ΔΕΔ/Αθ/387/2024

Η απόφαση 781 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας ατομικής επιχείρησης παροχής γευμάτων ταχείας εξυπηρέτησης κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος (2018, 2019) και ΦΠΑ (2018, 2019). Οι πράξεις εκδόθηκαν από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, επιβάλλοντας συνολικά κύριο φόρο και πρόστιμα ύψους €95.491,37. Οι διαπιστώσεις αφορούσαν αποκρυφθείσα φορολογητέα ύλη (μη εκδοθέντα φορολογικά στοιχεία εσόδων) που προέκυψε από την αντιπαραβολή ηλεκτρονικών παραγγελιών μέσω ειδικών πλατφορμών με τις εκδοθείσες αποδείξεις λιανικής. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε αοριστία των πράξεων, έλλειψη συμβατικής σχέσης με τις πλατφόρμες και αντισυνταγματικότητα διάταξης του ΚΦΔ. Η ΔΕΔ απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, επιβεβαιώνοντας τα πορίσματα του ελέγχου.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής σχετικά με τον Διοικητικό Προσδιορισμό Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα, πάσχουσα από μεταβολικό νόσημα, είχε λάβει συνολικό ποσό 1.200,00 € ως μηνιαίο επίδομα (100 €) για την αγορά τροφίμων χωρίς γλουτένη από τον ασφαλιστικό της φορέα. Το ποσό αυτό είχε συμπεριληφθεί στα φορολογητέα έσοδά της (κωδ. 321) ως «βοήθημα από ασφαλιστικές εισφορές». Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτό τον ισχυρισμό της, κρίνοντας ότι το εν λόγω ποσό έχει αποζημιωτικό χαρακτήρα για την κάλυψη ειδικών δαπανών διατροφής και δεν συνιστά εισόδημα. Συνεπώς, αποφασίστηκε ο επαναπροσδιορισμός της φορολογικής υποχρέωσης για το 2023 με την εξαίρεση των 1.200,00 € από τη φορολογητέα ύλη.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανής προσφυγής ενός πολίτη που ζητούσε την επιστροφή φόρου μεταβίβασης ακινήτου. Ο φόρος καταβλήθηκε το 2021 για μια συμφωνία αγοραπωλησίας ακινήτου, αλλά δεν συντελέστηκε ποτέ η υπογραφή του οριστικού συμβολαίου. Ο πολίτης υποστήριξε ότι το ακίνητο είχε νομικό ελάττωμα και ότι περίμενε τη δικαστική απόφαση για τη διευθέτησή του. Ωστόσο, η αίτηση επιστροφής του φόρου υποβλήθηκε εκτός της προθεσμίας ενός έτους από την υποβολή της δήλωσης φόρου, όπως ορίζει ο νόμος 1521/1950. Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την προσφυγή, επιβεβαιώνοντας την απόφαση της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης, καθώς το δικαίωμα επιστροφής είχε παραγραφεί.

Η απόφαση 620/2025 αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020. Ο αρχικός έλεγχος, εφαρμόζοντας την έμμεση μέθοδο ανάλυσης ρευστότητας, είχε προσδιορίσει αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους 53.437,31€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ο έλεγχος είχε λάβει υπόψη εις διπλούν δαπάνες. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε μερικώς δεκτό τον ισχυρισμό διαπιστώνοντας διπλοκαταχώρηση δαπανών ύψους 31.308,14€, μειώνοντας έτσι την αποκρυβείσα ύλη σε 22.129,17€. Ο ισχυρισμός περί κάλυψης μέσω ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών απορρίφθηκε. Ως αποτέλεσμα της μερικής αποδοχής, το καταλογιζόμενο ποσό μειώθηκε από 1.135,21€ σε 413,80€.

