ, ως μερική αποζημίωση για ιατρικό σφάλμα και θάνατο ασθενούς. Η Ολομέλεια απέρριψε τους λόγους αναίρεσης περί λανθασμένης δέσμευσης από την αμετάκλητη ποινική καταδίκη (ανθρωποκτονία από αμέλεια) και την αρμοδιότητα του Γενικού Επιτρόπου. Ωστόσο, έγινε δεκτός ο τρίτος λόγος αναίρεσης, κρίνοντας ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση στερείται επαρκούς και σαφούς αιτιολογίας ως προς τον αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της βαρείας αμέλειας του ιατρού κατά το προεγχειρητικό στάδιο (π.χ. μη ενδεδειγμένη επέμβαση) και της διαγνωσθείσας αιτίας θανάτου (ενδονοσοκομειακή μυκητιασική λοίμωξη). Συνεπώς, η απόφαση αναιρέθηκε και η υπόθεση αναπέμπεται στο Δεύτερο Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου για επανεξέταση του ζητήματος του αιτιώδους συνδέσμου.

Με την υπό κρίση αίτηση ο αναιρεσείων, πολιτικός συνταξιούχος, ζητεί την αναίρεση της 1196/2021 αποφάσεως του Τρίτου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία απορρίφθηκε, ως εκπροθέσμως ασκηθείσα, η από 30.10.2013 (με Α.Β.Δ. 2124/2013) έφεσή του, με την οποία προσέβαλε, κατά την ανέλεγκτη αναιρετικά εκτίμηση του περιεχομένου του δικογράφου από το Τμήμα, την τεκμαιρόμενη, λόγω άπρακτης παρόδου τριμήνου, απόρριψη από την Επιτροπή Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων (Ε.Ε.Π.Κ.Σ.) του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους (Γ.Λ.Κ.) της 125027/6.9.2011 ένστασής του κατά της 28081/2011 πράξης κανονισμού σύνταξης της 42ης Διεύθυνσης του Γ.Λ.Κ.(...)Σύμφωνα, επομένως, με όσα έγιναν δεκτά στις σκέψεις 9 έως 13 ο πρώτος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος, διότι, εφόσον στις διατάξεις του Συνταξιοδοτικού Κώδικα δεν τάσσεται ορισμένη προθεσμία, εντός της οποίας οφείλει να αποφανθεί η Επιτροπή Ελέγχου Πράξεων Κανονισμού Συντάξεων, η απόρριψη της 125027/6.9.2011 ένστασης του αναιρεσείοντος τεκμαίρεται ότι επήλθε με την άπρακτη πάροδο τριμήνου από την υποβολή της, από την οποία άρχεται και η ετήσια προθεσμία προσβολής της σιωπηρής απόρριψής της με έφεση ενώπιον του αρμοδίου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕλΣυν Ολ. 2018/2020, πρβ. Ολ. 423/2018). Επομένως, ορθά κρίθηκε από το δικάσαν Τμήμα, ότι η συμπλήρωση του τριμήνου από την κατάθεση της ανωτέρω ένστασης συντελέσθηκε στις 6.12.2011 και η ετήσια προθεσμία για την άσκηση κατ’ αυτής έφεσης (αφαιρουμένου του χρονικού διαστήματος των δικαστικών διακοπών από 1.7.2011 έως 15.9.2011) εξέπνευσε στις 22.2.2013, με συνέπεια η άπρακτη πάροδος αυτής να έχει καταστήσει οριστικά τα συνταξιοδοτικά δεδομένα του αναιρεσείοντος σε χρόνο προγενέστερο της δημοσίευσης του ν. 4151/2013 (29.4.2013). Ως εκ τούτου, ορθά κρίθηκε περαιτέρω με την αναιρεσιβαλλομένη ότι η υπόθεσή του δεν καταλαμβάνεται από τις ρυθμίσεις της παρ. 5α του νόμου αυτού, επειδή δεν ήταν εκκρεμής κατά την έναρξη ισχύος του, και ότι δεν υφίσταται ρητή διάταξη που να επιτρέπει την επανάκριση οριστικώς περαιωθεισών συνταξιοδοτικών υποθέσεων.Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω πρέπει η κρινόμενη αίτηση να απορριφθεί και να διαταχθεί η κατάπτωση του παραβόλου που κατατέθηκε για την άσκησή της υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου, σύμφωνα με το άρθρο 310 παρ. 1 του ν. 4700/2020.

Δυνατότητα εφαρμογής της διάταξης του άρθρου 4 παρ.10α του ν. 4151/2013 στην περίπτωση παραιτηθέντος υπαλλήλου, ο οποίος υπέβαλε σχετικό αίτημα, ισχυριζόμενος ότι η παραίτησή του ήταν προϊόν πλάνης.(....)Η διάταξη του άρθρου 4 παρ.10α του ν. 4151/2013 στερείται πεδίου εφαρμογής στην περίπτωση του εν λόγω τέως υπαλλήλου Καταστήματος Κράτησης (ομόφωνα).

