ΔΕΔ/Θεσ/1198/2025

Η απόφαση 888/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας «.........», η οποία ζητούσε την ακύρωση τριών οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018, 2019 και 2020. Οι πράξεις επιβλήθηκαν από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ λόγω της μη αναγνώρισης προς έκπτωση Φ.Π.Α. εισροών, συνολικού ποσού 1.195.385,40 €, καθώς η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε τα αντίστοιχα φορολογικά στοιχεία εξόδων από τρεις εταιρείες (τα οποία θεωρήθηκαν εικονικά από το ΣΔΟΕ). Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε τον ισχυρισμό της προσφεύγουσας περί μη κοινοποίησης της εντολής ελέγχου ως αβάσιμο, καθώς και τον ισχυρισμό περί λανθασμένου εξωλογιστικού προσδιορισμού κερδών, διότι οι επιμέρους πράξεις αφορούσαν τον προσδιορισμό Φ.Π.Α. και όχι τον υπολογισμό του φορολογητέου εισοδήματος. Συνεπώς, η οριστική φορολογική υποχρέωση (φόρος και πρόστιμο) παραμένει συνολικά στο ύψος των 1.793.072,10 €.

Η Απόφαση 596/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του 3ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής, φορολογικού έτους 2010. Οι προσφεύγοντες, γονείς ενός ανήλικου τέκνου, αμφισβήτησαν την αρχική αξία ακινήτου 1.000 τ.μ. που είχε προσδιοριστεί στα 535.000,00€ (€535/τ.μ.), υποστηρίζοντας ότι το μοναδικό συγκριτικό στοιχείο ήταν ανεπαρκές. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής, αλλά έκανε εν μέρει δεκτό τον ισχυρισμό περί λανθασμένου προσδιορισμού αξίας, λαμβάνοντας υπόψη προηγούμενες αποφάσεις του ΣτΕ. Καθορίστηκε νέα τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο στα 338,00€, με αποτέλεσμα η συνολική αξία του ακινήτου να διαμορφωθεί στα 338.000,00€. Κατόπιν αυτού, η τελική συνολική φορολογική υποχρέωση (φόρος και πρόστιμο) μειώθηκε από 29.150,00€ σε 7.480,00€.

Η απόφαση του Προϊστάμενου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της ομόρρυθμης εταιρίας κατά πλειόνων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και πράξεων επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019. Ο αρχικός έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες τεχνικές (σχέση τιμής πώλησης προς συνολικό όγκο κύκλου εργασιών) λόγω διαπιστωθέντων παραβάσεων μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων. Η ΔΕΔ έκρινε νόμιμη την εφαρμογή των έμμεσων μεθόδων και απέρριψε τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας περί εσφαλμένου υπολογισμού φύρας/απωλειών και μη αναγνώρισης δωρεάν παροχών ή ιδιοκατανάλωσης λόγω έλλειψης αποδεικτικών. Επιπλέον, απέρριψε τον ισχυρισμό ανωτέρας βίας σχετικά με την απώλεια των αρχείων ΦΗΜ λόγω λανθασμένου format σκληρού δίσκου, επικυρώνοντας τα επιβληθέντα πρόστιμα άρθρου 57 παρ. 2 του ν.5104/2024.

Η απόφαση 124/24.01.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της προσφεύγουσας εταιρείας κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. των φορολογικών ετών 2020 και 2021, που εκδόθηκαν από τη Δ.Ο.Υ. Τρίπολης. Η ΔΕΔ έκρινε νόμιμο τον επανέλεγχο, ο οποίος κατέστη αναγκαίος μετά την ακύρωση των αρχικών πράξεων για τυπικές πλημμέλειες. Επίσης, έκρινε αιτιολογημένη και νόμιμη τη χρήση έμμεσων τεχνικών (σχέση τιμής πώλησης προς συνολικό όγκο κύκλου εργασιών) λόγω του μη αξιόπιστου λογιστικού συστήματος της προσφεύγουσας. Απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αυθαίρετου προσδιορισμού τιμών πώλησης και λανθασμένου ποσοστού φύρας (5% για το 2021, 10% για το 2020), καθώς η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε νέα αποδεικτικά στοιχεία.

Η απόφαση 670 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου ύψους €200,00 για το φορολογικό έτος 2018. Το αρχικό πρόστιμο επιβλήθηκε από την Δ.Ο.Υ. Πύργου λόγω εκπρόθεσμης υποβολής αρχικής και τροποποιητικής δήλωσης Καταστάσεων Φορολογικών Στοιχείων Πελατών - Προμηθευτών (Μ.Υ.Φ.). Ο προσφεύγων, αγρότης ειδικού καθεστώτος, ισχυρίστηκε ότι απαλλάσσεται και υπέβαλε εκ παραδρομής. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό περί εξαίρεσης, καθώς οι αγρότες ειδικού καθεστώτος υποχρεούνται σε υποβολή, αλλά έκρινε ότι οι πολλαπλές εκπρόθεσμες καταστάσεις συνθέτουν μία αρχική δήλωση. Ως εκ τούτου, τροποποίησε την πράξη και μείωσε το καταλογιζόμενο πρόστιμο από €200,00 σε €100,00, βάσει του άρθρου 54 του ν. 4174/2013.

