ΝΣΚ/73/2013

Εκτέλεση ή μη, αμετακλήτων πρωτοκόλλων κατεδάφισης αυθαιρέτων κτισμάτων εντός αιγιαλού στα Δωδεκάνησα, μετά την κατάργηση των διατάξεων περί αιγιαλού και παραλίας του Κτηματολογικού Κανονισμού Δωδεκανήσου, δυνάμει των οποίων εκδόθηκαν.(...) Στα Δωδεκάνησα, μετά την ουσιαστική κατάργηση των διατάξεων περί αιγιαλού και παραλίας του Κτηματολογικού Κανονισμού Δωδεκανήσου, δυνάμει των διατάξεων του νόμου 5092/2024, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου απέχει από πράξεις εκτέλεσης των αμετακλήτων πρωτοκόλλων κατεδάφισης αυθαιρέτων κτισμάτων εντός αιγιαλού, τα οποία έχουν εκδοθεί με βάση τον Κανονισμό αυτό, λόγω της ως άνω ουσιώδους μεταβολής του νομοθετικού καθεστώτος της περιοχής αυτής και της συνακόλουθης αλλαγής των πραγματικών δεδομένων, στα οποία στηρίχθηκε η έκδοσή τους. Τα πρωτόκολλα αυτά, η Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αιγαίου οφείλει να εκτελέσει μόνο εφόσον συνοδεύονται από επικαιροποιημένη έκθεση αυτοψίας της αρμόδιας Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσων, που τα εξέδωσε, στην οποία θα βεβαιώνεται ότι τα επίμαχα αυθαίρετα κτίσματα εμπίπτουν εντός ζώνης αιγιαλού, όπως αυτή ορίζεται πλέον, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 3 του ν. 5092/2024 (ομόφωνα).

Αναστολή εκτέλεσης πρωτοκόλλων κατεδάφισης κτισμάτων εντός του αιγιαλού.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η άσκηση αίτησης ακύρωσης κατά πρωτοκόλλων κατεδάφισης που έχουν εκδοθεί επί κτισμάτων ή κατασκευασμάτων εντός του αιγιαλού δεν αναστέλλει την εκτέλεση αυτών. (ομόφωνα) Σε περίπτωση όμως που κοινοποιηθεί στην αρμόδια Υπηρεσία μετά την άσκηση αιτήσεως ακυρώσεως και αίτηση αναστολής τότε η Διοίκηση, κατ’ επίκληση της αρχής της χρηστής Διοίκησης, οφείλει να απέχει από οιαδήποτε ενέργεια εκτελέσεως του πρωτοκόλλου έως ότου εκδοθεί απόφαση, εκτός εάν κατ’ εκτίμηση της Διοίκησης, επιτακτικοί λόγοι υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος επιτάσσουν την άμεση εκτέλεση αυτών. (πλειοψ.)

Αιγιαλός – Επανακαθορισμός οριογραμμής. Σφάλμα κατά τον επανακαθορισμό.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Υπάρχει δυνατότητα επαναχάραξης της οριογραμμής, λόγω εσφαλμένης χάραξης το έτος 1979, εφόσον διαπιστωθεί αρμοδίως ότι έχει γίνει διάβρωση της ακτής πριν από την κατ’ έτος 1979 επαναχάραξη και ότι τα κτίσματα είχαν ανεγερθεί εκτός του τμήματος του αιγιαλού, όπως αυτό ήταν κατά το έτος 1971, που εκδόθηκε η οικοδομική άδεια.

