Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΝΣΚ/180/2016

Τήρηση των υποχρεώσεων του κράτους σημαίας σύμφωνα με την οδηγία 2009/21/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 (L.131/28.5.2009).

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως έγινε δεκτό στη σκέψη 17, οι προβλέψεις του Οδηγού Εφαρμογής και ο σύμφωνος με αυτές όρος της απόφασης υπαγωγής του επίδικου έργου, στο μέτρο που όρισαν την ολοκλήρωση της υλοποίησης της επένδυσης ως αφετηρία της κρίσιμης πενταετίας κατά την οποία ο δικαιούχος της χρηματοδότησης δικαιοπάροχος του αναιρεσείοντος υποχρεούτο στην τήρηση των μακροχρόνιων υποχρεώσεων του, ήτοι το χρονικό διάστημα από 31.10.2008 (ημερομηνία λήξης της υλοποίησης του επενδυτικού σχεδίου) έως 31.10.2013, προσκρούουν στο άρθρο 30 παρ. 4 του Καν. 1260/1999 και την αρχή της διάρκειας που απορρέει από αυτό υπό την ερμηνεία που προεκτέθηκε στη σκέψη 11. Αντίθετα, σύμφωνα με τις προβλέψεις των ως άνω κοινοτικών διατάξεων, οι οποίες τυγχάνουν αμέσου εφαρμογής, οι πενταετείς υποχρεώσεις του δικαιοπαρόχου του αναιρεσείοντος ξεκίνησαν από την έκδοση της 17613/039/29.12.2006 απόφασης περί έγκρισης χρηματοδότησης του επενδυτικού του σχεδίου και έληξαν στις 29.12.2011

Δημοσιονομική διόρθωση ποσού..Το επενδυτικό σχέδιο της εκκαλούσας ολοκληρώθηκε στις 20.8.2009 και, συνακόλουθα, η υποχρέωση αυτής να μη μεταβάλει τη χρήση της ενισχυόμενης επένδυσης για χρονικό διάστημα πέντε ετών μετά την ολοκλήρωσή της, σύμφωνα με το άρθρο 8 περ. Γ της απόφασης έγκρισης του επενδυτικού της σχεδίου, καθώς και την αντίστοιχη πρόβλεψη του Οδηγού Εφαρμογής (άρθρο 8 παρ. 8), αφορoύσε στο διάστημα από 20.8.2009 έως 20.8.2014. Η ίδια, με την εκούσια υπαγωγή της στο ενισχυόμενο καθεστώς, είχε συμφωνήσει για την τήρηση της υποχρέωσης αυτής, την οποία και γνώριζε. Άλλωστε, όχι μόνο οι σχετικές ελεγκτικές διαπιστώσεις ανάγονται σε χρονικό διάστημα εντός της κρίσιμης πενταετίας τήρησης των μακροχρόνιων υποχρεώσεων της εκκαλούσας, αλλά και ο ίδιος ο έλεγχος – οι διαπιστώσεις του οποίου συνιστούν την αιτιολογία της προσβαλλόμενης απόφασης – διενεργήθηκε από 17 έως 21.3.2014, ήτοι σε χρονικό διάστημα εντός της κρίσιμης πενταετίας από την ολοκλήρωση του επενδυτικού σχεδίου της εκκαλούσας. Συνακόλουθα, ο σχετικώς προβληθείς λόγος έφεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

Πρόκειται για την υπ' αριθμ. 21/2026 απόφαση του Δέκατου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η οποία εκδόθηκε επί έφεσης ανώνυμης εταιρείας κατά της .../.../5.7.2021 πράξης του Προϊσταμένου της Γενικής Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Με την πρωτοβάθμια αυτή πράξη είχε καταλογιστεί στην εκκαλούσα το ποσό των 76.500 ευρώ, το οποίο αντιστοιχούσε στα 3/5 της δημόσιας δαπάνης που είχε λάβει για επενδυτικό σχέδιο, λόγω διακοπής της λειτουργίας της μονάδας της για το διάστημα από 7.7.2011 έως 11.9.2014. Το Δικαστήριο, λαμβάνοντας αυτεπαγγέλτως υπόψη ότι η κρίσιμη πενταετία των μακροχρόνιων υποχρεώσεων εκκινεί από την ημερομηνία έγκρισης της χρηματοδότησης (8.11.2006) και όχι από την ολοκλήρωση της επένδυσης, έκρινε ότι η διακοπή λειτουργίας αφορούσε μόνο το διάστημα από 7.7.2011 έως 8.11.2011. Κατόπιν τούτου, έκανε εν μέρει δεκτή την έφεση, μεταρρύθμισε την προσβαλλόμενη πράξη και περιόρισε το προς ανάκτηση ποσό σε 8.500 ευρώ, απορρίπτοντας παράλληλα τους ισχυρισμούς της εκκαλούσας περί παραβίασης των αρχών της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και της αναλογικότητας.

Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Αγροτική Ανάπτυξη-Ανασυγκρότηση της Υπαίθρου» - «ενίσχυση τουριστικών δραστηριοτήτων» - Δημόσια επιχορήγηση για την κατασκευή τουριστικής επιπλωμένης έπαυλης - Έλεγχος τήρησης των μακροχρόνιων υποχρεώσεων των δικαιούχων - Επιστροφή του ποσού της επιχορήγησης.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η επιδοτηθείσα τουριστική επιπλωμένη έπαυλη αποτελεί τουριστικό κατάλυμα ενιαίου χώρου, ο οποίος πρέπει να μισθώνεται ενιαία και κατά συνέπεια η τμηματική, ανά δωμάτια ή ανά κλίνες μίσθωσή της, αναιρεί τον χαρακτηρισμό αυτής ως τουριστικής επιπλωμένης έπαυλης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 2 παρ.1 του ν. 2160/1993 και στο άρθρο 2 παρ.ε’ της ΚΥΑ 471/2002. Επομένως για όσο διάστημα η έπαυλη δεν μισθωνόταν ενιαία, μεταβαλλόταν η χρήση της ενισχυόμενης επένδυσης για το αντίστοιχο χρονικό διάστημα. Επειδή δε, ευθύς εξ αρχής, η έπαυλη δεν μισθωνόταν ενιαία, και πάντοτε η μίσθωση γινόταν ανά δωμάτιο, η μεταβολή της χρήσης ήταν διαρκής. Η μίσθωσή της για χρονικά διαστήματα μεγαλύτερα των τριών μηνών κάθε φορά, αναιρεί τον χαρακτηρισμό της ως τουριστικού καταλύματος, σύμφωνα με την παρ.7 του άρθρου 2 του ν. 2160/1993. Υποχρέωση επιστροφής όλου του ποσού της επιχορήγησης. (ομοφ.)

Αδυναμία παράτασης των χρονικών διαστημάτων τήρησης μακροχρόνιων υποχρεώσεων Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης – Κριτήρια συνδρομής ανωτέρας βίας για τη μη τήρηση των ανωτέρω υποχρεώσεων.​(...)α) Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 30 παρ. 4 του Κανονισμού ΕΚ 1260/1999 και του άρθρου 32 παρ. 2 εδ. α', γ' και δ' και παρ. 3 της κ.υ.α. με αριθμό 393393/5188/10-9-2001, σε συνδυασμό και με τις αιτιολογικές σκέψεις 6 και 18 του Κανονισμού ΕΚ 1257/1999, τις διατάξεις του άρθρου 2 του ιδίου κανονισμού, καθώς και την αιτιολογική σκέψη 41 του Κανονισμού ΕΚ 1260/1999, το προβλεπόμενο διάστημα της πενταετίας, για τον μηχανολογικό εξοπλισμό (και της δεκαετίας για τις κτιριακές εγκαταστάσεις) ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι αποτελεί την ελάχιστη διάρκεια των υποχρεωτικών δεσμεύσεων που επιβάλλουν οι διατάξεις αυτές, χωρίς την παροχή δυνατότητας παράτασης του χρόνου έναρξης ή συνέχισής της, μετά την, κατά το άρθρο 32 της κ.υ.α. με αριθμό 393393/5188/10-9-2001, διακοπή της λειτουργίας της επιχείρησης. β) Εναπόκειται στο φορέα να αποδείξει ότι πληρούται το αντικειμενικό και υποκειμενικό κριτήριο ύπαρξης ανωτέρας βίας και στην ερωτώσα υπηρεσία, αφού λάβει υπόψη της το προεκτεθέν νομοθετικό και νομολογιακό πλαίσιο, να εξακριβώσει την βασιμότητα των προβαλλόμενων ισχυρισμών και πραγματικών περιστατικών και να εκτιμήσει αν, δεδομένων των αντικειμενικών περιστάσεων, ο φορέας επέδειξε την αναμενόμενη επιμέλεια για την τήρηση των επίμαχων υποχρεώσεων και συμμορφώθηκε προς τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 30 παρ. 2 του Κανονισμού ΕΚ 1750/1999, σε συνδυασμό με το άρθρο 32 παρ.2γ της κ.υ.α. 393393/5188/10-9-2001 (ομόφ.).

Τρόπος υπολογισμού και διαδικασία κατάθεσης, αντικατάστασης, κατάπτωσης και επιστροφής της εγγυητικής επιστολής για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις αποφάσεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων σε λατομικούς και μεταλλευτικούς χώρους.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή εναντίον οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι τα ποσά που μεταφέρθηκαν στους ατομικούς του λογαριασμούς δεν ήταν αμοιβές αλλά εξόφληση εταιρικών υποχρεώσεων. Το Διοικητικό Ελεγκτικό Συνέδριο μερίμνησε τη μερική αποδοχή της προσφυγής, τροποποιώντας τους διορθωτικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος για τα έτη 2017 και 2018, απορρίπτοντας όμως τους ισχυρισμούς για τον ΦΠΑ και επιβάλλοντας το πρόστιμο. Η απόφαση βασίστηκε σε έλεγχο τραπεζικών κινήσεων και εκθέσεις ελέγχου, καταλογίζοντας τελικά μειωμένα ποσά φόρου εισοδήματος αλλά διατηρώντας τις κυρώσεις για τον ΦΠΑ και το πρόστιμο.

Τήρηση ψηφιακού μητρώου πρατηρίων καυσίμων της παρ. 5 του άρθρου 21 του Ν. 4439/2016.(ΑΔΑ:ΨΥΧΗ465ΧΘΞ-0Θ0)

Τροποποίηση της αριθμ. 664/21−7−2015 (Β΄1563) απόφασης της ΕΕΤΣ, όπως ισχύει, για τα όρια έγκρισης συναλλαγών των Ειδικών Υποεπιτροπών των Πιστωτικών Ιδρυμάτων.