ΔΕΔ/Θεσ/939/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ιδιοκτήτη ατομικής επιχείρησης κατά τεσσάρων πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (2020) και ΦΠΑ (2018, 2019, 2020). Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων έλαβε και καταχώρησε εικονικά φορολογικά στοιχεία από μια συναλλακτικώς ανύπαρκτη εκδότρια επιχείρηση, για ανύπαρκτες στο σύνολο τους συναλλαγές. Οι ενδείξεις εικονικότητας περιλαμβάνουν την ανυπαρξία υλικοτεχνικής υποδομής της εκδότριας και την εξόφληση με επιταγές που εξαργυρώνονταν άμεσα από τρίτα άτομα, γεγονός που συνάδει με εικονικές συναλλαγές. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών επικύρωσε το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό, αν και τροποποίησε τη νομική βάση για τα πρόστιμα ΦΠΑ των ετών 2018 και 2019 από το άρθρο 54 του Ν.5104/2024 στο άρθρο 58Α του Ν.4987/2022.

Πρόκειται για την Απόφαση 1000/27-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, η οποία απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρίας «..................», με ΑΦΜ .................., κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2024. Ο έλεγχος κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η εταιρεία ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτη, καθώς δεν διέθετε επαγγελματική έδρα ούτε προσωπικό και εξέδιδε και ελάμβανε εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτες συναλλαγές. Συνολικά καταλογίστηκαν φόροι και πρόστιμα για τα έτη 2018 και 2019, μεταξύ άλλων, ποσό €26.360,48 και €97.248,78 αντίστοιχα για φόρο εισοδήματος/πρόστιμα και €21.590,43 και €109.967,82 για ΦΠΑ/πρόστιμα. Απορρίφθηκαν όλοι οι ισχυρισμοί της προσφεύγουσας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων περί μη τήρησης της νόμιμης διαδικασίας και άρνησης της εικονικότητας των στοιχείων, καθώς η εταιρεία δεν προσκόμισε στοιχεία για να αποδείξει την πραγματοποίηση των επίμαχων συναλλαγών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020, που εκδόθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Η προσφεύγουσα καταλογίστηκε με συνολικές οφειλές ύψους 43.613,40 € (2018), 11.227,89 € (2019) και 6.147,03 € (2020). Ο έλεγχος διαπίστωσε ότι η ατομική επιχείρηση είχε λάβει εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας, κρίνοντας ότι η φορολογική αρχή απέδειξε την συναλλακτική αδυναμία του εκδότη, μεταθέτοντας το βάρος της απόδειξης στην λήπτρια, η οποία δεν προσκόμισε κανένα αποδεικτικό στοιχείο για την πραγματοποίηση των συναλλαγών ή την καλή της πίστη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 από τη Δ.Ο.Υ. Δράμας. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενος εσφαλμένη απόρριψη δαπανών και εσφαλμένη εφαρμογή έμμεσων τεχνικών ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας νόμιμη την απόρριψη δαπανών άνω των 500€ που δεν εξοφλήθηκαν με τραπεζικό μέσο. Επίσης, απέρριψε τον ισχυρισμό περί ύπαρξης διαθέσιμων μετρητών από πώληση ακινήτου το 2011, κρίνοντάς τον αόριστο, και σημείωσε ότι το φορολογητέο εισόδημα προσδιορίστηκε τελικά με βάση τις γενικές διατάξεις. Τέλος, τροποποίησε τη νομική βάση για τα πρόστιμα μη υποβολής Ανακεφαλαιωτικών Πινάκων Ενδοκοινοτικών Παροχών Υπηρεσιών, από το Ν.5104/2024 στο άρθρο 54 του Ν.4987/2022, διατηρώντας τα επιβληθέντα ποσά.

Η απόφαση 190, που εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά αποφάσεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019.
Ο προσφεύγων, ιδιοκτήτης επιχείρησης, έλαβε εικονικά φορολογικά στοιχεία από δύο επιχειρήσεις για ανύπαρκτες συναλλαγές. Για το 2018 πρόκειται για 26 εικονικά στοιχεία καθαρής αξίας 190.808,57€ και για το 2019 για 4 εικονικά στοιχεία αξίας 20.000€.
Η φορολογική αρχή απέδειξε την εικονικότητα, καθώς οι εκδότριες εταιρείες κρίθηκαν φορολογικά και συναλλακτικά ανύπαρκτες, και δεν υπήρχαν τραπεζικές κινήσεις προς αυτές. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί καλοπιστίας και περί μη αυτοτελούς έκθεσης ελέγχου ΦΠΑ. Τα συνολικά ποσά που καταλογίστηκαν είναι 241.693,20€ για το 2018 και 40.696,18€ για το 2019 (Φ.Ε.), καθώς και 7.629,40€ για το 2018 και 44.351,95€ για το 2019 (ΦΠΑ).

Η απόφαση 1308/16-07-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2020. Η προσφεύγουσα επιχείρηση είχε λάβει τέσσερα (4) εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτες συναλλαγές, συνολικής καθαρής αξίας 11.690,54€, με αποτέλεσμα τη μείωση της δηλωθείσας ζημίας και την καταλογίσει ΦΠΑ και προστίμου συνολικού ποσού 4.208,60€. Η Δ.Ε.Δ. επικύρωσε τα πορίσματα του ελέγχου κρίνοντας ότι ο εκδότης των στοιχείων ήταν συναλλακτικά ανύπαρκτος, ενώ η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία για την πραγματοποίηση των συναλλαγών ή την καλή της πίστη.

Η απόφαση 940/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Οι πράξεις, συνολικού ποσού 12.311,84€ για φόρο εισοδήματος/πρόστιμα και 7.216,70€ για ΦΠΑ/πρόστιμα, επιβλήθηκαν λόγω της λήψης τεσσάρων εικονικών φορολογικών στοιχείων για ανύπαρκτες συναλλαγές, συνολικής καθαρής αξίας 20.200,00€. Η ΔΕΔ υιοθέτησε πλήρως τα πορίσματα του ελέγχου, τα οποία διαπίστωσαν ότι η εκδότρια επιχείρηση ήταν συναλλακτικώς ανύπαρκτη, δεν διέθετε επαγγελματική έδρα, αποθηκευτικούς χώρους, αγορές σχετικές με το αντικείμενο, ούτε το απαιτούμενο προσωπικό ή μηχανήματα έργων. Ο ισχυρισμός περί καλοπιστίας του λήπτη απορρίφθηκε, καθώς η εικονικότητα αφορούσε την ανυπαρξία των συναλλαγών στο σύνολό τους, επιβεβαιώνοντας τον καταλογισμό των φόρων και των προστίμων.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο προσφεύγων ζήτησε ακύρωση λόγω λανθασμένου χαρακτηρισμού ποσών ως προσαύξηση περιουσίας και ως παροχή σε είδος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τον ισχυρισμό του περί ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών, διατηρώντας την καταλογιζόμενη προσαύξηση περιουσίας (51.600€ για το 2018 και 21.000€ για το 2019). Ωστόσο, έγινε δεκτό ότι τα καταλογισθέντα ποσά ως παροχή σε είδος (10.000€ για το 2018 και 5.753,54€ για το 2019) ήταν διανεμημένα κέρδη και επιστροφή προσωπικής πιστωτικής κάρτας αντίστοιχα, μειώνοντας το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση (αρ. 749/05.05.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ατομικής επιχείρησης, η οποία ζητούσε την ακύρωση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος/προστίμου και ΦΠΑ/προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2020. Οι πράξεις καταλογίστηκαν λόγω μη αναγνώρισης προς έκπτωση δαπανών που αντιστοιχούσαν σε ληφθέντα εικονικά φορολογικά στοιχεία από δύο εκδότες για ανύπαρκτες στο σύνολό τους συναλλαγές. Η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε την εικονικότητα βασιζόμενη σε εκθέσεις ελέγχου που έδειχναν έλλειψη υλικοτεχνικής υποδομής και μη τήρηση λογιστικών αρχείων από τους εκδότες. Η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε στοιχεία που να αποδεικνύουν την πραγματοποίηση των συναλλαγών, με συνέπεια την απόρριψη των ισχυρισμών της.

Η απόφαση 781 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ατομικής επιχείρησης παροχής γευμάτων ταχείας εξυπηρέτησης κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (2018, 2019) και ΦΠΑ (2018, 2019). Οι πράξεις εκδόθηκαν από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, επιβάλλοντας συνολικά κύριο φόρο και πρόστιμα ύψους €95.491,37. Οι διαπιστώσεις αφορούσαν αποκρυφθείσα φορολογητέα ύλη (μη εκδοθέντα φορολογικά στοιχεία εσόδων) που προέκυψε από την αντιπαραβολή ηλεκτρονικών παραγγελιών μέσω ειδικών πλατφορμών με τις εκδοθείσες αποδείξεις λιανικής. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε αοριστία των πράξεων, έλλειψη συμβατικής σχέσης με τις πλατφόρμες και αντισυνταγματικότητα διάταξης του ΚΦΔ. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, επιβεβαιώνοντας τα πορίσματα του ελέγχου.