ΔΕΔ/Αθ/479/2024

Η απόφαση 331/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή εταιρείας κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ (2021-2023), οι οποίες απέρριπταν αίτημα επιστροφής ΦΠΑ συνολικού ποσού 290.000€, προερχόμενου από δαπάνες ανέγερσης ακινήτου (επενδυτικό αγαθό). Ο έλεγχος αρνήθηκε την έκπτωση, υποστηρίζοντας ότι το ακίνητο προοριζόταν αποκλειστικά για απαλλασσόμενες πράξεις (μισθώσεις). Η ΔΕΔ έκανε δεκτή την προσφυγή, κρίνοντας ότι η εταιρεία πληροί τις ουσιαστικές προϋποθέσεις για το δικαίωμα έκπτωσης. Τονίστηκε ότι το δικαίωμα έκπτωσης για επενδυτικά αγαθά κρίνεται οριστικά κατά την έναρξη χρησιμοποίησης (υπόκειται σε πενταετή διακανονισμό) και ότι η εταιρεία είχε εκφράσει τη βούληση να το εκμεταλλευτεί ως φορολογητέο τουριστικό κατάλυμα. Κατόπιν αυτού, οι πράξεις τροποποιήθηκαν και αναγνωρίστηκε το σύνολο του πιστωτικού υπολοίπου.

Επίσπευση επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου για τις επιχειρήσεις που πραγματοποιούν κυρίως πράξεις που δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ και έχουν δικαίωμα έκπτωσης του φόρου των εισροών τους.

Η απόφαση 52 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών του 2024 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης φαρμακευτικής εταιρείας ως απαράδεκτης. Η εταιρεία είχε προσφύγει κατά της τεκμαιρόμενης σιωπηρής απόρριψης του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Φ.Α.Ε. ΑΘΗΝΩΝ, σχετικά με αίτημα επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. ύψους 312.420,89 ευρώ, το οποίο προέκυψε από υποχρεωτικές επιστροφές (rebates) προς τον Ε.Ο.Π.Υ.Υ. για την περίοδο 01/12/2018 – 31/12/2018. Η εταιρεία ζητούσε την επιστροφή του υπολοίπου ποσού των 71.873,03 ευρώ, καθώς είχε ήδη λάβει 240.547,86 ευρώ από το 1ο ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι δεν υφίσταται σιωπηρή άρνηση, αφού το αίτημα διαβιβάστηκε και εξετάστηκε από την αρμόδια ελεγκτική υπηρεσία, με αποτέλεσμα την μερική επιστροφή, καθιστώντας έτσι την προσφυγή άνευ αντικειμένου.

Επίσπευση επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου των υποκειμένων που έχουν δικαίωμα έκπτωσης του φόρου των εισροών τους και είτε πραγματοποιούν κυρίως πράξεις που δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ, είτε είναι κάτοχοι «άδειας Α.Ε.Ο. Authorised Economic Operator» ή «αδειών απλουστευμένων διαδικασιών».

Φ.Π.Α. – Έναρξη παραγραφής αξιώσεως κατά Δημοσίου για επιστροφή πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. – Επιγενόμενος λόγος αχρεώστητης καταβολής Φ.Π.Α.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Ο υποκείμενος στο φόρο προστιθέμενης αξίας ασκώντας το δικαίωμά του εκπτώσεως του Φ.Π.Α. των εισροών του από το Φ.Π.Α. των εκροών του, δικαιούται και υποχρεούται να υποβάλλει την εμπεριέχουσα τον τελικό προσδιορισμό του πιστωτικού υπολοίπου Φ.Π.Α. της ετήσιας διαχειριστικής περιόδου εκκαθαριστική δήλωσή του μέχρι και την, κατά παράταση, βάσει σχετικής κανονιστικής αποφάσεως του Υπουργού Οικονομίας και Οικονομικών, καταληκτική ημερομηνία αναλόγως του τελικού ψηφίου του ΑΦΜ αυτού, και δεν υποχρεούται να την υποβάλλει μόνο κατά την ημερομηνία αυτή. Κατόπιν αυτού, στην περίπτωση υποβολής εμπρόθεσμης εκκαθαριστικής δηλώσεως με πιστωτικό υπόλοιπο Φ.Π.Α., κρίσιμο χρονικό σημείο για την έναρξη της τριετούς παραγραφής της σχετικής απαιτήσεως κατά του Δημοσίου αποτελεί η ημερομηνία πραγματικής υποβολής της δηλώσεως και όχι η υπό του νόμου οριζόμενη ως καταληκτική.

