ΔΕΔ/Θεσ/847/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένου κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προσδιόρισε φόρο προς καταβολή ύψους 3.777,02€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι εσφαλμένως του λογίστηκε προστιθέμενη διαφορά αντικειμενικών δαπανών, ύψους 14.992,50€, λόγω της αυτόματης προσυμπλήρωσης από την αρμόδια φορολογική αρχή στον κωδικό 727 του εντύπου Ε1 ποσού 9.371,43€, που αφορούσε την τοκοχρεωλυτική απόσβεση στεγαστικού δανείου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή ορθώς συμπεριέλαβε το ποσό βάσει των ηλεκτρονικών αρχείων που απέστειλε η πιστώτρια Τράπεζα, καθώς ο φορολογούμενος φέρει το βάρος της απόδειξης για τη διόρθωση των στοιχείων αυτών. Συνεπώς, η πράξη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. ΑΤΤΙΚΗΣ επικυρώθηκε.

Η απόφαση 82, που εκδόθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 21-01-2025 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017, 2018 και 2019. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε τους προσδιορισμούς φόρου, συνολικού ύψους 5.570,26€ για το 2017, 4.065,59€ για το 2018 και 42.731,84€ για το 2019, οι οποίοι βασίστηκαν σε έλεγχο λόγω εμβασμάτων μέσω ΕΛΤΑ. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε δάνειο 95.000€ για την κάλυψη των τεκμηρίων, αλλά ο έλεγχος απέρριψε τον ισχυρισμό περί ύπαρξης βέβαιης χρονολογίας του ιδιωτικού συμφωνητικού δανείου. Επίσης, απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί παραγραφής του φορολογικού έτους 2017, καθώς και περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, της φοροδοτικής ικανότητας, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και περί έλλειψης αιτιολογίας.

Η απόφαση ακυρώνει τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου για τα φορολογικά έτη 2019 και 2020, που εκδόθηκαν από το ΚΕ.ΦΟ.ΜΕ.Π. και αφορούσαν καταλογισμό φόρου ύψους άνω των 479.000 ευρώ, βάσει έμμεσης τεχνικής (ανάλυσης ρευστότητας). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό περί αναρμοδιότητας του ΚΕ.ΦΟ.ΜΕ.Π. και τη μη νομιμότητα εφαρμογής της έμμεσης μεθόδου. Ωστόσο, έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας ότι ο έλεγχος απέρριψε εσφαλμένα και αναίτια την ύπαρξη δανείου 600.000€ σε μετρητά από τον πατέρα της, επικαλούμενος ανεπαρκή δανειοδοτική ικανότητα του δανειστή. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η αιτιολογία της έκθεσης ελέγχου για την απόρριψη του δανείου στερείται σαφήνειας και πληρότητας, καθώς δεν προσδιορίστηκε σωστά το διαθέσιμο κεφάλαιο του δανειστή. Συνεπώς, η υπόθεση αναπέμπεται στη φορολογική αρχή για επανεξέταση της δυνατότητας του δανειστή.

Η Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών 979/23.05.2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του φορολογικού έτους 2018. Η φορολογική αρχή είχε καταλογίσει συνολικό ποσό 643,14€, λόγω διαπίστωσης προσαύξησης περιουσίας ύψους 1.468,33€, η οποία προέκυψε από τον ισομερή επιμερισμό πιστωθέντος ποσού ιδιωτικής επιταγής σε κοινό τραπεζικό λογαριασμό. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι το ποσό προερχόταν από διαθέσιμο κεφάλαιο προηγουμένων ετών, επικαλούμενη σύμβαση δανείου με τον πατέρα της. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η αδυναμία της προσφεύγουσας να τεκμηριώσει επαρκώς την πηγή της συγκεκριμένης τραπεζικής πίστωσης—ειδικά ως προς τον εκδότη της επιταγής—καθιστά τον ισχυρισμό περί διαθέσιμου κεφαλαίου αναπόδεικτο.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία προέκυψε κατόπιν εναλλακτικής ελάχιστης φορολόγησης (τεκμήρια). Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι ποσό ύψους 31.043,88€, προερχόμενο από αποζημιώσεις του ΕΛ.Γ.Α. των ετών 2020, 2021 και 2022, έπρεπε να υπολογιστεί ως ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών για την κάλυψη τεκμηρίων. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό ως αβάσιμο, τονίζοντας ότι σύμφωνα με τις φορολογικές διατάξεις (ν.4172/2013 και τη σχετική ΠΟΛ.1116/2015), οι αγροτικές αποζημιώσεις δεν περιλαμβάνονται στον προσδιορισμό του κέρδους από αγροτική δραστηριότητα και, επιπλέον, δεν δύνανται να καλύπτουν τεκμήριο. Ως εκ τούτου, η οριστική φορολογική υποχρέωση ύψους 8.232,10€ επικυρώθηκε.

Η απόφαση 669/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου, συνολικού ύψους €16.110,72, για το φορολογικό έτος 2021. Η καταλογιστική πράξη βασίστηκε στη διαπίστωση αποκρυβείσας ύλης και αδικαιολόγητης προσαύξησης περιουσίας ύψους €32.546,87, η οποία προσδιορίστηκε με την έμμεση τεχνική της ανάλυσης ρευστότητας. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε ότι ποσό της προσαύξησης προερχόταν από επένδυση σε στοιχηματική εταιρία και άτοκο δάνειο €35.000,00 από τον πατέρα της. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του δανείου, διότι δεν υπήρχε κανένα αποδεικτικό τραπεζικής μεταφοράς του ποσού και το ιδιωτικό συμφωνητικό δεν είχε βέβαιη χρονολογία πριν την έναρξη του ελέγχου. Ως εκ τούτου, επαναβεβαίωσε το συνολικό ποσό φόρου και προστίμου.

Η απόφαση 708 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η πράξη, που βασίστηκε στην 3η τροποποιητική δήλωση, καταλόγισε χρεωστικό ποσό 46.456,90€ λόγω προστιθέμενης διαφοράς αντικειμενικών δαπανών ύψους 61.982,30€. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση, υποστηρίζοντας ότι ένα ποσό 23.103,10€, καταχωρημένο ως τοκοχρεωλυτική απόσβεση δανείων της συζύγου του, έπρεπε να χρησιμοποιηθεί ως ανάλωση κεφαλαίου καθώς είχε εξοφληθεί από τον γιο του το 2022. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων όφειλε να είχε διορθώσει τη δήλωση φορολογίας εισοδήματος υποβάλλοντας τροποποιητική δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο 23 του Ν. 5104/2024, δικαίωμα το οποίο διατηρεί μέχρι τη λήξη της πενταετούς προθεσμίας παραγραφής.

Η απόφαση 238/12.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων να προσδιορίσει τέλη χαρτοσήμου επί δανειακής σύμβασης ύψους 80.000€ της 01.12.2022. Ο προσφεύγων ζητούσε την καταβολή τελών χαρτοσήμου επί δανείου μεταξύ του ιδίου και της ατομικής του επιχείρησης, ώστε το ποσό να χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη του τεκμηρίου αγοράς κατοικίας (άρθρο 32 Ν.4172/2013) για το φορολογικό έτος 2022. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι στη συγκεκριμένη σύμβαση δανείου, τα δύο αντισυμβαλλόμενα μέρη (δανειστής και δανειολήπτης) ταυτίζονται, καθώς η ατομική επιχείρηση δεν έχει νομική προσωπικότητα. Σύμφωνα με το άρθρο 806 του Αστικού Κώδικα, η δανειακή σύμβαση προϋποθέτει τη μεταβίβαση κυριότητας και τη συμμετοχή περισσοτέρων προσώπων, συνεπώς ο ισχυρισμός κρίθηκε αβάσιμος.

Η απόφαση 532 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδόθηκε στις 01.04.2025 και απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου συνολικού ύψους 468,48€ (312,32€ φόρος και 156,16€ πρόστιμο) για την φορολογική περίοδο 01/01-31/12/2018. Η πράξη αφορούσε ατομική επιχείρηση χονδρικού εμπορίου αλκοολούχων ποτών. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος ότι προσκομίστηκαν τα ζητηθέντα λογιστικά στοιχεία, κρίνοντάς τον αβάσιμο, καθώς συγκεκριμένα βιβλία και αναλυτικά καθολικά δεν είχαν διαβιβαστεί στην φορολογική αρχή. Απέρριψε επίσης τον ισχυρισμό περί έλλειψης φοροδοτικής ικανότητας ως αλυσιτελώς προβαλλόμενο.

Η απόφαση 842/13.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία κατέληξε σε χρεωστικό ποσό 15.628,14€. Ο προσφεύγων, φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, ζητούσε την πίστωση φόρου αλλοδαπής ύψους 9.199,58€, ο οποίος παρακρατήθηκε στη Γερμανία για εισόδημα από μισθωτή εργασία. Η φορολογική αρχή απέρριψε την αξίωση επειδή τα προσκομισθέντα δικαιολογητικά, παρότι μεταφρασμένα και θεωρημένα με σφραγίδα apostille (βεβαίωση από τον Γερμανό εργοδότη), δεν επαρκούσαν για την απόδειξη της καταβολής του φόρου. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι δεν προσκομίστηκε η απαραίτητη βεβαίωση από την αρμόδια φορολογική αρχή της Γερμανίας, σύμφωνα με την ΠΟΛ. 1026/2014, και απέρριψε τους ισχυρισμούς ως αναπόδεικτους.