Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΔΕΔ/Αθ/291/2025

Η απόφαση 938/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της ΑΑΔΕ απέρριψε την ενδικοφανή προσφυγή ενός φορολογούμενου που δραστηριοποιείται στο χονδρικό εμπόριο μοτοσυκλετών, μοτοποδηλάτων και ανταλλακτικών. Ο έλεγχος του 2ου ΕΛ.ΚΕ. Θεσσαλονίκης είχε καταλογίσει φόρους και πρόστιμα για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 (φόρος εισοδήματος και ΦΠΑ) λόγω προσαύξησης περιουσίας από αδικαιολόγητες τραπεζικές καταθέσεις (37.821,54€ το 2018 και 10.939,25€ το 2019), μη εκπιπτόμενων δαπανών και παραβάσεων μη έκδοσης φορολογικών στοιχείων. Επίσης, επιβλήθηκε πρόστιμο 250,00 € για μη ανταπόκριση σε αίτημα παροχής πληροφοριών (άρθρο 53 Ν.5104/2024, με τροποποίηση της νομικής βάσης του προστίμου). Η απόφαση απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα, επικυρώνοντας τα καταλογισθέντα ποσά. Ο συνολικός καταλογισμός ανέρχεται σε 22.503,78 € (2018), 4.639,98 € (2019), ΦΠΑ 2.191,83 € (2018), ΦΠΑ 1.281,89 € (2019) και πρόστιμα 399,19 € και 250,00 €.

Η προσφεύγουσα με την προδικαστική προσφυγή αίτησε την ακύρωση του ειδικού όρου 6.1.1 της διακήρυξης, ο οποίος απαιτούσε ο ανάδοχος να διαθέτει εγκαταστάσεις (πρατήριο, πρακτορείο, αντλία ή δεξαμενή) σε απόσταση έως 2 χιλιόμετρα από τα όρια της πόλης για την προμήθεια των προσφερόμενων ειδών. Υποστήριξε ότι ο όρος αυτός παραβίαζε τις αρχές του ελεύθερου ανταγωνισμού, δημιουργούσε αδικαιολόγητες διακρίσεις και περιορίζε τη συμμετοχή στο διαγωνισμό, χωρίς να εξυπηρετεί τον σκοπό της σύμβασης. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορούσε την προμήθεια πετρελαίου θέρμανσης, λιπαντικών και άλλων ειδών για τις ανάγκες του Δήμου και των σχολικών μονάδων, με προϋπολογισμό 567.185,30€ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ).

Η απόφαση υπ' αριθμόν 448/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και Πράξης Επιβολής Προστίμου για το φορολογικό έτος 2019. Στον προσφεύγοντα καταλογίστηκε συνολικό ποσό ύψους €45.914,59. Η διαφορά φόρου οφείλεται κυρίως στη μη αναγνώριση εκπιπτόμενων δαπανών για καύσιμα συνολικής καθαρής αξίας €67.395,71. Ο έλεγχος απέρριψε τις δαπάνες επειδή πολλές αποδείξεις λιανικής πώλησης καυσίμων δεν έφεραν τον αριθμό κυκλοφορίας του εφοδιαζόμενου οχήματος και σε κάποιες έλειπε και η σφραγίδα της εκδότριας οντότητας, με αποτέλεσμα να μην αποδεικνύεται η σχέση των δαπανών με την επιχειρηματική δραστηριότητα. Όλοι οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος, συμπεριλαμβανομένων εκείνων περί έλλειψης αιτιολογίας και παραβίασης της αρχής της αναλογικότητας, απορρίφθηκαν.

Η απόφαση 145 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρίας κατά οριστικής πράξης διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει διαφορά φόρου ύψους 20.231,61€ πλέον προστίμου, επειδή διαπιστώθηκε η εξόφληση φορολογικών στοιχείων άνω των 500€ με μετρητά (συνολικής καθαρής αξίας 65.307,50€), καθώς και η ύπαρξη μη εκπιπτόμενων δαπανών από πρόστιμα και έξοδα φιλοξενίας. Η εταιρία πρόβαλε ότι οι πληρωμές σε μετρητά δεν συνιστούν εικονικότητα και ότι ο κανόνας του αμάχητου τεκμηρίου αντίκειται στο Σύνταγμα. Ωστόσο, η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή ως απαράδεκτη, καθώς η δικηγόρος που την υπέβαλε ψηφιακά με τους προσωπικούς της κωδικούς δεν είχε προσκομίσει εξουσιοδότηση ή πληρεξουσιότητα από τον νόμιμο διαχειριστή της εταιρίας, λόγω έλλειψης πληρεξουσιότητας.

Η απόφαση 426 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή που υποβλήθηκε στις 3.11.2024 από ανώνυμη επιχείρηση κατά της Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος φορολογικού έτους 2018 του 3ου ΕΛΚΕ ΑΤΤΙΚΗΣ. Ο έλεγχος είχε καταλογίσει συνολικό ποσό €126.994,98, αποτελούμενο από φόρο εισοδήματος €84.663,32 και πρόστιμο €42.331,66, καθώς προσδιόρισε φορολογητέο εισόδημα €316.154,73 έναντι του δηλωθέντος €24.212,25. Η προσφεύγουσα βάσισε τους ισχυρισμούς της σε θέματα όπως η χρήση εταιρικών λογαριασμών για ηλεκτρονικό τζόγο εν αγνοία εταίρου και η καταβολή χρεών του πατέρα ενός εταίρου, καθώς και στον εσφαλμένο καταλογισμό μη εκπιπτόμενων δαπανών ύψους €73.103,71. Η ΔΕΔ απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί ήταν αόριστοι και ότι η προσφεύγουσα δεν προσκόμισε κανένα νεότερο στοιχείο που να τεκμηριώνει την πλημμέλεια της φορολογικής πράξης.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά Οριστικής Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φ.Π.Α. και Πράξης Επιβολής Προστίμου για τη φορολογική περίοδο 01/01/2019 – 31/12/2019. Το καταλογιζόμενο ποσό ανέρχεται σε €14.527,38. Ο προσφεύγων ζήτησε την ακύρωση των πράξεων επικαλούμενος έλλειψη νόμιμης αιτιολογίας, νόμιμη καταχώρηση δαπανών και παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας και της χρηστής διοίκησης. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι τα πορίσματα του ελέγχου ήταν τεκμηριωμένα. Η διαφορά φόρου οφείλεται στην απόρριψη Φ.Π.Α. εκπιπτόμενων δαπανών καθαρής αξίας €60.410,65. Συγκεκριμένα, απορρίφθηκαν αποδείξεις λιανικής πώλησης καυσίμων (ΑΛΠ) και τιμολόγια που δεν έφεραν τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματος ή αφορούσαν οχήματα σε ακινησία, ή επειδή δεν προσκομίστηκαν τα σχετικά παραστατικά. Ως εκ τούτου, η οριστική φορολογική υποχρέωση επικυρώθηκε στο αρχικό ποσό.

Ο προσφεύγων αιτείται την ακύρωση της διακήρυξης της αναθέτουσας αρχής (Δήμος Ωρωπού) στο σύνολό της ή της καταχρηστικών όρων αυτής, ώστε να προκηρυχθεί νέος ηλεκτρονικός ανοικτός διεθνής διαγωνισμός για την προμήθεια υγρών καυσίμων (βενζίνης, πετρελαίου κίνησης, λιπαντικών) και πετρελαίου θέρμανσης για δημοτικά οχήματα και κτίρια. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά προμήθεια για 3 έτη με προϋπολογισθείσα αξία €3,116,460.19 (+ΦΠΑ €747,950.45). Οι καταχρηστικοί όροι που προσβάλλονται περιλαμβάνουν απαιτήσεις για άδεια συνεργείου, προηγούμενες συμβάσεις με Δημόσιο, και προγενέστερα πιστοποιητικά ποιότητας, οι οποίοι κατά τον προσφεύγοντα αποκλείουν αθέμιτα τους πρατηριούχους της περιοχής.

Η απόφαση 800/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά τη μερική αποδοχή ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για τα έτη 2018 και 2019. Ο αρχικός έλεγχος βασίστηκε στις έμμεσες τεχνικές (αρχή των αναλογιών), καθώς το δηλωθέν εισόδημα του προσφεύγοντα (που ασκεί λιανικό εμπόριο) δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Διαπιστώθηκε μη έκπτωση δαπανών, κυρίως λόγω μη διατραπεζικής εξόφλησης μισθοδοσίας και αγορών άνω των 500€. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντα για διπλή καταχώριση ορισμένων μη εκπιπτόμενων δαπανών στα λογιστικά ευρήματα, μειώνοντας τις τελικές λογιστικές διαφορές (π.χ., για το 2018 από 51.632,40€ σε 49.307,92€) και τροποποιώντας τις πράξεις φόρου εισοδήματος, ενώ επικυρώθηκαν οι πράξεις ΦΠΑ.

Η απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή μιας εταιρείας κατά οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018. Ο έλεγχος εφάρμοσε έμμεσες μεθόδους, συγκεκριμένα την τεχνική της αρχής των αναλογιών, καθώς κρίθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις εφαρμογής (μη αξιόπιστο λογιστικό σύστημα, μη έκδοση φορολογικών στοιχείων και μη προσκόμιση λογιστικών αρχείων). Η ΔΕΔ επικυρώνει τον προσδιορισμό αποκρυβείσας ύλης ύψους 426.313,50 € και μη εκπιπτόμενων δαπανών συνολικού ύψους 95.911,64 €, οι οποίες αφορούσαν δαπάνες μη καταχωρημένες στα βιβλία, καθώς και δαπάνες άνω των 500 € και δαπάνες μισθοδοσίας που δεν εξοφλήθηκαν με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής. Ως εκ τούτου, επικυρώνονται οι καταλογιζόμενες συνολικές διαφορές φόρου και προστίμων.

Η υπ' αριθ. 900 Απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών, εκδοθείσα στις 19.05.2025, απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή ιδιώτη επιχειρηματία χονδρικού εμπορίου ενδυμάτων κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού ΦΠΑ και προστίμου για τις χρήσεις 2019 και 2020. Ο συνολικός φόρος και πρόστιμο ανέρχεται σε €2.268,00. Οι πράξεις βασίστηκαν στη μη αναγνώριση έκπτωσης ΦΠΑ, καθώς κρίθηκε ότι ο προσφεύγων έλαβε τρία εικονικά φορολογικά στοιχεία για ανύπαρκτες συναλλαγές. Η φορολογική αρχή τεκμηρίωσε την εικονικότητα του εκδότη λόγω σοβαρών ελλείψεων σε υποδομή, προσωπικό, και λογιστική οργάνωση. Απορρίφθηκαν οι ισχυρισμοί του προσφεύγοντος περί έλλειψης αιτιολογίας, καλοπιστίας, παραβίασης του τεκμηρίου αθωότητας (καθώς δεν υπήρχε αμετάκλητη ποινική απόφαση), και αναλογικότητας, επικυρώνοντας έτσι τις αρχικές καταλογιστικές πράξεις.