ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/1458/2025

Η Απόφαση 273/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης που υπέβαλε ο εκτελεστής διαθήκης κατά της 2971/2013 απόφασης του ΙV Τμήματος, η οποία επικύρωσε καταλογισμό σε βάρος του. Ο καταλογισμός, συνολικού ποσού 18.240,72 ευρώ (περιλαμβανομένων τόκων υπερημερίας), επιβλήθηκε για ζημία που προκλήθηκε στην κληρονομιαία περιουσία υπέρ κοινωφελούς σκοπού, λόγω της μη είσπραξης μερισμάτων μετοχών της Εθνικής Τράπεζας για τα έτη 1991 έως και 1995, με αποτέλεσμα την απώλειά τους λόγω παραγραφής. Η Ολομέλεια έκρινε ότι τα πραγματικά περιστατικά (όπως η ανάληψη καθηκόντων του αναιρεσείοντος τον Οκτώβριο του 1996 και η μη λογοδοσία του προκατόχου του) δεν στοιχειοθετούν ούτε βαριά ούτε ελαφρά αμέλεια. Συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή, αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, ακυρώθηκε η καταλογιστική πράξη 5158/2005/16.5.2006 του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας Θεσσαλίας και διατάχθηκε η επιστροφή των παραβόλων.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (1473/2024) αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης 294/2024 του Διοικητικού Πρωτοδικείου Πειραιώς, η οποία ακύρωνε την ανακήρυξη της αναιρεσείουσας ως τακτικής δημοτικής συμβούλου στον Δήμο …. λόγω κωλύματος εκλογιμότητας. Το κώλυμα φερόταν να συνίσταται στην άσκηση καθηκόντων Προϊσταμένης Διεύθυνσης στην Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής (ΠΕΔΑ). Το ΣτΕ έκρινε ότι, ενόψει της στενής ερμηνείας, το κώλυμα εκλογιμότητας του άρθρου 10 παρ. 2 περ. ε´ του ν. 4804/2021 εφαρμόζεται μόνο σε οργανικές μονάδες που παράγουν διοικητικό έργο και χειρίζονται υποθέσεις των πολιτών. Καθώς η Διεύθυνση της ΠΕΔΑ ασχολείται κυρίως με την υποστήριξη και το συντονισμό των μελών-δήμων και όχι με διοικητικές υποθέσεις των δημοτών, η αναιρεσείουσα δεν εμπίπτει στο κώλυμα. Συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή, η πρωτόδικη απόφαση αναιρέθηκε, και η αρχική ένσταση απορρίφθηκε.

Η Απόφαση 1929/2018 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης κατά της 1995/2014 απόφασης του IV Τμήματος, με την οποία επιβεβαιώθηκε ο καταλογισμός σε βάρος του πρώην Νομάρχη Κέρκυρας για χρηματικό έλλειμμα ύψους 1.460.000,27 ευρώ. Το έλλειμμα προήλθε από παράνομη μεταφορά κεφαλαίων από λογαριασμούς της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κέρκυρας σε λογαριασμό νομαρχιακής «επιχείρησης», κατά παράκαμψη των δημοσιολογιστικών διατάξεων. Η Ολομέλεια απέρριψε τους ισχυρισμούς περί εφαρμογής της αρχής ne bis in idem, περί συγγνωστής νομικής πλάνης, και περί νομιμοποίησης των δαπανών. Τελικά, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή διότι το δικάσαν Τμήμα, κατά την κρίση της Ολομέλειας, παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας με αντιφατική αιτιολογία, αποκλείοντας την εφαρμογή της. Ως εκ τούτου, η 1995/2014 απόφαση αναιρέθηκε και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο IV Τμήμα του Ελεγκτικού Συνεδρίου για εκ νέου εξέταση.

