ΔΕΔ/Θεσ/410/2025

Η απόφαση 978/23.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας (ΙΚΕ). Η προσφεύγουσα ζητούσε την πλήρη απαλλαγή της από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη λυθείσας ομορρύθμου εταιρείας, καθώς είχε διατελέσει εκκαθαρίστρια αυτής. Οι επίμαχες οφειλές, για τις οποίες η Δ.Ο.Υ. Κοζάνης δεν ενέκρινε την απαλλαγή, αφορούσαν Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και Φόρο Εισοδήματος (συμπεριλαμβανομένου του τέλους επιτηδεύματος) που κατέστησαν ληξιπρόθεσμες κατά τη διάρκεια της θητείας της ως εκκαθαρίστριας. Η ΔΕΔ έκρινε, με βάση το άρθρο 49 του ΚΦΔ, ότι τεκμαίρεται η υπαιτιότητα της προσφεύγουσας για τις οφειλές αυτές, και ότι οι ενέργειες της εκκαθάρισης (όπως η ρευστοποίηση περιουσίας) δεν ήταν αρκετές για να αποδείξουν την έλλειψη υπαιτιότητας και να ανατρέψουν το νομικό τεκμήριο.

Η απόφαση 36/09.01.2024 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά στην απόρριψη μιας ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης. Η προσφεύγουσα υπέβαλε την προσφυγή ηλεκτρονικά, ωστόσο στον φάκελο δεν περιλαμβανόταν συνημμένο έγγραφο ενδικοφανούς προσφυγής. Αντί αυτού, υπήρχαν μόνο φορολογικές δηλώσεις (Ε1) και πράξεις διοικητικού προσδιορισμού φόρου παλαιότερων ετών. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η προσφυγή δεν προσδιόριζε ρητώς την προσβαλλόμενη πράξη ούτε τους λόγους αμφισβήτησής της, καθιστώντας το δικόγραφο άκυρο, εντελώς αόριστο και ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, σύμφωνα με σχετική νομολογία (π.χ. ΣτΕ 6069/1996). Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας και έλλειψης καθορισμένου αιτήματος, καθώς δεν πληρούσε τις τυπικές προϋποθέσεις του άρθρου 63 του Κ.Φ.Δ.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά της άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων να δεχθεί ανείσπρακτα μισθώματα από εκμίσθωση ακίνητης περιουσίας για το φορολογικό έτος 2023. Η προσφεύγουσα ζητούσε να μην συνυπολογιστεί το ποσό των 4.800,00€ στο εισόδημά της, προσκομίζοντας αγωγή. Η φορολογική αρχή απέρριψε αρχικά το αίτημα κρίνοντας ότι η αγωγή αφορούσε αποζημιώσεις χρήσης και όχι μισθώματα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκανε εν μέρει δεκτή την προσφυγή. Κρίθηκε ότι, λόγω ύπαρξης δικαστικής απόφασης (που εκδόθηκε πριν τη λήξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης) η οποία αναγνώριζε ενεργή μίσθωση, τα μισθώματα για τους μήνες Ιανουάριο, Φεβρουάριο, Μάρτιο και Απρίλιο του 2023 (400,00€ μηνιαίως) θεωρούνται ανείσπρακτα. Κατά συνέπεια, διατάσσεται η μερική ακύρωση της αρνητικής απάντησης και η τροποποίηση του διοικητικού προσδιορισμού φόρου από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων.

Η απόφαση 1687/2025 του Εβδόμου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την προσφυγή ανάκλησης του Υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κατά της 10/2025 Πράξης του Αναπληρωτή Επιτρόπου, η οποία έκρινε ότι κωλυόταν η υπογραφή σχεδίου σύμβασης (ύψους 637.275,00 ευρώ) για την προμήθεια κεντρικών υποδομών πληροφορικής της Αρχής Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Εγκληματικές Δραστηριότητες. Το Τμήμα έκανε δεκτή την προσφυγή και την παρέμβαση της αντισυμβαλλόμενης εταιρείας. Ανακάλεσε την Πράξη, κρίνοντας ότι οι τέσσερις διακωλυτικοί λόγοι που προέβαλε ο Επίτροπος ήταν αβάσιμοι, καθώς η προϋπολογισθείσα δαπάνη τεκμηριώθηκε, η αναγκαιότητα της προμήθειας ήταν σαφής λόγω παλαιότητας και απαιτήσεων κυβερνοασφάλειας, η μη υποδιαίρεση της σύμβασης δικαιολογούνταν από τη φύση του ολοκληρωμένου συστήματος και η κατακύρωση στον μοναδικό συμμετέχοντα δεν απαιτούσε ειδική αιτιολόγηση βάσει του νόμου 4412/2016. Συμπερασματικά, αποφάνθηκε ότι δεν κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου σύμβασης.

Αν το γεγονός ότι με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ακυρώθηκε απόφαση Γενικής Συνέλευσης ανώνυμης εταιρείας που αποφάσισε τη σύσταση θυγατρικής ανώνυμης εταιρείας, έχει επιπτώσεις στην υπόσταση της τελευταίας, η οποία έχει υπαχθεί στον επενδυτικό νόμο 3908/2011.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Η απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία κηρύχθηκαν άκυρες οι αποφάσεις τακτικής γενικής συνέλευσης των μετόχων της μητρικής εταιρείας επί όλων των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης, μεταξύ των οποίων ήταν και η απόφαση για τη σύσταση της θυγατρικής ανώνυμης εταιρείας, ακόμη και αν τελεσιδικήσει, δεν έχει επιπτώσεις στη νόμιμη υπόσταση της τελευταίας και κατά συνέπεια δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις της που απορρέουν από την υπαγωγή επενδυτικού της σχεδίου στον νόμο 3908/2011. Και τούτο διότι η ακύρωση της παραπάνω απόφασης δεν εμπίπτει στους περιοριστικά αναφερόμενους λόγους ακυρότητας της ανώνυμης εταιρείας τόσο με βάση τις διατάξεις του άρθρου 4α του κ.ν. 2190/1920, όσο και του άρθρου 11 του ν. 4548/2018. Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση, λαμβανομένου υπόψη ότι η θυγατρική εταιρεία καταχωρήθηκε στο ΓΕΜΗ στις 1-8-2014, έχει παρέλθει η αποκλειστική αποσβεστική προθεσμία των δύο ετών για την άσκηση της ως άνω αγωγής ακυρότητας (ομόφ.).

Α. Εφόσον η εταιρεία «O… Α.Ε.» έχει υπαχθεί σε καθεστώς εξυγίανσης, η οποία πραγματοποιείται με μεταβίβαση μέρους του ενεργητικού και μέρους του παθητικού σε νέα και ανεξάρτητη νομική οντότητα, την εταιρεία «N… Α.Ε.»: α) Νομιμοποιείται ο Φορέας να επιδιώξει με αναγκαστικά μέτρα την είσπραξη των απαιτήσεών του από τους κατά νόμο υπεύθυνους της εταιρείας «O… Α.Ε.», ενόσω εκκρεμούν οι εργασίες του ειδικού εντολοδόχου για τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων που δεν έχουν μεταβιβαστεί στην εταιρεία «N… Α.Ε.» β) Εξακολουθεί να υφίσταται η αλληλέγγυα ευθύνη των κατά νόμο υπεύθυνων της εταιρείας ...(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Για το υπό στοιχείο Α. α) ερώτημα: Ο e-ΕΦΚΑ, δύνατο (και υποχρεούτο) ακόμη και προ της έναρξης των εργασιών του ειδικού εντολοδόχου για τη ρευστοποίηση του μη μεταβιβαζόμενου στη «N… Α.Ε.» ενεργητικού της «O… Α.Ε.», να έχει εκκινήσει τη διαδικασία ατομικής αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος των διοικούντων την τελούσα υπό διαδικασία εξυγίανσης εταιρεία «O… Α.Ε.», υπό τις προϋποθέσεις που ορίζουν οι διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 31 του ν. 4321/2015, όπως ισχύουν, που προβλέπουν την προσωπική και αλληλέγγυα ευθύνη τους. Για το υπό στοιχείο Α. β) ερώτημα: Το ερώτημα αυτό δεν πληροί τις προϋποθέσεις υποβολής ερωτήματος προς έκδοση γνωμοδότησης, όπως αυτές ορίζονται στην παράγραφο 2 του άρθρου 8 του ν. 4831/2021. Για το υπό στοιχείο Β. ερώτημα: Η πρόβλεψη στον υπ’ αριθ. ΙΙΙ. 11. 6. όρο της επικυρωθείσας δικαστικά συμφωνίας εξυγίανσης ότι, μετά το πέρας της εκκαθάρισης και τη ρευστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας και με την προϋπόθεση ότι αυτή δεν θα διαθέτει οιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο ή πάγιο εξοπλισμό ή απαίτηση προς είσπραξη, παρά μόνον υποχρεώσεις, η εταιρεία θα προβεί σε διαγραφή του μη μεταβιβαζόμενου παθητικού από τα τηρούμενα βιβλία της, δεν έχει ως έννομη συνέπεια την απόσβεση τυχόν εναπομείνασας απαίτησης του e-ΕΦΚΑ κατά της εταιρείας «O… Α.Ε.». Τούτο, καθόσον από καμία διάταξη νόμου δεν προβλέπεται ότι η διαγραφή χρεών από τα τηρούμενα βιβλία εταιρείας συνιστά λόγο διαγραφής των χρεών της προς το Δημόσιο ή ν.π.δ.δ. και ως εκ τούτου, λόγο απόσβεσης αυτών.(Ομοφωνα)

Η απόφαση 442/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως άνευ αντικειμένου, η οποία στρεφόταν κατά Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων (ΦΕφΠ) φορολογικού έτους 2019. Η αρχική πράξη προσδιόριζε φόρο €1.368,26, συμπεριλαμβάνοντας εκτιμώμενο εισόδημα από ακίνητα ύψους €9.600,00, λόγω μη υποβολής δήλωσης από την προσφεύγουσα. Η φορολογούμενη ζητούσε την ακύρωση της πράξης, επικαλούμενη ότι τα μισθώματα δεν είχαν εισπραχθεί, προσκομίζοντας δικαστικές αποφάσεις. Μετά την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής, η προσφεύγουσα υπέβαλε εκπρόθεσμα αρχική δήλωση ΦΕφΠ, δηλώνοντας το ποσό των €9.600,00 ως ανείσπρακτα εισοδήματα, συμμορφούμενη με τις διατάξεις του άρθρου 39 παρ. 4 του ΚΦΕ. Ως αποτέλεσμα, η φορολογική αρχή εξέδωσε νέα Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού ΦΕφΠ με μηδενικό αποτέλεσμα, η οποία ικανοποίησε πλήρως το αίτημά της. Η ΔΕΔ, διαπιστώνοντας την πλήρη ικανοποίηση του αιτήματος, απέρριψε την προσφυγή ως άνευ αντικειμένου.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «…………………….. ΑΕ» κατά της σιωπηρής απόρριψης από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για αίτηση μείωσης φορολογητέας αξίας και επιστροφής ΦΠΑ ύψους 84.261,12 €. Η εταιρεία διεκδικούσε τη μείωση της φορολογητέας βάσης λόγω μη είσπραξης ποσού από αντισυμβαλλόμενη επιχείρηση που είχε υπαχθεί σε διαδικασία εξυγίανσης με απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου. Το Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) κρίνει ότι η σιωπηρή απόρριψη είναι μη νόμιμη και αναπέμπει την υπόθεση στη Δ.Ο.Υ. ΦΑΕ Αθηνών για νέα εκκαθάριση και επιστροφή του ποσού νομιμοτόκως. Η απόφαση βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 19 παρ. 5α του Ν.2859/2000 και στην ερμηνεία που δόθηκε από το ΣτΕ, θεωρώντας ότι η μη είσπραξη των απαιτήσεων είναι οριστική λόγω της διαδικασίας εξυγίανσης.

Η Απόφαση 1227 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της 07/07/2025 απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 13/03/2025, η οποία στρεφόταν κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου ΕΝ.Φ.Ι.Α. (Ν.4223/2013). Η προσφεύγουσα ζητούσε την τροποποίηση της αντικειμενικής αξίας ενός ακινήτου επικαλούμενη ότι είναι πολύ μικρότερη βάσει της σχετικής ιστοσελίδας του Υπουργείου Οικονομικών και την επιστροφή του επιπλέον φόρου που είχε πληρώσει. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή διότι κρίθηκε γενική και αόριστη, καθώς η υπόχρεη δεν μνημόνευε ρητώς τις προσβαλλόμενες πράξεις (αριθμό, ημερομηνία, έτος) ούτε τους λόγους (πλημμέλειές) τους με σαφή και συγκεκριμένο τρόπο, καθιστώντας το δικόγραφο ανεπίδεκτο δικαστικής εκτίμησης, σύμφωνα με τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ).

Η απόφαση 652 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας που βρίσκεται σε εκκαθάριση, επικυρώνοντας την οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού τελών χαρτοσήμου φορολογικού έτους 2018, συνολικού ύψους €42.204,30. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την επιβολή τελών χαρτοσήμου σε πιστώσεις τραπεζικών λογαριασμών ύψους €1.172.341,57, οι οποίες προέρχονταν από ιδιωτικό συμφωνητικό συνεργασίας. Ενώ ο έλεγχος είχε αρχικά χαρακτηρίσει τις πιστώσεις ως «δάνειο» και μετά ως «έκταξη», η ΔΕΔ απέρριψε αυτές τις ερμηνείες. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι η συμφωνία συνιστά «καταπιστευματική εκχώρηση απαιτήσεων» προς είσπραξη. Βάσει των ΠΟΛ 44/1987 και ΠΟΛ 1063/1990, η εκχώρηση αυτή χαρακτηρίζεται ως αυτοτελής σύμβαση και υπόκειται σε αναλογικό τέλος χαρτοσήμου 2% πλέον 20% ΟΓΑ, ανεξάρτητα από το αν οι εκχωρούμενες απαιτήσεις υπάγονται στο καθεστώς ΦΠΑ.