ΕΛΣΥΝ/Μ.ΟΛΟΜ/1331/2023

Με την υπό κρίση έφεση ετέθη και το ζήτημα αν στις τακτικές μηνιαίες αποδοχές των δικαστικών λειτουργών, οι οποίες λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της αναλογίας μεταξύ αποδοχών ενεργείας και συντάξιμων αποδοχών, περιλαμβάνεται και η αποζημίωση που τυχόν παρέχεται σε αυτούς λόγω της συμμετοχής τους στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο. 

Η Ολομέλεια του Δικαστηρίου, κατόπιν και των διευκρινίσεων που δόθηκαν στην επαναδιάσκεψη της 8.3.2023, σεβόμενη τη δικαιοδοσία του ειδικού κατά το άρθρο 88 παρ. 2 του Συντάγματος Δικαστηρίου, ως αυτή οριοθετήθηκε στη σκέψη 7, κρίνει ότι, εκ μόνου του λόγου ότι εγέρθηκε ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου το αναφερθέν στην προηγούμενη σκέψη ζήτημα, οφείλει, ως εκ της φύσης του ζητήματος και του ότι τούτο δεν έχει επιλυθεί με απόφαση του ως άνω ειδικού Δικαστηρίου, να απόσχει άνευ ετέρου και ανεξαρτήτως κάθε άλλου συναφούς ζητήματος, της εξετάσεως αυτού ώστε να παραπεμφθεί η κρινόμενη έφεση, ως προς τούτο, στο κατά το Σύνταγμα εν λόγω αρμόδιο ειδικό Δικαστήριο

H διάταξη της παραγράφου 3 του άρθρου 90 του ν. 2362/1995 δεν θα έπρεπε να εφαρμοσθεί ως αντισυνταγματική, και, ως εκ τούτου, ανίσχυρη, με συνέπεια οι απαιτήσεις των υπαλλήλων του Δημοσίου από καθυστερούμενες αποδοχές ή απολαυές οποιασδήποτε φύσεως, ή αποζημιώσεις λόγω παράνομης πράξεως ή παραλείψεως της Διοικήσεως ή από αδικαιολόγητο πλουτισμό να υπόκεινται στην προβλεπόμενη από την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου 90 και ισχύουσα για όλες τις άλλες χρηματικές αξιώσεις κατά του Δημοσίου πενταετή παραγραφή..7. Επειδή, ενόψει του ανακύπτοντος ζητήματος της συμφωνίας ή μη προς το Σύνταγμα της διατάξεως του άρθρου 90 παρ. 3 του ν. 2362/1995 και της υπάρξεως αποφάσεων του Αρείου Πάγου (Α.Π. 588/2007, 145, 250, 363/2006), που δέχονται ως προς το ζήτημα αυτό, γνώμη αντίθετη προς εκείνη, η οποία έγινε δεκτή στην πέμπτη σκέψη, η Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας κρίνει ότι πρέπει να αναβληθεί η έκδοση οριστικής αποφάσεως επί της κρινομένης υποθέσεως και να παραπεμφθεί το ζήτημα τούτο στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, σύμφωνα με το άρθρο 100 παρ. 1 περ. ε΄ του Συντάγματος και το άρθρο 48 παρ. 2 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 345/1976 (ΦΕΚ Α΄ 141) Κώδικα περί του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου, προς άρση της αμφισβητήσεως.

Υπόθεση C-689/13: Απόφαση του Δικαστηρίου (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 5ης Απριλίου 2016 [αίτηση του Consiglio di Giustizia amministrativa per la Regione siciliana (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Puligienica Facility Esco SpA (PFE) κατά Airgest SpA (Προδικαστική παραπομπή — Δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών — Οδηγία 89/665/ΕΟΚ — Άρθρο 1, παράγραφοι 1 και 3 — Διαδικασίες προσφυγής — Προσφυγή ακυρώσεως κατά αποφάσεως περί αναθέσεως δημόσιας συμβάσεως την οποία ασκεί προσφέρων του οποίου η προσφορά δεν επελέγη — Αντίθετη προσφυγή του αναδόχου — Εθνικός νομολογιακός κανόνας κατά τον οποίο επιβάλλεται η προηγούμενη εξέταση της αντίθετης προσφυγής και, εφόσον αυτή κριθεί βάσιμη, η απόρριψη ως απαράδεκτης της κύριας προσφυγής χωρίς εξέταση της ουσίας — Συμβατό με το δίκαιο της Ένωσης — Άρθρο 267 ΣΛΕΕ — Αρχή της υπεροχής του δικαίου της Ένωσης — Νομική αρχή που έχει διατυπωθεί με απόφαση της ολομέλειας του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου κράτους μέλους — Εθνική ρύθμιση που προβλέπει τον δεσμευτικό χαρακτήρα της αποφάσεως αυτής για τα τμήματα του εν λόγω δικαστηρίου — Υποχρέωση του τμήματος που επιλαμβάνεται ζητήματος σχετικού με το δίκαιο της Ένωσης, σε περίπτωση διαφωνίας με την απόφαση της ολομέλειας, να παραπέμπει το ζήτημα σε αυτή — Ευχέρεια ή υποχρέωση του τμήματος να υποβάλει αίτηση προδικαστικής αποφάσεως στο Δικαστήριο)

