ΔΕΔ/Αθ/345/2024

Η απόφαση 259/18-02-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ για εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης φόρου γονικής παροχής. Η προσφεύγουσα δέχθηκε γονική παροχή χρηματικού ποσού 25.000€, με την τραπεζική μεταφορά να λαμβάνει χώρα στις 06/10/2023. Στην αρχική ηλεκτρονική δήλωση, ωστόσο, καταχώρισε λανθασμένη ημερομηνία παράδοσης (05/10/2023), ισχυριζόμενη τεχνική αδυναμία του συστήματος myPROPERTY να δεχθεί ημερομηνία ταυτόσημη με την υποβολή. Μετά από επικοινωνία με την αρμόδια φορολογική αρχή, η προσφεύγουσα υπέβαλε χειρόγραφη τροποποιητική δήλωση στις 17/10/2024, η οποία κρίθηκε εκπρόθεσμη. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ορθώς επιβλήθηκε το πρόστιμο βάσει του άρθρου 53 του Ν.5104/2024, καθώς η προσφεύγουσα όφειλε να επιλέξει να υποβάλει την αρχική δήλωση την επομένη ημέρα με την ορθή ημερομηνία μεταφοράς, αντί να υποβάλει δήλωση εν γνώση της με λανθασμένη προγενέστερη ημερομηνία.

Η απόφαση 699/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, ύψους 37.087,26€. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι ποσό 35.664,52€, το οποίο η Δ.Ο.Υ. διέγραψε από τον κωδικό 783 (Αδιάθετα ποσά από επαναπατριζόμενα κεφάλαια), αποτελεί άτυπη δωρεά από τον σύζυγό της και έπρεπε να δηλωθεί στον κωδικό 781 (Χρηματικά ποσά που δεν αποτελούν εισόδημα). Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι, εφόσον ο φορολογούμενος διαπίστωσε το λάθος στην αρχική δήλωση, όφειλε να υποβάλει τροποποιητική δήλωση εισοδήματος προσκομίζοντας παράλληλα τα προβλεπόμενα έγγραφα (άρθρο 23 του Ν. 5104/2024), δικαίωμα που διατηρεί. Συνεπώς, η προσφυγή απορρίφθηκε.

Η απόφαση 140/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει δήλωση με επιφύλαξη, καθώς αμφισβητούσε το ποσό των 14.514,05 ευρώ που είχε δηλωθεί ως φορολογητέο εισόδημα από τον εργοδότη του, ισχυριζόμενος ότι ουδέποτε το είχε εισπράξει. Με βάση δικαστική απόφαση του Ειρηνοδικείου, η Δ.Ε.Δ. διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων εισέπραξε πράγματι μόνο 3.790,00 ευρώ καθαρού ποσού κατά το έτος 2023. Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. αποφασίζει την τροποποίηση της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου, ώστε ο προσφεύγων να φορολογηθεί μόνο για το ποσό που όντως εισέπραξε.

Η Απόφαση 194/07.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο προσφεύγων ζήτησε τη διαγραφή των τόκων εκπρόθεσμης καταβολής που προέκυψαν από την υποβολή της 3ης τροποποιητικής δήλωσης. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει αρχικά μια 2η εκπρόθεσμη τροποποιητική δήλωση, παραλείποντας εισόδημα από ενοίκια λόγω παραδρομής, με αποτέλεσμα να προκύψει φόρος προς επιστροφή. Αντιλαμβανόμενος το σφάλμα την επόμενη ημέρα, υπέβαλε τη 3η τροποποιητική, επαναφέροντας τα ήδη φορολογημένα εισοδήματα, με αποτέλεσμα τη δημιουργία χρεωστικού ποσού και τόκων. Η ΔΕΔ, κρίνοντας ότι δεν υπήρχε δόλος και λαμβάνοντας υπόψη την άμεση διόρθωση και την αρχή της χρηστής διοίκησης, αποφάσισε τη διαγραφή – επιστροφή των τόκων εκπρόθεσμης καταβολής.