Καθορισμός από το ΥΠ.ΠΟ. Ζωνών Προστασίας αρχαιολογικού χώρου, κατ’ άρθρο 13 παρ.2 του Ν 3028/2002 και προώθηση προτάσεων για τον καθορισμό χρήσεων γης, όρων και περιορισμών δόμησης κλπ στην Ζώνη Β’ Προστασίας του χώρου αυτού.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Ο Υπουργός Πολιτισμού μπορεί να καθορίσει Ζώνες Α’ και Β’ Προστασίας ενός αρχαιολογικού χώρου και να προωθήσει προτάσεις για τον καθορισμό, μαζί με τον συναρμόδιο Υπουργό, όρων και περιορισμών δόμησης και χρήσεων γης επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων κλπ στη Β’ Ζώνη του χώρου αυτού, τόσο πριν, όσο και μετά την θεσμοθέτηση Ζ.Ο.Ε. μιας περιοχής, στην οποία περιλαμβάνεται και ο αρχαιολογικός χώρος, καθόσον δι’ αυτών (Ζωνών) παρέχεται εξειδικευμένη και αυξημένη προστασία του πολιτιστικού περιβάλλοντος σε σχέση με τις ρυθμίσεις της Ζ.Ο.Ε., σύμφωνα με την συνταγματική επιταγή περί διηνεκούς και αυξημένης προστασίας αυτού (πολιτιστικού περιβάλλοντος). Το Υπουργείο Πολιτισμού, κατά την αντιμετώπιση αιτημάτων ιδιοκτητών ακινήτων για την επιχείρηση έργου κλπ εντός αρχαιολογικού χώρου, ο οποίος έχει περιληφθεί στις ρυθμίσεις Ζ.Ο.Ε., αλλά επιπλέον έχουν καθορισθεί σ’ αυτόν Ζώνες Προστασίας Α’ και Β’ με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού και περαιτέρω έχουν καθορισθεί όροι και περιορισμοί δόμησης, χρήσεις γης κλπ με κοινή απόφαση των Υπουργών Πολιτισμού και των συναρμοδίων Υπουργών, θα εφαρμόσει πλέον την άνω απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού περί καθορισμού Ζωνών και την Κοινή Υπουργική Απόφαση περί όρων και περιορισμών δόμησης κλπ στη Β’ Ζώνη, αφού δι’ αυτών παρέχεται εξειδικευμένη και αυξημένη προστασία του χώρου αυτού.

Αρχαιολογικοί χώροι. Αυθαίρετα. Αντιμετώπιση κτισμάτων, ανεγερθέντων χωρίς άδεια σε αρχαιολογικό χώρο. Αιτήματα για ανέγερση κτίσματος σε ζώνη Β άρθρου 91 ν.1892/90. Αρμοδιότητα Τοπικών Συμβουλίων Μνημείων και Κ.Α.Σ.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Προεδρεύων: Ρ.Αντωνακόπουλος, Αντιπρόεδρος Εισηγητής: Θ.Θεοφανόπουλος, Νομικός Σύμβουλος Εάν το ΥΠ.ΠΟ. δεν εγκρίνει οριστικώς κάποια κατασκευή (ή εκτέλεση εργασιών) στο ακίνητο του αιτούντος, τότε η κατάσχεση αυτή θεωρείται ως αυθαίρετη κατ άρθρο 9 παρ.12 του ν.2557/1997 και εντεύθεν επέρχονται γι αυτήν οι οικείες συνέπειες της πολεοδομικής και οικοδομικής νομοθεσίας. Σε περίπτωση μη ολοκληρώσεως από το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. των όρων δομήσεως για τα ακίνητα της ζώνης Β του άρθρου 91 ν.1892/1990, είναι δυνατή η υπό του ΥΠ.ΠΟ. επιβολή περιορισμών στα ακίνητα αυτά επί τη βάσει των διατάξεων του άρθρου 50 του κ.ν.5351/1932. Το Κ.Α.Σ. του ΥΠ.ΠΟ. είναι αρμόδιο και για θέματα που παραπέμπονται σ αυτό από τον Υπουργό Πολιτισμού και έτυχαν προηγουμένης γνωμοδότησης από τα Τοπικά Συμβούλια Μνημείων του ΥΠ.ΠΟ.

Δημοσίευση στην Εφημερίδας της Κυβέρνησης υπουργικών αποφάσεων, που αφορούν σε παρεκκλίσεις πάγιων πολεοδομικών διατάξεων.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Οι υπουργικές αποφάσεις, που αφορούν σε παρεκκλίσεις από τις πάγιες πολεοδομικές διατάξεις και εκδίδονται σε εφαρμογή των ρυθμίσεων που προβλέπονται: α) Στο άρθρο 1 παρ.1 και 2 του Ν.Δ/τος 439 της 10/13-2-1970 «Περί συμπληρώσεως των διατάξεων περί αιγιαλού», σχετικά με τους περιορισμούς δόμησης σε παραλιακές εκτάσεις εκτός σχεδίου, β) Στο άρθρο 9 παρ.7 του Ν 1577/1985 «Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός», σχετικά με τον τρόπο δόμησης και τη θέση κτιρίου, γ) Στο άρθρο 27 παρ.16 του Ν 2831/2000 «Τροποποίηση των διατάξεων του Ν 1577/1985 «Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός», ως ισχύει, δ) Στο άρθρο 16 παρ.5 του Ν 3325/2005 «Ίδρυση και λειτουργία βιομηχανικών – βιοτεχνικών εγκαταστάσεων κ.λπ.», σχετικά με τον εκσυγχρονισμό έχουν χαρακτήρα ατομικών διοικητικών πράξεων και δεν χρήζουν δημοσίευσης, αφού δεν προβλέπεται ρητά το αντίθετο. Οι υπουργικές αποφάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 18 παρ.6 του Ν 3208/2003 «Προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, κατάρτιση δασολογίου κ.λπ.», σχετικά με τις κατασκηνώσεις και τις παιδικές εξοχές δεν συνιστούν παρεκκλίσεις, πλην όμως θα πρέπει να διακρίνουμε ότι τόσον η υπουργική απόφαση με την οποία καθορίζεται το ύψος και ο τρόπος υπολογισμού του προστίμου κ.λπ. για τη νομιμοποίηση υφιστάμενων κτισμάτων σε κατασκηνώσεις και παιδικές εξοχές, που βρίσκονται εντός δημοσίων και μη δασών και δασικών εκτάσεων, όσον και η υπουργική απόφαση με την οποία καθορίζεται η διαδικασία εξαίρεσης από την κατεδάφιση των ως άνω κτισμάτων κ.λπ., έχουν κανονιστικό χαρακτήρα και είναι δημοσιευτέες.

