Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/718/2025

Η υπ' αριθμ. 1131/17.06.2025 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής διαχειριστή λυθείσας κοινοπραξίας κατά της άρνησης απαλλαγής του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές ΦΠΑ και προστίμου ΚΒΣ της χρήσης 2004. Η ΔΕΔ, κατ' εφαρμογή δικαστικής απόφασης, έκρινε την αίτηση με βάση τις διατάξεις του άρθρου 49 ΚΦΔ. Η ΔΕΔ δέχτηκε εν μέρει την προσφυγή, απαλλάσσοντας τον προσφεύγοντα από την ευθύνη για το πρόστιμο ΚΒΣ (76.336,00€), καθώς αυτό το είδος οφειλής δεν εμπίπτει πλέον στις περιπτώσεις αλληλέγγυας ευθύνης του άρθρου 49 ΚΦΔ. Όμως, απέρριψε τον ισχυρισμό του περί έλλειψης υπαιτιότητας για την οφειλή ΦΠΑ (85.091,84€), κρίνοντας ότι δεν αποδείχθηκε πλήρως η μη πραγματική ανάμειξη στη διαχείριση της κοινοπραξίας.

Η απόφαση 274 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδόθηκε στις 12/02/2025 και απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή ομόρρυθμης εταιρείας. Η εταιρεία προσέβαλε Οριστικές Πράξεις Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Φ.Π.Α. της Δ.Ο.Υ. ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ για τις φορολογικές περιόδους 2016 και 2017. Οι πράξεις αυτές είχαν εκδοθεί σε εκτέλεση αποφάσεων του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου. Η ΔΕΔ έκρινε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις, ως πράξεις εκκαθάρισης φόρου κατ' εκτέλεση οριστικής δικαστικής απόφασης (Άρθρο 41 παρ. 3 ν.5104/2024), δεν αποτελούν εκτελεστές πράξεις προσδιορισμού φόρου και συνεπώς δεν υπόκεινται σε ενδικοφανή προσφυγή (Άρθρο 72 ν.5104/2024). Οι αναφυόμενες διαφορές ανάγονται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και προσβάλλονται μόνο με την άσκηση ανακοπής.

Η απόφαση 147/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξεων προσδιορισμού φόρου (εισοδήματος, ΦΠΑ) και επιβολής προστίμων (ΦΠΑ, ΚΒΣ) για τη χρήση 2009 (οικονομικό έτος 2010), λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων. Η Δ.Ε.Δ. έκανε μερική αποδοχή της προσφυγής. Απέρριψε τον ισχυρισμό περί παραγραφής για τον φόρο εισοδήματος και το πρόστιμο ΚΒΣ, δεχόμενη τη δεκαετή παραγραφή λόγω συμπληρωματικών στοιχείων (31/12/2020), και επικύρωσε την οριστική πράξη φόρου εισοδήματος ύψους 12.052,32 €. Ωστόσο, ακύρωσε τις πράξεις προσδιορισμού ΦΠΑ (9.939,00 €) και επιβολής προστίμου ΦΠΑ (1.995,00 €) λόγω παραγραφής πενταετίας (31/12/2015), καθώς δεν είχε εκδοθεί αρχική πράξη ΦΠΑ. Επίσης, η πράξη επιβολής προστίμου Κ.Β.Σ. τροποποιήθηκε σε 2.500,00 € (από 8.400,00 €) βάσει των ευμενέστερων διατάξεων του Ν.4174/2013, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ 2319/2021. Τέλος, απέρριψε τους ισχυρισμούς περί μη εικονικότητας και καλής πίστης του προσφεύγοντα.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή αλλοδαπής εταιρείας που δραστηριοποιείται στις υπηρεσίες στοιχήματος και παιγνίων μέσω διαδικτύου. Η εταιρεία είχε υποβάλει επιφύλαξη στην φορολογική της δήλωση για το φορολογικό έτος 2023, ισχυριζόμενη ότι δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος στην Ελλάδα καθώς δεν διαθέτει φορολογική κατοικία ούτε μόνιμη εγκατάσταση. Το ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. απέρριψε σιωπηρά την επιφύλαξη. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκανε δεκτή την προσφυγή και ακύρωσε την τεκμαιρόμενη αρνητική απάντηση, κρίνοντάς την παντελώς αναιτιολόγητη. Η ΔΕΔ αποφάσισε ότι ο Προϊστάμενος του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. πρέπει να εκδώσει ρητή και αιτιολογημένη απάντηση, εξετάζοντας τις διατάξεις του ΚΦΕ σε συνδυασμό με τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας Ελλάδας-Μάλτας, για να κριθεί ασφαλώς ο τόπος φορολόγησης του εισοδήματος.