Χορήγηση αντιγράφων διοικητικών εγγράφων. Ιατρικό απόρρητο.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Προεδρεύων: Α. Σοφός, Αντιπρόεδρος Εισηγητής: Β. Βούκαλης, Νομικός Σύμβουλος Το ΙΚΑ δεν δύναται να χορηγήσει σε υποψήφιο Βουλευτή (προκειμένου αυτός να τα χρησιμοποιήσει σε προσφυγή του στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο (Εκλογοδικείο) κατά ιατρού ΙΚΑ) επικυρωμένα φωτοαντίγραφα συνταγολογίων φαρμάκων, που εξέδωσε ο ιατρός για ασφαλισμένους του ΙΚΑ, διότι τα συνταγολόγια περιέχουν στοιχεία που καλύπτονται από το ιατρικό απόρρητο (όπως ονοματεπώνυμο ασθενούς, ασθένεια για την οποία χορηγούνται τα φάρμακα).

Η απόφαση 450/2025 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου δέχεται την αίτηση αναίρεσης του Ελληνικού Δημοσίου κατά της 1190/2020 απόφασης του ΙΙΙ Τμήματος. Η Ολομέλεια έκρινε ότι η έφεση του στρατιωτικού συνταξιούχου κατά της σιωπηρής απόρριψης της ένστασής του ήταν εκπρόθεσμη, καθώς η προθεσμία άσκησής της είχε λήξει το 2009, πριν από την έναρξη ισχύος του ν. 4151/2013, καθιστώντας τα συνταξιοδοτικά δεδομένα οριστικά. Κατά συνέπεια, η έφεση απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Λόγω της στενής συνάφειας και αλληλεξάρτησης, αναιρέθηκε επίσης και το κεφάλαιο της απόφασης που απέρριπτε την αγωγή αποζημίωσης του αναιρεσίβλητου για το χρονικό διάστημα από 30.11.2007 έως 31.5.2012 και αναπέμπεται στο Έκτο Τμήμα προς νέα νόμιμη κρίση.

Η απόφαση 1810/2014 της Ελασσόμενης Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 2176/2010 απόφασης του VII Τμήματος. Η υπόθεση σχετίζεται με τον καταλογισμό συνολικού ποσού 257.112,88 ευρώ (αρχικό ποσό) σε βάρος κληρονόμων του αποβιώσαντος Προϊσταμένου της Ταμειακής Υπηρεσίας του Δήμου Πτολεμαΐδας, για διαχειριστικό έλλειμμα των ετών 1993-1995. Το Δικαστήριο διέκοψε τη δίκη ως προς την πρώτη αναιρεσείουσα λόγω θανάτου. Απέρριψε τους λόγους αναίρεσης περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και περί παραγραφής (καθώς ο δικαιοπάροχος ήταν υπάλληλος, όχι αιρετό όργανο). Όμως, δέχθηκε την αίτηση με βασικούς λόγους την αντιφατική αιτιολογία της προηγούμενης απόφασης σχετικά με έλλειμμα 16.991.753 δραχμών (κρατήσεις έργου Τηλεθέρμανσης) και την εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 37 παρ. 1 του ν. 3801/2009 (αρχή της αναλογικότητας) για τη μείωση του καταλογισμού. Κατά συνέπεια, αναιρέθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση και αναπέμφθηκε η υπόθεση στο VII Τμήμα για επανεκδίκαση με διαφορετική σύνθεση.

Η υπ' αριθμ. 561/2024 απόφαση της Γ' Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης ενός πολίτη κατά της 2047/2021 απόφασης του ΙΙ Τμήματος, η οποία είχε απορρίψει το αίτημά του για κανονισμό μηνιαίας χορηγίας. Ο αναιρεσείων, ως πρώην Πρόεδρος Κοινότητας, ζητούσε χορηγία για τα 12 από τα 16 έτη της θητείας του, καθώς τα υπόλοιπα 4 έτη είχαν μεταφερθεί στον e-ΕΦΚΑ για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Η Ολομέλεια δέχθηκε την αίτηση αναίρεσης λόγω παράβασης ουσιώδους τύπου της διαδικασίας. Συγκεκριμένα, το Τμήμα παρέλειψε να λάβει υπόψη ουσιώδες αποδεικτικό μέσο (αίτηση του 2013) που αποδείκνυε ότι ο αιτών δεν είχε παραιτηθεί πλήρως από τη χορηγία, αλλά επιδίωκε μόνο τη μεταφορά χρόνου. Επιπλέον, το Τμήμα δεν απάντησε στον ουσιώδη ισχυρισμό του για κανονισμό χορηγίας με βάση τα εναπομείναντα δώδεκα έτη υπηρεσίας. Ως εκ τούτου, η απόφαση 2047/2021 αναιρέθηκε και η υπόθεση παραπέμφθηκε στο Τρίτο Τμήμα για επανεξέταση.

