Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΝΣΚ/216/2013

Δημόσιοι υπάλληλοι – Ποινή οριστικής παύσης – Αθώωση – Επάνοδος υπαλλήλου στην Υπηρεσία – Επιστροφή των παρακρατηθεισών αποδοχών του.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Ο υπάλληλος ο οποίος τιμωρήθηκε με την ποινή της οριστικής παύσης με απόφαση του Πρωτοβάθμιου Υπηρεσιακού Συμβουλίου και κηρύχθηκε αθώος των αποδιδομένων σ αυτόν πειθαρχικών παραπτωμάτων με απόφαση του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου επανέρχεται αυτοδίκαια στην Υπηρεσία του από τη δημοσίευση της απόφασης του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου και του καταβάλλονται ατόκως όλες οι παρακρατηθείσες αποδοχές του, αφού αφαιρεθούν τα ποσά που, τυχόν, απεκόμισε από την παροχή εργασιών κατά το αντίστοιχο χρονικό διάστημα.

Θέση υπαλλήλου σε αργία – Υπολογισμός χρόνου αργίας ως πραγματικής ή μη δημόσιας υπηρεσίας – Μη έκδοση αμετάκλητης απόφασης επί ασκηθείσης πειθαρχικής δίωξης.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Εκκρεμούσης πειθαρχικής υποθέσεως ενώπιον του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου, κατόπιν ασκήσεως ενστάσεως εκ μέρους του υπαλλήλου, στον οποίο επεβλήθη η πειθαρχική ποινή της οριστικής παύσης, ο χρόνος της διανυόμενης αργίας, δεν δύναται να υπολογισθεί ως χρόνος πραγματικής δημόσιας υπηρεσίας για την αυτοδίκαιη απόλυση του υπαλλήλου, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 155 του Υπαλληλικού Κώδικα, λόγω μη υπάρξεως αμετάκλητης απόφασης επί της ασκηθείσης πειθαρχικής δίωξης. (ομοφ.)

Τροποποίηση απόφασης συγκρότησης Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου.

Λειτουργία του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου Υπαλλήλων OTA α΄ βαθμού.

Αποζημίωση για την αποκατάσταση της ζημίας που, κατά τους ισχυρισμούς του, υπέστη εξαιτίας της παράνομης θέσεώς του σε αργία και της στερήσεως, για τον λόγο αυτό, του ημίσεος των αποδοχών του, καθώς και ποσό 15.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.(...)Επειδή, στο άρθρο 103 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα (ν. 2683/1999 Α΄ 19), ορίζεται ότι: «Τίθεται αυτοδίκαια σε αργία ο υπάλληλος στον οποίο επιβλήθηκε η ποινή της οριστικής παύσης. Η αργία αρχίζει από την κοινοποίηση της πειθαρχικής αποφάσεως και λήγει την τελευταία ημέρα της προθεσμίας άσκησης προσφυγής ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας ή την ημέρα που δημοσιεύθηκε η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας εφόσον έχει ασκηθεί προσφυγή». Όπως έχει κριθεί, η αυτοδίκαια θέση υπαλλήλου σε κατάσταση αργίας, σε περίπτωση κατά την οποία έχει επιβληθεί σε αυτόν, με απόφαση πειθαρχικού συμβουλίου η ποινή της οριστικής παύσεως, δεν επιφέρει την λύση της υπαλληλικής σχέσεως ούτε την απώλεια της οργανικής θέσεως ή του κατεχομένου από τον υπάλληλο βαθμού ούτε αποτελεί πράξη απολύσεως του υπαλλήλου από την υπηρεσία ή πράξη εκτελέσεως της σχετικής αποφάσεως του πειθαρχικού συμβουλίου, αλλά συνιστά προσωρινό διοικητικό μέτρο, το οποίο συνεπάγεται την, για λόγους δημοσίου συμφέροντος, διακοπή της ενεργού ασκήσεως των υπηρεσιακών καθηκόντων των υπαλλήλων, κατά τη διάρκεια της εκκρεμότητας της πειθαρχικής του υποθέσεως (ΣτΕ 2163/2004 7μ., επίσης πρβλ. ΣτΕ 1990/2014 Ολομ., 3622/2012, 4919/1995, 1241/1993, 140/1992, 1506/1989, 4635/1987). Εξάλλου, όπως προκύπτει από την διατύπωση της διατάξεως του άρθρου 103 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα, η διάταξη αυτή δεν τροποποιήθηκε, τόσο ως προς τις διαδικαστικές, όσο και ως προς τις ουσιαστικές προϋποθέσεις θέσεως του υπαλλήλου σε καθεστώς αυτοδίκαιης αργίας, μετά την πρόβλεψη, με τις προαναφερθείσες διατάξεις του άρθρου 15 του ν. 2839/2000, οι οποίες τροποποίησαν τις ανωτέρω διατάξεις του Υπαλληλικού Κώδικα, ενστάσεως κατά των πειθαρχικών αποφάσεων των πρωτοβαθμίων συμβουλίων. Το γεγονός δε αυτό, σε συνδυασμό με το ότι η αυτοδίκαια αργία υπαλλήλου δεν αποτελεί, κατά τα ήδη εκτεθέντα, πράξη εκτελέσεως της πειθαρχικής αποφάσεως, αλλά διοικητικό μέτρο που αποβλέπει στην προστασία του δημοσίου συμφέροντος, δικαιολογεί την εφαρμογή του μέτρου αυτού, αμέσως μετά την έκδοση της αποφάσεως περί οριστικής παύσεως του υπαλλήλου από το πρωτοβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο. Εξάλλου, τυχόν αντίθετη ερμηνευτική εκδοχή, που θα εξαρτούσε την εφαρμογή του διοικητικού αυτού μέτρου από την προηγούμενη έκδοση αποφάσεως του δευτεροβάθμιου πειθαρχικού συμβουλίου, θα αναιρούσε, λόγω της καθυστερήσεως, τον επιδιωκόμενο με το μέτρο αυτό σκοπό της άμεσης διασφαλίσεως του δημοσίου συμφέροντος, το οποίο επιβάλλει την άμεση απομάκρυνση του διωκόμενου υπαλλήλου από την ενεργό υπηρεσία. Κατόπιν τούτων πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος ο προβαλλόμενος λόγος ότι το δικάσαν δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα τις διατάξεις των άρθρων 103 παρ. 2, 104, 121, 142, 144, 145 του Υπαλληλικού Κώδικα, δεχόμενο ότι για την αυτοδίκαιη αργία αρκεί η έκδοση αποφάσεως του πρωτοβαθμίου πειθαρχικού συμβουλίου περί οριστικής παύσεως του υπαλλήλου, χωρίς να απαιτείται η έκδοση αποφάσεως και από το δευτεροβάθμιο πειθαρχικό συμβούλιο.8. Επειδή, κατόπιν τούτων η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της.Δια ταύταΑπορρίπτει την αίτηση.

Ορισμός μελών του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου ΑΔΑ:ΨΘ0246ΜΤΛ6-ΕΓΡ

Σύσταση Πρωτοβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών (Ε.Α.Α.)

Ορισμός μελών του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου ΑΔΑ: ΨΔΨΤ465ΧΘΨ-4Λ9

Καθορισμός Αποζημίωσης Προέδρου, Μελών και Γραμματέα του Δευτεροβάθμιου Πειθαρχικού Συμβουλίου Δημοσίων Πολιτικών Διοικητικών Υπαλλήλων και Υπαλλήλων Ν.Π.Δ.Δ. 

Χορήγηση ή μη αντιγράφου πρακτικού Υπηρεσιακού-Πειθαρχικού Συμβουλίου.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η Γενική Γραμματεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας της Ελλάδος μπορεί να χορηγήσει αντίγραφο πρακτικού συνεδρίασης του Πρωτοβάθμιου Υπηρεσιακού-Πειθαρχικού Συμβουλίου των υπαλλήλων της, σχετικά με πειθαρχική υπόθεση υπαλλήλου αυτής, σε άλλους υπαλλήλους της, οι οποίοι ήσαν οι καταγγέλλοντες και είχαν εξετασθεί ως μάρτυρες κατά την Ε.Δ.Ε. που διενεργήθηκε κατόπιν των καταγγελιών τους, προκειμένου να το χρησιμοποιήσουν στη σχετική ποινική δίκη που εκκρεμεί σε βάρος της πειθαρχικά διωχθείσας υπαλλήλου, στην οποία έχουν κληθεί ως μάρτυρες.