ΔΕΔ/Αθ/679/2024

Η Απόφαση 120/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογούμενου κατά της σιωπηρής άρνησης της ΔΟΥ Βόλου για την έντοκη επιστροφή αχρεωστήτως καταβληθέντων φόρων ύψους 89.586,52€. Η επιστροφή των κεφαλαίων έγινε αυθορμήτως από τη ΔΟΥ στις 04-06-2024, σε εκτέλεση της ακυρωτικής απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Βόλου (Α.../2023), λόγω παραγραφής. Το αίτημα για τόκους €67.359,90, υπολογιζόμενους από τον χρόνο της αρχικής καταβολής (20-11-2015), κρίνεται αβάσιμο. Η ΔΕΔ έκρινε ότι η επιστροφή πραγματοποιήθηκε εντός της νόμιμης προθεσμίας των 90 ημερών από την κοινοποίηση της δικαστικής απόφασης (16-04-2024), και πριν την υποβολή της σχετικής αίτησης τόκων (05-06-2024), επομένως δεν οφείλονται τόκοι βάσει του άρθρου 52 του Ν 5104/2024.

Η Απόφαση 310 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος καταβολής τόκων επί αχρεωστήτως καταβληθέντος φόρου εισοδήματος ύψους 47.249,65 ευρώ, ποσό που είχε ήδη επιστραφεί ατόμως. Ο προσφεύγων ζητούσε την έντοκη επιστροφή αναδρομικά από την ημερομηνία άσκησης της αρχικής δικαστικής προσφυγής (02-05-2012). Η απόφαση έκρινε ότι, σύμφωνα με τη νομολογία του ΣτΕ, η αξίωση για τόκους είναι πενταετής και διακόπτεται μόνο με ρητή υποβολή αιτήματος για καταβολή τόκων. Καθώς ο προσφεύγων δεν είχε συμπεριλάβει αίτημα τόκων στην αρχική δικαστική προσφυγή, ούτε υπέβαλε αίτημα εντός της πενταετίας, η αξίωσή του έχει παραγραφεί, και κρίθηκε ορθώς η απόρριψη του αιτήματός του.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της άρνησης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. Αθηνών να της καταβάλει τόκους υπερημερίας, ύψους 40.753,45 ευρώ, επί πιστωτικού υπολοίπου φόρου του φορολογικού έτους 2019, που είχε ήδη επιστραφεί άτοκα. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών είχε προηγουμένως κρίνει βάσιμο το αίτημα της εταιρείας για έντοκη επιστροφή. Ωστόσο, η Δ.Ο.Υ. αρνήθηκε την καταβολή τόκων επικαλούμενη την έλλειψη δημοσίευσης του κανονιστικού πλαισίου για τον καθορισμό του τρόπου και της διαδικασίας πληρωμής των έντοκων δικαιωμάτων (παρ. 2 άρθρου 53 του ν. 4174/2013). Η Δ.Ε.Δ. απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το ζήτημα αφορά την εκτέλεση της προηγούμενης απόφασης και όχι φορολογικό ζήτημα, καθώς η μη καταβολή οφείλεται σε έλλειψη δημοσιονομικών κανονιστικών ρυθμίσεων ενταλματοποίησης που εκπίπτουν της δικαιοδοσίας της.

Η απόφαση 674/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματος έντοκης επιστροφής αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ύψους 112.165,63 ευρώ. Ο προσφεύγων είχε αρχικά κατορθώσει την εξώδικη επίλυση φορολογικών διαφορών (άρθρο 16 ν.4714/2020) με την Επιτροπή Εξώδικης Επίλυσης, βάσει των οποίων διαγράφτηκαν οι φόροι, και του επιστράφηκε το συνολικό ποσό των 118.910,63 ευρώ τον Ιούνιο του 2024. Το αίτημα για καταβολή τόκων υποβλήθηκε μετά την επιστροφή των φόρων. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο προσφεύγων ουδέποτε υπέβαλε αίτημα επιστροφής φόρου ή διακριτό αίτημα καταβολής τόκων przed την επιστροφή, όπως απαιτείται από τον ΚΦΔ και τη νομολογία (ΣΤΕ 1684/2023). Δεδομένου δε ότι η φορολογική αρχή προέβη άμεσα στην εκτέλεση των πρακτικών επίλυσης και στην επιστροφή των ποσών εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας των 90 ημερών, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έντοκη επιστροφή.

Η Απόφαση 1330 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ανώνυμης εταιρείας που ζητούσε την καταβολή τόκων ύψους 86.358,13 ΕΥΡΩ επί αχρεωστήτως ανακτηθέντος ποσού κρατικής ενίσχυσης (115.846,78 ΕΥΡΩ για τις χρήσεις 2003 και 2004). Το κεφάλαιο της ενίσχυσης είχε επιστραφεί/συμψηφιστεί έπειτα από ακυρωτική δικαστική απόφαση. Η Δ.Ε.Δ. αποφάσισε την απόρριψη του αιτήματος για τόκους, καθώς διαπίστωσε ότι το επιστρεπτέο ποσό είχε καταβληθεί σε χρονικό διάστημα μικρότερο των ενενήντα (90) ημερών από την υποβολή της σχετικής αίτησης από την προσφεύγουσα. Σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του Ν. 4987/2022, εφόσον η επιστροφή ολοκληρωθεί εντός 90 ημερών, δεν προβλέπεται καταβολή τόκων στον φορολογούμενο.

Η απόφαση 64 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της σιωπηρής άρνησης της Δ.Ο.Υ. Ν. Ιωνίας για καταβολή τόκων ύψους 33.720,78 €. Ο προσφεύγων είχε καταβάλει αχρεωστήτως φόρο συνολικού ύψους 91.289,44 € για το οικονομικό έτος 2008, ο οποίος του επιστράφηκε κατόπιν οριστικής δικαστικής απόφασης του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών. Οι επιστροφές διενεργήθηκαν τμηματικά (μέσω συμψηφισμών και καταβολής) μεταξύ 19.7.2021 και 6.8.2021. Η ΔΕΔ κρίνει ότι το αίτημα καταβολής τόκων είναι αβάσιμο, διότι η επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών ολοκληρώθηκε εντός ενενήντα (90) ημερών από την επίδοση της δικαστικής απόφασης στη φορολογική αρχή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 53 παρ. 2 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ).

Η απόφαση (63/2024) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που στρεφόταν κατά της σιωπηρής απόρριψης της αίτησης για καταβολή τόκων ύψους 8.385,96€ από τη Δ.Ο.Υ. Ν. ΙΩΝΙΑΣ. Το ποσό των τόκων αφορούσε αχρεωστήτως καταβληθέντα φόρο ύψους 20.070,10€, ο οποίος επιβλήθηκε αρχικά το οικονομικό έτος 2009. Μετά από τελεσίδικες αποφάσεις του Διοικητικού Πρωτοδικείου και Εφετείου Αθηνών, ο φόρος ακυρώθηκε και το ποσό επεστράφη. Ο προσφεύγων ζήτησε τόκους για το διάστημα στέρησης του ποσού. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή ως αβάσιμη, καθώς η επιστροφή του φόρου διενεργήθηκε εντός ενενήντα (90) ημερών από την επίδοση της οριστικής δικαστικής απόφασης στη φορολογική αρχή, σύμφωνα με το άρθρο 53 παρ. 2 του ΚΦΔ, γεγονός που αίρει την υποχρέωση καταβολής τόκων.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας για την άρνηση του ΚΕΜΕΕΠ να καταβάλει τόκους επί του ποσού των 6.237.580,87 € που είχε καταβληθεί αχρεώστητα για το οικονομικό έτος 2013. Το ποσό επιστράφηκε χωρίς τόκους μετά από απόφαση της Επιτροπής Εξώδικης Επίλυσης Φορολογικών Διαφορών, η οποία διαπίστωσε την αχρεώστητη καταβολή. Η υπηρεσία έκρινε ότι η προσφυγή είναι παραδεκτή και ότι η εταιρεία δικαιούται τόκους σύμφωνα με τις κείμενες νομοθετικές διατάξεις, λαμβάνοντας υπόψη την πάγια νομολογία του ΣτΕ και της ΕΕ που επιβάλλει την καταβολή τόκων σε τέτοιες περιπτώσεις.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας που ζήτησε την καταβολή τόκων για αχρεώστης καταβληθέντα ποσά φόρων. Το ΚΕΜΕΕΠ είχε αρχικά καταλογίσει ποσά φόρων και προστίμων, τα οποία αργότερα διαγράφηκαν εξώδικα. Ωστόσο, τα ποσά επιστράφηκαν ατόκως, γεγονός που οδήγησε την εταιρεία να ζητήσει τόκους. Η διαφορά κρίθηκε παραδεκτή και αποφασίστηκε η καταβολή νομίμων τόκων σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του ΣτΕ και τις αρχές του ενωσιακού δικαίου.

Η Απόφαση 287/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή φορολογουμένου που ζητούσε τον επανυπολογισμό των τόκων για αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά φόρου. Ο προσφεύγων ζητούσε εφαρμογή επιτοκίου 6% και αλλαγή του χρονικού διαστήματος τοκοφορίας. Η ΔΕΔ έκρινε ότι ο αρχικός υπολογισμός των τόκων, που πραγματοποιήθηκε με επιτόκιο 4,20%, ήταν ορθός, καθώς βασίστηκε στις διατάξεις του άρθρου 38 του Ν. 1473/1984. Οι διατάξεις του άρθρου 53 του Ν. 4174/2013, που προβλέπουν διαφορετικό επιτόκιο, δεν είχαν εφαρμογή, αφού η αρχική προσφυγή για έντοκη επιστροφή είχε υποβληθεί στις 20-11-2012, δηλαδή πριν την έναρξη ισχύος του Ν. 4174/2013 (01-01-2014).