Η απόφαση 1062/2021 της Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης ομόρρυθμης εταιρείας κατά της 441/2016 απόφασης του Ι Τμήματος, με την οποία είχε απορριφθεί η έφεσή της κατά δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 35.094,90 ευρώ. Η διόρθωση επιβλήθηκε λόγω ελλιπούς τεκμηρίωσης της προμήθειας μηχανολογικού εξοπλισμού (βυτίου και χορτοδετικής πρέσας) στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενου επενδυτικού σχεδίου. Το Δικαστήριο (κατά πλειοψηφία) έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, καθώς περιείχε ανεπαρκείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ακριβή φύση και τη σοβαρότητα της διαπιστωθείσας παρατυπίας. Συνεπώς, η απόφαση 441/2016 αναιρέθηκε και η υπόθεση αναπέμπεται στο αρμόδιο Ι Τμήμα για εκ νέου εκδίκαση, με σκοπό τη διερεύνηση ουσιωδών πραγματικών ζητημάτων.

Η απόφαση 790/2025 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει στο σύνολό της την αίτηση αναίρεσης κατά της 724/2020 απόφασης του VII Τμήματος. Η αίτηση στρεφόταν κατά καταλογισμού σε βάρος πρώην δημάρχου Καλυμνίων, ο οποίος είχε καταλογιστεί αρχικά με 214.851,00 ευρώ για έλλειμμα στη διαχείριση του δήμου το οικονομικό έτος 2001, λόγω μη νόμιμων δαπανών όπως επιχορηγήσεις χωρίς αποφάσεις, μισθώσεις σκαφών/μηχανημάτων χωρίς έγκριση και δαπάνες τουριστικής προβολής. Το VII Τμήμα είχε ήδη περιορίσει τον τελικό καταλογισμό σε 9.220,00 ευρώ (1/20 του κριθέντος ελλείμματος). Η Ολομέλεια απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και ανεπαρκούς αιτιολογίας ως προς την υπαιτιότητα και τον αιτιώδη σύνδεσμο. Επίσης, έκρινε ότι ο περιορισμός του καταλογισμού στο 1/20 δεν παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας.

Η 2925/2015 απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης του Οργανισμού Γεωργικών Ασφαλίσεων (ΟΓΑ) κατά της 2915/2011 απόφασης που αναγνώριζε απαιτήσεις συνταξιούχων του ΟΓΑ για οικογενειακή παροχή με πενταετή παραγραφή (βάσει του Αστικού Κώδικα). Το Ολομέλειο δέχθηκε ότι ο ΟΓΑ απολαμβάνει τα ουσιαστικά προνόμια του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένης της διετούς παραγραφής (άρθρο 90 παρ. 5 του ν. 2362/1995) για αξιώσεις από καθυστερούμενες συντάξεις. Το Δικαστήριο έκρινε ότι αυτή η διετής παραγραφή είναι συνταγματικά ανεκτή, καθώς δικαιολογείται από λόγους δημοσίου συμφέροντος, όπως η ανάγκη για προστασία της οικονομικής ευρωστίας του ΟΓΑ και την ταχεία εκκαθάριση των περιοδικών του υποχρεώσεων. Ως εκ τούτου, έγινε δεκτή η αναίρεση, αναιρέθηκε εν μέρει η προηγούμενη απόφαση, και εφαρμόζοντας τη διετή παραγραφή, αναγνωρίστηκε η υποχρέωση του ΟΓΑ να καταβάλει μειωμένα ποσά στους συνταξιούχους για το χρονικό διάστημα από 1.1.2000 έως 28.2.2001.