ΔΕΔ/Θεσ/315/2025

Η απόφαση 762 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022. Ο έλεγχος του 2ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης είχε καταλογίσει διαφορά φόρου και πρόστιμο ύψους 42.509,39€, καθώς απέρριψε την ανάλωση κεφαλαίου 108.630,29€ που επικαλέστηκε ο προσφεύγων για την κάλυψη τεκμηρίου αγοράς ακινήτου. Η φορολογική αρχή, μη αποδεχόμενη τον πίνακα ανάλωσης, προσδιόρισε το φορολογητέο εισόδημα με βάση τον εναλλακτικό τρόπο ελάχιστης φορολογίας (τεκμήρια) στο ύψος των 85.676,46€. Η ΔΕΔ, αφού συνέταξε δικούς της πίνακες ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών (2003-2021), διαπίστωσε ότι υπήρχε διαθέσιμο υπόλοιπο κεφαλαίου ύψους 110.547,23€. Ως εκ τούτου, έκρινε ότι ο προσφεύγων ορθά χρησιμοποίησε το ποσό των 108.630,29€, αποδεχόμενη τον ισχυρισμό του και ακυρώνοντας τη φορολογική επιβάρυνση που προέκυψε από τα τεκμήρια. Το τελικό φορολογητέο εισόδημα παρέμεινε το δηλωθέν (2.859,22€).

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της φορολογουμένης κατά του διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2021. Η προσφεύγουσα είχε δηλώσει ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών ύψους 145.000 ευρώ για την κάλυψη της δαπάνης αγοράς ακινήτου, ωστόσο η Δ.Ο.Υ. απέρριψε το ποσό αυτό με το σκεπτικό ότι, λόγω της χωριστής δήλωσης για το 2021, δεν μπορούσε να επικαλεστεί εισοδήματα του συζύγου της. Το δικαστικό όργανο ενέκρινε τη θέση της Δ.Ο.Υ., επειδή σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, σε περίπτωση χωριστών δηλώσεων συζύγων, τα εισοδήματα του ενός συζύγου δεν μπορούν να καλύψουν τα τεκμήρια του άλλου. Η οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2021 ορίστηκε σε 76.736,28 ευρώ.

Η απόφαση 785/08-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2018, η οποία προσδιόρισε συνολικό ποσό φόρου προς καταβολή ύψους 122.857,33€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε εσφαλμένο συνυπολογισμό τόκων επαγγελματικού δανείου στον πίνακα ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών, ισχυρισμός που κρίθηκε βάσιμος. Ωστόσο, απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του περί μη συνυπολογισμού εισοδήματος από περαιώσεις και ποσών δανείων (στεγαστικού και κεφαλαίου κίνησης) για κάλυψη τεκμηρίων, καθώς δεν αποδείχθηκαν ή δεν αποτελούσαν πραγματικό εισόδημα για ανάλωση. Παρά τη μερική αποδοχή, η απόφαση δεν τροποποίησε την προσβαλλόμενη πράξη, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να παραμένει στο αρχικό ποσό των 122.857,33€.

Η Απόφαση 146 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023 της ΔΟΥ Καλαμάτας. Η προσφεύγουσα ζητούσε την τροποποίηση της δήλωσης εισοδήματος με την εκ νέου αποδοχή ποσού ανάλωσης κεφαλαίου ύψους 25.000 ευρώ (για την ίδια και τον σύζυγό της), το οποίο είχε διαγραφεί από την αρμόδια ΔΟΥ. Η ΔΕΔ διαπίστωσε, βάσει σχετικού πίνακα ανάλυσης κεφαλαίου, ότι δεν υφίστατο διαθέσιμο προς ανάλωση κεφάλαιο προηγούμενων ετών για την κάλυψη των τεκμηρίων. Ακόμη και μετά τη συμπερίληψη εισοδημάτων από αγροτική δραστηριότητα, όπως ζητήθηκε από την προσφεύγουσα, δεν προέκυπτε επαρκές κεφάλαιο. Συνεπώς, η αρχική φορολογική υποχρέωση των 4.675,63 ευρώ για το φορολογικό έτος 2023 παραμένει οριστική.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2021. Ο προσφεύγων, ως κληρονόμος του θανόντα, επεχείρησε να δικαιολογήσει τη δήλωση εισοδήματος με βάση ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, αλλά η φορολογική αρχή δεν αποδέχτηκε πλήρως τον υποβληθέντα πίνακα. Ο προσφεύγων προσκόμισε νέα στοιχεία, όπως βεβαιώσεις για εισαγωγές συναλλάγματος και τόκους καταθέσεων, τα οποία όμως δεν θεωρήθηκαν επαρκή για την αναγωγή της διαφοράς τεκμηρίων. Η Διεύθυνση Ελέγχου ακύρωσε την προσφυγή και επικύρωσε την αρχική φορολογική πράξη.

