Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΝΣΚ/133/2019

Παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή φόρου κλπ σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής.

(Κατάσταση : Αποδεκτή) Λαμβάνοντας υπόψη τις υπ’ αριθμ. 1738/2017, 2934/2017 και 2935/2017 αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικράτειας (ΣτΕ) επί της ερμηνείας και εφαρμογής των διατάξεων των παρ. 1 και 2 του άρθρου 78 του ισχύοντος Συντάγματος, η διάταξη της παρ. 3 του άρθρου 36 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας - ΚΦΔ - (ν. 4174/2013), σε συνδυασμό με τη διάταξη της παρ. 11, εδάφιο δεύτερο, του άρθρου 72 του ίδιου Κώδικα, με τις οποίες παρεκτείνεται ο χρόνος της παραγραφής σε εικοσαετή σε περιπτώσεις φοροδιαφυγής, που διαπράχθηκε πριν την έναρξη ισχύος του ΚΦΔ, και υπό την προϋπόθεση ότι το δικαίωμα του Δημοσίου δεν είχε παραγραφεί μέχρι τότε, είναι εφαρμοστέες από τη Φορολογική Διοίκηση. Επιπλέον υφίσταται δυνατότητα εκδόσεως πράξεων προσδιορισμού φόρου και προστίμων σε εκκρεμείς υποθέσεις ελέγχου που αφορούν στις χρήσεις των ετών 2012 και 2013 και όχι σε προγενέστερες του έτους 2012 (πλειοψ).

Παράταση της προθεσμίας που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο της παρ. 7 του άρθρου 3 της Α.Υ.Ο. ΠΟΛ.1159/2011 (Φ.Ε.Κ. 1657 Β΄) για τα νομικά πρόσωπα του πρώτου εδαφίου της παρ. 5 του άρθρου 82 του Ν. 2238/1994, με υπερδωδεκάμηνη χρήση που αρχίζει εντός του έτους 2013 και λήγει εντός του έτους 2014.

Παράταση της προθεσμίας που ορίζεται στο πρώτο  εδάφιο της παραγράφου 7 του άρθρου 3 της Α.Υ.Ο.  ΠΟΛ. 1159/2011 (Φ.Ε.Κ. 1657Β ) για τα νομικά πρόσωπα του πρώτου εδαφίου της παρ. 5 του άρθρου 82  του Ν. 2238/1994, όπως ισχύει, με διαχειριστική περίοδο που έληξε την 31.12.2012 και έχουν λάβει παράταση υποβολής της δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2013.

ΘΕΜΑ: «Παροχή πρόσθετων οδηγιών για τον έλεγχο των εταιριών που έχουν ελεγχθεί από Νόμιμους Ελεγκτές και ελεγκτικά γραφεία σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 5 του άρθρου 82 του ν.2238/1994 και της Α.Υ.Ο. ΠΟΛ. 1159/2011 όπως ισχύουν».

Ευθύνη του δικαστικά διορισμένου προσωρινού διαχειριστή Μονοπρόσωπων ΕΠΕ και ΕΠΕ για χρέη που αφορούν οφειλές ΦΠΑ και ΦΜΥ και γεννήθηκαν κατά το χρόνο λειτουργίας του νομικού προσώπου.(..)Κατάσταση : Εκκρεμεί αποδοχή 
Ο κατά το χρόνο λειτουργίας του νομικού προσώπου δικαστικά διορισμένος προσωρινός διαχειριστής Μονοπρόσωπων ΕΠΕ και ΕΠΕ έχει, με βάση τις διατάξεις των άρθρων 115 παρ. 3 ν.2238/1994 (ΚΦΕ), 22 ν. 2648/1998, 55 ν. 2859/2000 Κ.ΦΠΑ και 50 ν. 4174/2013, αλληλέγγυα, με το νομικό πρόσωπο, ευθύνη για χρέη που γεννήθηκαν, κατά το χρόνο που είχε αναλάβει καθήκοντα, αλλά και πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, για τις χρήσεις πριν την έναρξη ισχύος του νόμου 4174/2013 (ΚΦΔ), αλλά και για εκείνες μετά την έναρξη ισχύος αυτού, (άρθρο 50 παρ.2 ν. 4174/2013) και αφορούν μη απόδοση ΦΠΑ και ΦΜΥ. Η ευθύνη των παραπάνω φυσικών προσώπων υφίσταται κατά τις διακρίσεις των περιπτώσεων α' και β' της παραγράφου 2 του άρθρου 50 του ν.4174/2013 (για τα έσοδα που αποκτώνται και τις δαπάνες που πραγματοποιούνται από της 1/1/2014 και εφεξής) και των αντίστοιχων περιπτώσεων α' και β' της παραγράφου 3 του άρθρου 115 του ν. 2238/1994 (για το προηγούμενο του ως άνω χρονικού διαστήματος). (πλειοψ.) Παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια ΝΣΚ, κατόπιν της υπ’ αριθ.101/2018 γνωμ. Β΄ Τμήματος ΝΣΚ.

