Αριθμός Πρωτοκόλλου: 966118/2026

Καταβολή αποζημίωσης σε δύο ειδικούς συνεργάτες , λόγω αυτοδίκαιης λύσης της εργασιακής τους σχέσης. Μη νόμιμη.

Φαρμακεία. Αναλογική εφαρμογή του άρθρου 6 παρ.4 του Ν 1963/1991.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Ενόψει της ομοιότητας της περίπτωσης της λύσης της μισθωτικής σχέσης λόγω απαλλοτρίωσης του μισθίου ακινήτου με τις περιπτώσεις που ρυθμίσθηκαν με τη διάταξη της παρ.4 του άρθρου 6 του Ν 1963/1991, εφόσον συντρέχει και στην περίπτωση τούτη ο αυτός δικαιολογητικός λόγος υπαγωγής των τελευταίων στη ρύθμιση αυτή, η ως άνω διάταξη θα πρέπει να τύχει εφαρμογής και στην περίπτωση της λύσης της μισθωτικής σχέσης λόγω απαλλοτρίωσης του μισθίου ακινήτου – φαρμακείου και της, συνεπεία αυτής, αποβολής του μισθωτή – φαρμακοποιού.

Διόρθωση ηλικίας. Ακύρωση λύσης της εργασιακής σχέσης Καθηγητή – Συμβούλου Σπουδών της Σχολής Εθνικής Αμύνης από το Δ.Ε. Αθηνών. Συμμόρφωση της Διοίκησης.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Η Διοίκηση μετά την, με την απόφαση υπ’ αρ. 2462/2002 του Δ.Ε. Αθηνών, αναπομπή σ’ αυτή του ζητήματος της αιτιολογήσεως της αποφάσεως περί λύσεως της εργασιακής σχέσεως του Γ.Π., οφείλει να προβεί μεν σε επανεξέταση της υποθέσεως, αλλά με την νέα πράξη της να αιτιολογήσει επαρκώς ότι η υπ’ αρ. 7053/1997 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία «διορθώνεται» η ηλικία του αιτούντος, δεν δύναται κατά νόμο να ληφθεί υπόψη, οπότε και δεν συντρέχει λόγος κατ’ ουσία διαφοροποιήσεώς της από την προηγουμένη πράξη- απόφασή της.

Αποζημίωση απόλυσης σε υπάλληλο με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου αορίστου χρόνου (ΙΔΑΧ) του Πεδίου Βολής Κρήτης, λόγω λύσης της εργασιακής του σχέσης.(...) Μετά την έκδοση της Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου (ΠΥΣ) με αριθμό 6/2012, η Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (Σ.Σ.Ε) του προσωπικού με σύμβαση Ιδιωτικού Δικαίου, που υπηρετούσε στο Πεδίο Βολής Κρήτης, μετά τις 14-2-2013 δεν ισχύει και επομένως η προβλεπόμενη στην Σ.Σ.Ε. αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης δεν καταβάλλεται. Συνεπώς οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, μετά την 14-2-2013 δικαιούνται μόνο την αποζημίωση του άρθρου 55 του ΠΔ 410/1988 ανεξάρτητα από την ειδικότητά τους.