Καταβολή αμοιβής στον Πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου :..Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην προηγούμενη σκέψη, η καταβολή αποζημίωσης στον Πρόεδρο του Δ.Σ. της ..., ..., για το χρονικό διάστημα από 1.1.2012 έως και 31.5.2012, εντέλλεται νόμιμα, διότι από το περιεχόμενο της 4446/31.5.2012 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης ..., ως κανονιστικής διοικητικής πράξης κατά το μέρος που αφορά στον καθορισμό του ύψους της αποζημίωσης που χορηγείται στον Πρόεδρο της επιχείρησης για τις παρεχόμενες προς αυτήν υπηρεσίες, σαφώς προκύπτει ότι αυτή αναπτύσσει αναδρομική ισχύ, ανατρέχοντας στο χρόνο ανάληψης των καθηκόντων του ως Προέδρου του Δ.Σ. σύμφωνα με την 683/31.12.2011 απόφαση του Δ.Σ. της ..... Αντίθετα, η καταβολή αμοιβής στον .., μέλος του Δ.Σ. της ..., για το χρονικό διάστημα από 1.1.2012 έως και 31.5.2012, δεν εντέλλεται νόμιμα, διότι η 4446/31.5.2012 απόφαση του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης ..., κατά το μέρος που αφορά στον ορισμό του ως άνω μέλους του Δ.Σ. με πλήρη απασχόληση στην Επιχείρηση και καθορίζει τις αρμοδιότητές του, αποτελεί ατομική διοικητική πράξη, η οποία δεν έχει αναδρομική ισχύ, καθόσον δεν συντρέχει κάποια από τις προαναφερόμενες (βλ. σκέψη ΙΙ της παρούσας) εξαιρέσεις αναγνώρισης αναδρομικότητας, και συνεπώς δεν παράγει έννομα αποτελέσματα πριν από την ημερομηνία έκδοσής της. Εξάλλου, ο προβαλλόμενος με το έγγραφο επανυποβολής του χρηματικού εντάλματος ισχυρισμός της .... περί συγγνωστής πλάνης των αρμοδίων οργάνων, είναι απορριπτέος, καθόσον δεν προκύπτει ότι ο ... κατά το επίμαχο χρονικό διάστημα (1.1.2012 έως 31.5.2012), που προηγείτο της έκδοσης της 4446/31.5.2012 απόφασης του Γενικού Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης ..., με την οποία ορίστηκε το πρώτον ως μέλος του Δ.Σ. της ... με πλήρη απασχόληση και καθορίστηκαν οι αρμοδιότητές του, παρείχε ανάλογες υπηρεσίες στην ... υπό συνθήκες πλήρους απασχόλησης. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η εντελλόμενη με τα 62 έως 66, οικονομικού έτους 2012, χρηματικά εντάλματα δαπάνη, συνολικού ποσού 10.540,95 ευρώ είναι νόμιμη, όμως αυτά δεν πρέπει να θεωρηθούν λόγω λήξης του οικονομικού έτους 2012 τις πιστώσεις του οποίου βαρύνουν. Αντίθετα, η εντελλόμενη με τα 67 έως 71, οικονομικού έτους 2012, χρηματικά εντάλματα δαπάνη, συνολικού ποσού 7.625,00 ευρώ, δεν είναι νόμιμη, και ως εκ τούτου, τα εντάλματα αυτά δεν πρέπει να θεωρηθούν.

Υπόλοιπα αδρανών λογαριασμών. Αναστολή προθεσμίας υποβολής δήλωσης άρθρου 8 ν. 4151/2013.

Κατάσταση : Αποδεκτή. Η εκ του άρθρου 8 του ν. 4151/2013 υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων να καταθέτουν τα υπόλοιπα των αδρανών λογαριασμών τους στην Τράπεζα της Ελλάδος, αφορά τους λογαριασμούς που είχαν ήδη καταστεί αδρανείς έως και την 17.7.2015, λόγω της συμπλήρωσης της προθεσμίας του άρθρου 7 ν. 4151/2013, δεδομένου ότι αυτοί δεν επηρεάζονται από την αναστολή της προθεσμίας του άρθρου 4 του ν. 4350/2015, με τον οποίο κυρώθηκε και απέκτησε ισχύ νόμου από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως η Π.Ν.Π. της 18.7.2015 (Α' 84/18.7.2015) (ομοφ.)

Ερωτάται εάν, με βάση δεδομένο πραγματικό είναι δυνατόν να επανέλθει στην υπηρεσία κατά τις διατάξεις του ν. 4151/2013, ο παραιτηθείς υπάλληλος Μ.Ν., ο οποίος υπέβαλε σχετικό αίτημα, επικαλούμενος συνταξιοδοτική πλάνη.(...)Είναι δυνατή η επάνοδος του παραιτηθέντος υπαλλήλου Μ.Ν. στην υπηρεσία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 παρ.10 του ν. 4151/2013, λόγω πλάνης του, ως προς τους όρους και τις προϋποθέσεις της συνταξιοδότησής του (ομόφωνα)

Η απόφαση 461/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Β΄ Ελάσσονα Ολομέλεια) δέχεται την αίτηση αναίρεσης ανώνυμης εταιρείας («…Α.Ε.») κατά της 1332/2020 απόφασης του Ι Τμήματος. Η εταιρεία ζητούσε την αναίρεση της απόφασης του Τμήματος που απέρριψε ως εκπρόθεσμη τη δεύτερη έφεσή της κατά δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 335.243,57 ευρώ. Το Τμήμα είχε βασίσει την κρίση του στο ότι η προθεσμία άσκησης της δεύτερης έφεσης ανατρέχει στον χρόνο κοινοποίησης της αρχικής καταλογιστικής πράξης. Η Ολομέλεια έκρινε ότι το Τμήμα παραβίασε ουσιώδη τύπο της διαδικασίας, ερμηνεύοντας εσφαλμένα το άρθρο 54 του π.δ/τος 1225/1981. Διευκρίνησε ότι η προθεσμία άσκησης της κατ’ εξαίρεση επιτρεπόμενης δεύτερης έφεσης αρχίζει από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης που απορρίπτει την πρώτη έφεση για τυπικό λόγο. Κατά συνέπεια, αναιρείται η προσβαλλόμενη απόφαση, διατάσσεται η απόδοση του παραβόλου και η υπόθεση αναπέμπεται στο Δέκατο Τμήμα για νέα κρίση.