Καθορισμός δείγματος ελέγχου, όπως προβλέπεται από τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 5 της Α.Υ.Ο. ΠΟΛ. 1159/2011, των εταιριών, που έχουν ελεγχθεί από Νόμιμους Ελεγκτές και ελεγκτικά γραφεία, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 82 παρ. 5 του Ν. 2238/1994, και έκλεισαν ισολογισμό μέχρι την 30/11/2011 και λοιπά θέματα ελέγχου των υποθέσεων αυτών».

Τροποποίηση της ΑΥΟ ΠΟΛ 1016/1-3-2010 για την διαδικασία και τις προϋποθέσεις επιστροφής ΦΠΑ και της ΑΥΟ ΠΟΛ 1257/14-11-2001 σχετικά με την υποβολή των περιοδικών δηλώσεων Φ.Π.Α.

Καταργήθηκε με την παρ.4 της ΠΟΛ.1067/2013 -ΦΕΚ 775/Β/3.4.2013.

Φορολογία εισοδήματος..Επειδή, το δικαίωμα του Δημοσίου για την έκδοση και κοινοποίηση των επίδικων πράξεων, οικονομικών ετών 2002 έως 2006, έχει υποπέσει στην προβλεπόμενη από το άρθρο 84 του ΚΦΕ (γενική) πενταετή παραγραφή, η οποία άρχισε στις 31.12.2002, 31.12.2003, 31.12.2004, 31.12.2005 και 31.12.2006 και συμπληρώθηκε στις 31.12.2007, 31.12.2008, 31.12.2009, 31.12. 2010 κ α ι 31.12.2011 αντιστοίχως, δοθέντος ότι : α. εν προκειμένω, δεν τυγχάνει εφαρμογής η δεκαπενταετής παραγραφή που επικαλείται η φορολογική αρχή. Και τούτο, διότι προϋπόθεση εφαρμογής της εν λόγω παραγραφής αποτελεί η μη υποβολή, παρά την ύπαρξη σχετικής υποχρέωσης, φορολογικής δηλώσεως, ενώ στην προκειμένη περίπτωση, ακόμη και αν ήθελε υποτεθεί ότι μεταξύ των προσφευγόντων συστήθηκε πράγματι αφανής εταιρεία, η εταιρεία αυτή δεν είχε υποχρέωση, σύμφωνα με όσα έγιναν ερμηνευτικά ανωτέρω, για την υποβολή Φορολογικής δηλώσεως. Β οι διατάξεις των άρθρων 11 ν. 3513/2006, 29 ν. 3697/2008, 10 ν. 3790/2009, 82 ν. 3842/2010, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 92 παρ. 3 περ. β του ν. 3862/2010, 18 παρ. 2 τ ου ν. 4002/2011 και δεύτερου παρ. 1 ν. 4098/2012, 22 ν. 4203/2013, 87 ν. 4316/2014 και 22 ν. 4337/2015, με τις οποίες παρατάθηκε διαδοχικά ο χρόνος παραγραφής φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου αναγόμενων σε χρήσεις προγενέστερες του προηγούμενου της δημοσιεύσεως των εν λόγω νόμων ημερολογιακού έτους, όπως είναι οι ένδικες, πέραν του ότι δεν τυγχάνουν εφαρμογής επί επιβολής κυρώσεων, επιπροσθέτως είναι ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες, ως αντιβαίνουσες, σύμφωνα με τα ήδη εκτεθέντα στο άρθρο 78 παρ. 1 και 2 του Συντάγματος, γ. εν προκειμένω, δεν τυγχάνει εφαρμογής η δεκαετής παραγραφή. Κ α ι τούτο διότι τα