ΔΕΔ/Αθ/618/2024

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 σε βάρος μιας ανώνυμης εταιρείας. Ο προσφεύγων, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση και ότι είχε ήδη αντικατασταθεί κατά τη διενέργεια του ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχθηκε τον ισχυρισμό του ως προς την αλληλέγγυα ευθύνη για το 2018, αλλά τον απέρριψε για το 2019, επιβεβαιώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η απόφαση εξετάζει λεπτομερώς τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης, τον φορολογικό έλεγχο και τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του εισοδήματος με βάση το άρθρο 28 του ν. 4172/2013.

Η απόφαση 693/17/03/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) εκδόθηκε επί ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού και επιβολής προστίμων για τα φορολογικά έτη 2018, 2019 και 2024. Η προσφεύγουσα, Αντιπρόεδρος της εταιρείας, ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενη έλλειψη αλληλέγγυας ευθύνης για τα φορολογικά χρέη της εταιρείας. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως προς τον φόρο εισοδήματος, τον ΦΠΑ και τα συναφή πρόστιμα του άρθρου 58Α, καθώς διαπίστωσε ότι η προσφεύγουσα είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση/διαχείριση και δεν απέδειξε τη μη υπαιτιότητά της. Αντιθέτως, έγινε δεκτή η προσφυγή ως προς τα τέλη χαρτοσήμου και τα πρόστιμα του άρθρου 54 (για διαδικαστικές παραβάσεις), καθώς, σύμφωνα με την εγκύκλιο Ε. 2173/2020, για αυτές τις κατηγορίες οφειλών δεν θεμελιώνεται αλληλέγγυα ευθύνη.

Η απόφαση 763/05-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 10-01-2025. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τις εκθέσεις μερικού φορολογικού ελέγχου εισοδήματος και ΦΠΑ της Δ.Ο.Τ. Κατερίνης, οι οποίες αφορούσαν τα φορολογικά έτη 2020 και 2021. Ο έλεγχος είχε διαπιστώσει λογιστικές διαφορές ύψους 33.837,63€ για το 2020 και 118.894,07€ για το 2021, οδηγώντας σε διορθωτικό προσδιορισμό φόρου. Η ΔΕΔ έκρινε την προσφυγή απαράδεκτη επειδή οι εκθέσεις ελέγχου και οι προσωρινοί διορθωτικοί προσδιορισμοί φόρου αποτελούν προπαρασκευαστικές πράξεις και όχι εκτελεστές διοικητικές πράξεις, κατά των οποίων δεν επιτρέπεται η άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 72 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας.

Η Απόφαση 664/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε η κληρονόμος κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2021, συνολικού ποσού €32.892,78. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της πράξης με την οποία η Δ.Ο.Υ. Δ΄ Θεσσαλονίκης δεν είχε αποδεχθεί ως ανείσπρακτα μισθώματα ύψους €32.400,00. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 39 παρ. 4 του ΚΦΕ, καθώς η αγωγή που προσκομίστηκε δεν συνοδευόταν από έκθεση επίδοσης κατά την προθεσμία υποβολής της δήλωσης, ενώ επιπλέον η εν λόγω αγωγή είχε ματαιωθεί λόγω του θανάτου του πατέρα της (από 18/09/2021) και δεν υπήρξε νέα διεκδίκηση των μισθωμάτων.

Η απόφαση του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε κατά Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος για τα φορολογικά έτη 2017 και 2018, οι οποίες εκδόθηκαν από το 1ο ΕΛ.ΚΕ. ΑΤΤΙΚΗΣ. Οι πράξεις καταλογίζουν συνολικά 76.299,00 € για το 2017 και 198.634,89 € για το 2018 (συμπεριλαμβανομένων προστίμων). Ο προσδιορισμός έγινε με κάθε διαθέσιμο μέσο, καθώς ο προσφεύγων, ο οποίος είχε οριστεί μέλος προσωρινού ΔΣ της εταιρείας, δεν προσκόμισε τα απαραίτητα λογιστικά αρχεία, παρά την σχετική πρόσκληση. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση των πράξεων ισχυριζόμενος έλλειψη ευθύνης λόγω μη αποδοχής του διορισμού και έλλειψης άσκησης πραγματικής διοίκησης. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, εφαρμόζοντας τις διατάξεις περί προσωπικής και αλληλέγγυας ευθύνης των διοικούντων (άρθρο 49 ν.5104/2024).

