Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΣΤΕ/2760/1999

Αστική ευθύνη του δημοσίου από μη καταβολή παροχής προνοιακού χαρακτήρα:..Όπως έχει κριθεί, υπάλληλος του Δημοσίου, συνδεδεμένος κατά το παρελθόν με αυτό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου και υπαχθείς στις διατάξεις του ν. 993/1979, όπως κωδικοποιήθηκαν με το π.δ. 410/1988, ο οποίος, εν συνεχεία, διορίστηκε σε θέση μόνιμου δημοσίου υπαλλήλου κατ' εφαρμογή του άρθρου 1 του ν. 1476/1984 και διατήρησε τόσο το δικαίωμα συνταξιοδότησής του από το ΙΚΑ, κάνοντας χρήση της ευχέρειας που του παρείχε σχετικώς το άρθρο 1 του ν. 1583/1985, όσο και το αντίστοιχο καθεστώς επικουρικής ασφάλισης και πρόνοιας, διατηρούμενο υποχρεωτικώς κατά το άρθρο 3 του νόμου αυτού, διατηρεί, εφόσον συντρέχει περίπτωση, το δικαίωμα απολήψεως της κατ' άρθρο 49 παρ. 4 του ν. 993/1979 εφάπαξ αποζημιώσεως, η οποία συνιστά παροχή προνοιακού χαρακτήρα (ΣτΕ 2760/1999).

Επειδή, εξάλλου, κατά την έννοια των προαναφερόμενων στην όγδοη και ένατη σκέψη διατάξεων, η προβλεπόμενη στο άρθρο 49 παρ. 4 του ν. 993/1979 εφάπαξ χρηματική αποζημίωση δεν αποτελεί μέρος των αποδοχών των μονιμοποιηθέντων υπαλλήλων ούτε «απολαβή, υπό την έννοια της παροχής που δίνεται ως αντάλλαγμα για την προσφερόμενη εργασία δυνάμει της ιδιότητας του υπαλλήλου ούτε αποτελεί αποζημίωση λόγω αδικαιολόγητου πλουτισμού, αλλά έχει το χαρακτήρα έκτακτης κατά την αποχώρηση του υπαλλήλου οικονομικής ενισχύσεώς του ενόψει της διακοπής της σχέσης του με το Δημόσιο κατά τη συνταξιοδότησή του και της επιλογής διατήρησης του δικαιώματος συνταξιοδότησής του από το ΙΚΑ. Επομένως, η αξίωση καταβολής του εφάπαξ χρηματικού αυτού προνοιακού βοηθήματος, μη δυνάμενη να θεωρηθεί ότι απορρέει από την υπαλληλική σχέση μονιμοποιηθέντος υπαλλήλου του Δημοσίου κατ’ άρθρο 1 του ν. 1476/1984, δεν υπόκειται στην διετή, αλλά στην πενταετή παραγραφή που προβλέπεται από την παρ. 1 του άρθρου 90 του ν. 2362/1995 για τη γενική παραγραφή αξιώσεων από αδικοπραξία οργάνων του Ελληνικού Δημοσίου (πρβλ. ΣτΕ 1503/2007, σκ. 8). Ορθώς δε έκρινε το ίδιο το δικάσαν διοικητικό εφετείο, αν και με κάπως διαφορετική αιτιολογία, ο δε περί του αντιθέτου μόνος παραδεκτώς προβαλλόμενος λόγος αναιρέσεως πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

ΘΕΜΑ : "Καταβολή αποζημίωσης άρθρου 49 Ν.993/79 σε προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου που διορίστηκε μετά την ισχύ του νόμου αυτού και δεν εμπίπτει στις ρυθμίσεις του".

303/1995 - Δημοσίου Ιδιωτικό Προσωπικό. Αποζημίωση άρθρου 55 Ν 993/1979. Προϋποθέσεις. Θέματα : ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ,ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ,ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ,ΑΠΟΛΥΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ, Διατάξεις : ΠΔ 410/1988Α55 Ν 1966/1991Α7 ΠΔ 1041/1979Α1 Υπάλληλος που δεν συνταξιοδοτήθηκε από το Δημόσιο αλλά από το ΙΚΑ, δικαιούται την αποζημίωση του άρθρου 55 του ΠΔ 410/1988. (Πλειοψ.).

Βούλευμα Συμβουλίου Εφετών, εκδοθέν κατά τη διαδικασία του άρθρου 308 παρ.1 εδ.τελ.Κ.Π.Δ. Διάκριση μεταξύ παραπεμπτικών και απαλλακτικών.Αίτηση αναιρέσεως από τον πολιτικώς ενάγοντα (Ελλ.Δημόσιο). Δήλωση παραστάσεως προ της εκδόσεώς του.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών, το οποίο έχει εκδοθεί κατόπιν ασκήσεως ποινικής διώξεως κατά μελών του Δ.Σ. της ΚΥΔΕΠ, υπαλλήλων αυτής και πρώην Διοικητών της Α.Τ.Ε., μεταξύ άλλων, και για αδικήματα του Ν.1608/1950 και το οποίο παύει οριστικά την ποινική δίωξη κατά ορισμένων κατηγορουμένων και αποφαίνεται να μη γίνει κατηγορία κατ άλλων, δεν είναι δυνατό να προσβληθεί από το Ελλ.Δημόσιο, (ως πολιτικώς ενάγοντα) με αίτηση αναιρέσεως, εφ όσον δεν έχει δηλωθεί προ της εκδόσεώς του παράσταση πολιτικής αγωγής. Δεν παρακωλύεται όμως εξ αυτού η άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως εκ μέρους του Εισαγγελέα Εφετών ή του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, αν και εφ όσον συντρέχουν οι προς τούτο προϋποθέσεις και υπάρχει προς τούτο προθεσμία, ή ακόμη και αιτήσεως αναιρέσεως από τον Εισαγγελέα του Α.Π. υπέρ του νόμου.