στοιχεία στα οποία βασίσθηκε η φορολογική αρχή, και δη οι δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος, στις οποίες, ανεξάρτητα από τον κωδικό στον οποίο δηλώθηκαν, συμπεριελήφθησαν, πάντως, τα τιμήματα από τις μεταβιβάσεις των ακινήτων που θεωρήθηκαν από τη φορολογική αρχή ως άσκηση εμπορικής δραστηριότητας, δεν αποτελούν συμπληρωματικά στοιχεία κατά την έννοια του άρθρου 68 παρ. 2 περ. α του ΚΦΕ ικανά να δικαιολογήσουν την επιμήκυνση της κατ άρθρο 84 παρ. 1 του ΚΦΕ πενταετούς προθεσμίας παραγραφής, διότι οι δηλώσεις αυτές, είχαν περιέλθει σε γνώση της φορολογικής αρχής, εντός της ως άνω πενταετούς προθεσμίας. (...)Επειδή, κατ ακολουθία των ανωτέρω, πρέπει να γίνει δεκτή η υπό κρίση προσφυγή και να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη με την οποία απερρίφθη η κατά των καταλογιστικών πράξεων ασκηθείσα ενδικοφανής προσφυγή. Περαιτέρω, πρέπει να διαταχθεί η απόδοση του καταβληθέντος παραβόλου στους προσφεύγοντες (άρθρο 277 παρ. 9 Κ.Δ.Δ.), ενώ, κατ εκτίμηση των περιστάσεων, πρέπει να μην καταλογισθούν δικαστικά έξοδα σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου (άρθρο 275 παρ. 1 Κ.Δ.Δ).

Η απόφαση 799/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της υπό εκκαθάριση ετερόρρυθμης εταιρίας «............» και επικυρώνει έξι πράξεις προσδιορισμού φόρου και επιβολής προστίμων για τις διαχειριστικές περιόδους 2012 και 2013. Οι πράξεις αφορούσαν τη λήψη εικονικών φορολογικών στοιχείων συνολικής καθαρής αξίας 245.545,00 ΕΥΡΩ για το 2012 και 740.322,00 ΕΥΡΩ για το 2013, με αποτέλεσμα την καταλόγιση φόρων εισοδήματος, Φ.Π.Α. και προστίμων συνολικού ύψους 1.033.243,99 ΕΥΡΩ. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής, κρίνοντας ότι τα πληροφοριακά δελτία του 2023 αποτελούσαν συμπληρωματικά στοιχεία που δικαιολογούσαν την επέκταση της παραγραφής στη δεκαετία λόγω φοροδιαφυγής (άρθρο 66 ν. 4174/2013). Επίσης, επικυρώθηκε η κρίση για την εικονικότητα των συναλλαγών, δεδομένου ότι οι εκδότριες εταιρείες κρίθηκαν συναλλακτικώς ανύπαρκτες.

Καθορισμός δείγματος ελέγχου σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 5 της Α.Υ.Ο. ΠΟΛ. 1159/2011, των εταιριών που έχουν ελεγχθεί από Νόμιμους Ελεγκτές και ελεγκτικά γραφεία σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 82 παρ. 5 του ν. 2238/1994, των οποίων η διαχειριστική περίοδος έληξε έως και 31.03.2012 και λοιπά θέματα ελέγχου των υποθέσεων αυτών.