Ρύθμιση διαδικασίας, προϋποθέσεων, όρων,απαιτούμενων δικαιολογητικών, τρόπος συμψηφισμού, παρακράτησης και απόδοσης, είδος των συμψηφιζομένων και παρακρατούμενων απαιτήσεων, καθώς και κάθε άλλο ειδικότερο διαδικαστικό ζήτημα, για την εφαρμογή του άρθρου 87 του ν. 4706/2020 (A΄ 136) και του άρθρου 26 του ν. 4722/2020 (Α’ 177).


Τροποποιήθηκε-αντικαταστάθηκεμε την 47284/359/2020,ΦΕΚ: 5080/B/17.11.2020 

 

Με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η αναίρεση της 19/2022 απόφασης του Δευτέρου (πρώην IV) Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, με την οποία απορρίφθηκε ως εκπρόθεσμη η ασκηθείσα, στις 3.12.2018, έφεση του αναιρεσείοντος, με την οποία ζητούσε την ακύρωση της 58092/4.2.2005 απόφασης του Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. (...)Το Δικαστήριο κρίνει ότι ο προβαλλόμενος λόγος είναι αβάσιμος, διότι η ευχέρεια που παρέχει στο Δικαστήριο η προεκτεθείσα διάταξη του άρθρου 73 παρ. 5 του ν. 4129/2013, ήτοι να διατάξει την απόδοση του παραβόλου, εκτιμώντας τις περιστάσεις, ακόμα και σε περίπτωση απόρριψης του ενδίκου μέσου της έφεσης, προϋποθέτει αναγκαίως ότι έχει προηγηθεί κρίση του Δικαστηρίου περί του παραδεκτού της άσκησης της έφεσης και στη συνέχεια του βασίμου των προβαλλόμενων με αυτή λόγων. Πλην όμως, στην προκειμένη υπόθεση το δικάσαν Τμήμα νομίμως, σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω, απέρριψε ως εκπρόθεσμη την ασκηθείσα έφεση και ως εκ τούτου δεν προέβη καν στην εξέταση της υπόθεσης και των προβαλλόμενων με την έφεση λόγων, ώστε, κατ’ εκτίμηση των περιστάσεων, να κρίνει περί της απόδοσης ή μη του παραβόλου. Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί

Η απόφαση αφορά έφεση πρώην υπαλλήλου του Υπουργείου Παιδείας, ο οποίος αρχικά καταλογίστηκε με 468.783,42 ευρώ λόγω ανάκλησης του διορισμού του εξαιτίας χρήσης πλαστού τίτλου σπουδών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, Πρώτο Τμήμα, δέχθηκε εν μέρει την έφεση. Έκρινε ότι οι αξιώσεις για τα έτη 1994-1996 είχαν παραγραφεί. Προσδιόρισε τη ζημία του Δημοσίου για το διάστημα 1.1.1997 έως 27.6.2014 στη διαφορά μεταξύ των αποδοχών που έλαβε ως ΠΕ κλάδου και αυτών που θα ελάμβανε ως ΥΕ κλάδου, ήτοι 78.146,42 ευρώ. Εφαρμόζοντας την αρχή της αναλογικότητας, το Δικαστήριο περιορίζει το τελικό ποσό καταλογισμού στο 1/2 της ζημίας, δηλαδή 39.073,21 ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη τη μακρά υπηρεσία του εκκαλούντος και την παράλειψη ελέγχου από τη Διοίκηση.

Η Απόφαση 0297/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει ως απαράδεκτη αίτηση αναθεώρησης κατά της 144/2024 απόφασης του ίδιου Τμήματος. Η αρχική απόφαση είχε απορρίψει την έφεση της αιτούσας κατά φύλλου μεταβολών και ελλείψεων, κρίνοντάς την απαράδεκτη λόγω μη καταβολής παραβόλου και μη εκτελεστού χαρακτήρα των εγγράφων. Η αιτούσα ζήτησε την αναθεώρηση επικαλούμενη νέο κρίσιμο έγγραφο (απόδειξη καταβολής παραβόλου) και πρόδηλη πλάνη. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους, καθώς το ζήτημα του παραβόλου αφορά το παραδεκτό και όχι την ουσία της υπόθεσης. Τέλος, έκρινε ότι ακόμη και με την καταβολή του παραβόλου, η έφεση θα απορριπτόταν λόγω μη εκτελεστού χαρακτήρα των προσβαλλόμενων πράξεων, μια αιτιολογία που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί μέσω αίτησης αναθεώρησης.

Δημοσιονομική διόρθωση ποσού...Ενόψει των ανωτέρω πραγματικών περιστατικών και δεδομένου ότι στα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης, ο οποίος υποβλήθηκε στο Δικαστήριο με το 9313/ΕΦΑ2008/19.5.2008 έγγραφο της Γενικής Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) του Υπουργείου Ανάπτυξης δεν περιλαμβάνονται κρίσιμα για τη διάγνωση της υπόθεσης, έγγραφα και στοιχεία, πρέπει το Δικαστήριο να αναβάλει την έκδοση οριστικής απόφασης στην κρινόμενη έφεση προκειμένου, με επιμέλεια της Γραμματείας του Δικαστηρίου, να προσκομισθούν από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) του Υπουργείου Ανάπτυξης τα πιο κάτω έγγραφα και στοιχεία..(..)Τα ανωτέρω στοιχεία και διευκρινίσεις, τα οποία κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι αναγκαία για την οριστική διάγνωση της ουσίας της υπόθεσης, πρέπει να προσκομιστούν στο Δικαστήριο τούτο μέσα σε προθεσμία δύο μηνών από την κοινοποίηση της παρούσας απόφασης, με επιμέλεια της Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου, στην Γενική Γραμματείας Έρευνας και Τεχνολογίας (ΓΓΕΤ) του Υπουργείου Ανάπτυξης και στο … Πανεπιστήμιο ….. Μετά την εκτέλεση αυτών, με επιμέλεια του Γραμματέα του Δικαστηρίου τούτου, πρέπει να ορισθεί αρμοδίως νέα δικάσιμος για τη συζήτηση της υπό κρίση έφεσης, να εγγραφεί η υπόθεση στο οικείο πινάκιο και να γίνει η από το νόμο επιβαλλόμενη κλήτευση των διαδίκων.

Η απόφαση 0215/2025 του Πρώτου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά έφεση εν αποστρατεία Υποπλοιάρχου Υγειονομικού κατά καταλογιστικής πράξης ύψους 173.555,77 ευρώ για πρόωρη αποχώρησή του από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους έφεσης περί αντισυνταγματικότητας (άρθρα 5, 22 Σ) και παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, κρίνοντας ότι η υποχρέωση παραμονής και η καταβολή αποζημίωσης είναι θεμιτοί περιορισμοί. Ωστόσο, έκανε δεκτό ότι ο υπολογισμός ήταν εσφαλμένος. Συγκεκριμένα, έκρινε ότι ο χρόνος εξειδίκευσης στη Νευροχειρουργική (4 έτη 7 μήνες και 14 ημέρες) έπρεπε να λογιστεί ως χρόνος πραγματικής υπηρεσίας και όχι ως χρόνος εκπαίδευσης, μειώνοντας τον υπολειπόμενο χρόνο υποχρεωτικής παραμονής από 122 μήνες και 6 ημέρες σε 66 μήνες και 21 ημέρες. Επίσης, έκρινε ότι ο υπολογισμός των αποδοχών έπρεπε να γίνει με βάση τον κατεχόμενο βαθμό του Υποπλοιάρχου και όχι του Πλωτάρχη. Το Δικαστήριο ανέβαλε την έκδοση οριστικής απόφασης και διέταξε το Γενικό Επιτελείου Ναυτικού να προσκομίσει νέα βεβαίωση αποδοχών για τον σωστό προσδιορισμό του καταβλητέου ποσού εντός δύο μηνών.

Η απόφαση 0484/2025 του Δευτέρου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά έφεση υπαλλήλου κατά του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης «Γ. ΓΕΝΝΗΜΑΤΑΣ – Ο ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ». Η υπάλληλος είχε καταλογιστεί με 5.084,84 ευρώ, ποσό που αντιστοιχούσε στο σύνολο των αποδοχών που της καταβλήθηκαν αχρεωστήτως μετά την αυτοδίκαιη έκπτωσή της από την υπηρεσία (4.2.2019) λόγω αμετάκλητης ποινικής καταδίκης για πλαστογραφία. Το Δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει την έφεση. Ενώ απέρριψε την ένσταση περί καλοπιστίας, έκρινε ότι ο καταλογισμός του συνόλου του ποσού παραβίαζε την αρχή της αναλογικότητας, λαμβάνοντας υπόψη ότι η υπάλληλος παρείχε υπηρεσίες, την οικονομική της κατάσταση και το χαμηλό δηλωθέν εισόδημα. Ως εκ τούτου, μετέρρυθμισε την απόφαση και περιόρισε το ποσό του καταλογισμού στο 1/10 του αρχικού, δηλαδή στα 508,48 ευρώ.