Τροποποίηση της απόφασης Διοικητή ΑΑΔΕ ΠΟΛ. 1103/2017 (ΦΕΚ Β΄ 2536/21.7.2017) περί επίσπευσης επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου των υποκειμένων που έχουν δικαίωμα έκπτωσης του φόρου των εισροών τους και είτε πραγματοποιούν κυρίως πράξεις που δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ, είτε είναι κάτοχοι «άδειας Α.Ε.Ο. Authorised Economic Operator» ή «αδειών απλουστευμένων διαδικασιών».

Η απόφαση 927 της ΔΕΔ αποδέχεται την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας χονδρικού εμπορίου κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και επιβολής προστίμου για τις φορολογικές περιόδους 2018 και 2019 του 1ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης. Η φορολογική αρχή είχε απορρίψει τη μεταφορά πιστωτικού υπολοίπου ΦΠΑ από προηγούμενες περιόδους, θεωρώντας ότι είχε παραγραφεί. Η ΔΕΔ έκρινε ότι το δικαίωμα έκπτωσης πιστωτικού υπολοίπου δεν αφορά αχρεωστήτως καταβληθέντα φόρο και υπόκειται στην πενταετή γενική παραγραφή (όχι στην τριετή). Συνεπώς, εφόσον το πιστωτικό υπόλοιπο δεν είχε παραγραφεί, ο ισχυρισμός κρίθηκε βάσιμος, με αποτέλεσμα την ακύρωση της πράξης για το 2018 και την τροποποίηση της πράξης για το 2019, μηδενίζοντας τα καταλογιζόμενα ποσά φόρου και προστίμου.

Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ 1815/2024) αφορά αίτηση αναιρέσεως αστικής εταιρείας κατά της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.), η οποία ζητούσε την ακύρωση πράξης διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και την επιστροφή πιστωτικού υπολοίπου 301.092,89 ευρώ για τη χρήση 2012. Το Διοικητικό Εφετείο είχε απορρίψει την προσφυγή, κρίνοντας ότι οι πράξεις της εταιρείας, οι οποίες χρηματοδοτούνταν κυρίως μέσω εθνικών και κοινοτικών επιχορηγήσεων για την προώθηση οίνων, ήταν εκτός πεδίου εφαρμογής του ΦΠΑ και, συνεπώς, η εταιρεία δεν δικαιούνταν έκπτωση φόρου εισροών. Το ΣτΕ έκρινε εσφαλμένη την ερμηνεία αυτή, τονίζοντας ότι η λήψη επιδότησης δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι οι πράξεις εξαιρούνται από τον ΦΠΑ. Το δικαστήριο υπογράμμισε ότι έπρεπε να διερευνηθεί αν η εταιρεία ασκούσε οικονομική δραστηριότητα εξ επαχθούς αιτίας. Κατόπιν αυτού, έκανε δεκτή την αίτηση, ανήρεσε την προσβαλλόμενη απόφαση και παρέπεμψε την υπόθεση στο ίδιο δικαστήριο για νέα κρίση.

Τροποποίηση της απόφασης Διοικητή ΑΑΔΕ ΠΟΛ. 1103/2017 (ΦΕΚ Β' 2536/21-7-2017) περί επίσπευσης επιστροφής πιστωτικού υπολοίπου των υποκειμένων που έχουν δικαίωμα έκπτωσης του φόρου των εισροών τους και είτε πραγματοποιούν κυρίως πράξεις που δεν επιβαρύνονται με ΦΠΑ, είτε είναι κάτοχοι «άδειας Α.Ε.Ο. Authorised Economic Operator» ή «αδειών απλουστευμένων διαδικασιών». 

Η απόφαση αριθμού 209/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας που αμφισβητούσε τον διορθωτικό προσδιορισμό ΦΠΑ για την περίοδο 01.10.2019 - 31.12.2019. Η εταιρεία είχε καταχωρίσει ποσό 11.354,34 € ως πιστωτικό υπόλοιπο από προηγούμενο έλεγχο, το οποίο όμως δεν αντιστοιχούσε σε έκπτωση ΦΠΑ αλλά σε καταλογισμένο φόρο και πρόστιμο. Το συμβούλιο επικύρωσε τον προσδιορισμό, καθώς τα ζητήματα του προηγούμενου ελέγχου δεν μπορούν να αξιολογηθούν σε νεότερη διαφορά και η προσφυγή κρίθηκε απορριπτέα.