ΔΕΔ/Θεσ/72/2025

Η απόφαση 42/13.01.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρίας κατά τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου, για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2022-31.12.2022, 01.01.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-29.02.2024. Η Δ.Ο.Υ. είχε αρνηθεί την αναγνώριση πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ προς έκπτωση/επιστροφή ύψους 14.399,88€ επί δαπανών 59.999,50€, που αφορούσαν υπηρεσίες διαχείρισης φακέλου αίτησης υπαγωγής επενδυτικού σχεδίου (ανέγερση ξενοδοχείων) στο καθεστώς επιδότησης του ν.4399/2016, θεωρώντας τις μη υπαγόμενες σε ΦΠΑ. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε βάσιμους τους ισχυρισμούς της εταιρείας, καθώς οι δαπάνες αυτές συναρτώνται με την επένδυση που έχει απώτερο σκοπό την υλοποίηση του έργου και την πραγματοποίηση φορολογητέων πράξεων (παροχή ξενοδοχειακών υπηρεσιών). Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε τις προσβαλλόμενες πράξεις και αναγνώρισε το δικαίωμα έκπτωσης και επιστροφής του ΦΠΑ 14.399,88€.

Η απόφαση 683/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρίας κατά δύο πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ για τις περιόδους 01.05.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.05.2024. Η φορολογική αρχή είχε μειώσει το πιστωτικό υπόλοιπο ΦΠΑ, αρνούμενη την έκπτωση ΦΠΑ εισροών (€472.990,51) για δαπάνες κατασκευής φωτοβολταϊκού σταθμού και διαμοιρασμού εξόδων υποσταθμού. Η ΔΕΔ επικύρωσε την απόφαση, καθώς, παρά τους ισχυρισμούς της εταιρίας, διαπιστώθηκε προσωρινή αναστολή των εργασιών λόγω ασφαλιστικών μέτρων και μεταγενέστερη πώληση του βασικού εξοπλισμού (αντιστροφέων και ηλιακών πάνελ) τον Μάρτιο/Απρίλιο του 2024. Συνεπώς, τα αγαθά επένδυσης δεν τέθηκαν σε χρήση για φορολογητέες πράξεις, ακυρώνοντας το δικαίωμα έκπτωσης ΦΠΑ σύμφωνα με το άρθρο 30 του ν. 2859/2000.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.), με αριθμό 101/22.01.2025, αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής επιχείρησης κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής για τις περιόδους 01.02.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.03.2024, συνολικού ύψους 126.184,21 ευρώ. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι οι αγορές κινητών τηλεφώνων, κονσολών και tablet δεν εμπίπτουν στο ειδικό καθεστώς του άρθρου 39Α παρ. 5 του ν. 2859/2000 (αντίστροφη επιβάρυνση) διότι αφορούσαν ανταλλακτικά (spare parts). Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε αυτόν τον ισχυρισμό, καθώς η περιγραφή των ειδών και η τιμή μονάδας στα τιμολόγια αντιστοιχούσαν σε ολοκληρωμένα αγαθά και όχι σε επιμέρους εξαρτήματα. Επιπλέον, απέρριψε τον ισχυρισμό περί φορολογικής ουδετερότητας και επικύρωσε τις καταλογιστικές πράξεις.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 01.05.2023-31.12.2023 και 01.01.2024-31.03.2024. Οι πράξεις αυτές μείωσαν το πιστωτικό υπόλοιπο και αρνήθηκαν την επιστροφή ΦΠΑ, κυρίως λόγω μη αναγνώρισης μεταφερόμενων πιστωτικών υπολοίπων, δαπανών καυσίμων ΕΙΧ, και καταλογισμού ΦΠΑ σε ενδοκοινοτικές παραδόσεις και εξαγωγές, καθώς κρίθηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις ατέλειας. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, επειδή η προσφεύγουσα δεν προέβαλε κανέναν συγκεκριμένο λόγο ή ισχυρισμό ακύρωσης των πράξεων, καθιστώντας το δικόγραφο αόριστο (άρθρο 72 ν.5104/2024).

Η απόφαση 871/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αποδέχεται εν μέρει την ενδικοφανή προσφυγή νομικής οντότητας κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού (Φόρου Εισοδήματος και Φ.Π.Α.) για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, καθώς και μίας πράξης επιβολής προστίμου Κ.Φ.Δ. για το 2024, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε την εφαρμογή των γενικών φορολογικών διατάξεων για τον προσδιορισμό αποκρυβέντων εσόδων μέσω τραπεζικών πιστώσεων και τη μη αναγνώριση δαπανών. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αναρμοδιότητας των ελεγκτών, την παράνομη εφαρμογή έμμεσων τεχνικών, και τους ισχυρισμούς περί καταβολών μετρητών/δανείων από μετόχους. Έγινε μερική αποδοχή, καθώς διαπιστώθηκε ότι μία πίστωση ποσού €4.340,00 το 2018 αφορούσε εξόφληση πώλησης του 2017 και μία δαπάνη €2.420,72 αναγνωρίστηκε ως νομίμως εξοφληθείσα, οδηγώντας σε επαναπροσδιορισμό των φορολογητέων εκροών και εισροών μόνο για το φορολογικό έτος 2018.