Δεκτή καταψηφιστική αγωγή για οικογενειακή παροχή. Δικαστική απόφαση αμετάκλητη. Το διατακτικό άνευ μνείας έντοκης καταβολής. Υποχρέωση ή μη του Δημοσίου για την καταβολή των τόκων, παρελθούσης απράκτου της προθεσμίας διορθώσεως της αποφάσεως.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Δεν έχει υποχρέωση το Δημόσιο να καταβάλει εντόκως επιδικασθείσα εις βάρος του χρηματική απαίτηση, εφ’ όσον δεν προκύπτει εκ του διατακτικού της οικείας αποφάσεως ότι η επιδίκαση της παροχής αυτής γίνεται εντόκως, έστω και αν στην απόφαση περιέχεται πλήρης δικανικός συλλογισμός, με δύναμη δεδικασμένου, ως προς το έντοκο της καταβολής. Παρά ταύτα, το Δημόσιο στην περίπτωση αυτή ενδείκνυται να καταβάλει οικειοθελώς και τους τόκους της επιδικασθείσας εις βάρος του χρηματικής απαιτήσεως, καθόσον δεν έχει οικονομικό συμφέρον να αναμείνει την έκδοση καταψηφιστικής αγωγής ως προς τους οφειλόμενους τόκους.

Διαγραφή προστίμων ΚΒΣ και προσαυξήσεων σε βάρος ΚΤΕΛ.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
Στην έννοια των προστίμων των διατάξεων της παραγράφου 7 του άρθρου 22 του Ν 2963/2001 (Α’ 268) περιλαμβάνονται και τα επιβληθέντα, μέχρι την έναρξη ισχύος των διατάξεων αυτών, σε βάρος ΚΤΕΛ πρόστιμα για παραβάσεις των διατάξεων του ΠΔ 186/1992 (ΚΒΣ), εφόσον όμως οι σχετικές υποθέσεις εκκρεμούν στα διοικητικά δικαστήρια κατόπιν ασκήσεως προσφυγών κατά των σχετικών καταλογιστικών πράξεων, αυτά είναι πλέον αρμόδια για την απόφανση και επί του ζητήματος της συνδρομής ή μη στις εν λόγω υποθέσεις των προϋποθέσεων της παραγράφου 4 του άρθρου 10 της υπ αριθ. 42000/2030/ 1981 απόφασης του Υπουργού Μεταφορών και Επικοινωνιών, από την οποία εξαρτάται η εφαρμογή ή μη της ως άνω διατάξεως περί διαγραφής των προστίμων αυτών.

Η απόφαση νούμερο 380 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε από Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρία. Η εταιρία ζητούσε την ακύρωση τριών πράξεων επιβολής προστίμων, συνολικού ύψους 300,00€, οι οποίες εκδόθηκαν από τον προϊστάμενο της ΔΟΥ Ε΄ Θεσσαλονίκης λόγω εκπρόθεσμης υποβολής αντιγράφων τιμολογίων αγοράς επενδυτικών αγαθών. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι οι προσβαλλόμενες πράξεις κοινοποιήθηκαν νόμιμα μέσω Taxisnet στις 10-10-2024. Δεδομένου ότι η νόμιμη προθεσμία των τριάντα (30) ημερών, η οποία παρατάθηκε λόγω Σαββατοκύριακου, έληγε στις 11-11-2024, και η προσφυγή κατατέθηκε στις 15-11-2024, η ΔΕΔ απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης άσκησης.

Η απόφαση 673/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας υπό εκκαθάριση εταιρείας και των εταίρων της κατά τεσσάρων Πράξεων Επιβολής Προστίμου ΚΒΣ της Δ.Ο.Υ. Κηφισιάς για τις διαχειριστικές χρήσεις 2007, 2008, 2009 και 2010. Τα πρόστιμα είχαν επιβληθεί λόγω λήψης εικονικών φορολογικών στοιχείων. Η ΔΕΔ δέχτηκε την προσφυγή και ακύρωσε όλες τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η ακύρωση θεμελιώθηκε στον ισχυρισμό της παραγραφής, καθώς κρίθηκε, βάσει τελεσίδικης απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου, ότι η κοινοποίηση των πράξεων (η οποία πραγματοποιήθηκε το 2020) έγινε πέραν του προβλεπόμενου χρόνου παραγραφής, καθιστώντας τον σχετικό καταλογισμό μη νόμιμο.

Η απόφαση 64 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ν. Ιωνίας για καταβολή τόκων ύψους 33.720,78 €. Ο προσφεύγων είχε καταβάλει αχρεωστήτως φόρο συνολικού ύψους 91.289,44 € για το οικονομικό έτος 2008, ο οποίος του επιστράφηκε κατόπιν οριστικής δικαστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Οι επιστροφές διενεργήθηκαν τμηματικά (μέσω συμψηφισμών και καταβολής) μεταξύ 19.7.2021 και 6.8.2021. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το αίτημα καταβολής τόκων είναι αβάσιμο, διότι η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ολοκληρώθηκε εντός ενενήντα (90) ημερών από την επίδοση της δικαστικής απόφασης στη φορολογική αρχή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 53 παρ. 2 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ).

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου που διεκδικεί την επιπλέον απαλλαγή από την αλληλέγγυα ευθύνη για χρέη της εταιρείας «………… ΕΠΕ», της οποίας ήταν διαχειριστής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε την προσφυγή, κρίνοντας ότι τα χρέη για πρόστιμα ΚΒΣ, που βεβαιώθηκαν στις 30/4/2010, δεν υπάγονται στις οφειλές για τις οποίες ίσχυε αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με τις τροποποιημένες διατάξεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ. Η απόφαση βασίστηκε στις διατάξεις των νόμων 4738/2020, 4646/2019 και 4701/2020, που περιορίζουν την αλληλέγγυα ευθύνη για συγκεκριμένους φόρους και εξαιρούν τα πρόστιμα ΚΒΣ.