Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΕΣ/ΟΛΟΜΕΛΕΙΑ/1644/2023

Η Απόφαση 24/2025 της Α' Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης 951/2019 του ΙΙΙ Τμήματος. Η αναιρεσείουσα δεν εμφανίστηκε στη συνεδρίαση της 11ης Ιανουαρίου 2023. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αναιρεσείουσα δεν κλητεύθηκε νομίμως για τη συζήτηση της υπόθεσης, καθώς η κλήση επιδόθηκε σε διεύθυνση διαφορετική από αυτή που αναγραφόταν στο δικόγραφο της αναίρεσης, χωρίς να έχει γνωστοποιηθεί νόμιμα μεταβολή διεύθυνσης. Επίσης, η επίδοση στον δικηγόρο που είχε οριστεί ως αντίκλητος κρίθηκε άκυρη, διότι δεν είχε νομιμοποιηθεί με την απαιτούμενη πληρεξουσιότητα. Κατόπιν αυτών, το Δικαστήριο κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση και διέταξε τον ορισμό νέας δικασίμου, καθώς και τη νόμιμη κλήτευση όλων των διαδίκων.

Η απόφαση 1266/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης πρώην υπαλλήλου της Βουλής κατά της 1607/2021 απόφασης του Τρίτου Τμήματος, η οποία αφορούσε τον κανονισμό της σύνταξής της. Η αναιρεσείουσα ζητούσε η σύνταξή της να υπολογιστεί με βάση τις αποδοχές του τελευταίου μήνα της υπηρεσίας της, επικαλούμενη τον Κανονισμό της Βουλής. Το Δικαστήριο έκρινε ότι ορθώς εφαρμόστηκε η διάταξη του άρθρου 1 παρ. 2 του ν. 4024/2011, βάσει της οποίας οι συντάξιμες αποδοχές καθορίστηκαν όπως είχαν διαμορφωθεί στις 31.10.2011. Η εν λόγω ρύθμιση, η οποία ενσωματώθηκε και στον Κανονισμό της Βουλής, θεωρήθηκε νόμιμη, μεταβατική και δικαιολογημένη από το δημόσιο συμφέρον της διατήρησης της βιωσιμότητας του συνταξιοδοτικού συστήματος. Συνεπώς, ο μοναδικός λόγος αναίρεσης κρίθηκε αβάσιμος.

Η απόφαση 274/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης ομόρρυθμης εταιρείας κατά του Ελληνικού Δημοσίου, η οποία ζητούσε την αναίρεση προηγούμενης απόφασης δημοσιονομικής διόρθωσης. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης, η αναιρεσείουσα εταιρεία δεν εμφανίστηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο. Το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η εταιρεία δεν κλητεύθηκε νόμιμα, καθώς δεν υπήρχε έκθεση επίδοσης της κλήσης. Επιπλέον, η υποτιθέμενη επίδοση στον υπογράφοντα δικηγόρο κρίθηκε άνευ εννόμων συνεπειών, διότι ο δικηγόρος δεν είχε νομιμοποιηθεί σύμφωνα με τον ν. 4700/2020, καθότι δεν είχε προσκομιστεί έγγραφο πληρεξουσιότητας. Συνεπώς, το Δικαστήριο κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση της αίτησης και όρισε νέα δικάσιμο την 1η Οκτωβρίου 2025, διατάσσοντας τη νόμιμη κλήτευση όλων των διαδίκων.

Η Ολομέλεια του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης κατά της 6079/2015 απόφασης του Ι Τμήματος. Η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση είχε απορρίψει έφεση του αναιρεσείοντος ν.π.δ.δ. κατά της 39056/Α.Πλ.5480/12.9.2011 απόφασης του Υφυπουργού Ανάπτυξης, με την οποία επιβλήθηκε δημοσιονομική διόρθωση 692.758 ευρώ για παρατυπίες κατά την υλοποίηση του συγχρηματοδοτούμενου έργου «Ανάπλαση *****». Το Δικαστήριο έκρινε ότι ορθώς το Τμήμα έκρινε νόμιμη την ολική ανάκτηση της χρηματοδότησης, καθώς οι διαπιστωθείσες σοβαρές παρατυπίες (στενώσεις οδοστρώματος, μη τοποθέτηση προστατευτικών κιγκλιδωμάτων, μη αποπεράτωση τμήματος) συνιστούσαν μείζονα τροποποίηση του φυσικού αντικειμένου και δεν παραβίαζαν την αρχή της αναλογικότητας.

Η Απόφαση 599/2021 της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 39/2019 απόφασης του Ι΄ Τμήματος. Η αρχική υπόθεση αφορούσε την ανάκληση του διορισμού νοσηλεύτριας λόγω πλαστογραφίας του βαθμού πτυχίου της, οδηγώντας στον καταλογισμό €179.014,40. Είχε προηγηθεί ποινική καταδίκη (αμετάκλητη φυλάκιση 4 ετών με αναστολή). Το Ι΄ Τμήμα είχε μειώσει το ποσό στα €50.000,00 λόγω της αρχής της αναλογικότητας, λαμβάνοντας υπόψη την πολυετή (13 έτη) και επαρκή εργασία της. Η Ολομέλεια έκρινε ότι, ενόψει της ποινικής καταδίκης, της απώλειας της θέσης εργασίας και της μακροχρόνιας απασχόλησής της, ο περαιτέρω καταλογισμός €50.000,00 παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και του κοινωνικού κράτους δικαίου, καθώς υπερβαίνει το όριο θυσίας που μπορεί να επιβληθεί. Συνεπώς, αναιρεί την προηγούμενη απόφαση και ακυρώνει την καταλογιστική πράξη καθ' ολοκληρίαν.

Η απόφαση 567/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης πολιτικής κατά μεταβίβαση συνταξιούχου κατά της 1862/2021 απόφασης του Πρώτου Τμήματος. Η αναιρεσείουσα είχε καταλογιστεί με 79.024,51 ευρώ για αχρεωστήτως εισπραχθείσες συντάξεις (25.9.1988 έως 31.12.2001), καθώς είχε συνάψει γάμο, απολέσασα το συνταξιοδοτικό της δικαίωμα. Το Δικαστήριο απέρριψε τον ισχυρισμό περί καλής πίστης και εσφαλμένης εφαρμογής της αρχής της χρηστής διοίκησης, κρίνοντας ότι η παράλειψε ενημέρωσης της αρμόδιας υπηρεσίας για τη μεταβολή της συνταξιοδοτικής κατάστασης (γάμος) αποκλείει την καλόπιστη είσπραξη. Επιπλέον, απέρριψε τον ισχυρισμό περί έλλειψης νομίμου βάσεως λόγω παράλειψης αυτεπάγγελτης εξέτασης της παραγραφής της αξίωσης του Δημοσίου, καθώς η παραγραφή των αξιώσεων του Δημοσίου δεν λαμβάνεται αυτεπαγγέλτως υπόψη από τα δικαστήρια.

Η απόφαση αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 2003/2017 οριστικής απόφασης του VII Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Η αναιρεσείουσα, πρώην Αντιπρόεδρος της Δημοτικής Επιχείρησης Τελετών Καλαμαριάς (ΔΕΤΕΚ), είχε καταλογιστεί για έλλειμμα στη διαχείριση κατά τα έτη 2003-2006, το οποίο περιορίστηκε από το Τμήμα σε 37.702,62 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε μη νόμιμες δαπάνες που ενέκρινε με θετική ψήφο. Το Δικαστήριο απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας των Οικονομικών Επιθεωρητών, παραγραφής της αξίωσης, και δέσμευσης από την αμετάκλητη αθωωτική ποινική απόφαση (καθώς οι προϋποθέσεις δημοσιονομικής και ποινικής ευθύνης διαφέρουν). Ωστόσο, δέχθηκε τον λόγο περί εσφαλμένης εφαρμογής της αρχής της αναλογικότητας διότι το δικάσαν Τμήμα παρέλειψε να σταθμίσει επαρκώς τις περιστάσεις της υπόθεσης, όπως την έλλειψη γνώσης της αιτούσας για την κακοδιαχείριση. Κατά συνέπεια, η αίτηση αναίρεσης γίνεται δεκτή, η προσβαλλόμενη απόφαση αναιρείται και η υπόθεση αναπέμπεται στο Δεύτερο Τμήμα για νέα έρευνα και επιμέτρηση του καταλογιζόμενου ποσού με βάση την αρχή της αναλογικότητας.