Η απόφαση 639/17-04-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η προσφεύγουσα κατά του Σημειώματος Διαπιστώσεων Ελέγχου και των Προσωρινών Διορθωτικών Προσδιορισμών Φ.Π.Α. της Δ.Ο.Υ. Ιωαννίνων, για τις φορολογικές περιόδους 01.01.2022-31.12.2022 και 01.01.2023-31.12.2023. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι οι εν λόγω πράξεις δεν αποτελούν εκτελεστές διοικητικές πράξεις, αλλά είναι προπαρασκευαστικές πράξεις που εκδίδονται στο πλαίσιο της διαδικασίας ελέγχου βάσει του άρθρου 33 του Ν. 5104/2024. Συνεπώς, εφόσον δεν θεσπίζουν κανόνα δικαίου με εκτελεστότητα, η ενδικοφανής προσφυγή ασκείται απαραδέκτως, καθώς πρέπει να στρέφεται κατά οριστικών και εκτελεστών πράξεων.

Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) με αριθμό 299 της 24.02.2025, η οποία απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου. Το πρόστιμο ύψους 250,00€ επιβλήθηκε από την Δ.Ο.Υ. Καστοριάς, δυνάμει του άρθρου 53 παρ. 2 του ν. 5104/2024 (ΚΦΔ), λόγω εκπρόθεσμης υποβολής (στις 05.07.2024 αντί για 01.07.2024) δήλωσης απόδοσης τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση για τη φορολογική περίοδο 01.05.2024-31.05.2024, με προς απόδοση ποσό 16,50€. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το ύψος του προστίμου ήταν δυσανάλογο. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό, επικυρώνοντας το πρόστιμο των 250,00€.

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, καθώς και πράξεων προστίμου για το 2021. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απέρριψε τους ισχυρισμούς περί πλάνης σχετικά με την αυτοτέλεια των χρήσεων και την απόρριψη των τροποποιητικών δηλώσεων. Ωστόσο, έκανε δεκτή την πλήρη έκπτωση των δαπανών κινητής τηλεφωνίας για τα έτη 2018 και 2019 και περιόρισε τη λογιστική διαφορά στα έξοδα «λοιπές παροχές τρίτων». Οι διαπιστώσεις του ελέγχου για τις ενδοομιλικές συναλλαγές και τη μη αναγνώριση δαπανών ταξιδίων και φιλοξενίας επικυρώθηκαν. Κατόπιν των τροποποιήσεων, η τελική διαφορά φορολογητέων κερδών διαμορφώνεται σε 445.385,25 ευρώ για το 2018 και 550.066,68 ευρώ για το 2019.

Η απόφαση 411/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος είχε προσδιορίσει τα ακαθάριστα έσοδα της ατομικής επιχείρησης, χρησιμοποιώντας την έμμεση τεχνική της αρχής των αναλογιών, καθώς το δηλωθέν εισόδημα (€5.882,90) υπολειπόταν των προσωπικών δαπανών διαβίωσης (€9.948,04). Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η εφαρμογή της έμμεσης μεθόδου ήταν νόμιμη και αιτιολογημένη. Απέρριψε επίσης ισχυρισμούς περί παραβίασης ουσιώδους τύπου, αβάσιμους υπολογισμούς, μη εκπεσιμότητα ορισμένων δαπανών λόγω εξόφλησης με μετρητά, καθώς και τη νομιμότητα των επιβληθέντων προστίμων και της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Κοζάνης. Το πρόστιμο επιβλήθηκε σε ατομική επιχείρηση (καλλιέργεια αραβοσίτου) λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης ΦΠΑ για τη φορολογική περίοδο 01.10.2023-31.12.2023, η οποία υποβλήθηκε μετά την κοινοποίηση εντολής ελέγχου. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι, εφόσον η αρχική δήλωση ΦΠΑ είχε υποβληθεί εμπρόθεσμα και η τροποποιητική δήλωση δεν προέκυψε φόρος προς καταβολή (αλλά πιστωτικό υπόλοιπο), σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 7 του ν.5104/2024, δεν επιβάλλεται πρόστιμο εκπρόθεσμης υποβολής. Ως εκ τούτου, η Δ.Ε.Δ. ακύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου και διέταξε την έντοκη επιστροφή του αχρεωστήτως καταβληθέντος ποσού.