Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/367/2024

Η απόφαση 436/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ποσού 18.387,61€. Η φορολογική αρχή είχε διαπιστώσει μη έκδοση φορολογικών στοιχείων αξίας (Α.Λ.Σ.) για διαδικτυακές πωλήσεις αγαθών (χονδρικό εμπόριο ειδών υγιεινής) συνολικής αξίας 41.607,60€ (καθαρή αξία 33.554,52€). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε αοριστία της έκθεσης ελέγχου και ότι το επιβληθέν πρόστιμο δεν συνυπολόγιζε το κόστος κτήσης των πωληθέντων. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο έλεγχος βασίστηκε σε αντικειμενικά στοιχεία (τραπεζικές κινήσεις, αρχεία ταχυμεταφορών) και ότι ο προσφεύγων δεν τήρησε τα απαιτούμενα λογιστικά αρχεία για τον αξιόπιστο προσδιορισμό του κόστους πωληθέντων.

Η απόφαση 140/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει δήλωση με επιφύλαξη, καθώς αμφισβητούσε το ποσό των 14.514,05 ευρώ που είχε δηλωθεί ως φορολογητέο εισόδημα από τον εργοδότη του, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε το είχε εισπράξει. Με βάση δικαστική απόφαση του Ειρηνοδικείου, η Δ.Ε.Δ. διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων εισέπραξε πράγματι μόνο 3.790,00 ευρώ καθαρού ποσού κατά το έτος 2023. Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. αποφασίζει την τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου, ώστε ο προσφεύγων να φορολογηθεί μόνο για το ποσό που όντως εισέπραξε.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου φορολογικού έτους 2023 της Δ.Ο.Υ. Χίου. Ο προσφεύγων είχε επιβαρυνθεί με προσαύξηση φόρου ύψους 2.953,82€ λόγω μη κάλυψης του απαιτούμενου ποσού δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι εξαιρείται από αυτή την υποχρέωση, καθώς κατά τη διάρκεια του 2023 εργαζόταν ως υποπλοίαρχος σε ποντοπόρο πλοίο που εκτελούσε πλόες εξωτερικού για διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επιβεβαίωσε ότι ο προσφεύγων εμπίπτει στην εξαίρεση του άρθρου 15 παρ. 6 περ. γ του Ν. 4172/2013, καθώς το εισόδημά του προερχόταν αποκλειστικά από την εργασία του στην αλλοδαπή ως ναυτικός. Ως εκ τούτου, έγινε δεκτή η προσφυγή του, και διατάχθηκε η νέα εκκαθάριση της δήλωσης από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Χίου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής των κληρονόμων θανόντος, κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2022, η οποία επέβαλε προσαύξηση φόρου 1.833,77€ λόγω έλλειψης αποδείξεων συναλλαγών με ηλεκτρονικό τρόπο. Οι προσφεύγοντες υποστήριξαν ότι, λόγω του θανάτου της κληρονομουμένης (16/10/2022), το σύστημα taxisnet είχε "κλειδώσει", με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δηλώσουν τις δαπάνες ηλεκτρονικά. Ισχυρίστηκαν ότι είχαν πραγματοποιηθεί ιατρικές δαπάνες ύψους 45.023,55€ με ηλεκτρονικά μέσα, κυρίως μέσω κοινού τραπεζικού λογαριασμού με έναν από τους κληρονόμους. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς τα προσκομιζόμενα στοιχεία δεν απέδειξαν ότι οι δαπάνες καταβλήθηκαν από ατομικό λογαριασμό της θανούσης ή από κοινό λογαριασμό στον οποίο συμμετείχε η ίδια, σύμφωνα με τις διατάξεις της Α.1163/2020.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά της σιωπηρής απόρριψης αιτήματος ανάκλησης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος φορολογικού έτους 2018. Ο προσφεύγων ζητούσε την ανάκληση της δήλωσης, η οποία είχε υποβληθεί τον Φεβρουάριο 2024 μετά από ειδοποίηση της ΑΑΔΕ για ανακριβή δήλωση εισοδημάτων αλλοδαπής προέλευσης (Ρουμανίας), με αποτέλεσμα σημαντική αύξηση του φόρου. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε λόγω συγγνωστής πλάνης, καθώς θεωρούσε ότι ήταν ήδη κάτοικος Ρουμανίας από το 2016. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι ο προσφεύγων δεν απέδειξε τη μόνιμη και πραγματική εγκατάστασή του στη Ρουμανία για το φορολογικό έτος 2018. Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκε ότι διατηρούσε κύρια κατοικία και σημαντικούς οικονομικούς δεσμούς στην Ελλάδα, καθώς εργαζόταν με πλήρες ωράριο σε ελληνική εταιρία, επομένως ορθά φορολογήθηκε ως κάτοικος Ελλάδας για το παγκόσμιο εισόδημά του.

