ΔΕΔ/Θεσ/944/2025

Η απόφαση 942 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018, συνολικού ύψους 2.107,76€. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον καταλογισμό φόρου λόγω αποκρυβείσας επιχειρηματικής δραστηριότητας (πωλήσεις προσωπικών αντικειμένων μέσω ΕΛΤΑ COURIER) και μη δηλωμένου εισοδήματος από μίσθωση ακινήτου. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του περί ευκαιριακών πωλήσεων, κρίνοντας ότι το πλήθος και η περιοδικότητα των συναλλαγών (84 το 2018) συνιστούν συστηματική άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας (άρθρο 21 παρ. 1 Ν. 4172/2013), μη αποδεικνύοντας ότι αφορούσαν κληρονομιαία στοιχεία. Ο ισχυρισμός του για το ΦΠΑ απορρίφθηκε ως άσχετος με τη φορολογία εισοδήματος, ενώ οι ισχυρισμοί για τις τραπεζικές καταθέσεις κρίθηκαν αλυσιτελείς καθώς είχαν ήδη γίνει δεκτοί στην έκθεση ελέγχου.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018, που εκδόθηκε από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή καταλόγισε συνολικό ποσό €3.028,41 (κύριος φόρος €2.018,94 και πρόστιμο €1.009,47) καθώς διαπιστώθηκε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους €6.118,00. Αυτό το ποσό προήλθε από αντικαταβολές για πωλήσεις εμπορευμάτων μέσω της εταιρείας ταχυμεταφορών ΕΛΤΑ COURIER. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η δραστηριότητα ήταν ευκαιριακή και ζήτησε την έκπτωση δαπανών. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, επικυρώνοντας τον καταλογισμό, καθώς η ελεγκτική αρχή είχε θεωρήσει το ποσό ως προσαύξηση περιουσίας άγνωστης πηγής βάσει του άρθρου 21 παρ. 4 του ν.4172/2013.

Η απόφαση 1007/28.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2018. Διαπιστώθηκε ότι ο προσφεύγων ασκούσε συστηματική επιχειρηματική δραστηριότητα (πωλήσεις εμπορευμάτων μέσω e-shop με αντικαταβολή μέσω ΕΛΤΑ) χωρίς να έχει προβεί σε έναρξη εργασιών ή έκδοση φορολογικών στοιχείων. Λόγω αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης ύψους 44.003,27€ και προσαύξησης περιουσίας 1.336,58€, του επιβλήθηκε κύριος φόρος εισοδήματος 13.242,54€, πρόστιμο 6.621,27€, ειδική εισφορά αλληλεγγύης 1.857,06€, και Φ.Π.Α. 10.560,79€. Ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος ότι δεν υπολογίστηκε το κόστος αγοράς των πωληθέντων απορρίφθηκε, καθώς δεν προσκόμισε κανένα σχετικό αποδεικτικό στοιχείο.

Η Απόφαση με αριθμό 943 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός συνταξιούχου κατά δύο πράξεων επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2018. Οι πράξεις αφορούσαν α) πρόστιμο 888,29€, βάσει του άρθρου 58Α του Ν. 4174/2013, για μη έκδοση 84 φορολογικών στοιχείων εσόδων συνολικής αξίας 9.179,00€ από πωλήσεις διαφόρων ειδών μέσω ταχυμεταφορών, και β) πρόστιμο 100,00€, βάσει του άρθρου 54, για μη υποβολή δήλωσης έναρξης εργασιών. Ο προσφεύγων ισχυριζόταν ότι οι πωλήσεις ήταν ευκαιριακές, αφορούσαν προσωπικά αντικείμενα της αποβιωσάσης συζύγου του και δεν υπερέβαιναν το όριο ΦΠΑ των 10.000€. Η Αρχή έκρινε ότι το πλήθος (84 το 2018) και η περιοδικότητα των συναλλαγών (συνέχιση μέχρι το 2022) συνιστούσαν συστηματική επιχειρηματική δραστηριότητα, απορρίπτοντας ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς του.

Η απόφαση 372/10.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τις χρήσεις 2018 έως 2021. Οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν λόγω της μη έκδοσης αγνώστου πλήθους αποδείξεων λιανικής πώλησης για διαδικτυακές πωλήσεις. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ακυρότητα ελέγχου, παραγραφή του ΦΠΑ 2018 και μη συμψηφισμό ζημίας του 2017. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι ο έλεγχος διενεργήθηκε νόμιμα εντός παραγραφής και ότι η ζημία του 2017 δεν μπορούσε να συμψηφιστεί βάσει της φορολογικής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου, οι αρχικές καταλογιστικές πράξεις επικυρώνονται.

