ΔΕΔ/Θεσ/1226/2025

Η Απόφαση 602/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από φορολογούμενο κάτοικο Κοζάνης κατά πέντε πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2020 έως 2024. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 στις 28-11-2024, προσθέτοντας ένα οικόπεδο (25% ποσοστό ιδιοκτησίας) λόγω αποδοχής κληρονομιάς. Ο προσφεύγων ζήτησε τον επαναπροσδιορισμό του φόρου, υποστηρίζοντας ότι τα πληρωτέα ποσά ήταν αδικαιολόγητα μεγαλύτερα από τον φόρο που αναλογούσε στο συγκεκριμένο ακίνητο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η διαφορά στο οφειλόμενο ποσό οφείλεται δικαιολογημένα στους τόκους εκπρόθεσμης καταβολής, καθώς το ακίνητο φορολογήθηκε για πρώτη φορά μέσω των συγκεκριμένων εκπρόθεσμων δηλώσεων. Ως εκ τούτου, οι επιβληθέντες τόκοι/προσαυξήσεις για το ΕΝΦΙΑ 2020-2024 επικυρώθηκαν.

Η απόφαση 541/2025 του Πρώτου Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την εν μέρει παραδοχή έφεσης υπαλλήλου, η οποία καταλογίστηκε αρχικά με το ποσό των 8.856,01 ευρώ. Ο καταλογισμός έγινε διότι έλαβε αχρεωστήτως αποδοχές κατά τη διάρκεια της μεταφοράς της από τον Δήμο Αλίμου στο Γενικό Νοσοκομείο «Ασκληπιείο Βούλας», καθώς η μεταφορά ανακλήθηκε λόγω χρήσης πλαστού τίτλου σπουδών. Το Δικαστήριο απέρριψε τους λόγους περί χρηστής διοίκησης, καθώς η υπάλληλος ενήργησε δολίως. Ωστόσο, εφαρμόζοντας τη συνταγματική αρχή της αναλογικότητας, λόγω της εξαιρετικής της υπηρεσιακής απόδοσης, της ωφέλειας που αποκόμισε το Νοσοκομείο και της προσωπικής της κατάστασης (ανεργία, ηλικία), μείωσε το τελικό ποσό καταλογισμού από 8.856,01 ευρώ σε 400,00 ευρώ.

Η απόφαση 209 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά έξι (6) πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου ΕΝΦΙΑ για τα φορολογικά έτη 2019 έως 2024. Η προσφεύγουσα ζήτησε την ακύρωση των πράξεων, ισχυριζόμενη ότι δικαιούται ολική απαλλαγή (100% έκπτωση του άρθρου 7 παρ. 2 του Ν. 4223/2013) λόγω αναπηρίας 80% και άνω, όπως είχε χορηγηθεί στις αρχικές δηλώσεις. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, καθώς διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν μετά την υποβολή εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων. Σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διοικητικές διατάξεις, το ποσό της έκπτωσης που χορηγείται σε διορθωτικό προσδιορισμό φόρου λόγω εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό της έκπτωσης που είχε χορηγηθεί με την τελευταία εκδοθείσα πράξη διοικητικού προσδιορισμού. Η διοίκηση εφάρμοσε δέσμια αρμοδιότητα, επικυρώνοντας τα καταλογιζόμενα ποσά ΕΝΦΙΑ για όλα τα έτη.

Η απόφαση 1005 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικής πράξης προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς φορολογικού έτους 2014, η οποία είχε επιβάλει συνολικό ποσό πληρωμής 41.402,64€. Η ΔΕΔ επιβεβαίωσε τον ορθό προσδιορισμό της αγοραίας αξίας των κληρονομηθέντων ακινήτων από τον έλεγχο, ο οποίος οδήγησε σε διαφορά φόρου 18.819,38€. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι η δήλωση φόρου κληρονομιάς κρίθηκε εσφαλμένα ανακριβής. Καθώς η διαφορά μεταξύ της δηλωθείσας και της οριστικής αξίας (€39.829,13) ήταν κατώτερη του 20% της οριστικής αξίας, ακυρώθηκε ο πρόσθετος φόρος ανακρίβειας ύψους 22.583,26€, και το τελικό οφειλόμενο ποσό για καταβολή διαμορφώθηκε σε 18.819,38€.

Η απόφαση 274 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογούμενου που ζητούσε τη διαγραφή οφειλών ΕΝΦΙΑ των ετών 2014-2018. Ο προσφεύγων είχε μεταβιβάσει το επίμαχο ακίνητο το 2008, αλλά συνέχιζε να το δηλώνει, με αποτέλεσμα την παράλληλη βεβαίωση ΕΝΦΙΑ. Αν και οι εκπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 που υπέβαλε το 2024 (μείωσης φόρου) δεν έγιναν δεκτές λόγω παραγραφής, η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι υφίσταται πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Εφαρμόζοντας το άρθρο 74 του ν. 5104/2024, ακύρωσε τις πράξεις διοικητικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ και διέγραψε τις οφειλές για τα έτη 2015-2018. Η πράξη του 2014 εξαιρέθηκε, καθώς εκδόθηκε πριν την 01/12/2014, ημερομηνία από την οποία εφαρμόζεται η διάταξη.

Η απόφαση 949/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) αφορά την εξέταση και απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00€, η οποία επιβλήθηκε από την Δ.Ο.Υ. Γιαννιτσών για το φορολογικό έτος 2024. Το πρόστιμο επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 53 παρ. 2 του ΚΦΔ λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης απόδοσης τέλους ανθεκτικότητας στην κλιματική κρίση, για την οποία το ποσό προς απόδοση ανερχόταν σε 9,00€ (από βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτου μέσω Airbnb). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο ήταν άδικο αναλογικά με το οφειλόμενο τέλος. Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό κρίνοντας ότι το πρόστιμο των 250€ επιβλήθηκε νομίμως, καθώς η εκπρόθεσμη υποβολή φορολογικής δήλωσης (και όχι πληροφοριακού χαρακτήρα) τιμωρείται με αυτό το ποσό για υπόχρεους τήρησης απλογραφικού λογιστικού συστήματος.

ΚΑΤΑΣΧΕΣΗ ΕΙΣ ΧΕΙΡΑΣ ΤΡΙΤΟΥ,  ΔΗΛΩΣΗ ΤΡΙΤΟΥ Α) Η κατάσχεση απαιτήσεων των παρόχων κατάρτισης από τη δράση «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους νέους ηλικίας έως 29 ετών» δεν είναι επιτρεπτή όσον αφορά το οφειλόμενο ποσό της πρώτης πληρωμής (ομοφ.). Η Υπηρεσία εις χείρας της οποίας, ως τρίτης γίνεται η κατάσχεση, πρέπει να αναμείνει τον εύλογο χρόνο που απαιτείται από τις περιστάσεις προτού καταβάλει τη δεύτερη πληρωμή και, εάν μεν δεν επακολουθήσει σύμβαση, να παρακρατήσει το κατασχεθέν ποσό από το ποσό της δεύτερης πληρωμής, γιατί αυτή είναι η τελική πληρωμή, αφού ολοκληρώθηκε ο σκοπός του προγράμματος - δράσης, σε περίπτωση όμως που επακολουθήσει σύμβαση να παρακρατήσει το κατασχεθέν ποσό από το ποσό της τρίτης πληρωμής, γιατί τότε αυτή είναι η τελική πληρωμή (πλειοψ.). Β) Δήλωση πρέπει να γίνεται πάντοτε από την υπηρεσία (ομοφ.). Θετική όμως δήλωση, δηλ. ότι υπάρχει γεγενημένη οφειλή και ότι η οφειλή έχει ως γενεσιουργό αιτία το τελικό στάδιο πληρωμής του συγχρηματοδοτούμενου προγράμματος από κοινοτικούς πόρους, πρέπει να γίνεται αναλόγως αν η τελική πληρωμή είναι η δεύτερη ή η τρίτη (πλειοψ.).

Η απόφαση εκδίδεται από την Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών και αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης απόρριψης αιτήματος διαγραφής οφειλών ΕΝΦΙΑ για τα έτη 2014-2019. Η προσφεύγουσα ζήτησε τη διαγραφή των οφειλών επικαλούμενη την προγενέστερη μεταβίβαση του ακινήτου το 2010 και την υποβολή εκπρόθεσμων τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 το 2025. Ενώ η φορολογική αρχή απέρριψε αρχικά τις δηλώσεις λόγω παραγραφής, η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι υφίσταται πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης. Βάσει του αρ. 74 και 84§5 του ν. 5104/2024, η ακύρωση μπορεί να εφαρμοστεί μόνο σε πράξεις που εκδόθηκαν μετά την 01/12/2014. Δεδομένου ότι για το ΕΝΦΙΑ 2015 δεν υπήρχαν στοιχεία κοινοποίησης, η αίτηση κρίθηκε εμπρόθεσμη για το έτος αυτό, ενώ η πράξη του 2014 είχε εκδοθεί νωρίτερα. Συνεπώς, γίνεται μερική αποδοχή της προσφυγής και ακυρώνεται μόνο η πράξη διοικητικού προσδιορισμού ΕΝΦΙΑ για το έτος 2015, διαγράφοντας τις αντίστοιχες οφειλές.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό 15.566,99 € και 48.621,39 € αντίστοιχα. Ο έλεγχος εφάρμοσε την έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας επειδή το δηλούμενο οικογενειακό εισόδημα του προσφεύγοντα (π.χ., 4.969,15 € το 2018) κρίθηκε ανεπαρκές για την κάλυψη των δαπανών διαβίωσης (18.119,49 € το 2018). Η απόφαση απέρριψε τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα περί αοριστίας της έκθεσης, μη πλήρωσης των προϋποθέσεων έμμεσου ελέγχου, και ανακρίβειας των καταναλωτικών δαπανών, επιβεβαιώνοντας έτσι τα αρχικά πορίσματα του ελέγχου και τα καταλογιζόμενα ποσά.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήθηκε κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 250,00€ από τον Προϊστάμενο της Δ.Ο.Υ. Καστοριάς. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής, στις 27.02.2024, αρχικής δήλωσης Φόρου Μισθωτών Υπηρεσιών (ΦΜΥ) για την περίοδο 01/07/2023 – 31/07/2023. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το πρόστιμο ήταν δυσανάλογο σε σχέση με τον οφειλόμενο φόρο (4,94€). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι ορθώς επιβλήθηκε το εν λόγω ποσό, εφαρμόζοντας (κατά το ορθόν) το άρθρο 54 παρ. 1γ και 2γ του ν. 4987/2022, καθώς η παράβαση επισύρει διοικητικό πρόστιμο 250,00€ για υπόχρεους τήρησης απλοποιημένων λογιστικών προτύπων. Συνεπώς, η ενδικοφανής προσφυγή απορρίφθηκε.