Η απόφαση (1025/2025) του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται μερικώς ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (φορ. έτους 2021) της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Ο προσφεύγων ζήτησε απαλλαγή από τόκους εκπρόθεσμης καταβολής και από προσαύξηση φόρου λόγω αποδείξεων (€237,82). Η ΔΕΔ έκρινε βάσιμο τον ισχυρισμό του ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα χωρίς υπαιτιότητά του, καθώς η βεβαίωση αποδοχών από τον εργοδότη στάλθηκε καθυστερημένα. Συνεπώς, η τροποποιητική δήλωση χαρακτηρίζεται εμπρόθεσμη ως προς την επιβολή τόκων. Ο ισχυρισμός όμως για τη διαγραφή της προσαύξησης φόρου λόγω αποδείξεων απορρίπτεται, καθώς ο φόρος προέκυψε νόμιμα λόγω μη κάλυψης του απαιτούμενου ποσοστού 30% των δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής.

Η απόφαση 1004/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του προσφεύγοντα κατά πράξεων επιβολής φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και προστίμων για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων ασκούσε συστηματικά επιχειρηματική δραστηριότητα (πωλήσεις εμπορευμάτων μέσω διαδικτύου και εταιρειών ταχυμεταφορών), χωρίς να έχει υποβάλει δήλωση έναρξης ή να τηρεί τα προβλεπόμενα λογιστικά αρχεία. Διαπιστώθηκαν εισπράξεις από πρωτογενείς καταθέσεις και αντικαταβολές, συνολικού ύψους €193.449,45. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ενεργούσε για λογαριασμό της ατομικής επιχείρησης της πρώην συζύγου του, ωστόσο η ΔΕΔ έκρινε ότι δεν προσκομίστηκαν επαρκή στοιχεία για να αντικρούσουν τα ευρήματα του ελέγχου, επικυρώνοντας τις συνολικές καταλογισθείσες οφειλές.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, προστίμου και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων δεν είχε εκδώσει τουλάχιστον 234 φορολογικά παραστατικά εσόδων (Τιμολόγια ή αποδείξεις λιανικής), συνολικής αξίας 109.127,28 ευρώ, ποσό που τεκμηριώθηκε από κατασχεθέντα ψηφιακά αρχεία παραγγελιοληψίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρισμού περί λήξης της διάρκειας του ελέγχου, καθώς οι περιοριστικές διατάξεις του ν. 5104/2024 δεν εφαρμόζονται αναδρομικά. Επίσης, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί έλλειψης αιτιολογίας και παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, επικυρώνοντας τον συνολικό καταλογισμό φόρου και προστίμων ύψους €59.890,95 (φόρος εισοδήματος) και €21.190,37 (ΦΠΑ).

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής από έναν φορολογούμενο, κτηνοτρόφο, κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2018, 2019 και 2020 από τη Δ.Ο.Υ. Ηρακλείου. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει προσαύξηση περιουσίας λόγω καταθέσεων άγνωστης προέλευσης. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι τα ποσά προήλθαν από μεταφορές κεφαλαίων από εταιρεία στην οποία συμμετείχε, τα οποία επέστρεφε στο ταμείο του υποκαταστήματος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), αξιολογώντας τα νέα στοιχεία, έκανε δεκτούς τους ισχυρισμούς για το σύνολο της προσαύξησης του 2018, οδηγώντας σε ακύρωση της πράξης. Για το 2019, η προσφυγή έγινε μερικώς δεκτή και η πράξη τροποποιήθηκε, ενώ απορρίφθηκε για το φορολογικό έτος 2020.

Η απόφαση 119/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήθηκε κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021, οι οποίες εκδόθηκαν από το 2ο ΕΛΚΕ Θεσσαλονίκης. Ο έλεγχος διαπίστωσε εκτεταμένη φοροδιαφυγή λόγω αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης, προερχόμενης κυρίως από διαδικτυακές πωλήσεις μέσω αντικαταβολής και τραπεζικών μεταφορών, για τις οποίες δεν είχαν εκδοθεί αποδείξεις λιανικής πώλησης. Ο προσφεύγων προέβαλε ισχυρισμούς περί παραβίασης του δικαιώματος ακρόασης, έλλειψης αιτιολογίας και αμφισβητούμενης νομιμότητας των αποδεικτικών στοιχείων (αρχεία ταχυμεταφορών). Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, επικυρώνοντας τις πράξεις καταλογισμού φόρου, συνολικού ύψους άνω των 470.000€.