Αυθαίρετες κατασκευές..:με την ανωτέρω ΔΚ 1653/18.6.1975 απόφαση του Νομάρχη … παραχωρήθηκε στην αιτούσα το δικαίωμα απλής χρήσεως του κοινοχρήστου χώρου της παραλίας, με σκοπό τον καλλωπισμό του χώρου αυτού, υπό τον όρο «της τηρήσεως των κειμένων διατάξεων περί προστασίας αιγιαλού και παραλίας», ενώ ρητώς απαγορεύθηκε η περίφραξη του χώρου και η εκτέλεση «επ’αυτού οιουδήποτε τεχνικού έργου». Κατά συνέπεια, εφόσον ούτε προβάλλεται ούτε προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου ότι η εκτέλεση των περιγραφομένων στο προσβαλλόμενο πρωτόκολλο κατασκευών και λοιπών επεμβάσεων έγινε κατόπιν της προβλεπομένης στο προαναφερθέν άρθρο 12 παρ. 1 του α.ν. 2344/1940 ειδικής αδείας, η οποία είναι διάφορη από την απόφαση για παραχώρηση της χρήσεως, το πρωτόκολλο αυτό, με το οποίο διατάσσεται η κατεδάφιση και απομάκρυνση των επίδικων κατασκευών και εγκαταστάσεων από τον κοινόχρηστο χώρο της παραλίας, αιτιολογείται νομίμως και επαρκώς, είναι δε αβάσιμος ο περί του αντιθέτου προβαλλόμενος λόγος ακυρώσεως. Αλυσιτελώς προβάλλεται ότι οι επίδικες κατασκευές και επεμβάσεις αποσκοπούν στον ευπρεπισμό του χώρου, στην προστασία από το παρακείμενο ναρκοπέδιο και στη διευκόλυνση της προσβάσεως στη θάλασσα, καθώς και ότι, πλην της μικρής και της μεγάλης πισίνας, δεν έχουν μόνιμο χαρακτήρα, καθόσον, κατά πάγια νομολογία, όταν πρόκειται για κατασκευές και επεμβάσεις που έγιναν χωρίς την προβλεπόμενη στον α.ν. 2344/1940 ειδική άδεια, ούτε ο χρόνος κατασκευής ούτε ο μόνιμος ή μη χαρακτήρας των εγκαταστάσεων ούτε η υπαιτιότητα του κατασκευαστή ούτε ο σκοπός στον οποίο αποβλέπουν δύνανται να επηρεάσουν τη νομιμότητα του εκδιδομένου πρωτοκόλλου κατεδαφίσεως (βλ. ΣΕ 1931/2008, 3581/2007, 2680/2007, 976/2007 κ.ά.). Τέλος, εφόσον, κατά τα γενόμενα δεκτά ανωτέρω, αυθαίρετα κτίσματα και κατασκευές εν γένει, ανεγειρόμενα εντός του αιγιαλού ή της παραλίας, κατεδαφίζονται και απομακρύνονται υποχρεωτικώς, δηλαδή κατά δέσμια αρμοδιότητα, απορριπτέος είναι και ο προβαλλόμενος λόγος ότι το προσβαλλόμενο πρωτόκολλο εκδόθηκε κατά παράβαση των αρχών της χρηστής διοικήσεως.