ΔΕΔ/Αθ/429/2024

Η απόφαση αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020. Ο προσφεύγων είχε υποχρέωση καταβολής ποσού 138,17€ συν τόκους λόγω εκπρόθεσμης υποβολής τροποποιητικής δήλωσης. Η δήλωση αυτή οφειλόταν σε πρόσθετες τακτικές αποδοχές (€490,23) που κοινοποιήθηκαν καθυστερημένα από τον Ε.Φ.Κ.Α. (01/03/2023) στην ΑΑΔΕ, μετά την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της αρχικής δήλωσης. Ο ισχυρισμός του φορολογούμενου ότι δεν ευθύνεται για την εκπρόθεσμη υποβολή, καθώς δεν είχε ενημερωθεί εγκαίρως από τον ασφαλιστικό φορέα, κρίθηκε βάσιμος. Ως αποτέλεσμα, η αρχική πράξη τροποποιείται, χαρακτηρίζοντας την τροποποιητική δήλωση ως εμπρόθεσμη ή ως εκπρόθεσμη χωρίς υπαιτιότητα του φορολογουμένου, αίροντας έτσι τις επιβληθείσες κυρώσεις.

Η απόφαση (Αριθμός 601, ημερομηνία 10/04/2025) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€, που επιβλήθηκε για εκπρόθεσμη υποβολή της 1ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Η προσφεύγουσα υποστήριξε ότι η καθυστέρηση δεν οφειλόταν σε δική της υπαιτιότητα, καθώς ο αρμόδιος φορέας ανάρτησε τα αναθεωρημένα στοιχεία αποδοχών στις 15/05/2023, μετά την εμπρόθεσμη υποβολή της αρχικής δήλωσης και αφού είχε παρέλθει η καταληκτική ημερομηνία υποβολής βεβαιώσεων (28/02/2023). Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκανε δεκτό τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι οι τροποποιητικές δηλώσεις, οι οποίες υποβάλλονται εκπρόθεσμα λόγω καθυστέρησης του φορέα, θεωρούνται εμπρόθεσμες εφόσον υποβληθούν εντός του φορολογικού έτους έκδοσης των βεβαιώσεων, με αποτέλεσμα την ακύρωση του προστίμου.

Η Απόφαση 271/2025 του Ελεγκτικού Συνεδρίου απορρίπτει την αίτηση αναίρεσης του αναιρεσείοντος κατά της 1284/2021 απόφασης του Δευτέρου Τμήματος. Η αρχική απόφαση είχε απορρίψει την έφεση του αναιρεσείοντος (πρώην υπόλογου ελεγκτή εσόδων-εξόδων Δήμου Γρεβενών) για απαλλαγή του από χρηματικό καταλογισμό, βάσει του ν. 4321/2015. Ο αιτών είχε καταλογιστεί με έλλειμμα 52.014,37 ευρώ και προσαυξήσεις 29.453,21 ευρώ (λόγω δόλου/βαρείας αμέλειας, κατ' άρθρο 27 παρ. 3 π.δ. 774/1980). Παρόλο που εξόφλησε το έλλειμμα και εξαιρέθηκε από τις προσαυξήσεις του Κ.Ε.Δ.Ε., ζήτησε να απαλλαγεί και από τις προσαυξήσεις των 29.453,21 ευρώ. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι συγκεκριμένες προσαυξήσεις, που επιβλήθηκαν λόγω της υπαίτιας συμπεριφοράς του υπολόγου ως μέτρο αποκατάστασης του ελλείμματος, διαφέρουν ουσιωδώς από τις προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής που καλύπτει ο ν. 4321/2015. Συνεπώς, η αίτηση αναίρεσης απορρίφθηκε ως αβάσιμη, και διατάχθηκε η κατάπτωση του παραβόλου.

Η απόφαση 365/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής εταιρείας για τη διαφωνία της με τον διορθωτικό προσδιορισμό ΦΠΑ και την άρνηση επιστροφής ποσού 109.289,58 ευρώ. Η υπηρεσία έκρινε ότι η εταιρεία δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για την επιστροφή του ΦΠΑ, καθώς δεν είχε ολοκληρώσει τα στάδια αδειοδότησης της επένδυσής της και δεν διέθετε νόμιμη σχέση με την έκταση του έργου. Ωστόσο, το Ελεγκτικό Συνέδριο αποδέχθηκε τον τρίτο λόγο προσφυγής, αναγνωρίζοντας ότι το δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ γεννάται κατά τη στιγμή της απόκτησης των αγαθών ή υπηρεσιών, ανεξάρτητα από τη μελλοντική χρήση τους. Οφείλει να επιστραφεί το ποσό με τόκους από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης.

Η απόφαση 526/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη τη δεύτερη ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλε ο προσφεύγων στις 15 Νοεμβρίου 2024. Η προσφυγή στρεφόταν κατά δύο Οριστικών Πράξεων Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Δωρεάς έτους 2014, οι οποίες εκδόθηκαν από την Προϊσταμένη της Δ.Ο.Υ. Πατρών και καταλόγιζαν διαφορά φόρου και προσαυξήσεις, βάσει επανεκτίμησης της αξίας των δωρηθέντων οικοπέδων. Ο προσφεύγων υποστήριζε ότι τα ακίνητα έπρεπε να εκτιμηθούν ως αγροτεμάχια, καθώς ο οικισμός εντάσσεται στους κατολισθαίνοντες. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι είχε ήδη εκδοθεί άλλη απόφαση (αρ. 05-03-2025) επί προγενέστερης ενδικοφανούς προσφυγής με το ίδιο περιεχόμενο, η οποία είχε απορριφθεί ως προς την ουσία της. Ως εκ τούτου, η άσκηση δεύτερης προσφυγής κατά των ίδιων πράξεων κρίθηκε απαράδεκτη βάσει του άρθρου 70 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.

