Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/294/2025

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή πολίτη κατά διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και προστίμου από τη Δ.Ο.Υ. Πατρών για το φορολογικό έτος 2017. Ο προσδιορισμός προέκυψε από τροποποιητική δήλωση που συμπεριέλαβε εισοδήματα από Γερμανία, τα οποία δεν είχαν δηλωθεί αρχικά. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι τα εισοδήματα είχαν ήδη φορολογηθεί στη Γερμανία και ότι υπήρχε πλάνη στον υπολογισμό. Η απόφαση μερικώς αποδέχθηκε την προσφυγή, επικυρώνοντας το πρόστιμο αλλά διατάσσοντας εκ νέου εκκαθάριση λαμβάνοντας υπόψη τα δηλωθέντα ποσά και την ενδεχόμενη διπλή φορολογία.

Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε απόφαση με αριθμό 253 στις 29 Ιανουαρίου 2024, με την οποία απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου, κατοίκου Γαλλίας. Ο φορολογούμενος προσέφυγε κατά του διορθωτικού προσδιορισμού φόρου για το φορολογικό έτος 2019, όπου είχε φορολογηθεί για εφάπαξ ασφάλισμα ύψους 79.207,60 ευρώ. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η Ελλάδα δεν είχε δικαίωμα φορολόγησης βάσει της Συμφωνίας Αποφυγής Διπλής Φορολογίας με τη Γαλλία. Ωστόσο, η απόφαση επιβεβαίωσε τον αρχικό προσδιορισμό, καθώς ο φορολογούμενος δεν ακολούθησε τη διαδικασία υποβολής αίτησης επιστροφής του παρακρατηθέντος φόρου σύμφωνα με τις οδηγίες της ΑΑΔΕ.

Πίστωση, σύμφωνα με το άρθρο 23Β παρ.1 της Πρότυπης Σύμβασης του ΟΟΣΑ, της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης στα εισοδήματα αλλοδαπής που αποκτούν φορολογικοί κάτοικοι Ελλάδος και για τα οποία η Ελλάδα έχει δικαίωμα φορολόγησης βάσει ισχυουσών ΣΑΔΦ-συμμόρφωση με ΣτΕ 2465/2018.(ΑΔΑ:ΨΝ8546ΜΠ3Ζ-ΝΧΙ) ΟΡΘΗ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ανώνυμης εταιρείας κατά της οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023, που εκδόθηκε από την Δ.Ο.Υ. Έδεσσας. Η προσφεύγουσα ζητούσε την ακύρωση της πράξης, καθώς η ΔΟΥ είχε επαναπροσδιορίσει το πιστωτικό ποσό προς επιστροφή από €50.618,42 σε €42.597,75. Η διαφορά προέκυψε επειδή ο έλεγχος απέρριψε την αφαίρεση ποσού €36.455,43 (κωδικός 462), το οποίο η εταιρεία δήλωσε ως αχρησιμοποίητες προβλέψεις προηγούμενων χρήσεων που είχαν ήδη φορολογηθεί. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε την προσφυγή, καθώς η εταιρεία δεν τεκμηρίωσε επαρκώς ότι τα εν λόγω ποσά είχαν αναμορφωθεί και φορολογηθεί στις δηλώσεις των προηγούμενων ετών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και πράξης επιβολής προστίμου 100,00 € για το φορολογικό έτος 2014. Η υπόθεση αφορά φορολογούμενη κάτοικο Ελλάδας που έλαβε συντάξεις από τη Γερμανία, ύψους 23.036,02 €, οι οποίες προστέθηκαν οίκοθεν στο φορολογητέο εισόδημά της από τη Δ.Ο.Υ. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η αποκλειστική αρμοδιότητα φορολόγησης ανήκει στη Γερμανία βάσει της ΣΑΔΦ, καθώς παρείχε υπηρεσίες σε γερμανικό δημόσιο φορέα. Μετά από αναπομπή της υπόθεσης από το Διοικητικό Πρωτοδικείο λόγω αρχικής απόρριψης ως εκπρόθεσμης, η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τελικά τους ισχυρισμούς της ως αναπόδεικτους, καθώς δεν προσκομίστηκαν έγγραφα που να πιστοποιούν το νομικό καθεστώς του ασφαλιστικού φορέα ή τον τομέα (δημόσιο/ιδιωτικό) προηγούμενης απασχόλησης, απαραίτητα για την εφαρμογή της ΣΑΔΦ. Επικυρώθηκε το τελικό χρεωστικό ποσό των 4.139,03 €.