Η απόφαση 456/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά αίτηση αναίρεσης κατά της 548/2021 απόφασης του Δευτέρου Τμήματος. Η αναιρεσείουσα, πρώην Προϊσταμένη Τμήματος Κατασκευών της πρώην Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κιλκίς, είχε καταλογιστεί υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου με συνολικό ποσό 130.068,27 ευρώ, λόγω ελλείμματος που προκλήθηκε κατά την εκτέλεση των έργων «Διαμόρφωση και περίφραξη χώρου πλατείας Άνω Θεοδωρακίων» και «Προσθήκη αίθουσας στο Δημοτικό σχολείο Π. Αγιονερίου». Το Δικαστήριο έκρινε την αίτηση τυπικά δεκτή, αλλά αποφάσισε την αναβολή της συζήτησης και τον ορισμό νέας δικασίμου στις 4 Ιουνίου 2025. Η αναβολή αυτή κρίθηκε απαραίτητη ώστε η υπόθεση να εκδικαστεί από ενιαία σύνθεση της Ολομέλειας μαζί με άλλες εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις που σχετίζονται με καταλογισμό ελλειμμάτων στα ίδια ή παρεμφερή έργα, με σκοπό την αποτροπή έκδοσης αντιφατικών αποφάσεων.

Η Απόφαση 569/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης πρώην υπαλλήλου (εκπαιδευτικού) κατά της απόφασης του Τρίτου Τμήματος (489/2022) που την υπήγαγε στη γενική διάταξη θεμελίωσης συνταξιοδοτικού δικαιώματος. Η αναιρεσείουσα ζητούσε την υπαγωγή της στις εξαιρετικές διατάξεις για προνομιακή συνταξιοδότηση λόγω ειδικών παθήσεων, καθώς έπασχε από διάφορες σοβαρές παθήσεις (συγγενή υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια, ψωριασική αρθρίτιδα κ.ά.) με συνολικό ποσοστό αναπηρίας 95%. Η Ολομέλεια έκρινε ότι ο περιοριστικός κατάλογος των ειδικών παθήσεων δεν παραβιάζει την αρχή της ισότητας ή της αναλογικότητας, καθώς η θέσπιση προνομιακού καθεστώτος εμπίπτει στην ευρεία διακριτική ευχέρεια του νομοθέτη, ενώ η επέκταση μιας όλως εξαιρετικής ρύθμισης θα συνιστούσε ανεπίτρεπτη παρέμβαση στη νομοθετική εξουσία και αντίθεση στην αρχή της στενής ερμηνείας των συνταξιοδοτικών διατάξεων. Συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε.

Η απόφαση 1271/2025 της Β' Ελάσσονος Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης της τελούσας υπό εκκαθάριση ανώνυμης εταιρείας «... ... Α.Ε.» κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η εταιρεία ζητούσε την αναίρεση της 2519/2016 απόφασης του ΙV Τμήματος, η οποία επικύρωσε τον καταλογισμό 80.314,89 ευρώ για έλλειμμα 701,478 μετρικών τόνων σκληρού σίτου σε αποθήκη της. Η αναιρεσείουσα υποστήριξε ότι η απώλεια οφειλόταν σε κλοπή, γεγονός που συνιστά ανωτέρα βία και αίρει την ευθύνη της ως φορέας παρέμβασης. Το Δικαστήριο, βασιζόμενο στη νομολογία του ΔΕΕ, έκρινε ότι η κλοπή στον γεωργικό τομέα αποτελεί συνήθη και προβλέψιμο επιχειρηματικό κίνδυνο και, επομένως, δεν συνιστά ανωτέρα βία, ανεξαρτήτως των μέτρων ασφαλείας που ελήφθησαν ή της ύπαρξης ασφαλιστηρίου συμβολαίου. Κατόπιν αυτού, η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε ως αβάσιμη.