Η ΥΔΕ στο Δήμο Αθηναίων δεν θα πρέπει να εκδόσει ένταλμα καταβολής οποιουδήποτε χρηματικού ποσού υπέρ της εργολήπτριας εταιρείας ΕΛΤΕΚ ΑΕ ως επιστροφή των παρακρατηθεισών κατά το άρθρο 27 παρ . 34 του Ν . 2166/93 κρατήσεων 6% ο υπέρ ΤΣΜΕΔΕ μέχρι να εκδοθεί απόφαση από το ΣτΕ επί της αιτήσεως αναιρέσεως του Δημοσίου κατά της 4696/98 αποφάσεως του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών , οπότε και σε περίπτωση απορρίψεως της αιτήσεως αναιρέσεως του Δημοσίου η πιο πάνω ΥΔΕ θα πρέπει να επανέλθει επί της υποθέσεως .

ΠΑΡΑΓΡΑΦΗ..Εσφαλμέμνη δασμολογική κατάταξη..:Επειδή, εφ’ όσον, κατά τα γενόμενα δεκτά με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, η εταιρεία «Σ. ... Α.Β.Ε.Ν.Ε» είχε ασκήσει προσφυγή κατά της 53/20.6.1996 αποφάσεως της Ανώτατης Επιτροπής Τελωνειακών Αμφισβητήσεων (Α.Ε.Τ.Α.), παραπονούμενη για την εσφαλμένη δασμολογική κατάταξη των προς εξαγωγή τυροκομικών προϊόντων της, νομίμως, σύμφωνα με την σκέψη 4, το διοικητικό εφετείο έκρινε ότι η άσκηση της προσφυγής αυτής διέκοψε την παραγραφή της αξιώσεώς της προς ανόρθωση της ζημίας την οποία η εταιρεία υπέστη από την εσφαλμένη αυτή δασμολογική κατάταξη και ότι, περαιτέρω, κατά τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής (28.8.2003), η εν λόγω αξίωση δεν είχε παραγραφεί, διότι δεν είχαν παρέλθει πέντε έτη από την δημοσίευση της 69/2003 αποφάσεως του Διοικητικού Πρωτοδικείου … επί της ως άνω προσφυγής με την οποία ξεκίνησε ο χρόνος της νέας παραγραφής της αξιώσεως. Συνεπώς, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο προβαλλόμενος με την αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου λόγος αναιρέσεως ότι η αξίωση της εταιρείας, γεννηθείσα και καταστάσα δικαστικώς επιδιώξιμη το έτος 1996, κατά το οποίο έλαβε χώρα η ζημιογόνα εσφαλμένη δασμολογική κατάταξη, είχε υποπέσει, εξ αυτού του λόγου, κατά τον χρόνο ασκήσεως της αγωγής στην πενταετή παραγραφή που προβλέπει ο νόμος.Επειδή, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην σκέψη 5, νομίμως το διοικητικό εφετείο όρισε την έναρξη της έντοκης καταβολής του επιδικασθέντος υπέρ της εταιρείας χρηματικού ποσού στον χρόνο επιδόσεως της αγωγής και όχι σε προγενέστερους χρόνους κατά τους οποίους υποβλήθηκαν η διασάφηση εξαγωγής ή η εξώδικη δήλωση της εταιρείας προς το Δημόσιο και, συνεπώς, τα περί του αντιθέτου προβαλλόμενα με τον μόνο λόγο αναιρέσεως της αιτήσεως της εταιρείας είναι αβάσιμα και πρέπει να απορριφθούν, όπως και η αίτηση αυτή στο σύνολό της.Επειδή, σύμφωνα με τα εκτεθέντα στην σκέψη 6 και κατά τον βασίμως προβαλλόμενο με την αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου λόγο αναιρέσεως, δεν είναι νόμιμη η κρίση του διοικητικού εφετείου ότι οι επιδικασθέντες υπέρ της αναιρεσείουσας τόκοι πρέπει να υπολογισθούν βάσει του εκάστοτε ισχύοντος για τους ιδιώτες επιτοκίου υπερημερίας και όχι με το προβλεπόμενο από το άρθρο 21 του κώδικα νόμων περί δικών του Δημοσίου, επιτόκιο σε ποσοστό 6%. Συνεπώς, πρέπει η αίτηση αυτή να γίνει εν μέρει δεκτή και η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση να αναιρεθεί κατά το μέρος που αφορά το ύψος του επιτοκίου βάσει του οποίου πρέπει να υπολογισθούν οι οφειλόμενοι στην εταιρεία τόκοι επί του ποσού της καταβαλλόμενης από το Δημόσιο αποζημιώσεως. ...Αναιρεί εν μέρει την 222/2008 απόφαση του Διοικητικού Εφετείου …σύμφωνα με το αιτιολογικό.

