ΝΣΚ/5/2010

Απαλλαγή ή μη από το πρόσθετο ειδικό τέλος του άρθρου 5 του Ν 1350/1983 οδικών οχημάτων που έχουν μεταβιβαστεί στον υπόχρεο ιδιοκτήτη με τη διαδικασία της ειδικής εκκαθάρισης του άρθρου 45 του Ν 1892/1990, σύμφωνα με το άρθρο 46α παρ.13 του Ν 1892/1990.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Ο ιδιοκτήτης που προσκομίζει εκπρόθεσμα για τεχνικό έλεγχο ΚΤΕΟ όχημα, του οποίου έχει καταστεί κύριος στο πλαίσιο της διαδικασίας ειδικής εκκαθάρισης του άρθρου 45 του Ν 1892/1990, δεν απαλλάσσεται από το ειδικό πρόσθετο τέλος της παρ.4 του άρθρου 5 του Ν 1350/1983, καθόσον το τέλος αυτό, συνδεόμενο με τις προϋποθέσεις νόμιμης κυκλοφορίας του οχήματος, δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις απαλλαγής της διάταξης του άρθρου 46α παρ.13 του Ν 1892/1990. (ομοφ.)

Προσωπικό Ι.Δ.-Υπερωρίες.Εφόσον εκδίδεται η προβλεπόμενη από το άρθρο 16 του ν. 3205/2003 απόφαση του αρμόδιου Υπουργού για την καθιέρωση υπερωριακής απασχόλησης, δεν απαιτείται παράλληλα, για το επί σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικό του Δημοσίου, των Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α., η έκδοση και εγκριτικής απόφασης για την υπερωριακή απασχόληση από το Υπουργείο Εργασίας ή τη Διεύθυνση Επιθεωρήσεως Εργασίας της οικείας Νομαρχίας ή το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.δ. 515/1970 (ΦΕΚ Α΄ 95), όπως αυτό συμπληρώθηκε με το ν.δ.264/1973(ΦΕΚΑ΄342) και το ν. 435/1976 (ΦΕΚ Α΄ 251), δεδομένου ότι στην έκδοση της προβλεπόμενης από το άρθρο 21 του ν. 3205/2003 και 19 παρ. 2 του ν. 1876/1990 κοινής υπουργικής απόφασης έχει ήδη συμπράξει και ο Υπουργός Εργασίας (βλ. Πρακτικά της 11ης Γενικής Συνεδρίασης της Ολομέλειας του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 10ης Απριλίου 2002, Πράξεις Ι Τμήματος 62, 59/2003, 114/2002 που αφορούν στον προηγούμενο μισθολογικό νόμο 2470/1997).

Πρόγραμμα επιχορήγησης επιχειρήσεων, φορέων και οργανισμών του δημοσίου τομέα, όπως αυτός ορίζεται από το άρθρο 51 του ν. 1892/1990 και επιχειρήσεων της τοπικής αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού (Δήμων και Περιφερειών) του ν. 3852/2010, οι οποίες ασκούν τακτικά οικονομική δραστηριότητα για την απασχόληση μακροχρόνια ανέργων ηλικίας 55-67 ετών.

Ειδικό πρόγραμμα απασχόλησης για 5.500 άνεργους πτυχιούχους ανώτατων εκπαιδευτικών και τεχνολογικών ιδρυμάτων, ηλικίας 22-29 ετών, σε Υπουργεία και εποπτευόμενους δημόσιους φορείς, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 51 του ν. 1892/1990 (Α’ 101) και οι οποίοι δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα.

Δυνατότητα παράλληλης απασχόλησης υπαλλήλων του Υπουργείου Οικονομίας και Οικονομικών με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου μερικής απασχόλησης, με ίδια νομικής φύσεως εργασία σε φορείς όπως η ΑΤΕ Α.Ε. (Κατάσταση :  Αποδεκτή) Η επιβαλλόμενη από τις συνταγματικές (άρθρο 104 Σ1975/1986/2001) και νομοθετικές διατάξεις (άρθρα 1 παρ.1 Ν 1256/1982 και 35 Υ.Κ.) απαγόρευση κατοχής δεύτερης θέσης ή απασχόλησης στις υπηρεσίες του Δημοσίου και του δημόσιου τομέα, όπως αυτός οριοθετείται κάθε φορά από τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, καταλαμβάνει και το προσωπικό καθαριότητας και το λοιπό βοηθητικό προσωπικό που προσλαμβάνεται για την κάλυψη θέσεων μερικής ή περιοδικής απασχόλησης με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 1 περ.α’ εδ.β’, 6 και 14 παρ.1 του Π.Δ/τος 410/1988. Είναι όμως επιτρεπτή και για το προσωπικό αυτό η δεύτερη απασχόληση σε υπηρεσίες του Δημοσίου και σε φορείς του δημόσιου τομέα, εφόσον πρόκειται για μειωμένη απασχόληση και η καταβαλλόμενη ακαθάριστη αμοιβή δεν υπερβαίνει τα όρια που ορίζουν οι διατάξεις του άρθρου 21 του Ν 1400/1983. Η σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου μειωμένης απασχόλησης του προσωπικού αυτού σε φορείς που έχουν εξέλθει από τον δημόσιο τομέα, όπως η ΑΤΕ Α.Ε., δεν συνιστά δεύτερη απασχόληση, αλλά άσκηση εκ μέρους τους ιδιωτικής εργασίας, για την οποία θα πρέπει να συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 31 του Υ.Κ. (πλειοψ.)