Η απόφαση (αρ. 502/2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής Κοινωφελούς Ιδρύματος κατά της σιωπηρής απόρριψης της Επιφύλαξης που είχε υποβάλει στη δήλωση φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Το Ίδρυμα ζητούσε τη μη υπαγωγή σε φόρο εισοδήματος ακαθαρίστων εσόδων συνολικού ποσού 260.976,28 € (καθαρά κέρδη 219.503,46 €), τα οποία προέρχονταν από τόκους και εισόδημα από υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου. Ισχυριζόταν ότι αυτά τα έσοδα πραγματοποιούνται κατά την επιδίωξη του μη κερδοσκοπικού σκοπού του, βάσει του άρθρου 45 περ. γ΄ του ν.4172/2013. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν προκύπτει απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος για τα δηλωθέντα εισοδήματα από τόκους και υπεραξία μεταβίβασης κεφαλαίου, σύμφωνα με τις διατάξεις και τις ερμηνευτικές εγκυκλίους.

Η απόφαση 65 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, η οποία επέβαλε κύριο φόρο ύψους 786,88€. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει δεύτερη τροποποιητική δήλωση, δηλώνοντας εισόδημα από σύνταξη αλλοδαπής προέλευσης (Δανία) και τον αντίστοιχο φόρο που καταβλήθηκε στην αλλοδαπή. Η αρμόδια ΔΟΥ Καλαμαριάς, μετά τον έλεγχο των δικαιολογητικών, προέβη στην εκκαθάριση διαγράφοντας το ποσό του φόρου αλλοδαπής. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η σύνταξη αποτελεί κοινωνική ασφάλιση και είναι υπόχρεος φόρου μόνο στη Δανία, βάσει της σύμβασης περί αποφυγής διπλής φορολογίας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς ο προσφεύγων δεν είχε διατυπώσει επιφύλαξη κατά την υποβολή της δήλωσης, επικυρώνοντας την οριστική φορολογική υποχρέωση των 786,88€. Ωστόσο, επισημαίνεται ότι διατηρεί το δικαίωμα υποβολής τροποποιητικής δήλωσης για την πίστωση του φόρου αλλοδαπής.

Η Απόφαση 628/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου του φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων διαμαρτυρήθηκε επειδή ο κωδικός 605 (παρακρατηθέντες φόροι) της δήλωσης Ε1 ήταν μειωμένος κατά €1.200,00, καθώς δεν είχαν εμφανιστεί αμοιβές ύψους €6.000,00 από επιχειρηματική δραστηριότητα. Παρόλο που η δήλωση υποβλήθηκε με επιφύλαξη, η αρχή εξέδωσε πράξη προσδιορισμού φόρου, εφαρμόζοντας και το ελάχιστο τεκμαρτό καθαρό εισόδημα. Μετά την εξέταση των προσκομισθέντων στοιχείων (τιμολόγια, εμβάσματα, myDATA) διαπιστώθηκε ότι η εργοδότρια εταιρεία είχε υποβάλει τις δηλώσεις απόδοσης παρακρατούμενων φόρων με λανθασμένο ΑΦΜ του προσφεύγοντος. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών, κρίνοντας ότι η πλημμέλεια δεν οφείλεται στον προσφεύγοντα, έκανε δεκτή την προσφυγή και διέταξε την τροποποίηση της πράξης, αυξάνοντας το συνολικό παρακρατηθέντα φόρο στον κωδικό 605 στο σωστό ποσό των €2.216,00.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά αρνητικής απάντησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ρεθύμνου. Ο προσφεύγων, ο οποίος είχε υποβάλει δήλωση φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023, ζητούσε να φορολογηθεί ως έχων σχέση εξαρτημένης εργασίας, και όχι ως ασκών επιχειρηματική δραστηριότητα. Υποστήριζε ότι πληρούσε σωρευτικά τις προϋποθέσεις της περ. στ' της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4172/2013, καθώς όλο το εισόδημα προερχόταν από έναν εργοδότη (Δήμο) και δεν διατηρούσε επαγγελματική εγκατάσταση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), βασιζόμενη σε παλαιότερα έγγραφα του Δήμου που χαρακτήριζαν τις παροχές ως εξαρτημένες υπηρεσίες με καθημερινό ωράριο και επίβλεψη, έκρινε ότι ο προσφεύγων υπάγεται στις διατάξεις της περ. β' της παρ. 2 του άρθρου 12 του Ν. 4172/2013. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ ακύρωσε την αρνητική απάντηση της Δ.Ο.Υ. και διέταξε τη διενέργεια νέας εκκαθάρισης, ώστε ο προσφεύγων να φορολογηθεί με την κλίμακα του εισοδήματος από μισθωτή εργασία.