Σύμβαση εξηρτημένης εργασίας- τροπή πλήρους σε μερική απασχόληση:..Με βάση τα παραπάνω, καθίσταται πρόδηλο ότι η πρόταση της εναγομένης προς τους φύλακες των εγκαταστάσεων του ..., μεταξύ των οποίων και προς τον ενάγοντα, για μείωση του ημερησίου ωραρίου εργασίας τους, σύμφωνα με τη σύμβαση που είχε καταρτίσει με το τελευταίο, δεν αποτελούσε δυσμενή μεταβολή των όρων εργασίας του και τούτο, διότι αυτή έγινε στα πλαίσια διαβουλεύσεων με τους εργαζομένους της εταιρίας, με σκοπό την εξεύρεση συναινετικής λύσης στο ζήτημα που είχε ανακύψει και με την παροχή σε αυτόν της δυνατότητας να μην αποδεχθεί την τροποποίηση του ημερησίου ωραρίου εργασίας του και να μετακινηθεί στη φύλαξη άλλης εγκατάστασης, όπου θα εξακολουθούσε να εργάζεται επί οκτάωρο ημερησίως. Ούτε εξάλλου η μετακίνηση του ενάγοντος στη φύλαξη άλλης εγκατάστασης δύναται να θεωρηθεί ότι συνιστά δυσμενή μεταβολή των όρων υπό τους οποίους παρείχε την εργασία του, καθόσον, ενόψει της εξέλιξης αυτής, η εναγόμενη δεν είχε άλλη επιλογή από το να μεταβάλλει τον τόπο εργασίας του, προκειμένου να συνεχίσει να τον απασχολεί επί οκτάωρο ημερησίως, ενώ σε κάθε περίπτωση, ο ακριβής τόπος παροχής της εργασίας του ενάγοντος ουδέποτε είχε αποτελέσει ρητό όρο της μεταξύ τους, από 07-08- 1995, σύμβασης εργασίας. Ως εκ τούτου, δεν συντρέχει περίπτωση δυσμενούς μεταβολής των όρων της εργασιακής σχέσης του ενάγοντος και το αγωγικό αίτημα, περί αναγνωρίσεως του ότι η μεταβολή αυτή συνιστά καταγγελία της εργασιακής του σχέσης, πρέπει να απορριφθεί ως κατ` ουσίαν αβάσιμο, όπως ορθά έκρινε και η εκκαλουμένη απόφαση, ο δε σχετικός λόγος της έφεσης του ενάγοντος πρέπει να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμος.(...)Συνεπώς, δεν αποδείχτηκε, ότι η ανωτέρω εξώδικη δήλωση της εναγομένης εργοδότριας εταιρίας αποτελεί στην πραγματικότητα εκδήλωση της πρόθεσής της να παύσει οριστικά να αποδέχεται στο εξής την εργασία του ενάγοντος, οπότε αυτή δεν συνιστά καταγγελία της εργασιακής τους σχέσης, με συνέπεια να μην οφείλεται στον τελευταίο η καταβολή αποζημίωσης απόλυσης, το δε σχετικό αίτημα της αγωγής πρέπει να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμο. Η εκκαλουμένη απόφαση, που δέχτηκε το ανωτέρω αίτημα, ως ουσιαστικά βάσιμο, εσφαλμένα εκτίμησε τις αποδείξεις, γι` αυτό και ο σχετικός λόγος της έφεσης της εναγομένης πρέπει να γίνει δεκτός και, ως ουσιαστικά βάσιμος, ο δε αντίστοιχος λόγος της έφεσης του ενάγοντος, που διώκει την επιδίκαση μεγαλύτερου ποσού αποζημιώσεως απολύσεως, πρέπει να απορριφθεί, ως ουσιαστικά αβάσιμος.

Εφαρμογή ή μη της διάταξης του άρθρου 11 του Ν. 3833/2010, στους κατατασσόμενους στο Δημόσιο με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, σύμφωνα με το άρθρο 11 του Π.Δ. 164/2004.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Με την ανωτέρω γνωμοδότηση του τμήματος του Ν.Σ.Κ. διατυπώθηκαν οι ακόλουθες δύο αντίθετες απόψεις, οι οποίες και ισοψήφισαν: Α) Οι περιπτώσεις κατάταξης προσωπικού σε συσταθείσες θέσεις με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 11 του Π.Δ. 164/2004, για τις οποίες περιπτώσεις έχει ήδη εκδοθεί η κρίση του Α.Σ.Ε.Π. σύμφωνα με την παράγραφο 3 του άρθρου 11 του ανωτέρω Π.Δ., αποτελούν νέα πρόσληψη κατά την έννοια του άρθρου 11 του Ν. 3833/2010, όπως ισχύει, και κατά συνέπεια υπάγονται στις ρυθμίσεις αυτού. (ισοψ.) Β) Πρόκειται για αναγνώριση της φύσης της υφιστάμενης εργασιακής τους σχέσης ως αορίστου χρόνου και θα πρέπει να ολοκληρωθεί η διαδικασία κατάταξής τους χωρίς να απαιτείται η έκδοση κατανομής της απόφασης του Υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης που προβλέπεται στην παρ. 5 του άρθρου 11 του Ν. 3833/2010, όπως ισχύει. (ισοψ.) [Παραπέμπεται στην Ολομέλεια.] ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΤΟ 2262/2012.

Εάν: α) ο Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ), με την ιδιότητα του εκμισθωτή ακινήτων ιδιοκτησίας του, στις περιπτώσεις όπου στις μισθωτικές συμβάσεις δεν υπάρχει πρόβλεψη για αναπροσαρμογή του μισθώματος, υποχρεούται να μειώνει το μίσθωμα κατά το ποσοστό μείωσης του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ) και β) στις περιπτώσεις όπου η μισθωτική σύμβαση έχει λήξει και ο μισθωτής παραμένει στο μίσθιο, για το χρονικό διάστημα μεταξύ λήξης της μίσθωσης και προκήρυξης νέου διαγωνισμού, ποιό πρέπει να είναι το ύψος της αποζημίωσης χρήσης και ειδικότερα ερωτάται αν το ποσό της αποζημίωσης χρήσης πρέπει να αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τους όρους της ληγμένης συμβατικής σύμβασης ή να παραμένει σταθερό για όσο χρονικό διάστημα ο μισθωτής κάνει χρήση του μισθίου.(...)α) Ο Ηλεκτρονικός Εθνικός Φορέας Κοινωνικής Ασφάλισης (e-ΕΦΚΑ), κατ’ εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 7 παρ. 3 του π.δ. 34/1995 (όπως αντικαταστάθηκε με την παράγραφο 10 του άρθρου 7 του ν. 2741/1999), με την ιδιότητα του εκμισθωτή ακινήτων ιδιοκτησίας του, στις περιπτώσεις των μισθώσεων, που οι μισθωτές ασκούν τις αναφερόμενες στο άρθρο 1 του εν λόγω προεδρικού διατάγματος δραστηριότητες ή τα επαγγέλματα του άρθρου 2 αυτού και στις σχετικές μισθωτικές αυτές συμβάσεις δεν υπάρχει πρόβλεψη για αναπροσαρμογή του μισθώματος, υποχρεούται κατ’ απόκλιση από τις διατάξεις που ορίζουν την απαγόρευση μείωσης του συμφωνηθέντος μισθώματος (άρθρο 40 παρ. 1 εδ.ζ του π.δ. 715/1979), κατόπιν σχετικής έγγραφης όχλησης του μισθωτή, να αναπροσαρμόσει το μίσθωμα, σε ποσοστό 75% της μεταβολής του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή του μήνα της αναπροσαρμογής σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του προηγούμενου έτους, όπως αυτή υπολογίζεται από την Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ). Το δε μίσθωμα που θα προκύψει, κατ’ εφαρμογή των ανωτέρω, καθίσταται απαιτητό από την κοινοποίηση της έγγραφης όχλησης του αιτούντος την αναπροσαρμογή μισθωτή. β) Στις περιπτώσεις όπου η μισθωτική σύμβαση έχει λήξει και ο μισθωτής παραμένει στο μίσθιο, το ποσό που καταβάλλει ο μισθωτής συνιστά αποζημίωση για εξωσυμβατική χρήση ακινήτου και όχι μίσθωμα. Το ύψος της καταβλητέας μηνιαίας αποζημίωσης για εξωσυμβατική χρήση του ακινήτου ανέρχεται στο ύψος του συμφωνηθέντος μισθώματος, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί κατά τον χρόνο λήξης της συμβατικής σχέσης και δεν αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με τους όρους της ληγμένης συμβατικής σύμβασης. Επιπλέον, ο e-ΕΦΚΑ δικαιούται να απαιτήσει για την παρακράτηση αυτή του μισθίου, πέραν της κατά τα ανωτέρω αποζημίωσης χρήσης και το διαφυγόν κέρδος του, δηλαδή εκείνο, που θα αποκόμιζε με πιθανότητα, κατά τη συνήθη (κανονική) πορεία των πραγμάτων, αν ο μισθωτής απέδιδε το μίσθιο αμέσως μετά τη λήξη της μίσθωσης.

