Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/597/2024

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της εταιρείας με επωνυμία ........... ΕΕ και ΑΦΜ ............, η οποία είχε καταθέσει προσφυγή κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής - Υπερημερίας φορολογικού έτους 2023 που εξέδωσε ο Προϊσταμένος της Δ.Ο.Υ. Κέρκυρας, για αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά από τη χορήγηση επιστρεπτέας προκαταβολής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κήρυξε την προσφυγή απαράδεκτη, καθώς η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό των οικονομικών βαρών, οπότε η σωστή διαδικασία είναι η άσκηση ανακοπής σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 63 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς και στις σχετικές αποφάσεις του Διοικητή της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που κατατέθηκε από μια φορολογούμενη κατά του πίνακα χρεών ληξιπρόθεσμων οφειλών που εξέδωσε η Δ.Ο.Υ. Καλλιθέας. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση του πίνακα χρεών και την άρση της υποθήκης που είχε εγγραφεί στο μοναδικό της ακίνητο, ισχυριζόμενη ότι οι οφειλές είχαν παραγραφεί και ότι το ακίνητο ήταν η μοναδική της περιουσιακή στοιχείο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαραδέκτη, καθώς η προσβαλλόμενη πράξη εμπίπτει στη διαδικασία διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου, οπότε η σωστή διαδικασία είναι η άσκηση ανακοπής και όχι ενδικοφανούς προσφυγής.

Η απόφαση 607 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας του ΚΕΒΕΙΣ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ειδοποίηση αφορούσε ληξιπρόθεσμες οφειλές συνολικού ποσού 19.905,11 ευρώ. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση, ισχυριζόμενη ότι οι οφειλές, που χρονολογούνταν από τα έτη 2004, 2005 και 2006, είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη κρίνοντας ότι η Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής εκδίδεται στο πλαίσιο της διαδικασίας διοικητικής εκτέλεσης. Κατά πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η ανακοπή (άρθρο 65 ΚΕΔΕ), και όχι η ενδικοφανής προσφυγή που προβλέπεται για πράξεις προσδιορισμού φορολογικών βαρών.

Η απόφαση αριθμού 564/2024 εκδόθηκε από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που άσκησε η προσφεύγουσα κατά της ατομικής ειδοποίησης καταβολής - υπερημερίας που της κοινοποιήθηκε από τη Δ.Ο.Υ. Χολαργού. Η προσφυγή απέρριφτε η αρμόδια αρχή, καθώς η διαφορά που αναφύονταν αφορούσε το στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι το στάδιο προσδιορισμού των οικονομικών βαρών, επιλύεται δηλαδή με την άσκηση ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή. Η ποσότητα της οφειλής ανερχόταν σε 29.614,23 ευρώ, με προσαυξήσεις 5.260,18 ευρώ, για φόρο εισοδήματος των φορολογικών ετών 2019 και 2020.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά τριών ατομικών ειδοποιήσεων χρεών, ημερομηνίας 17.09.2024, του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φλώρινας. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε οφειλές συνολικού ύψους 8.281,56 € (3.541,07 € + 3.560,14 € + 1.180,35 €) που προέρχονται από κατάπτωση εγγύησης δανείου της Εθνικής Τράπεζας, ισχυριζόμενος ότι η αξίωση είχε παραγραφεί με απόφαση του Ειρηνοδικείου Φλώρινας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι οι ατομικές ειδοποιήσεις χρεών αποτελούν πράξεις που ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι του προσδιορισμού φορολογικών βαρών. Ως εκ τούτου, κατά των πράξεων αυτών προβλέπεται η άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμόδιων διοικητικών δικαστηρίων και όχι η ενδικοφανής προσφυγή.

Η απόφαση 975/23.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα είχε υποβάλει προσφυγή κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας ληξιπρόθεσμων οφειλών του Προϊσταμένου του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Θεσσαλονίκης, ύψους 20.206,42 €, ζητώντας την τροποποίησή της επειδή ισχυριζόταν ότι η οφειλή δεν εμφανιζόταν σωστά στην εφαρμογή της Α.Α.Δ.Ε. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 72 του Κ.Φ.Δ., η ενδικοφανής προσφυγή εφαρμόζεται σε πράξεις που αφορούν διαφορές ουσίας (καταλογισμός βαρών) και όχι σε πράξεις της διοικητικής εκτέλεσης. Καθώς η ατομική ειδοποίηση έχει μόνο πληροφοριακό χαρακτήρα και αποτελεί πράξη προ της ενάρξεως της αναγκαστικής εκτέλεσης, η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε την απόρριψή της ως απαράδεκτης.

Η απόφαση αριθμού 264 εκδόθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στις 30 Ιανουαρίου 2024 και αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα εναντίον της ατομικής ειδοποίησης καταβολής υπερημερίας που του είχε απευθυνθεί η Δ.Ο.Υ. Α΄ΑΘΗΝΩΝ. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της ειδοποίησης, η οποία αφορούσε οφειλές συνολικού ποσού 54.919,47 ευρώ για τα έτη 2010 έως 2022, με συνολικό απαιτητέο ποσό ύψους 100.831,15 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων προσαυξήσεων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποφάσισε ότι η ενδικοφανής προσφυγή είναι απαράδεκτη, καθώς η διαφορά που προέκυψε από την ατομική ειδοποίηση ανήκει στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό των οικονομικών βαρών. Συνεπώς, η επίλυση της διαφοράς πρέπει να γίνει μέσω της άσκησης ανακοπής και όχι με ενδικοφανή προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας κατά της απόκρισης του ΚΕΦ σχετικά με την άρνηση επιστροφής προκαταβολών των ετών 2020 και 2021. Η εταιρεία επικαλέστηκε την αμέλεια του προηγούμενου λογιστή της για την εκπρόθεσμη υποβολή δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, αλλά το δικαστικό συμβούλιο κατέληξε ότι η απάντηση του ΚΕΦ ήταν πληροφοριακού χαρακτήρα και όχι εκτελεστή πράξη, απορρίπτοντας την προσφυγή ως απαράδεκτη. Βασικοί νόμοι που αναφέρονται περιλαμβάνουν τον Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση (αρ. 37/2024) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της ατομικής ειδοποίησης χρεών την οποία εξέδωσε ο Προϊστάμενος της ΙΓ’ Δ.Ο.Υ. ΑΘΗΝΩΝ. Η προσφεύγουσα ζητούσε τη διαγραφή των βεβαιωμένων οφειλών του θανόντος πατέρα της, ισχυριζόμενη ότι αγνοούσε την ύπαρξη κληρονομιαίας περιουσίας και τη σκοπιμότητα της υποβολής δήλωσης αποποίησης κληρονομίας. Η ΔΕΔ, επικαλούμενη τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων και του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, έκρινε ότι η ατομική ειδοποίηση χρεών ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης. Κατά των πράξεων αυτών προβλέπεται ρητά η άσκηση ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου και όχι ενδικοφανούς προσφυγής, με αποτέλεσμα η Υπηρεσία να στερείται αρμοδιότητας εξέτασης.

Η απόφαση 629/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από δύο πρόσωπα κατά πράξεων αναγκαστικής κατάσχεσης και πινάκων χρεών της ΔΟΥ Κατερίνης, συνολικού ύψους 4.164,35€. Οι προσφεύγουσες ισχυρίστηκαν ότι οι οφειλές αφορούσαν αποβιώσαντα από το 2015, και ότι τα χρέη είτε είχαν εκδοθεί κατά ανύπαρκτου προσώπου είτε είχαν υποπέσει σε παραγραφή. Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη, διότι η αμφισβήτηση πράξεων διοικητικής εκτέλεσης, όπως οι αναγκαστικές κατασχέσεις, πρέπει να γίνεται με την άσκηση ανακοπής ενώπιον των αρμοδίων Διοικητικών Δικαστηρίων και όχι μέσω ενδικοφανούς προσφυγής, καθώς η συγκεκριμένη διαδικασία δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας για ενδικοφανή προσφυγή.