Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/18/2020

Η απόφαση 705/2020 του Ι Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την έφεση ανώνυμης εταιρείας («ΚτΠ ΑΕ») κατά απόφασης δημοσιονομικής διόρθωσης. Η διόρθωση, ύψους 857.469,64 ευρώ, επιβλήθηκε λόγω αδυναμίας της εταιρείας να προσκομίσει 70 φακέλους ωφελουμένων κατά τον έλεγχο του συγχρηματοδοτούμενου έργου «Φορητός Μαθητικός Υπολογιστής». Το Δικαστήριο έκρινε νόμιμη την κατ’ εξαίρεση επιβολή «κατά παρεκβολή» διόρθωσης αντί της αναλογικής, καθώς ο πλήρης έλεγχος θα είχε δυσανάλογο κόστος. Παράλληλα, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας και περί εξαίρεσής της από την ανάκτηση ποσών.

Η υπ’ αριθμ. 1286/2026 απόφαση του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου εκδόθηκε επί δύο προσφυγών ανάκλησης κατά της Πράξης ΑΑ_Ρ_2026_1430 της Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου στον Τομέα Πολιτισμού και Αθλητισμού. Με την προσβαλλόμενη Πράξη είχε κριθεί ότι κωλύεται η υπογραφή σχεδίου σύμβασης μεταξύ του Εθνικού Θεάτρου και εταιρείας για υπηρεσίες φύλαξης. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι διακωλυτικοί λόγοι (υπέρβαση του διπλάσιου της εκτιμώμενης αξίας στον απαιτούμενο κύκλο εργασιών και δυσανάλογη απαίτηση προσωπικού) δεν ήταν βάσιμοι ή συνιστούσαν μη ουσιώδεις πλημμέλειες. Κατά συνέπεια, δέχθηκε τις προσφυγές, ανακάλεσε την Πράξη της Επιτρόπου και αποφάνθηκε ότι δεν κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου σύμβασης.

Η απόφαση 0777/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την εν μέρει αποδοχή έφεσης πρώην Δημάρχου Μακρακώμης κατά καταλογιστικής πράξης ύψους 12.479,29 ευρώ. Ο καταλογισμός αφορούσε δαπάνες διοργάνωσης καρναβαλικών εκδηλώσεων του 2019, οι οποίες κρίθηκαν μη νόμιμες και μη κανονικές, καθώς δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες διαδικασίες ανάθεσης (ν. 4412/2016) και οι αποφάσεις ανάληψης υποχρέωσης εκδόθηκαν εκ των υστέρων, παρά τις αντιρρήσεις του ταμία. Το Δικαστήριο διαπίστωσε βαρεία αμέλεια εκ μέρους του εκκαλούντος, ωστόσο έκρινε ότι οι παραλείψεις συνιστούσαν τυπικό έλλειμμα, χωρίς να προκύπτει ισόποση πραγματική ζημία, καθώς οι υπηρεσίες παρασχέθηκαν. Εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας, το Δικαστήριο μείωσε το καταλογισθέν ποσό στις 4.000,00 ευρώ.

Η απόφαση 1283/2025 του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε τις προσφυγές ανάκλησης του ΦΟΔΣΑ Νοτίου Αιγαίου και της αναδόχου εταιρείας. Οι προσφυγές ζητούσαν την ανάκληση της Πράξης 303/2025, η οποία έκρινε ότι κωλύεται η υπογραφή της 2ης τροποποίησης της σύμβασης λειτουργίας του ΧΥΤΑ Σύρου. Η τροποποίηση αφορούσε (α) τη μίσθωση φορτηγού με οδηγό για τη μεταφορά τεμαχισμένων ογκωδών, κρίνοντας ότι η υπηρεσία αυτή περιλαμβανόταν ήδη στην αρχική σύμβαση ή δεν ήταν απρόβλεπτη. (β) πρόσθετες εργασίες για την αντικατάσταση της τεχνολογίας SBR με Αντίστροφη Ώσμωση (RO) στην Εγκατάσταση Επεξεργασίας Στραγγισμάτων, κρίνοντας ότι αυτές συνιστούσαν νέες, ουσιώδεις εργασίες, μη αιτιολογημένες λόγω απρόβλεπτων περιστάσεων. Το Δικαστήριο επικύρωσε την κρίση του Κλιμακίου, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς των προσφευγόντων.

Πρόκειται για την υπ’ αριθμ. 1303/2026 απόφαση του Έβδομου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία απορρίφθηκαν οι προσφυγές ανάκλησης της αναδόχου εταιρείας και της Δ.Ε.Υ.Α.Χ. κατά της ΑΑ_P_2026_1327 Πράξης του Επιτρόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η πρωτοβάθμια αυτή Πράξη είχε κρίνει ότι κωλύεται η υπογραφή της σύμβασης για την υπηρεσία παραγωγής, εκτύπωσης, εμφακέλωσης και αποστολής λογαριασμών ύδρευσης-αποχέτευσης, λόγω ουσιωδών νομικών πλημμελειών (αντιφατικοί όροι διακήρυξης, μη νόμιμος περιορισμός εμπειρίας σε δημόσιους φορείς, εσφαλμένος καθορισμός ετών αναφοράς για τον κύκλο εργασιών). Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι διαπιστωθείσες πλημμέλειες είναι ουσιώδεις και απέρριψε τις προσφυγές, διατάσσοντας την κατάπτωση του παραβόλου υπέρ του Δημοσίου.

Η απόφαση 563/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης των πρώην διαχειριστών της Αναπτυξιακής Δημοτικής Επιχείρησης Αγίου Κηρύκου (ΑΔΕΑΚ) κατά της 1674/2021 απόφασης του Δευτέρου Τμήματος. Η αρχική καταλογιστική πράξη για έλλειμμα 170.229,80 ευρώ είχε περιοριστεί μερική, αλλά οι αναιρεσείοντες ζήτησαν την ολική αναίρεση λόγω έλλειψης νόμιμης βάσης. Το δικαστήριο έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν αιτιολογεί επαρκώς τη δημοσιονομική ευθύνη των υπολόγων διαχειριστών, καθώς δεν προσδιορίζει σε ποιες επιμέρους διαχειριστικές πράξεις προέβη έκαστος κατά την περίοδο της ευθύνης του ούτε τον ακριβή χρόνο δημιουργίας του ελλείμματος. Κατόπιν τούτου, η αίτηση αναίρεσης έγινε δεκτή και η υπόθεση αναπέμφθηκε στο αρμόδιο Δεύτερο Τμήμα για επανεκδίκαση.

Η απόφαση 1062/2021 της Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την αίτηση αναίρεσης ομόρρυθμης εταιρείας κατά της 441/2016 απόφασης του Ι Τμήματος, με την οποία είχε απορριφθεί η έφεσή της κατά δημοσιονομικής διόρθωσης ύψους 35.094,90 ευρώ. Η διόρθωση επιβλήθηκε λόγω ελλιπούς τεκμηρίωσης της προμήθειας μηχανολογικού εξοπλισμού (βυτίου και χορτοδετικής πρέσας) στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενου επενδυτικού σχεδίου. Το Δικαστήριο (κατά πλειοψηφία) έκρινε ότι η προσβαλλόμενη απόφαση στερείται νόμιμης βάσης, καθώς περιείχε ανεπαρκείς, ασαφείς και αντιφατικές αιτιολογίες ως προς την ακριβή φύση και τη σοβαρότητα της διαπιστωθείσας παρατυπίας. Συνεπώς, η απόφαση 441/2016 αναιρέθηκε και η υπόθεση αναπέμπεται στο αρμόδιο Ι Τμήμα για εκ νέου εκδίκαση, με σκοπό τη διερεύνηση ουσιωδών πραγματικών ζητημάτων.