Η απόφαση αριθ. 617/2024 εκδόθηκε στις 6 Μαρτίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ. Αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής του φορολογουμένου κατά διορθωτικών προσδιορισμών ΦΠΑ για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019. Ο προσφεύγων αντιμετώπισε καταλογισμούς ΦΠΑ και προστίμων λόγω μη προσκόμισης βιβλίων και στοιχείων κατά τον έλεγχο, ισχυριζόμενος ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στην εταιρεία. Η απόφαση απορρίπτει τη δεύτερη προσφυγή ως απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 παρ. 1 ΚΔΔ, επειδή είχε ήδη εκδοθεί απορριπτική απόφαση για την ίδια υπόθεση.

Η απόφαση αριθμού 493 του Ελεγκτικού Συνεδρίου εξετάζει την ενδικοφανή προσφυγή ενός ατόμου εναντίον Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού ΦΠΑ και Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/10/2018 έως 31/12/2018. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε έλλειψη παθητικής νομιμοποίησης και αλληλέγγυας ευθύνης λόγω μεταβίβασης των εταιρικών του μεριδίων, καθώς και έλλειψη πρόσβασης στο λογαριασμό taxisnet της εταιρείας. Ωστόσο, η προσφυγή κρίθηκε απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, αφού η πράξη είχε νομίμως κοινοποιηθεί ηλεκτρονικά στις 3 Οκτωβρίου 2023 και η προσφυγή υποβλήθηκε μετά τη λήξη της 30-ήμερης προθεσμίας χωρίς να επικαλεστεί λόγους ανωτέρας βίας.

Η απόφαση 242/10.02.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απέρριψε ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή του φορολογουμένου κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2023. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε τον προσδιορισμό τεκμαρτού εισοδήματος ύψους 8.710,00 ευρώ, ισχυριζόμενος ότι είχε επέλθει περιορισμός του δικαιώματος κυριότητας της κύριας κατοικίας του λόγω μεταγραφέντων εμπραγμάτων βαρών. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι ο προσφεύγων είχε ήδη καταθέσει προηγούμενη ενδικοφανή προσφυγή με όμοιο περιεχόμενο στις 10.09.2024, η οποία είχε ήδη απορριφθεί με άλλη απόφαση. Σύμφωνα με το άρθρο 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, η άσκηση δεύτερης προσφυγής από τον ίδιο υπόχρεο, με όμοιο περιεχόμενο, κατά της αυτής πράξης είναι απαράδεκτη, οδηγώντας στην απόρριψη της υπό κρίση προσφυγής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος εναντίον της σιωπηρής απόρριψης της αίτησής του για απαλλαγή από αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές της κυπριακής εταιρείας «...». Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για αλληλέγγυα ευθύνη σύμφωνα με το άρθρο 50 του ΚΦΔ, καθώς είχε αποχωρήσει από την εταιρεία. Ωστόσο, η Υπηρεσία απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς το ίδιο ζήτημα είχε ήδη εκτελεστεί με προηγούμενες αποφάσεις και βρίσκεται υπό εξέταση στα δικαστήρια. Η απόφαση επικαλείται διατάξεις του ΚΦΔ και του ν. 5036/2023 για την τροποποίηση της αλληλέγγυας ευθύνης.

Η απόφαση (Αριθμός 241/2025) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως απαράδεκτης, την οποία υπέβαλε φυσικό πρόσωπο (πρώην μέλος Δ.Σ. και διευθύνων σύμβουλος εταιρείας) που κρίθηκε αλληλεγγύως υπεύθυνο για οφειλές της εταιρείας. Οι οφειλές αφορούσαν πράξεις διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος, Φ.Π.Α. και προστίμου για τα φορολογικά έτη 2016 και 2017, οι οποίες κοινοποιήθηκαν στον προσφεύγοντα στις 20/12/2022. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση των πράξεων και την άρση της αλληλέγγυας ευθύνης του, ισχυριζόμενος ότι η θέση του ήταν μόνον τυπική. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή (υποβλήθηκε 18/10/2024) ως εκπρόθεσμη, δεδομένου ότι η προθεσμία των 30 ημερών είχε παρέλθει. Επίσης, έκρινε ότι τα αποδεικτικά νοσηλείας που προσκομίστηκαν δεν αποδεικνύουν αδιαλείπτως ανωτέρα βία που να καθιστούσε αδύνατη την εμπρόθεσμη υποβολή.