Η προσφεύγουσα αιτείται την ακύρωση της υπ’ αριθμ. 2494/2018 απόφασης της Οικονομικής Επιτροπής, με την οποία απερρίφθηκε η οικονομική της προσφορά και αναδείχθηκε προσωρινός μειοδότης η εταιρεία «....................» με ποσό 89.131,20 € (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ). Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά τη διενέργεια ανοιχτού διαγωνισμού για υπηρεσίες καθαριότητας με προϋπολογισμένη δαπάνη 90.000 € (72.580,65 € χωρίς ΦΠΑ). Η προσφυγή επικεντρώνεται στον μη υπολογισμό επιπλέον εργοδοτικών εισφορών για μερικώς απασχολούμενους, με βάση το Ν. 1892/1990, το οποίο η προσφεύγουσα θεωρεί καταργημένο, ενώ η αναθέτουσα αρχή επιμένει στην ισχύ του. Η απόρριψη της προσφοράς επικαλείται την παράβαση των όρων της Διακήρυξης και του νομικού πλαισίου (άρθρα 38, 39 Ν.1892/1990 και εγκύκλιοι του ΕΦΚΑ).

Ομογενείς – Υπαγωγή ή μη στις ρυθμίσεις της παρ.1 του άρθρου 26 του Ν 1892/1990 – Κριτήρια.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Το Δ΄ Τμήμα του Ν.Σ.Κ. ομόφωνα γνωμοδοτεί υπέρ της παραπομπής του παρόντος ερωτήματος με τα τρία υποερωτήματα στην Τακτική Ολομέλεια του Σώματος, διότι το ζήτημα το ποιος θεωρείται ομογενής, που σχετίζεται και με τα τρία υποερωτήματα, άπτεται της αρμοδιότητας περισσοτέρων του ενός Υπουργείων, όπως προκύπτει από την διάταξη του άρθρου 26 παρ.1β του Ν 1892/1990.

Τροποποίηση της υπ’ αρ. οικ. 52618/1218/ 9-10-2018 (Β’ 4504) κοινής απόφασης των Υπουργών Εσωτερικών, Οικονομίας και Ανάπτυξης, Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Οικονομικών που αφορά στο «Ειδικό πρόγραμμα απασχόλησης για 5.500 άνεργους πτυχιούχους ανώτατων εκπαιδευτικών και τεχνολογικών ιδρυμάτων, ηλικίας 22-29 ετών, σε Υπουργεία και εποπτευόμενους δημόσιους φορείς, όπως αυτοί ορίζονται στο άρθρο 51 του ν. 1892/1990 (Α’ 101) και οι οποίοι δεν ασκούν οικονομική δραστηριότητα».

Ρύθμιση θεμάτων σχετικών με την έκδοση άδειας για την απόκτηση με δικαιοπραξία εν ζωή, εμπράγματων ή ενοχικών δικαιωμάτων του άρθρου 28 του Ν. 1892/1990 (Α΄ 101).

Παραμεθόριες περιοχές – Άρση απαγόρευσης σύναψης δικαιοπραξιών στους ομογενείς – Έννοια «ομογενούς».(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
α) Ως ομογενής νοείται αυτός που ανήκει στο ελληνικό γένος ή έθνος, δηλαδή αυτός που έχει ελληνική εθνική συνείδηση, η οποία συνάγεται από τα στοιχεία που τον συνδέουν με το ελληνικό έθνος και από τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του, που αναφέρονται, ιδίως, στην καταγωγή του (από πατέρα ή μητέρα ή απώτερους προγόνους), τη γλώσσα, τη θρησκεία, τις εθνικές παραδόσεις και γενικά τη συνείδηση των ιστορικών πεπρωμένων του έθνους. (ομοφ.) β) Το Ειδικό Δελτίο Ταυτότητας Ομογενούς (Ε.Δ.Τ.Ο.) δεν αποτελεί, άνευ ετέρου, απόδειξη της ιδιότητας κάποιου ως ομογενούς κατ’ άρθρο 26 παρ. 1 του Ν 1892/1990, αλλά στοιχείο, ανάμεσα στα άλλα, που συνεκτιμάται κάθε φορά και για κάθε μία περίπτωση ξεχωριστά από την επιτροπή που σταθμίζει την άρση ή μη των απαγορεύσεων του άρθρου 25 του Ν 1892/1990. (ομοφ.) γ) Η χορήγηση του Ε.Δ.Τ.Ο. στις αλλοδαπές συζύγους ή τέκνα ομογενούς δεν τους προσδίδει την ιδιότητα του ομογενούς και για την άρση των απαγορεύσεων του άρθρου 25 του Ν 1892/1990 πρέπει να διαπιστώνεται ειδικά σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση ο σύνδεσμός τους με το ελληνικό γένος ή έθνος. (ομοφ.)