Η απόφαση 422/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής και την ακύρωση πράξης επιβολής προστίμου 100,00 ευρώ, που είχε επιβληθεί βάσει του άρθρου 53 του Κ.Φ.Δ. για εκπρόθεσμη υποβολή. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα λόγω της εκπρόθεσμης υποβολής της 1ης τροποποιητικής δήλωσης φορολογικού έτους 2018, με την οποία δήλωνε αναδρομικά μισθών και πάγιας αντιμισθίας ύψους 633,47 ευρώ, που ανάγονταν στο 2018. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι η βεβαίωση αποδοχών αναρτήθηκε καθυστερημένα από τον αρμόδιο φορέα (ΕΦΚΑ) στο σύστημα taxis (30.10.2020) και ο φορολογούμενος δεν ενημερώθηκε εγκαίρως, όπως όφειλε ο φορέας. Ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι η υποβολή δεν μπορεί να εκληφθεί ως εκπρόθεσμη λόγω υπαιτιότητας του φορολογουμένου, οδηγώντας στην ακύρωση του προστίμου.

Η απόφαση 833/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου κληρονομίας έτους 2013, με συνολικό καταλογιζόμενο ποσό 990,46€. Η προσφεύγουσα αμφισβητούσε τον υπολογισμό των τόκων και των προσαυξήσεων, ισχυριζόμενη ότι η φορολογική της υποχρέωση γεννήθηκε στις 19-03-2021, λόγω της αμετάκλητης λήξης της επιδικίας. Η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι ο χρόνος γένεσης της φορολογικής υποχρέωσης ήταν η 28-06-2017 (ημερομηνία δημοσίευσης της τελεσίδικης απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης). Συνεπώς, η εμπρόθεσμη υποβολή της δήλωσης έπρεπε να είχε γίνει έως τις 28-12-2017, και οι προσαυξήσεις υπολογίστηκαν ορθώς.

Η απόφαση 1297/15.07.2025 αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής φορολογουμένου κατά πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2020. Η πράξη εκδόθηκε συνεπεία της υποβολής 1ης τροποποιητικής δήλωσης, η οποία οδήγησε σε αύξηση χρεωστικού ποσού λόγω δήλωσης επιπλέον τακτικών αποδοχών ύψους 504,36€ από τον ΕΦΚΑ, ενώ επιβλήθηκαν και τόκοι. Ο προσφεύγων ζήτησε τη διαγραφή των προσαυξήσεων λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, ισχυριζόμενος ότι η βεβαίωση αποδοχών αναρτήθηκε καθυστερημένα από τον ΕΦΚΑ (το 2023) και δεν είχε λάβει ειδοποίηση. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) έκανε δεκτό τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η τροποποιητική δήλωση δεν υποβλήθηκε εκπρόθεσμα από υπαιτιότητα του φορολογουμένου. Κατά συνέπεια, διατάσσει την τροποποίηση της πράξης, χαρακτηρίζοντας την οικεία τροποποιητική δήλωση ως εμπρόθεσμη, άλλως ως εκπροθέσμως υποβληθείσα χωρίς υπαιτιότητα.

Η απόφαση (αρ. 74/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου δωρεάς έτους 2024. Η προσφεύγουσα αμφισβήτησε τον επιβληθέντα φόρο ύψους 1.877,40 ευρώ, υποστηρίζοντας ότι το σωστό ποσό ήταν 377,39 ευρώ. Το πρόβλημα προέκυψε επειδή η ηλεκτρονική εφαρμογή myPROPERTY συνυπολόγισε μια προγενέστερη (αρχική) δήλωση φόρου δωρεάς, η οποία αφορούσε την ίδια συναλλαγή (δωρεά ποσοστού ακινήτου από αδερφό) και είχε υποβληθεί αλλά δεν είχε ακυρωθεί τη στιγμή της οριστικής υποβολής της δεύτερης δήλωσης. Η ΔΕΔ έκρινε ότι εφόσον οι δηλώσεις αφορούσαν την ίδια δωρεά και η πρώτη δήλωση ακυρώθηκε, δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως προγενέστερη δωρεά για τον υπολογισμό του φόρου. Συνεπώς, η ΔΕΔ τροποποίησε την πράξη, δεχόμενη την προσφυγή, και μείωσε την οριστική φορολογική υποχρέωση στο ποσό των 377,39 ευρώ, χωρίς συνυπολογισμό προηγούμενης δωρεάς.

Η παρούσα απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει ως απαράδεκτη την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά της Ατομικής Ειδοποίησης Καταβολής – Υπερημερίας, η οποία εκδόθηκε από τον Προϊστάμενο του ΚΕ.Β.ΕΙΣ. Αττικής, για φορολογικές οφειλές συνολικού ποσού 10.198,97 ευρώ (εκ των οποίων 3.410,46 ευρώ κεφάλαιο και 6.788,48 ευρώ προσαυξήσεις), του αποβιώσαντος οφειλέτη. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε προβεί σε αποποίηση της σχετικής κληρονομιάς. Η Διεύθυνση έκρινε ότι η προσβαλλόμενη πράξη ανάγεται στο στάδιο της διοικητικής εκτέλεσης και οι αναφυόμενες διαφορές δεν επιλύονται μέσω ενδικοφανούς προσφυγής (άρθρο 72 Κ.Φ.Δ.), αλλά με την άσκηση ανακοπής ενώπιον του αρμόδιου Διοικητικού Δικαστηρίου, σύμφωνα με το άρθρο 217 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας.