ΔΕΔ/Αθ/776/2025

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Βόλου, σχετικά με αίτημα διαγραφής τελών κυκλοφορίας συνολικού ύψους 12.075,54€ για τα έτη 2001-2012. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή λόγω παραγραφής. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη για δύο κύριους λόγους: Πρώτον, κρίθηκε εκπρόθεσμη, καθώς υποβλήθηκε στις 17.12.2024 μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 30 ημερών από τη συντέλεση της κοινοποίησης (21.10.2024). Δεύτερον, η ΔΕΔ έκρινε ότι δεν έχει αρμοδιότητα, καθώς τα τέλη κυκλοφορίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η απόφαση 529/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 13/11/2024 ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής. Ο προσφεύγων είχε προσβάλει την πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου (ΦΜΑ) του 2021, ζητώντας τη διαγραφή του φόρου ύψους 1.197,56€, καθώς ισχυριζόταν ότι η αγοραπωλησία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και δεν συντάχθηκε συμβόλαιο, προσκομίζοντας σχετικές βεβαιώσεις συμβολαιογράφου. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη κοινοποιήθηκε νομίμως ψηφιακά στις 22/07/2021. Δεδομένου ότι η προθεσμία για υποβολή ενδικοφανούς προσφυγής είναι 30 ημέρες, η υποβολή της προσφυγής το 2024 κρίθηκε εκπρόθεσμη, οδηγώντας στην απόρριψή της.

Η απόφαση 183/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της εντολής μερικού φορολογικού ελέγχου της Δ.Ο.Υ. Βέροιας, χωρίς να προσβάλει τις οριστικές πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2019 (€11.323,70) και 2020 (€12.832,30). Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη διότι στρεφόταν κατά προπαρασκευαστικής πράξης (εντολή ελέγχου), η οποία δεν είναι εκτελεστή. Επιπλέον, η προσφυγή δεν έφερε την απαιτούμενη ψηφιακή βεβαίωση εγγράφου μέσω gov.gr, σύμφωνα με την Α. 1165/2022.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής, με ημερομηνία κατάθεσης 29.10.24, κατά Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της πράξης, ισχυριζόμενος ότι δεν ασκεί ατομική δραστηριότητα λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας, το οποίο δεν του επέτρεψε να δηλώσει τη διακοπή αυτής, με αποτέλεσμα να προσδιοριστεί ελάχιστο καθαρό εισόδημα ύψους 14.534,52€. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη για δύο λόγους. Πρώτον, διότι ο προσφεύγων είχε ήδη ασκήσει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή κατά της ίδιας πράξης, η οποία είχε απορριφθεί. Δεύτερον, η κρινόμενη προσφυγή ασκήθηκε εκπρόθεσμα, καθώς η πράξη θεωρήθηκε κοινοποιηθείσα στις 15.07.24, ενώ η προσφυγή κατατέθηκε στις 29.10.24, δηλαδή μετά την πάροδο της προβλεπόμενης προθεσμίας των τριάντα (30) ημερών.

Η απόφαση 93/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Ο προσφεύγων είχε προσβάλει την αρχική Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου (Δ.Ο.Υ. Λαμίας, φορολογικό έτος 2023), η οποία εξέδιδε διαφορά αντικειμενικών δαπανών ύψους 75.498,77 € λόγω αγοράς ακινήτου. Μετά την έκδοση της αρχικής πράξης, ο προσφεύγων κληρονόμησε 208.913,47 € από κοινό λογαριασμό του θανόντος πατέρα του, ποσό το οποίο ήταν αφορολόγητο. Στη συνέχεια, υπέβαλε τροποποιητική δήλωση εισοδήματος, ενσωματώνοντας το ποσό στον κωδικό 781 για την κάλυψη των τεκμηρίων. Η υποβολή της τροποποιητικής δήλωσης είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση νέας Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου, η οποία αντικατέστησε την αρχική. Επειδή η ενδικοφανής προσφυγή στρεφόταν κατά της αρχικής πράξης, η οποία έπαψε να υφίσταται ως εκτελεστή, η ΔΕΔ την απέρριψε.

Ο προσφεύγων ζητά την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής με αριθμό πρωτ. … της 19-4-2021, η οποία έκρινε αποδεκτό τον παρεμβαίνοντα οικονομικό φορέα στη διαδικασία σύναψης δημόσιας σύμβασης για την αντικατάσταση κουφωμάτων σε κτίριο της 110 ΠΜ, με εκτιμώμενη αξία 67.741,93 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Η πρόσκληση δημοσιεύθηκε στο ΚΗΜΔΗΣ και ΕΣΗΔΗΣ στις 26-11-2020. Ο προσφεύγων υποστηρίζει ότι ο παρεμβαίνων δεν πληρούς τις προϋποθέσεις, ιδίως ως προς την υποβαλλόμενη ασφαλιστική ενημερότητα, η οποία δεν καλύπτει τις εργοδοτικές υποχρεώσεις του όπως απαιτεί ο όρος 23.3.β της διακήρυξης.

Η απόφαση (Αριθμός 310/27.02.2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την εκπρόθεσμη ενδικοφανή προσφυγή μιας ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας (Ι.Κ.Ε.) κατά πράξεων του Προϊσταμένου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι προσβαλλόμενες πράξεις περιελάμβαναν διορθωτικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α. και τελών χαρτοσήμου, καθώς και την επιβολή προστίμων (άρθρα 54 και 58α Ν. 4987/2022). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς υποβλήθηκε μετά την πάροδο της 30ήμερης προθεσμίας που ορίζεται στο άρθρο 72 παρ. 1 του Ν. 5104/2024, δεδομένου ότι η κοινοποίηση των πράξεων είχε συντελεστεί στις 02.10.2024.

Η απόφαση 960/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ενός αγρότη κτηνοτρόφου κατά πράξεων της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων για το φορολογικό έτος 2018. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον προσδιορισμό διαφορετικής τιμής πώλησης των ζώων, τη μη εκπεσιμότητα δαπανών καυσίμων και δαπανών άνω των 500€ λόγω μη σύννομου τρόπου εξόφλησης. Η ΔΕΔ επικύρωσε τις διαπιστώσεις του ελέγχου περί υποτιμολόγησης ζώντων ζώων και μη εκπιπτόμενων δαπανών καυσίμων. Ωστόσο, αναγνώρισε προς έκπτωση δαπάνες καθαρής αξίας 32.182,35€, καθώς αποδείχθηκε ότι εξοφλήθηκαν με τραπεζικές επιταγές. Κατόπιν αυτού, η πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος τροποποιήθηκε, ενώ οι πράξεις Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου επικυρώθηκαν.

Η απόφαση 154/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων ζητούσε την τροποποίηση δύο κωδικών στην φορολογική του δήλωση. Πρώτον, ζητούσε την αναγνώριση ολόκληρου του φόρου (20.763,95€) που καταβλήθηκε στον Καναδά (κωδικός 651), αλλά η ΔΕΔ επικύρωσε την αναγνώριση μόνο του ομοσπονδιακού φόρου (13.533,48€) σύμφωνα με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας-Καναδά. Δεύτερον, ζητούσε την αναγνώριση δαπανών με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής που πραγματοποιήθηκαν στον Καναδά (κωδικός 049). Η ΔΕΔ απέρριψε αυτό τον ισχυρισμό, καθώς οι σχετικές δαπάνες αναγνωρίζονται μόνο εφόσον έχουν πραγματοποιηθεί στην Ελλάδα, σε κράτη μέλη της ΕΕ ή του ΕΟΧ. Κατά συνέπεια, η αρχική φορολογική υποχρέωση ύψους 16.108,66€ επικυρώθηκε.

Η απόφαση 322/04.03.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ο αλληλεγγύως ευθυνόμενος της εταιρείας «........». Η προσφυγή στρεφόταν κατά πολλαπλών πράξεων του Προϊσταμένου του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης, συμπεριλαμβανομένων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α., τελών χαρτοσήμου, καθώς και πράξεων επιβολής προστίμων (άρθρα 58, 58α και 54 του Ν. 4987/2022) για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν ηλεκτρονικά στις 02.10.2024. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η νόμιμη προθεσμία των 30 ημερών για την υποβολή της προσφυγής έληξε την 01/11/2024, ενώ η προσφυγή κατατέθηκε μεταγενέστερα, δηλαδή εκπρόθεσμα, με αποτέλεσμα την συνολική απόρριψή της.