Κοινωνική Ασφάλιση – Ο.Α.Ε.Ε. – Τ.Α.Ε. – Λήξη ασφαλιστικής σχέσης ασφαλισμένου τ. Τ.Α.Ε. – Ημερομηνία δημοσίευσης στο Φ.Ε.Κ. – Χρόνος έναρξης συνταξιοδότησής του.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Ως χρόνος διακοπής του εμπορικού επαγγέλματος, άρα και λήξης της ασφαλιστικής σχέσης του μοναδικού μέλους μιας Μονοπρόσωπης Ε.Π.Ε., με το τ. Τ.Α.Ε., θεωρείται ότι είναι (κατ’ άρθρο 23 παρ. 2 περ. δ΄ του Καταστατικού του Ταμείου αυτού, που ίσχυσε μέχρι 31-12-2006) η ημερομηνία καταχώρησης στο βιβλίο εταιρειών του οικείου Πρωτοδικείου, επικυρωμένου αντιγράφου, είτε της σχετικής τροποποιητικής εταιρικής σύμβασης (συμφωνίας), όταν πρόκειται για αποχώρηση του ως άνω προσώπου (με τη μεταβίβαση του συνόλου των εταιρικών του μεριδίων σε τρίτο) από την εν λόγω Ε.Π.Ε., είτε του σχετικού διαλυτικού της εταιρείας αυτής, εφόσον πρόκειται για τη λύση της, ενώ ως ημερομηνία διακοπής της ασφαλιστικής σχέσης του ίδιου προσώπου με τον Ο.Α.Ε.Ε., θεωρείται ότι είναι (κατ’ άρθρο 10 του Κανονισμού Ασφάλιστικής Λειτουργίας του Ο.Α.Ε.Ε., που ισχύει από 1-1-2007) η ημερομηνία της νόμιμης δημοσίευσης στο Φ.Ε.Κ., της τροποποιητικής εταιρικής σύμβασης ή του σχετικού διαλυτικού του κατασταστικού της εταιρείας περιορισμένης ευθύνης. Η αποχώρηση από τη διαχείριση και μόνο της ανωτέρω Ε.Π.Ε., δεν συνεπάγεται απώλεια της ιδιότητας του μέλους της ως άνω Ε.Π.Ε. και δεν επιφέρει τη λήξη της ασφαλιστικής σχέσης με τον Ο.Α.Ε.Ε.-Τ.Α.Ε. Η δωδέκατη κοινοτική οδηγία 89/667/Ε.Ο.Κ. ουδεμία εξομοίωση, μεταξύ του μοναδικού εταίρου Μονοπρόσωπης Ε.Π.Ε. και του μοναδικού μετόχου Μονοπρόσωπης Α.Ε. εισήγαγε σε τέτοιου είδους κοινωνικοασφαλιστικά ζητήματα. Στην περίπτωση που απασχολεί την ερωτώσα υπηρεσία, η λήξη της ασφαλιστικής σχέσης του του ασφαλισμένου Ι.Σ. επήλθε με την τήρηση των επιβαλλομένων από τις ανωτέρω διατάξεις διατυπώσεων δημοσιότητας, ήτοι από την ημερομηνία (27-11-2007) δημοσίευσης στο Φ.Ε.Κ. του συμβολαίου λύσης της Μονοπρόσωπης Ε.Π.Ε. «ΕΥΡΩ-ΦΟΙΝΙΞ», και ως εκ τούτου, ορθώς χορηγήθηκε σ’ αυτόν η αιτηθείσα σύνταξη από τον Ο.Α.Ε.Ε., από την 1η του επόμενου, από την ημερομηνία αυτή, μήνα (ήτοι από 1-12-2007). (ομοφ.)