Η απόφαση 800/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο αρχικός έλεγχος βασίστηκε στις έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών), καθώς το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα (που ασκεί λιανικό εμπόριο) δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Διαπιστώθηκε μη έκπτωση δαπανών, κυρίως λόγω μη διατραπεζικής εξόφλησης μισθοδοσίας και αγορών άνω των 500€. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα για διπλή καταχώριση ορισμένων μη εκπιπτόμενων δαπανών στα λογιστικά ευρήματα, μειώνοντας τις τελικές λογιστικές διαφορές (π.χ., για το 2018 από 51.632,40€ σε 49.307,92€) και τροποποιώντας τις πράξεις φόρου εισοδήματος, ενώ επικυρώθηκαν οι πράξεις ΦΠΑ.

Η απόφαση 34/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος (2018) του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. Ο προσφεύγων αμφισβήτησε μη εκπιπτόμενες δαπάνες και προσαύξηση περιουσίας από τραπεζικές καταθέσεις. Η ΔΕΔ, κατόπιν πρόσθετων ελεγκτικών επαληθεύσεων, μείωσε τις λογιστικές διαφορές στις εισαγωγές αγαθών από 11.593,54 € σε 4.792,02 €. Επιπλέον, μείωσε το εισόδημα από προσαύξηση περιουσίας (τραπεζικές πιστώσεις) από 70.454,00 € σε 9.701,78 €, αφού αιτιολογήθηκαν εκ των υστέρων αρκετές πιστώσεις. Κατά συνέπεια, το συνολικό φορολογητέο εισόδημα του υπόχρεου διαμορφώθηκε στα 131.602,89 € και το συνολικό ποσό φόρων, τελών και εισφορών προς καταβολή μειώθηκε στα 75.911,92 €.

Η Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) 91/2025 αφορά τη μερική αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής ενός φυσικού προσώπου κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Η ΔΕΔ απέρριψε τους κύριους ισχυρισμούς του προσφεύγοντος περί παραγραφής του δικαιώματος καταλογισμού για το 2017 και χαρακτήρισε ορθό τον προσδιορισμό εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα. Ωστόσο, η ΔΕΔ έκρινε ότι οι καταβολές τοκοχρεωλυτικών δόσεων δανείου από την ανώνυμη εταιρεία δεν αποτελούν εισόδημα από μισθωτές υπηρεσίες. Επίσης, απάλειψε ποσά από την προσαύξηση περιουσίας του 2017 (€60.000) ως γνωστής προέλευσης (χρηματική διευκόλυνση) και μείωσε την προσαύξηση του 2018 αναγνωρίζοντας καταθέσεις μετρητών του ιδίου σε μηχανήματα ΚΑΣ. Κατόπιν της μερικής αποδοχής, τροποποιήθηκαν οι προσβαλλόμενες πράξεις και μειώθηκε το συνολικό καταλογιζόμενο ποσό.

Η απόφαση 351/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά των πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, ΦΠΑ και προστίμων που εκδόθηκαν από το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018. Η ΔΕΔ έκρινε ορθώς την αρμοδιότητα του Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. λόγω των εμβασμάτων στο εξωτερικό. Επίσης, απέρριψε τον ισχυρισμό για την μη ορθή εφαρμογή της μεθόδου «κλειστής αποθήκης», καθώς και την επιδίωξη έκπτωσης δαπανών ύψους 81.692,00 € προς αλβανική εταιρεία (προνομιακό φορολογικό καθεστώς). Ωστόσο, η ΔΕΔ αποδέχτηκε τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα σχετικά με τους καταλογισμούς υποτιμολόγησης, καθώς το Κ.Ε.ΦΟ.ΜΕ.Π. απέτυχε να συμμορφωθεί με παλαιότερη ακυρωτική απόφαση της ΔΕΔ, επανακαταλογίζοντας τα ίδια ποσά με την ίδια αναιτιολόγητη κρίση. Ως εκ τούτου, η προσφυγή έγινε μερικώς δεκτή, οδηγώντας σε ακύρωση μίας πράξης προστίμου και τροποποίηση των λοιπών καταλογιστικών πράξεων.

Η απόφαση 621/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τα έτη 2020 και 2021. Ο έλεγχος είχε εφαρμόσει έμμεση τεχνική ανάλυσης ρευστότητας (άρθρ. 27 ν.4987/2022). Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε διπλή προσμέτρηση δαπανών στον πίνακα ρευστότητας, με αποτέλεσμα την εσφαλμένη εύρεση αποκρυβείσας φορολογητέας ύλης. Η ΔΕΔ έκανε μερικά δεκτό τον ισχυρισμό αυτό και μείωσε την αποκρυβείσα ύλη από €53.437,31 σε €22.129,17 (2020) και από €67.489,40 σε €29.912,66 (2021). Ο ισχυρισμός της για κάλυψη της διαφοράς μέσω ανάλωσης κεφαλαίου προηγούμενων ετών απορρίφθηκε ως αβάσιμος, καθώς ο σχετικός πίνακας δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις περί αποδεδειγμένων πραγματικών δαπανών.