Η απόφαση 468/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Η προσφεύγουσα φορολογήθηκε βάσει τεκμαρτού εισοδήματος λόγω μεγάλης δαπάνης (γονική παροχή/δωρεά €180.000) που προσπάθησε να καλύψει με ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών. Η αρχική πράξη της Δ.Ο.Υ. αναγνώρισε κεφάλαιο προς ανάλωση ύψους €136.722,66. Η ΔΕΔ, εξετάζοντας τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας –ιδίως περί λανθασμένου υπολογισμού του κεφαλαίου– διόρθωσε τον υπολογισμό του τεκμηρίου κατοικίας για το οικονομικό έτος 2011 και συμπεριέλαβε επιπλέον κεφάλαιο από το οικ. έτος 1997. Κατόπιν αυτών, το τελικό προς ανάλωση κεφάλαιο καθορίστηκε στα €140.851,91, οδηγώντας στην τροποποίηση της προσβαλλόμενης πράξης.

Η απόφαση 582/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την εν μέρει αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2020 και 2021, που εκδόθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π.. Ο προσδιορισμός φόρου είχε γίνει με την έμμεση μέθοδο της ανάλυσης ρευστότητας. Η Δ.Ε.Δ. αποδέχτηκε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος για ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών για το 2021, μειώνοντας τη διαφορά τεκμηρίων, και προχώρησε σε επιμερισμό της αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης μεταξύ του προσφεύγοντος και της συζύγου του και για τα δύο έτη, με βάση το δηλωθέν φορολογητέο εισόδημα του καθενός. Κατόπιν αυτών, το τελικό φορολογητέο εισόδημα και ο καταλογισθείς φόρος τροποποιήθηκαν προς όφελος του προσφεύγοντος.

Η απόφαση 847/13.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος / επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ύψους €243.625,52. Η φορολογική αρχή είχε επιβάλει τη διαφορά λόγω προστιθέμενης διαφοράς δαπανών ύψους €320.469,93, που προέκυψε από τη χορήγηση δανείου €310.000,00 του προσφεύγοντος προς την εταιρεία του, καθώς και από την απόσβεση δανείων €10.469,93, σύμφωνα με τις διατάξεις περί τεκμηρίων (άρθρα 30-34 του ν.4172/2013). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ο καταλογισμός του δανείου ήταν λάθος καταχώρησης. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, τονίζοντας ότι η καταχώρηση στα βιβλία της εταιρίας και η υποβολή δήλωσης τελών χαρτοσήμου αποδεικνύουν τον δανεισμό, ενώ απέρριψε και το αίτημα ακρόασης και τον ισχυρισμό περί παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας.

Η απόφαση 1241/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€, που είχε επιβληθεί λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της δήλωσης απόδοσης τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο ήταν δυσανάλογο σε σχέση με το ποσό του τέλους που καταβλήθηκε (€0,50), ζητώντας διαγραφή με βάση τη χρηστή διοίκηση. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε τον ισχυρισμό αβάσιμο, τονίζοντας ότι η δημόσια διοίκηση δεσμεύεται από την αρχή της νομιμότητας και τη δέσμια αρμοδιότητα του άρθρου 53 του Ν. 5104/2024 (Κ.Υ.Δ.) για την επιβολή του προστίμου, με αποτέλεσμα την επικύρωση της οφειλής.

Η Απόφαση 523 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος του φορολογικού έτους 2019, ύψους 1.462,99€ (συμπεριλαμβανομένου προστίμου). Η φορολογική αρχή εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές ελέγχου (Ανάλυση Ρευστότητας), καθώς πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 28 του ν.4172/2013: διαπιστώθηκε μη έκδοση ενός φορολογικού στοιχείου και προσαύξηση περιουσίας λόγω αδικαιολόγητων πρωτογενών καταθέσεων ύψους 977,32€. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντα περί εσφαλμένης εφαρμογής των έμμεσων τεχνικών και ότι κατείχε ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών απορρίφθηκαν, καθώς θεωρήθηκαν αβάσιμοι και αναπόδεικτοι.