ΔΕΔ/Αθ/372/2024

Η απόφαση αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τη διαχειριστική περίοδο 2011. Ο προσφεύγων είχε εμπλακεί σε υπόθεση λήψης εικονικού τιμολογίου αξίας €20.000 από βρετανική εταιρεία στο πλαίσιο του προγράμματος digi-lodge, με σκοπό την παράνομη είσπραξη επιχορήγησης. Η ΔΕΔ, κατόπιν αναπομπής από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Βόλου (το οποίο ακύρωσε την αρχική απόρριψη λόγω εκπροθέσμου), επιβεβαίωσε την εικονικότητα του τιμολογίου βάσει εκτεταμένου αποδεικτικού υλικού, καθώς και τη διατήρηση της καταλογιζόμενης διαφοράς φόρου εισοδήματος και των σχετικών κυρώσεων (€709,58). Ωστόσο, εφαρμόζοντας τη νομολογία του ΣτΕ (2319/2021) και την αρχή της αναδρομικής εφαρμογής της επιεικέστερης διοικητικής κύρωσης, μείωσε το πρόστιμο για την παράβαση τήρησης βιβλίων και στοιχείων από €8.000,00 σε εφάπαξ ποσό €2.500,00.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της επιχείρησης εναντίον πολλαπλών πράξεων επιβολής προστίμων και διορθωτικών προσδιορισμών φόρων για τις χρήσεις 2000-2005. Ο έλεγχος διαπίστωσε μη τήρηση βιβλίων εσόδων-εξόδων, μη υποβολή εκκαθαριστικών δηλώσεων ΦΠΑ και εξωλογιστικό προσδιορισμό εσόδων. Το Συμβούλιο επικύρωσε τις πράξεις της ΔΟΥ Αγίων Αναργύρων, απορρίπτοντας τους ισχυρισμούς της επιχείρησης για παραγραφή, νομική πλημμέλεια και αναρμοδιότητα, καθώς η διαδικασία επανάληψης έγινε σύμφωνα με τις νόμιμες διαδικασίες και τις σχετικές δικαστικές αποφάσεις.

Η απόφαση 810/12.05.2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή της εταιρείας "............... ......... Ι.Κ.Ε." κατά των πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και Φ.Π.Α. (φορολογικά έτη 2018 και 2019) της Δ.Ο.Υ. Τρικάλων. Η εταιρεία αμφισβήτησε τη μείωση δηλωθεισών ζημιών και πιστωτικών υπολοίπων ΦΠΑ λόγω μη αναγνώρισης δαπανών από εικονικό φορολογικό στοιχείο (ως προς τον εκδότη) για αγορά Φ.Δ.Χ. το 2019, καθώς και δαπανών προσωπικής κατανάλωσης, αεροπορικών εισιτηρίων και κίνησης πολυτελών Ε.Ι.Χ. Η Δ.Ε.Δ. έκρινε ότι η εταιρεία δεν απέδειξε την καλή της πίστη ως προς τον λήπτη του εικονικού στοιχείου. Επιπλέον, απέρριψε τους ισχυρισμούς για επαγγελματική σκοπιμότητα των ταξιδιών (Κύπρος) και των εξόδων των πολυτελών οχημάτων ως αβάσιμους, επικυρώνοντας τις διαπιστώσεις του ελέγχου.

Η απόφαση αριθμό 664/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τους ομόρρυθμους εταίρους της εταιρείας '... ΟΕ' κατά των φύλλων ελέγχου παρακρατούμενου φόρου εισοδήματος για τις χρήσεις 2007, 2008, 2008 και 2009. Οι προσβαλλόμενες πράξεις αφορούσαν προσδιορισμό διαφορών φόρου και πρόσθετου φόρου, συνολικού ύψους 7.937,46 ευρώ. Η υπηρεσία απόρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν το 2012, πριν από την 1/8/2013, ημερομηνία από την οποία ισχύει η υποχρέωση υποβολής ενδικοφανούς προσφυγής σύμφωνα με τον ΚΦΔ. Η προσφυγή περιλάμβανε διάφορους λόγους, όπως μη νόμιμη θυροκόλληση, παραγραφή, και παράνομο εξωλογιστικό προσδιορισμό, οι οποίοι όμως δεν εξετάστηκαν λόγω απαραδεκτότητας της προσφυγής.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος κατά οριστικών πράξεων του Προϊσταμένου του 3ου ΕΛ.ΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ, οι οποίες επιβάλλουν φορολογικές υποχρεώσεις και πρόστιμα για τη χρήση 2012. Ο προσφεύγων κατηγορήθηκε για λήψη εικονικών τιμολογίων συνολικής αξίας 20.000 ευρώ από εταιρεία που αποδείχθηκε συναλλακτικά ανύπαρκτη. Η απόφαση επιβεβαιώνει τον εξωλογιστικό προσδιορισμό των εσόδων και την επιβολή φόρου εισοδήματος ύψους 10.812,61 ευρώ, προσαυξήσεων 12.975,13 ευρώ, εισφοράς αλληλεγγύης 544,22 ευρώ, καθώς και πρόστιμα συνολικού ύψους 4.800 ευρώ για παραβιάσεις στον ΦΠΑ και τον ΚΦΔ. Οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος για παραγραφή, έλλειψη αιτιολόγησης, καλή πίστη και οικονομική βλάβη απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι.

