ΔΕΔ/Αθ/374/2024

Η απόφαση 410 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας που ζητούσε μείωση της φορολογητέας βάσης ΦΠΑ κατά 335.339,89€ και επιστροφή ΦΠΑ 80.481,58€ για ανείσπρακτα τιμολόγια των ετών 2016–2020. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την υπαγωγή της αντισυμβαλλόμενης εταιρείας σε διαδικασία εξυγίανσης (με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών .../2021), βάσει της οποίας το 95% των απαιτήσεων δεν μεταβιβάστηκε και θα ικανοποιούνταν από τη ρευστοποίηση των μη μεταβιβασθέντων περιουσιακών στοιχείων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, εφόσον δεν έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία ρευστοποίησης, δεν έχει κριθεί οριστικά το ανεπίδεκτο της είσπραξης των απαιτήσεων και, ως εκ τούτου, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 19 παρ. 5α του ν.2859/2000.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας που επιβλήθηκε πρόστιμο 2.000 ευρώ για μη έκδοση αποδείξεων λιανικής πώλησης κατά τον έλεγχο της 21-07-2022. Η εταιρεία ισχυριζόταν ότι είχε εκδώσει τις αποδείξεις, αλλά οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι εκδόθηκαν μετά την έναρξη του ελέγχου. Η αρμόδια αρχή θεώρησε ότι η παράβαση ήταν η τρίτη εντός πενταετίας, επιβάλλοντας το ανώτατο όριο του προστίμου σύμφωνα με το άρθρο 58Α παρ. 1 του ΚΦΔ. Η αιτιολογία της απόφασης κρίθηκε επαρκής και τα ισχυρίσματα της εταιρείας απορρίφθηκαν.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή μιας ανώνυμης εταιρείας για την επιστροφή τελών χαρτοσήμου ύψους 552.000,00 €, τα οποία καταβλήθηκαν για μια δανειακή σύμβαση ύψους 23.000.000,00 € με ετήσιο επιτόκιο 2%. Η εταιρεία ισχυριζόταν ότι η σύμβαση συνήφθη στην αλλοδαπή και δεν υπόκειται σε τέλη χαρτοσήμου σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κώδικα Τελών Χαρτοσήμου. Ωστόσο, το Συνέδριο έκρινε ότι η υποχρέωση εκτελέστηκε στην Ελλάδα, καθώς το ποσό του δανείου μεταφέρθηκε σε ελληνικό τραπεζικό λογαριασμό, συνεπώς εφαρμόζονται οι διατάξεις του ΚΝΤΧ. Επίσης, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 172 του ν.4972/2022, θεωρώντας ότι ο έλεγχος συνταγματικότητας ανήκει στα δικαστήρια.

Η δωρεάν χορήγηση σε πελάτες επιχείρησης κουπονιών εστίασης που εξαργυρώνονται σε καταστήματα εστίασης έναντι παροχής δωρεάν γεύματος συνιστά διαφημιστική πράξη και υπόκειται σε τέλος διαφήμισης.

Η απόφαση αριθμού 209/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας που αμφισβητούσε τον διορθωτικό προσδιορισμό ΦΠΑ για την περίοδο 01.10.2019 - 31.12.2019. Η εταιρεία είχε καταχωρίσει ποσό 11.354,34 € ως πιστωτικό υπόλοιπο από προηγούμενο έλεγχο, το οποίο όμως δεν αντιστοιχούσε σε έκπτωση ΦΠΑ αλλά σε καταλογισμένο φόρο και πρόστιμο. Το συμβούλιο επικύρωσε τον προσδιορισμό, καθώς τα ζητήματα του προηγούμενου ελέγχου δεν μπορούν να αξιολογηθούν σε νεότερη διαφορά και η προσφυγή κρίθηκε απορριπτέα.

Προμήθεια και τοποθέτηση τεντών:..Με τα δεδομένα αυτά, η δαπάνη είναι λειτουργική, διότι συμβάλλει στη βελτίωση των τεχνικών υποδομών και στην αισθητική αναβάθμιση της παραλιακής ζώνης του Δήμου ... Εξάλλου, ωφελούμενοι από τη σκίαση είναι μεν οι πελάτες των επιχειρήσεων εστίασης που δραστηριοποιούνται στην περιοχή της παραλιακής ζώνης, όμως πελάτες είναι δυνητικά όλοι οι δημότες ... και κυρίως αυτοί, ενώ η αισθητική αναβάθμιση μίας εμπορικής περιοχής έχει θετικό αντίκτυπο στο σύνολο της εδαφικής επικράτειας του οικείου Δήμου.Κατ’ ακολουθίαν των ανωτέρω, το ελεγχόμενο χρηματικό ένταλμα πρέπει να θεωρηθεί.

Η προσφεύγουσα επιδιώκει την ακύρωση της απόφασης της Αναθέτουσας Αρχής, με την οποία απορρίφθηκε η τεχνική της προσφορά για το είδος με αριθμό 1 - Αναισθησιολογικό Συγκρότημα Πλήρες, στο πλαίσιο δημοσίου διεθνούς διαγωνισμού με εκτιμώμενη αξία 2.053.000,00 € (συμπλ. ΦΠΑ). Ισχυρίζεται ότι οι λόγοι απόρριψης (μη συμμόρφωση με προδιαγραφές αερισμού CPAP και μελλοντικής αναβάθμισης ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος) είναι αβάσιμοι, καθώς η προσφορά της πληρούσε τις απαιτήσεις με τεκμηριωμένες αναφορές στα τεχνικά εγχειρίδια. Επιπλέον, εν μέρει αμφισβητεί τη νομιμότητα της αποδοχής της προσφοράς της ανταγωνίστριας εταιρείας.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας, η οποία αμφισβητούσε την αλληλέγγυα ευθύνη της για οφειλές της εταιρείας με την επωνυμία «...................». Η προσφεύγουσα ισχυριζόταν ότι δεν διέθετε την απαραίτητη ιδιότητα για να θεμελιωθεί η ευθύνη της και ότι οι οφειλές προέκυψαν από πλαστογραφία της υπογραφής της από τρίτο πρόσωπο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποφάσισε ότι η αίτηση ήταν απαράδεκτη, καθώς αφορούσε πράξεις μετά την τροποποίηση του νόμου το 2019 και επειδή η διαφορά ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης, όπου δεν εφαρμόζεται η ενδικοφανής προσφυγή.

Η προδικαστική προσφυγή της προσφεύγουσας εταιρείας αίτησε την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής, με την οποία εγκρίθηκε το Πρακτικό Ν.2 για την αποσφράγιση των δικαιολογητικών κατακύρωσης προσωρινού ανάδοχου και κρίθηκε αποδεκτή η προσφορά της παρεμβαίνουσας εταιρείας για την Ομάδα Β2 της σύμβασης. Η προσφυγή ισχυρίστηκε ότι η προσφορά της παρεμβαίνουσας έπρεπε να απορριφθεί λόγω παράβασης του όρου 2.4.3.2 της Διακήρυξης, καθώς περιείχε ελλιπή στοιχεία για τα είδη με α/α 4 και 5, συγκεκριμένα αναφορές σε χώρα προέλευσης 'ΕΛΛΑΔΑ ή ΧΩΡΕΣ Ε.Ε.' αντί της συγκεκριμένης χώρας παραγωγής και έλειπαν τα πλήρη στοιχεία επικοινωνίας των εταιρειών παραγωγής.

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΗ ΜΙΣΘΩΣΗ:Με τα δεδομένα αυτά, με το υπό έλεγχο σχέδιο σύμβασης επέρχεται μετατροπή της αρχικής 48417/16.7.2014 σύμβασης χρηματοδοτικής μίσθωσης σε σύμβαση υπομίσθωσης. Επομένως αυτό αφορά, παρά την αφαίρεση των ανωτέρω αναφερόμενων όρων, σε μια εντελώς νέα συμβατική σχέση, η οποία αφενός εξέρχεται της αρχικής διαγωνιστικής διαδικασίας, της σχετικής διακήρυξης και της προσφοράς που αξιολογήθηκε στο πλαίσιο αυτής και αφετέρου αποδυναμώνει τη θέση του Δήμου με τη μεταβολή της οικονομική ισορροπίας της σύμβασης υπέρ της αντισυμβαλλόμενης αυτού εταιρείας.(..)Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω, κωλύεται η υπογραφή του υποβληθέντος προς έλεγχο σχεδίου τροποποίησης της 48417/16.7.2014 σύμβασης μεταξύ του Δήμου …. και της εταιρείας «...».(Ανακλήθηκε με την 1390/2017 πράξη του VI' Τμήματος του ΕΣ.)