Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/572/2025

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον κληρονόμο της αποβιώσασας συζύγου του, κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2018 του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής. Η προσβαλλόμενη πράξη είχε προσδιορίσει επιπλέον χρεωστικό φόρο 9.046,26 € στην αποβιώσασα, βασιζόμενη σε οίκοθεν δήλωση που εκδόθηκε μετά από στοιχεία αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών από τη Γαλλία σχετικά με τόκους αλλοδαπής προέλευσης. Η Φορολογική Διοίκηση είχε υπολογίσει ότι στην αποβιώσασα αντιστοιχούσε το 1/3 των συνολικών τόκων κοινών λογαριασμών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι το συνολικό ποσό των τόκων είχε ήδη δηλωθεί από τους τρεις συνδικαιούχους (αυτόν, τη σύζυγό του και τον υιό τους) βάσει της πραγματικής αναλογίας που τους αντιστοιχούσε, υπερκαλύπτοντας το ποσό των τόκων που απεστάλη. Ο ισχυρισμός κρίθηκε βάσιμος και η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να ανέρχεται στο αρχικό ποσό των 8.835,75 €.

Αγορά πρώτης κατοικίας από ανήλικο τέκνο με στεγαστικό δάνειο – φορολογικές υποχρεώσεις που απορρέουν από την πράξη αυτή τόσο για το ίδιο όσο και για τους γονείς του.(..)Κατάσταση :  Εκκρεμεί αποδοχή 
1. Τους τόκους του στεγαστικού δανείου, το οποίο είχε συνάψει ο πατέρας στο όνομά του με ιδιωτική τράπεζα και καταβάλλει ο ίδιος για την απόκτηση πρώτης κατοικίας του ήδη ενηλίκου τέκνου του, δεν δικαιούται να αφαιρέσει από το φορολογητέο εισόδημά του ούτε ο πατέρας, ούτε το ενήλικο τέκνο του. 2. α) Το ακίνητο, το οποίο βαρύνει φορολογικά την μητέρα, με την οποία συνοικεί το ανήλικο τέκνο της, πρέπει να περιληφθεί σε ιδιαίτερη φορολογική δήλωση του ανηλίκου, την οποία υπογράφει και υποβάλλει η έχουσα την επιμέλεια αυτού μητέρα του και β) την μείωση του ποσού του φόρου με ποσοστό επί του ποσού των δεδουλευμένων τόκων του στεγαστικού δανείου, δεν δικαιούται ούτε ο πατέρας, ούτε η μητέρα του ανηλίκου τέκνου.

Η Απόφαση 184 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή κατά της Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων του ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ, φορολογικού έτους 2019. Το ΚΕΦΟΔΕ είχε καταλογίσει φόρο 4.531,31 ευρώ για εισοδήματα (μισθούς 28.295,57 ευρώ) που ο προσφεύγων έλαβε από εταιρεία στη Ρουμανία και δεν είχε δηλώσει. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος Ρουμανίας από το 2005. Η ΔΕΔ έκρινε ότι, με βάση τα προσκομισθέντα αποδεικτικά (πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας, σύμβαση εργασίας και κατοικίας), το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων του βρισκόταν στη Ρουμανία, και συνεπώς πρέπει να χαρακτηριστεί ως φορολογικός κάτοικος Ρουμανίας. Ως αποτέλεσμα, η ΔΕΔ ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη και η οριστική φορολογική υποχρέωση για το 2019 ορίστηκε σε 0,00 ευρώ.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς για το φορολογικό έτος 2023. Η φορολογική αρχή είχε κρίνει ότι υπήρξε τεχνητή διευθέτηση, καθώς διαπιστώθηκε μια σειρά διαδοχικών δωρεών (από τέκνο σε πατέρα, και έπειτα πατέρας σε άλλο τέκνο/προσφεύγουσα) με σκοπό την αποφυγή φορολόγησης, καλύπτοντας μια ουσιαστική δωρεά μεταξύ αδελφών (Β' κατηγορίας). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) ωστόσο έκρινε ότι το αρχικό ποσό της δωρεάς των 115.000,00 € που έλαβε ο πατέρας χρησιμοποιήθηκε εξ ολοκλήρου για την αγορά ακινήτου. Ταυτόχρονα, διαπιστώθηκε ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του πατέρα είχε υπολειπόμενο ποσό (31.133,69 €) που κάλυπτε τη μεταγενέστερη δωρεά ποσού 30.000,00 € προς την κόρη του. Ως εκ τούτου, η ΔΕΔ έκρινε ότι ο ισχυρισμός της φορολογικής αρχής περί τεχνητής διευθέτησης κατ' άρθρο 38 του ν.4987/22 δεν ευσταθεί, ακύρωσε την προσβαλλόμενη πράξη και την καταλογισθείσα οφειλή (φόρος 6.000,00 € και πρόστιμο 3.000,00 €).

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Πράξης Επιβολής Προστίμου του ΚΕΦΟΔΕ Αττικής για το φορολογικό έτος 2018. Ο προσφεύγων είχε καταλογιστεί αρχικά με πρόστιμο 250,00 € διότι υπέβαλε εκπρόθεσμα δήλωση παρακρατούμενου φόρου αμοιβών από επιχειρηματική δραστηριότητα για τον Μάιο του 2018. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η πράξη ήταν άκυρη, διότι στηριζόταν σε πλάνη και αφορούσε φορολογία ΦΠΑ και όχι παρακρατούμενο φόρο. Η ΔΕΔ απέρριψε τους ισχυρισμούς ως αβάσιμους, κρίνοντας ότι στοιχειοθετείται πλήρως η παράβαση της εκπρόθεσμης υποβολής. Κατά συνέπεια, η ΔΕΔ επικύρωσε την πράξη επιβολής προστίμου, ορίζοντας το οριστικό καταλογιζόμενο ποσό στα 100,00 €.

Πρόκειται για την υπ’ αριθ. 141/2026 Πράξη του Ε΄ Κλιμακίου του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που εκδόθηκε κατά τη συνεδρίαση της 9ης Μαρτίου 2026. Αφορά τον έλεγχο νομιμότητας του σχεδίου 3ης τροποποίησης – παράτασης της από 12.6.2018 προγραμματικής σύμβασης μεταξύ της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Αγκιστρίου για το έργο «6ΘΕΣΙΟ ΓΥΜΝΑΣΙΟ - ΛΥΚΕΙΟ ΑΓΚΙΣΤΡΙΟΥ». Η αρχική σύμβαση είχε εγκριθεί με την Πράξη 256/2018, ενώ ακολούθησαν η 1η (Πράξη 572/2022) και η 2η (Πράξη 68/2024) τροποποίηση-παράταση. Με την ελεγχόμενη 3η τροποποίηση παρατείνεται η ισχύς της σύμβασης κατά 25 μήνες, έως τις 12.3.2028, και τροποποιείται το άρθρο 5 ώστε η συνολική δυνατή παράταση να ανέρχεται σε 73 μήνες. Το Κλιμάκιο δεν διαπίστωσε ουσιώδεις νομικές πλημμέλειες και έκρινε ότι δεν κωλύεται η υπογραφή του σχεδίου.

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής σχετικά με οριστική πράξη διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το οικονομικό έτος 2002 (χρήση 2001), συνολικού ύψους 136.610,28€ (κύριος φόρος και πρόσθετος φόρος). Η υπόθεση αναπέμφθηκε στην Υπηρεσία Επίλυσης Διαφορών κατόπιν δικαστικής απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Ο βασικός ισχυρισμός της προσφεύγουσας ήταν η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι, εφαρμόζοντας τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1738/2017), οι διατάξεις περί παράτασης της παραγραφής είναι αντισυνταγματικές για το εν λόγω οικονομικό έτος. Συνεπώς, εφόσον είχε παρέλθει ο αρχικός πενταετής χρόνος παραγραφής, ο ισχυρισμός της έγινε αποδεκτός και η πράξη καταλογισμού φόρου εισοδήματος ακυρώθηκε.

Η υπ' αριθμόν 2 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ηλεκτρονική απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής. Ο προσφεύγων είχε στραφεί κατά ατομικής ειδοποίησης καταβολής-υπερημερίας της ΔΟΥ Αγρινίου, συνολικού ποσού 87.370,29 ευρώ (53.825,15 ευρώ βασική οφειλή και 33.545,14 ευρώ πρόσθετος φόρος και τόκος). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη. Οι λόγοι απόρριψης επικεντρώθηκαν στο ότι η ατομική ειδοποίηση καταβολής-υπερημερίας δεν αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη κατά την έννοια των άρθρων 36 και 44 του ν. 5104/2024. Κατά συνέπεια, εφόσον στερείται εκτελεστότητας, δεν προσβάλλεται παραδεκτώς με ενδικοφανή προσφυγή.

Η Απόφαση 228/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από κληρονόμο κατά Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής Υπερημερίας, ποσού 4.819,32€, που αφορούσε οφειλές της αποβιώσασας μητέρας του. Ο προσφεύγων ζήτησε τη διαγραφή των οφειλών και των προσαυξήσεων, υποστηρίζοντας ότι δεν είχε ενημερωθεί εγκαίρως για την ύπαρξή τους. Η Διεύθυνση απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ως απαράδεκτη. Η απόρριψη βασίστηκε στο σκεπτικό ότι η εν λόγω πράξη (Ατομική Ειδοποίηση Καταβολής) ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και όχι στον προσδιορισμό του φόρου, συνεπώς η αμφισβήτησή της δεν υπάγεται στην αρμοδιότητα της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών μέσω ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 72 ΚΦΔ).

Η Απόφαση 475 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας κατά πράξης επιβολής προστίμου 250,00 ευρώ, φορολογικού έτους 2019, που είχε εκδώσει το ΚΕΦΟΔΕ Αττικής. Το πρόστιμο επιβλήθηκε λόγω εκπρόθεσμης υποβολής (την 1/8/2019) της δήλωσης παρακρατούμενων φόρων από μισθωτή εργασία (ΦΜΥ), η οποία έπρεπε να είχε υποβληθεί έως τις 30/06/2019. Η προσφεύγουσα επικαλέστηκε την αρχή της αναλογικότητας, επισημαίνοντας ότι το ποσό προς απόδοση υπολειπόταν αισθητά του προστίμου των 250,00 ευρώ. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι η επιβολή του προστίμου του άρθρου 53 του ν. 5104/2024 είναι δέσμια αρμοδιότητα της Φορολογικής Διοίκησης, χωρίς να έχει τη διακριτική ευχέρεια εξέτασης του ύψους του προστίμου. Συνεπώς, η πράξη επιβολής προστίμου επικυρώθηκε.