Η Απόφαση 551 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας κατά οκτώ οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για τα φορολογικά έτη 2018 έως 2021, οι οποίες εκδόθηκαν από την Δ.Ο.Υ. Αγρινίου. Οι πράξεις βασίστηκαν σε έκθεση ελέγχου της Υ.Ε.Δ.Δ.Ε. ΠΑΤΡΑΣ, η οποία διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη λόγω της μη έκδοσης απροσδιορίστου πλήθους τιμολογίων πώλησης. Η αποκρυβείσα ύλη προσδιορίστηκε μέσω της ανάλυσης του προαιρετικά τηρούμενου αρχείου αποθήκης, όπου εντοπίστηκε η χρήση κωδικών κίνησης (24 και 27) χωρίς αντίστοιχα φορολογικά παραστατικά. Η ΔΕΔ κρίνει τους ισχυρισμούς της εταιρείας, περί έλλειψης νόμιμης βάσης των προστίμων και αοριστίας της έκθεσης ελέγχου, αβάσιμους, επικυρώνοντας πλήρως τις προσβαλλόμενες πράξεις.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής των φορολογουμένων κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2016. Καταλογίστηκε συνολικό ποσό 54.970,24 ευρώ, που περιλαμβάνει κύριο φόρο, πρόσθετο φόρο ανακρίβειας και εισφορά αλληλεγγύης. Η προσβαλλόμενη πράξη βασίστηκε σε έλεγχο που διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους 97.061,83 ευρώ με εφαρμογή της μεθόδου ανάλυσης ρευστότητας. Οι προσφεύγοντες ισχυρίστηκαν αναρμοδιότητα, απουσία ουσιωδών στοιχείων στην πράξη και λάθη στον υπολογισμό, όπως η μη συμπερίληψη μέρους στεγαστικού δανείου. Ωστόσο, τα επιχειρήματa τους απορρίφθηκαν καθώς τα στοιχεία που προσκόμισαν δεν ήταν διαθέσιμα κατά τον έλεγχο και δεν τεκμηριώθηκε η ύπαρξη διαθέσιμων μετρητών. Η απόφαση επιβεβαίωσε τον αρχικό προσδιορισμό.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιώτη, ασκούντος ατομική επιχείρηση λιανικού εμπορίου επίπλων, κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για το φορολογικό έτος 2021. Η φορολογική αρχή είχε διαπιστώσει αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους 30.043,54€, εφαρμόζοντας την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας, καθώς το δηλούμενο εισόδημα του προσφεύγοντος δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών του δαπανών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η εφαρμογή της έμμεσης τεχνικής ήταν παράνομη και αναιτιολόγητη και ότι οι σχετικές διατάξεις παραβιάζουν το Σύνταγμα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, επικυρώνοντας τη συνολική οφειλή ύψους 14.795,87€.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος, ο οποίος κατηγορήθηκε για μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη δήλωση εσόδων από την επιχειρηματική του δραστηριότητα ως δικηγόρος για το φορολογικό έτος 2017. Ο έλεγχος διαπίστωσε αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη ύψους 1.021.821,15 ευρώ, συμπεριλαμβανομένων εσόδων από επιχειρηματική δραστηριότητα και προσαυξήσεων περιουσίας άγνωστης πηγής. Η απόφαση επιβεβαίωσε τα ποσά που καταλογίστηκαν στον προσφεύγοντα, συμπεριλαμβανομένων φόρων, προστίμων και εισφορών, και επικύρωσε τους διορθωτικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομίας και επιβολής πρόστιμου από τη Δ.Ο.Υ. Πατρών. Η προσφεύγουσα κληρονόμησε ακίνητα που περιελάμβαναν οικόπεδα και οικίες, με την αρμόδια υπηρεσία να προσδιορίζει τη φορολογητέα αξία με βάση συγκριτικά στοιχεία και αντικειμενικά κριτήρια. Αναλυτικά, η απόφαση εξετάζει το νόμιμο των υπολογισμών της αξίας των ακινήτων και των επίπλων, καθώς και την επιβολή πρόσθετου φόρου. Τελικώς, μερικώς ευνοεί τη προσφεύγουσα μειώνοντας ελαφρώς το συνολικό ποσό που πρέπει να καταβάλει.

Η απόφαση 218/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την τροποποίηση πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2019. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε τον καταλογισμό αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης ύψους €135.210,57 που προέκυψε από τραπεζικές πιστώσεις. Η ΔΕΔ δέχτηκε τον ισχυρισμό του ότι μια πίστωση επιταγής €25.000 είχε ληφθεί υπόψη δύο φορές και ότι δύο πιστώσεις €150.000 έκαστη αφορούσαν μεταφορές από προθεσμιακό λογαριασμό προγενέστερου έτους, και συνεπώς δεν αποτελούσαν πρωτογενείς πιστώσεις. Μετά τις διορθώσεις αυτές, η διαπιστωθείσα απόκλιση έγινε αρνητική (-€273,30), κρίνοντας ότι δεν υφίσταται αποκρυβείσα φορολογητέα ύλη για το 2019. Συνεπώς, η προσφυγή έγινε αποδεκτή και οι προσβαλλόμενες πράξεις ακυρώθηκαν ως προς τον καταλογισμό.