Η απόφαση 1271/2018 του Ελεγκτικού Συνεδρίου (Σε Ολομέλεια) απέρριψε την αίτηση αναιρέσεως ανώνυμης εταιρείας («..Α.Ε.») κατά της 6423/2015 απόφασης του Ι Τμήματος. Η έφεση της εταιρείας είχε απορριφθεί, επικυρώνοντας την επιβολή δημοσιονομικής διόρθωσης συνολικού ποσού €86.522,71, πλέον τόκων, από τον Αναπληρωτή Υπουργό Οικονομικών. Η διόρθωση αφορούσε αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ψηφιακή Σύγκλιση» (2007-2013). Οι παρατυπίες περιλάμβαναν τη δήλωση δαπανών από την εταιρεία που δεν είχαν ακόμα εξοφληθεί (μη επαληθευθείσα δαπάνη) και τη διενέργεια μη επιλέξιμων δαπανών. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η δημοσιονομική διόρθωση ήταν νόμιμη, καθώς η δαπάνη έπρεπε να έχει πραγματοποιηθεί πριν τη δήλωσή της, και απέρριψε τους ισχυρισμούς της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρισμού περί μεταγενέστερης εξόφλησης του επίμαχου τιμολογίου.

Η απόφαση 1089/2025 του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου δέχεται την προσφυγή του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ/ΓΣΕΕ) και τις υπέρ αυτής παρεμβάσεις, ανακαλώντας την Πράξη 115/2025 του Ζ΄ Κλιμακίου. Η προσβαλλόμενη Πράξη είχε κρίνει ότι κωλυόταν η υπογραφή δύο σχεδίων σύμβασης για «Ολοκληρωμένα προγράμματα κατάρτισης ανέργων και εργαζομένων», με αιτιολογία ότι η διακήρυξη μη νομίμως απέκλειε τη στήριξη στην ικανότητα τρίτων για ορισμένα τεχνικά και επαγγελματικά κριτήρια (σημεία 2, 4, 5 και 6 του άρθρου 2.2.6). Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι επίμαχοι όροι, όπως η απαίτηση για Ετήσιες Μονάδες Εργασίας (ΕΜΕ), η διάθεση ιδίων δομών και η συμμόρφωση με τον GDPR, ήταν νόμιμοι και ανάλογοι με την πολυπλοκότητα και το αντικείμενο του έργου. Ο αποκλεισμός της στήριξης σε τρίτους κρίθηκε νόμιμος είτε γιατί τα κριτήρια συνιστούσαν καταλληλότητα άσκησης επαγγελματικής δραστηριότητας, είτε γιατί αφορούσαν κρίσιμα καθήκοντα του αναδόχου. Κατά συνέπεια, κρίθηκε ότι δεν κωλύεται η υπογραφή των σχεδίων σύμβασης.

Πρόκειται για την υπ' αριθμ. 1480/2025 απόφαση του Δέκατου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε επί της από 20.7.2021 έφεσης ανώνυμης εταιρείας. Η έφεση στρεφόταν κατά της .../.../15.4.2021 απόφασης ανάκτησης αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών της Υπηρεσιακής Γραμματέως του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, με την οποία είχε διαταχθεί η ανάκτηση ποσού 48.120,00 ευρώ (πλέον τόκων) που αντιστοιχούσε σε προκαταβολή ενίσχυσης στο πλαίσιο συγχρηματοδοτούμενου προγράμματος του ΕΣΠΑ 2007-2013. Το Δικαστήριο, αφού εξέτασε τους λόγους της έφεσης, έκρινε ότι η εκκαλούσα δεν απέδειξε την ολοκλήρωση του φυσικού και οικονομικού αντικειμένου του έργου, καθώς δεν προσκόμισε τα απαιτούμενα δικαιολογητικά, και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση ανάκτησης ήταν νόμιμη και σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας. Κατόπιν αυτών, το Δικαστήριο αποφάσισε την απόρριψη της έφεσης στο σύνολό της, τη διάταξη κατάπτωσης του κατατεθέντος παραβόλου υπέρ του Δημοσίου και τον συμψηφισμό των δικαστικών εξόδων μεταξύ των διαδίκων.