Η απόφαση 385/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την επανεξέταση ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντος μετά από απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Το Δικαστήριο ακύρωσε την αρχική απόρριψη της ΔΕΔ ως «άνευ αντικειμένου» και ανέπεμψε την υπόθεση για εξέταση επί της ουσίας. Ο προσφεύγων ζητούσε την αποδοχή τροποποιητικών δηλώσεων ΕΝΦΙΑ (Ε9) για τα έτη 2016-2018, ώστε ακίνητα στην Έδεσσα να ταξινομηθούν ως ειδικά κτίρια (νοσηλευτήρια) αντί επαγγελματικής στέγης/κατοικίας, επικαλούμενος προηγούμενη δικαστική απόφαση. Η ΔΕΔ την απέρριψε εκ νέου, καθώς τα ακίνητα δεν διαθέτουν αθροιστικά οικοδομική άδεια και άδεια λειτουργίας νοσηλευτηρίου, όπως απαιτεί η ΠΟΛ 1237/2014, ενώ το δεδικασμένο της επικαλούμενης απόφασης δεν καλύπτει τα συγκεκριμένα φορολογικά έτη.

Η απόφαση αριθμού 364 επικυρώνει τις καταλογιστικές πράξεις που εκδόθηκαν από τον Προϊσταμένο του 3ου ΕΛ.ΚΕ. Αττικής εναντίον της εταιρείας και του μοναδικού εταίρου της, οι οποίες αφορούν διορθωτικούς προσδιορισμούς φόρου εισοδήματος για τα οικονομικά έτη 2013 και 2014, καθώς και διορθωτικούς προσδιορισμούς ΦΠΑ και επιβολή προστίμων για τις φορολογικές περιόδους 2012-2013. Η εταιρεία είχε υποβάλλει ενδικοφανή προσφυγή, αλλά αυτή απορρίφθηκε λόγω παραδοχής των διαπιστώσεων του ελέγχου, σύμφωνα με τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας (ΚΦΔ) και άλλων σχετικών νόμων. Η δικογραφία έδειξε ότι η εταιρεία είχε λάβει εικονικά φορολογικά στοιχεία από συναλλακτικά ανύπαρκτη επιχείρηση, γεγονός που οδήγησε στον εξωλογιστικό προσδιορισμό των αποτελεσμάτων και στην επιβολή προστίμων.

Η απόφαση αριθ. 653 εκδόθηκε στις 11 Μαρτίου 2024 από τη Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.). Σε αυτή, εξετάστηκε ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 20 Νοεμβρίου 2023 από δύο ομόρρυθμους εταίρους εταιρείας με έδρα στα Χανιά, κατά των πράξεων προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για τις χρήσεις 2007 έως 2010. Οι προσβαλλόμενες πράξεις εκδόθηκαν στις 16 Νοεμβρίου 2012 από τον Προϊσταμένο της Δ.Ο.Υ. Χανίων και αφορούσαν εξωλογιστικό προσδιορισμό φόρου λόγω ανακρίβειας των βιβλίων της εταιρείας. Η Διεύθυνση απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς οι πράξεις εκδόθηκαν πριν από την 1η Αυγούστου 2013, ημερομηνία από την οποία ισχύει η υποχρέωση υποβολής ενδικοφανούς προσφυγής σύμφωνα με τον νόμο. Οι ενάγοντες μπορούν να ασκήσουν προσφυγή στα Διοικητικά Δικαστήρια εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης.

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση της ενδικοφανής προσφυγής ενός πολίτη που διαφώνησε με τον διοικητικό προσδιορισμό φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2022. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν εισέπραξε ορισμένες αποδοχές από την εταιρία στην οποία εργαζόταν, συμπεριλαμβανομένης αποζημίωσης απόλυσης και τακτικών αποδοχών, και βρισκόταν σε δικαστική διαμάχη με την εταιρία. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχθηκε εν μέρει την προσφυγή, διαπιστώνοντας ότι το ποσό της αποζημίωσης απόλυσης πρέπει να αφαιρεθεί από τη δήλωση, αλλά δεν βρέθηκαν αρκετά στοιχεία για την αφαίρεση των τακτικών αποδοχών. Η αρμόδια Δ.Ο.Υ. οδηγήθηκε να προχωρήσει σε νέα εκκαθάριση της δήλωσης σύμφωνα με την απόφαση.

Η απόφαση αφορά την επανεξέταση και απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής μιας εταιρείας εναντίον οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Η φορολογική αρχή διαπίστωσε ότι η εταιρεία διενεργούσε ανακριβείς εκδόσεις αποδείξεων λιανικής πώλησης και μεγάλες εκπτώσεις, που οδήγησαν σε μείωση της φορολογητέας ύλης και αποφυγή πληρωμής φόρων. Οι λόγοι της προσφυγής, όπως η υποτιθέμενη παράβαση του δικαιώματος προηγούμενης ακρόασης και η έλλειψη νομίμου αιτιολογίας, κρίθηκαν αβάσιμοι. Η αρχή επικύρωσε τον διορθωτικό προσδιορισμό, που περιλάμβανε διαφορά φόρου 76.874,01 € και πρόστιμο 38.437,01 €, συνολικό ποσό 115.311,02 €.