Περί του επί συμβάσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού του Δημοσίου, των οργανισμών τοπικής αυτοδιοικήσεως και των λοιπών νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου

ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ.Λόγω συνταξιοδότησης:Νόμιμη η καταβολή αποζημίωσης απόλυσης λόγω συνταξιοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 55 του π.δ. 410/1988 (ΦΕΚ Α' 191/1998) από Νοσοκομείο σε υπάλληλό του, καθόσον: α) μετά τη δημοσίευση του άρθρου 5 παρ. 2 του ν. 3801/2009, ο ανωτέρω υπάλληλος δικαιούται, την προβλεπόμενη στο άρθρο 55 του π.δ. 410/1988 αποζημίωση, παρότι δεν αποτελούσε ειδικό επιστημονικό ή τεχνικό ή βοηθητικό προσωπικό του Δημοσίου με σχέση ι.δ.α.χ., κατά την ημερομηνία δημοσίευσης του ν. 993/1979 και β) νομίμως ελήφθη υπόψη πέραν του χρόνου υπηρεσίας του στο Δημόσιο και ο χρόνος υπηρεσίας του στην ΟΣΕ Α.Ε. και ΤΡΑΙΝΟΣΕ Α.Ε. (άρθρο 16 του ν. 3891/2010, ΦΕΚ Α' 188/2010). (Όμοιες οι 96/2015, 98/2015 και 99/2015 πράξεις του ιδίου ως άνω Κλιμακίου.)

Υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου να συμμορφώνεται με το περιεχόμενο των προσωρινών διαταγών και των αποφάσεων που διατάσσουν ασφαλιστικά μέτρα.(..)Κατάσταση : Μη αποδεκτή 
Μετατροπή συμβάσεων έργου σε συμβάσεις εργασίας αορίστου χρόνου. Η προσωρινή διαταγή διατηρεί την ισχύ της από την ημερομηνία εκδόσεώς της, μέχρι την άπρακτη παρέλευση της 30θήμερης προθεσμίας για την άσκηση αιτήσεως αναιρέσεως εκ μέρους του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κατά της αποφάσεως που διέταξε ασφαλιστικά μέτρα κατά του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρο 699 ΚΠολΔ). Κατά το διάστημα αυτό, τηρούνται χωρίς καμία μεταβολή τα προβλεπόμενα από τις συμβάσεις έργου και διατηρείται η υπαγωγή των εργαζομένων στον ίδιο ασφαλιστικό φορέα. Μετά την άπρακτη παρέλευση της προθεσμίας για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως, το Ελληνικό Δημόσιο υποχρεούται να συμμορφωθεί προς το περιεχόμενο της αποφάσεως ασφαλιστικών μέτρων. (ομοφ.) Η ΩΣ ΑΝΩ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΑΝΑΚΛΗΘΗΚΕ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 180/2012 ΓΝΩΜ. Β' ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ ΝΣΚ.

Στρατιωτικοί υπάλληλοι – Αποκατάσταση – Καταβολή αναδρομικών αποδοχών – Παραγραφή.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
α) Το ζήτημα του χρόνου ενάρξεως της παραγραφής των απαιτήσεων αποζημιώσεως υποψηφίων μονίμων στρατιωτικών από παράνομη παράλειψη κατατάξεώς των εκκρεμεί ενώπιον του ΣτΕ, κατόπιν αναιρέσεως του Δημοσίου και, ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να αναμένεται η απόφαση και να μη γνωμοδοτήσει το Τμήμα επί του ζητήματος αυτού. β) Τα επιδόματα ενεργείας για τα οποία έχει νομολογήσει το ΣτΕ πρέπει να καταβάλλονται στους στρατιωτικούς που αποκαταστάθηκαν διοικητικά. γ) Είναι δυνατή η απονομή αντιστοίχων με το χρόνο αποκαταστάσεως μισθολογικών προαγωγών και επιδομάτων χρόνου υπηρεσίας. δ) Είναι δυνατή η καταβολή αναδρομικών αποδοχών στους στρατιωτικούς με πρωτοβουλία της υπηρεσίας, εφ όσον έχει εκδοθεί διοικητική πράξη αναδρομικής κατατάξεώς των. ε) Είναι δυνατή η καταβολή αναδρομικών αποδοχών στους στρατιωτικούς που, ενώ έχουν δικαιωθεί αναδρομικής κατατάξεως, έχουν προσφύγει στα δικαστήρια με οικονομικά αιτήματα, εφ όσον παραιτηθούν των δικογράφων των ενδίκων βοηθημάτων που έχουν ασκήσει και η σχετική αξίωσή τους δεν έχει υποκύψει σε παραγραφή.