Η Απόφαση 191 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά της τεκμαιρόμενης αρνητικής απάντησης του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. σχετικά με τροποποιητική δήλωση φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η εταιρεία ζητούσε να αναγνωριστεί ότι δεν υποχρεούται στην προσθήκη φορολογητέων κερδών ύψους 161.391,35 ευρώ, ποσό που αντιστοιχούσε σε δαπάνες επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας (συνολικού ύψους 740.552,93 ευρώ) οι οποίες δεν είχαν πιστοποιηθεί από τη Γενική Γραμματεία Έρευνας και Καινοτομίας (ΓΓΕΚ), ισχυριζόμενη μεταξύ άλλων, ότι οι δαπάνες θεωρούνταν εγκεκριμένες λόγω παρέλευσης προθεσμίας. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, η αναγνώριση των δαπανών συντελείται με βάση τη σχετική βεβαίωση του Υφυπουργού Ανάπτυξης. Καθώς η βεβαίωση της 22.5.2024 αναγνώρισε δαπάνες μόνον ύψους 579.161,58 ευρώ, η προσαύξηση των φορολογητέων κερδών κατά το μη αναγνωρισμένο ποσό των 161.391,35 ευρώ ήταν ορθή.

Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου, η οποία αφορούσε τη φορολογική περίοδο 1.1.2018 έως 31.12.2018 και είχε εκδοθεί από τον Προϊστάμενο του 3ου ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η πράξη επέβαλε συνολικό ποσό 73.919,11 €, εκ των οποίων 49.279,40 € αφορούσαν Φ.Π.Α. και 24.639,71 € πρόστιμο. Η καταλογιζόμενη διαφορά προέκυψε λόγω μη συμπερίληψης φορολογητέων εκροών και κρίσης εισροών ως μη εκπιπτόμενων. Η προσφεύγουσα προέβαλε ισχυρισμούς περί εσφαλμένου καταλογισμού Φ.Π.Α. και επικαλέστηκε προσωπικά ζητήματα (ηλεκτρονικό τζόγο μέλους και χρέη πατέρα εταίρου). Η ΔΕΔ έκρινε τους ισχυρισμούς αόριστους ή μη τεκμηριωμένους με νεότερα στοιχεία, επικυρώνοντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου.

Η απόφαση 1076/10-06-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής από φορολογούμενο. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον προσδιορισμό ελάχιστου τεκμαρτού εισοδήματος, ισχυριζόμενος αδυναμία άσκησης της επαγγελματικής του δραστηριότητας για σημαντικό χρονικό διάστημα το 2023 (συνολικά 7 ημέρες νοσηλείας και 220 ημέρες αναρρωτικής άδειας) λόγω προβλημάτων υγείας. Η ΔΕΔ, κατόπιν αναπομπής στη Δ.Ο.Υ. και ελέγχου, διαπίστωσε ότι κατά τις περιόδους των αναρρωτικών αδειών, ο προσφεύγων συνέχισε να εκδίδει παραστατικά παροχής υπηρεσιών, υποδηλώνοντας τη συνεχή άσκηση της δραστηριότητάς του. Συνεπώς, η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ισχυρισμός περί αντικειμενικού λόγου μείωσης του τεκμαρτού εισοδήματος δεν αποδεικνύεται, επικυρώνοντας την αρχική πράξη προσδιορισμού φόρου ύψους 765,86 €.

Η απόφαση 190/06-02-2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά τριών πράξεων επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2019, 2020 και 2021. Τα πρόστιμα επιβλήθηκαν λόγω μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων (αποδείξεων λιανικής πώλησης) για πωλήσεις εμπορευμάτων (ενδύματα, υποδήματα, αξεσουάρ κ.ά.) που πραγματοποιήθηκαν μέσω διαδικτύου με ταχυμεταφορικές εταιρίες (courier), αποκρύπτοντας συνολική καθαρή αξία εσόδων 64.397,41€ πλέον ΥΠΑ 15.455,38€. Η ΔΕΔ τροποποίησε την αιτιολογία, διορθώνοντας τη νομική βάση από το άρθρο 57§6 του ν. 5104/2024 στο άρθρο 58Α§1 του ν. 4987/2022. Απορρίφθηκε ο ισχυρισμός του προσφεύγοντος περί διπλής τιμωρίας, καθώς οι παραβάσεις για μη έκδοση στοιχείων θεωρούνται διαφορετικές από εκείνες για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικών δηλώσεων ΥΠΑ. Ωστόσο, διευκρινίστηκε ότι τα πρόστιμα για μη έκδοση στοιχείων θα αφαιρεθούν από τα ποσά που θα προκύψουν από τις αντίστοιχες πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου που θα εκδοθούν από το αρμόδιο ΕΛΚΕ (Ελεγκτικό Κέντρο).

Η απόφαση 30/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου, ύψους 120.540,01€ (για την περίοδο 01.01.2016-31.12.2016), η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του ΚΕΜΕΕΠ. Η πράξη βασίστηκε στη μείωση των φορολογητέων εισροών της προσφεύγουσας κατά 339.000,00€, καθώς κρίθηκαν ως εικονικά, ως προς τη συνολική συναλλαγή, πέντε (5) τιμολόγια. Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η εκδότρια εταιρεία ήταν «συναλλακτικώς ανύπαρκτη», καθώς δεν διέθετε τις απαραίτητες υποδομές (εγκαταστάσεις, πάγιο εξοπλισμό, προσωπικό) για την παροχή των τιμολογημένων υπηρεσιών. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί καλής πίστης, πραγματικών συναλλαγών και εξόφλησης με επιταγές, καθώς δεν προσκόμισε πλήρη αποδεικτικά στοιχεία για την πραγματοποίηση των υπηρεσιών, επικυρώνοντας έτσι τη συνολική οφειλή.