Η απόφαση 354/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος φορολογικού έτους 2023 (ύψους 2.981,19€) της Δ.Ο.Υ. Νέων Μουδανιών. Η προσφεύγουσα ζητούσε την αναγνώριση και αφαίρεση φόρου 1.311,84€ που κατέβαλε στο Βέλγιο για σύνταξη, επικαλούμενη τη Σύμβαση Αποφυγής Διπλής Φορολογίας (ΣΑΔΦ) Ελλάδος-Βελγίου. Η Δ.Ο.Υ. είχε μηδενίσει το ποσό του φόρου αλλοδαπής (κωδικός 651), καθώς έκρινε ότι η Ελλάδα είχε αποκλειστικό δικαίωμα φορολόγησης βάσει των διατάξεων της ΣΑΔΦ. Η ΔΕΔ διαπίστωσε ότι, αν και προσκομίστηκε εκκαθαριστικό σύνταξης με επισημείωση της Χάγης, η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε τα απαραίτητα δικαιολογητικά που να αποδεικνύουν τον τομέα (δημόσιο ή ιδιωτικό) εργασίας, προκειμένου να κριθεί η υπαγωγή των συντάξεων στο άρθρο 18 ή 19 της ΣΑΔΦ και κατά συνέπεια το δικαίωμα πίστωσης φόρου. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε ως αναπόδεικτος.

Η απόφαση 717 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00 € που επιβλήθηκε από την Προϊσταμένη του ΚΕ.ΦΟ.Δ.Ε. Αττικής. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής δήλωσης πληροφοριακών στοιχείων μίσθωσης ακίνητης περιουσίας, η οποία αφορούσε έναρξη μίσθωσης την 01-10-2018. Η προθεσμία υποβολής έληγε στις 30-11-2018, αλλά η υποβολή έγινε στις 03-01-2020. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι είχε δηλώσει εμπρόθεσμα τα σχετικά εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία, μη προκαλώντας έτσι ζημία στο Δημόσιο. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε τον ισχυρισμό του, κρίνοντας ότι στοιχειοθετείται πλήρως η παράβαση της εκπρόθεσμης υποβολής πληροφοριακού χαρακτήρα δήλωσης, επικυρώνοντας έτσι το πρόστιμο των 100,00 €.

Η απόφαση (1181/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υπέβαλαν από κοινού δύο σύζυγοι κατά της Πράξης Διοικητικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος του φορολογικού έτους 2023. Η προσβαλλόμενη πράξη αφορούσε την πρώτη προσφεύγουσα, δικηγόρο, και βασίστηκε στην οίκοθεν προσθήκη ελάχιστου καθαρού εισοδήματος από επιχειρηματική δραστηριότητα σύμφωνα με τις διατάξεις του ν.4172/2013 (€13.259,52). Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή της πρώτης προσφεύγουσας ως απαράδεκτη, διότι είχε ήδη καταθέσει άλλη προσφυγή κατά της ίδιας πράξης, κάτι που δεν επιτρέπεται. Η προσφυγή του δεύτερου προσφεύγοντα (του συζύγου) απορρίφθηκε επίσης ως απαράδεκτη λόγω έλλειψης ενεργητικής νομιμοποίησης, καθώς η πράξη φόρου είχε εκδοθεί μόνο σε βάρος της συζύγου του.

Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, α sau καταλ(This should be revised to improve clarity)  - **Η απόφαση αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογουμένου κατά του εκτιμώμενου προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο φορολογούμενος ισχυρίστηκε ότι ήταν φορολογικός κάτοικος της Ρουμανίας κατά τη διάρκεια του έτους αυτού και ότι τα εισοδήματά του από μισθωτές υπηρεσίες στην Ρουμανία είχαν ήδη φορολογηθεί εκεί. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, αφού εξέτασε τα προσκομιζόμενα δικαιολογητικά (πιστοποιητικά φορολογικής κατοικίας, συμβάσεις εργασίας, βεβαιώσεις εισοδημάτων), αποφάσισε να δεχτεί την προσφυγή και να ακυρώσει τον εκτιμώμενο προσδιορισμό, καθώς αποδείχθηκε ότι ο φορολογούμενος δεν είχε φορολογική κατοικία στην Ελλάδα για το συγκεκριμένο έτος και τα εισοδήματά του φορολογήθηκαν στην Ρουμανία σύμφωνα με τη Σύμβαση αποφυγής διπλής φορολογίας μεταξύ Ελλάδας και Ρουμανίας.** (This is a revised and improved summary for better clarity and completeness)

Η απόφαση 1173/2025 απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας φορολογούμενης κατά της πράξης επιβολής προστίμου 100,00€ από την ΑΑΔΕ, λόγω εκπρόθεσμης υποβολής της αρχικής δήλωσης στοιχείων ακινήτων (Ε9) για το φορολογικό έτος 2024. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η καθυστέρηση οφειλόταν σε κληρονομιά του συζύγου της και στην ιδιότητά της ως φορολογικής κατοίκου εξωτερικού. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών έκρινε ότι η νόμιμη προθεσμία υποβολής του Ε9, δεδομένης της κληρονομικής διαδοχής και της ετήσιας προθεσμίας αποποίησης (βάσει Α.Κ. 1847, λόγω κατοικίας εξωτερικού), έληγε στις 30.09.2024, ενώ η δήλωση υποβλήθηκε στις 22.10.2024. Συνεπώς, η επιβολή του προστίμου του άρθρου 53 του ν. 5104/2024 κρίθηκε νόμιμη και ο ισχυρισμός της απορρίφθηκε ως αβάσιμος.