Προμήθεια ελαστικών επισώτρων.(...) 	Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά ανωτέρω (σκ. 9), το Δικαστήριο κρίνει ότι νομίμως καταρχάς, επιχειρείται η εισαγωγή της προβλεπόμενης στην παρ. 9α του άρθρου 53 του ν. 4412/2016 ρήτρας (τύπου) αναπροσαρμογής τιμών στην με αριθμ. 6854/2022  1η εκτελεστική σύμβαση της 06/ΓΓΕ/2022 ΣΠ. Τούτο διότι η εισαγωγή της ρήτρας αυτής το πρώτον στην εκτελεστική σύμβαση καθίσταται, κατ’ εξαίρεση, δυνατή, λόγω και της λήξης ισχύος της υποκείμενης ΣΠ στις 27.5.2023, κατ’ εφαρμογή της ρητής σχετικής δυνατότητας που εισήχθη με την παρ. 2 του άρθρου 7 του ν. 4965/2022. Εξάλλου, η συμβατική πρόβλεψη της απαγόρευσης αναθεώρησης των τιμών, που αποτυπώνεται στην ανωτέρω ΣΠ δεν εμποδίζει την εισαγωγή της επίμαχης ρήτρας, καθόσον η απαγόρευση αυτή ισχύει σε περιπτώσεις συνήθους και ομαλής εκτέλεσης των συμβάσεων και όχι σε περιπτώσεις απρόοπτης μεταβολής των συνθηκών, όπως εν προκειμένω. Ούτε, τέλος, κωλύεται η εισαγωγή της ρήτρας αυτής  από το γεγονός ότι τα προμηθευθέντα είδη που αφορά έχουν ήδη παραδοθεί από την ανάδοχο και έχουν παραληφθεί από την αναθέτουσα αρχή, καθόσον η εκτέλεση της 1ης εκτελεστικής σύμβασης δεν έχει ολοκληρωθεί, αφού εκκρεμεί η αποπληρωμή του τιμήματός τους, αξίας 298.036,90 ευρώ, που επιδιώκεται να προσαυξηθεί. Δέχεται την προσφυγή ανάκλησης και την υπέρ αυτής ασκηθείσα παρέμβαση.Ανακαλεί την 115/2023 Πράξη της Υπηρεσίας Επιτρόπου  

Πρόσληψη συμβασιούχων έργου.Με τις διατάξεις του άρθρου 46 του ν. 3996/2011, όπως προκύπτει και από την οικεία αιτιολογική έκθεση, αποσαφηνίζεται νομοθετικά ο φορέας ασφάλισης των απασχολούμενων με σύμβαση μίσθωσης έργου σε φορείς του δημοσίου τομέα καθώς και στους ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού. Ειδικότερα, ορίζεται, μεταξύ άλλων, ότι α) όσοι απασχολούνται στους ανωτέρω φορείς με σύμβαση μίσθωσης έργου που έχει καταρτισθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 του ν. 2527/1997, δηλαδή με βάση γνωμοδότηση ότι δεν υποκρύπτεται εξαρτημένη εργασία, ασφαλίζονται υποχρεωτικά στον ΟΑΕΕ, β) η ασφάλιση που έχει χωρήσει μέχρι την έναρξη ισχύος της νέας αυτής διάταξης στο ΙΚΑ ή στον ΟΑΕΕ για τους απασχοληθέντες στους φορείς αυτούς παραμένει ισχυρή και γ) ότι οι ανωτέρω ρυθμίσεις εφαρμόζονται σε εκκρεμείς υποθέσεις σε οποιοδήποτε στάδιο της διοικητικής και δικαστικής διαδικασίας. Παρέπεται δε εκ των ανωτέρω ότι οι διατάξεις της παρ. 2 του προρρηθέντος άρθρου τυγχάνουν εφαρμογής στις περιπτώσεις εκείνες που έχει συναφθεί και είναι ισχυρή γνήσια σύμβαση έργου, αλλά υπάρχει διοικητική ή δικαστική αμφισβήτηση ως προς τον ασφαλιστικό οργανισμό στον οποίο υπάγονται οι απασχολούμενοι. Συνακόλουθα, στην περίπτωση που με αμετάκλητη δικαστική απόφαση, δημοσιευθείσα πριν τον χρόνο έναρξης ισχύος του ως άνω νόμου, έχει κριθεί το είδος της εργασιακής σχέσης εργαζόμενου σε ΟΤΑ α΄ βαθμού και δη ότι ο ορθός νομικός χαρακτηρισμός της σύμβασης που έχει καταρτισθεί είναι εκείνος της εξαρτημένης εργασίας, οι διατάξεις του άρθρου 46 του ν. 3996/2011 δεν δύναται να οδηγήσουν σε ανατροπή του κανόνα του άρθρου 2 παρ. 1 περ. α του α.ν. 1846/1951, περί υποχρεωτικής και αυτοδίκαιης ασφάλισης στο ΙΚΑ-ΕΤΑΜ εργαζομένων, που συνδέονται με τον εργοδότη τους με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας.