Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/487/2024

Η απόφαση 429 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς. Ο προσφεύγων, εκ διαθήκης κληρονόμος, ζήτησε την ακύρωση ή τροποποίηση της πράξης, κυρίως ως προς τον επιβληθέντα πρόσθετο φόρο ύψους 22.957,64 ευρώ (ποσοστό 60%), ισχυριζόμενος ότι η φορολογική του υποχρέωση γεννήθηκε αργότερα (10/01/2023) λόγω επιδικίας, με αποτέλεσμα να πρέπει να επιβληθεί χαμηλότερο ποσοστό πρόσθετου φόρου (11%). Η Διεύθυνση απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο χρόνος γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης ήταν η δημοσίευση της διαθήκης (13/02/2015), με καταληκτική ημερομηνία υποβολής δήλωσης την 13/08/2015. Δεδομένου ότι η τροποποιητική δήλωση υποβλήθηκε στις 28/08/2024 (πάνω από 60 μήνες καθυστέρηση), ο πρόσθετος φόρος υπολογίστηκε ορθά στο ανώτατο όριο του 60% σύμφωνα με τον ν. 2523/1997, ο οποίος εφαρμόζεται για θανάτους πριν την 01/01/2015. Επίσης, απορρίφθηκε ο ισχυρισμός περί παραβίασης του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης, καθώς η πράξη εκδόθηκε κατόπιν εκκαθάρισης δήλωσης του φορολογουμένου και όχι λόγω ελέγχου.

Η απόφαση 832/12-05-2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της κληρονόμου κατά της πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς του ΚΕΦΟΚ Θεσσαλονίκης, ύψους 29.288,57€. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της πράξης, ισχυριζόμενη ότι η λήξη της επιδικίας και συνεπώς η έναρξη της προθεσμίας υποβολής της δήλωσης φόρου κληρονομιάς έπρεπε να οριστεί μεταγενέστερα (19-03-2021 ή 19-01-2022 λόγω COVID-19). Η ΔΕΔ έκρινε ορθά, βάσει του Ν. 2961/2001, ότι ο χρόνος γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης ήταν η ημερομηνία δημοσίευσης της τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, δηλαδή η 28-06-2017, και απέρριψε τους ισχυρισμούς περί αναβολής λόγω επιδικίας και παρατάσεων λόγω Covid-19.

Η απόφαση 245/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς του ΚΕ.ΦΟ.Κ. Αττικής. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε την επιβολή τόκων ύψους 1.379,70 € και προστίμου 100,00 € που προέκυψαν από εκπρόθεσμη υποβολή τροποποιητικής δήλωσης φόρου κληρονομιάς. Η δήλωση αφορούσε μια απαίτηση €105.000, την οποία η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι εισήχθη στην κληρονομιά σε μεταγενέστερο χρόνο (14-11-2023), και ζήτησε τη μετάθεση του χρόνου γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης (άρθρο 7θ, Ν.2961/2001). Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό κρίνοντας ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε αποδεικτικά στοιχεία ότι η απαίτηση δημιουργήθηκε μεταγενέστερα του χρόνου θανάτου, και ως εκ τούτου, η δήλωση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα. Επικυρώνεται το ποσό φόρου κληρονομιάς 10.500,00 €.

Η υπ' αριθμόν 178 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ), εκδοθείσα στις 04/02/2024, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου γονικής παροχής. Η πράξη, εκδοθείσα από την Δ.Ο.Υ. Σερρών, επέβαλε κύριο φόρο 3.000,00€ και πρόστιμο ανακρίβειας δήλωσης 1.500,00€ για γονική παροχή χρηματικού ποσού 30.000,00€.
Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η μεταφορά του χρηματικού ποσού δεν πραγματοποιήθηκε με μεταφορά μέσω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, όπως απαιτεί ο νόμος 2961/2001 για την εφαρμογή του αφορολογήτου των 800.000€, αλλά με κατάθεση μετρητών από τη λήπτρια στον τραπεζικό της λογαριασμό. Συνεπώς, ο φόρος υπολογίστηκε αυτοτελώς με συντελεστή 10%. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί περί παραβίασης της νομιμότητας και των αρχών της χρηστής διοίκησης.

Η απόφαση 686/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της αρνητικής απάντησης της Προϊσταμένης της Δ.Ο.Υ. Ηρακλείου Κρήτης. Ο προσφεύγων ζητούσε την ακύρωση της αρνητικής πράξης και την εκ νέου εκκαθάριση φόρου κληρονομιάς, λόγω ακύρωσης ιδιόγραφης διαθήκης με τελεσίδικη δικαστική απόφαση, καθώς είχε υποβάλει ανακλητική δήλωση κληρονομίας. Η Δ.Ο.Υ. είχε απορρίψει το αίτημα επικαλούμενη παραγραφή. Η ΔΕΔ επικυρώνει την απόφαση της Δ.Ο.Υ., κρίνοντας ότι ορθώς απορρίφθηκε το αίτημα. Επειδή ο χρόνος γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης (θάνατος) ήταν στις 30.03.2004, δηλαδή πριν την 31.12.2008, η υπόθεση έχει παραγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 102 παρ. 5 του ν. 2961/2001, όπως τροποποιήθηκε από τον ν. 5036/2023. Συνεπώς, καμία περαιτέρω δήλωση ή εκκαθάριση δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

Η προσφεύγουσα εταιρεία ασκεί προδικαστική προσφυγή κατά της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης-Αποχέτευσης Ηρακλείου (Δ.Ε.Υ.Α.Η.), ζητώντας την ανάκληση της προσβαλλόμενης πράξης, καθώς η προσφορά της απορρίφθηκε επειδή χρησιμοποίησε λάθος έντυπο οικονομικής προσφοράς. Το αντικείμενο της σύμβασης ήταν η «Αποκατάσταση τομών σε έργα ΔΕΥΑΗ 2018» (CPV 45233222-1), με εκτιμώμενη αξία 180.000 ευρώ. Η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι ακολούθησε τα ηλεκτρονικά βήματα του συστήματος και ότι η διαβεβαίωση του ΕΣΗΔΗΣ την έκανε να πιστέψει ότι η προσφορά της ήταν έγκυρη.

Η απόφαση αφορά τη διόρθωση φορολογικού προσδιορισμού κληρονομιάς για το έτος γένεσης φορολογικής υποχρέωσης 2013. Η προσφεύγουσα υπέβαλε αρχική και συμπληρωματική δήλωση φόρου κληρονομιάς, όπου διεκδίκησε έκπτωση κληροδοτήματος ύψους 58.694,06€. Ο έλεγχος διαπίστωσε έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων για την καταβολή του κληροδοτήματος, οπότε δεν το αναγνώρισε ως έκπτωτο βάρος. Η απόφαση τροποποίησε τον αρχικό προσδιορισμό, καταργώντας το πρόστιμο του άρθρου 58 ΚΦΔ και τους τόκους του άρθρου 53 ΚΦΔ, αλλά διατήρησε τη διαφορά φόρου ύψους 11.738,80€. Η προσφυγή έγινε δεκτή μερικώς, με επαναπροσδιορισμό της οριστικής φορολογικής υποχρέωσης.

Η απόφαση 609 της 11ης Μαρτίου 2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά του φόρου χρηματικής δωρεάς ποσού 244,58€. Ο φόρος είχε καταλογιστεί στην προσφεύγουσα για γονική παροχή 2.445,84€, ποσό που μεταφέρθηκε από τον πατέρα της στην συμβολαιογράφο για την εξόφληση της αμοιβής και των εξόδων σύνταξης συμβολαίου αγοράς ακινήτου από την κόρη του. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι εφαρμόστηκε λανθασμένα αυτοτελής φορολόγηση, ενώ θα έπρεπε να εφαρμοστεί η ευνοϊκή ρύθμιση του άρθρου 44 παρ. 1 του ν. 2961/2001, η οποία προβλέπει αφορολόγητο όριο 800.000€ για γονικές παροχές προς πρόσωπα Α' κατηγορίας. Διαπιστώθηκε ότι οι προγενέστερες γονικές παροχές δεν υπερβαίνουν το αφορολόγητο όριο (ανέρχονται σε 192.445,84€). Ως εκ τούτου, η προσφυγή έγινε δεκτή και ο προσβαλλόμενος φόρος ακυρώθηκε, με την οριστική φορολογική υποχρέωση να ορίζεται σε 0,00 €.

Παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου να βεβαιώσει και ακολούθως να εισπράξει φόρο κληρονομίας.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η παράγραφος 5 του άρθρου 102 του Ν 2961/2001 αφορά υποθέσεις για τις οποίες δεν έχει βεβαιωθεί εν ευρεία εννοία ο φόρος. Παραγράφεται επομένως, το δικαίωμα του Δημοσίου να βεβαιώσει εν ευρεία εννοία φόρο κληρονομίας σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου αυτής, και απαγορεύεται να προβαίνει σε οποιαδήποτε ενέργεια έχει ως προϋπόθεση την εν ευρεία εννοία βεβαίωση.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ως απαράδεκτης της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από την προσφεύγουσα με ΑΦΜ ……………, η οποία ζητούσε την ακύρωση της σιωπηρής απόρριψης του αιτήματός της για επανεξέταση δύο πράξεων διοικητικού προσδιορισμού φόρου κληρονομιάς από τη ΔΟΥ Γλυφάδας. Η προσφυγή απορρίφθηκε λόγω του ότι το αίτημα είχε ήδη ικανοποιηθεί από τη φορολογική αρχή, καθώς δημιουργήθηκε αυτοδίκαιο φορολογικό ένταλμα (Α.Φ.Ε.Κ.) για επιστροφή του ποσού των 12.722,75€, αφού ο ορθός φόρος κληρονομιάς υπολογίστηκε σε 9.970,68€ αντί των αρχικά βεβαιωμένων 22.693,45€. Επιπλέον, βεβαιώθηκε ότι η προσφεύγουσα δεν έχει οφειλή.