ΔΕΔ/Αθ/181/2024

Η απόφαση αριθμός 456/2024 του Ελεγκτικού Συνεδρίου αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής ενός πολίτη εναντίον της απορριπτικής απάντησης του ΚΕΜΕΕΠ σχετικά με την απαλλαγή του από την αλληλέγγυα ευθύνη για οφειλές τριών ανωνύμων εταιρειών. Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις του άρθρου 50 του ΚΦΔ και ότι είχε παραγραφεί το δικαίωμα του Δημοσίου για είσπραξη των χρεών. Το Ελεγκτικό Συνέδριο, ακολουθώντας τις διατάξεις του ΚΦΔ και σχετικούς νόμους, αποφάσισε ότι ο προσφεύγων φέρει αλληλέγγυα ευθύνη για τις οφειλές, οι οποίες αφορούσαν φόρους επί αποκρυβέντων κερδών και μη αναγνώριση ενισχύσεων, και απέρριψε την προσφυγή.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που υπέβαλε η εξ αδιαθέτου κληρονόμος κατά τεσσάρων οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού Φ.Π.Α. και φόρου εισοδήματος για τα έτη 2015 και 2016 του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Μυτιλήνης. Οι προσβαλλόμενες πράξεις είχαν επανεκδοθεί κατόπιν ακύρωσής τους για τυπικές πλημμέλειες. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε παραγραφή του δικαιώματος του δημοσίου και εσφαλμένη απόρριψη δαπανών αγοράς αγαθών άνω των 500 ευρώ, διότι η εξόφληση δεν αποδείχθηκε ότι έγινε με τραπεζικό μέσο. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών απέρριψε όλους τους ισχυρισμούς, κρίνοντας ότι οι πράξεις εκδόθηκαν εντός της νόμιμης προθεσμίας και ότι η προσφεύγουσα δεν απέδειξε τον προβλεπόμενο τρόπο εξόφλησης των δαπανών.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής που υποβλήθηκε από τον προσφεύγοντα κατά της απόρριψης του αιτήματός του για επαναϋπολογισμό και επιστροφή καταβληθέντων ποσών ΕΝ.Φ.Ι.Α. για τα έτη 2015 και 2016. Ο προσφεύγων είχε υποβάλει τροποποιητικές δηλώσεις (Ε9) για τα έτη 2015-2019 το 2020, αλλάζοντας την επιφάνεια ενός ακινήτου για νομικούς λόγους. Η φορολογική αρχή αποδέχθηκε εν μέρει το αίτημά του για επαναϋπολογισμό, αλλά απέρριψε το τμήμα που αφορούσε τα έτη 2015 και 2016 λόγω παραγραφής. Η υπόθεση εξετάστηκε με βάση τις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και του Ν.4223/2013, και κατέληξε στην επικύρωση της απόρριψης λόγω εκπρόθεσμης υποβολής των τροποποιητικών δηλώσεων για τα έτη 2015 και 2016, τα οποία θεωρήθηκαν παραγεγραμμένα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της φορολογουμένης, η οποία ζητούσε τη διαγραφή ακινήτων από τις τροποποιητικές δηλώσεις Ε9 για τα έτη 2014, 2015 και 2016, καθώς τα ακίνητα ανήκαν στον σύζυγό της και είχαν δηλωθεί εκ παραδρομής. Το Ελεγκτικό Συνεδρίο επικύρωσε την αρνητική απάντηση της ΔΟΥ Κορίνθου, καθώς οι τροποποιητικές δηλώσεις υποβλήθηκαν εκπρόθεσμα, μετά την παραγραφή του δικαιώματος της φορολογικής διοίκησης να εκδώσει πράξη προσδιορισμού φόρου για τα εν λόγω έτη (31/12/2019 για το 2014, 31/12/2020 για το 2015 και 31/12/2021 για το 2016). Η απόφαση στηρίχθηκε στις διατάξεις των άρθρων 19 και 36 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, καθώς και στις σχετικές πολιτικές της ΑΑΔΕ.

Η απόφαση 1036/2025 αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης απόρριψης αιτήματος μείωσης 100% επί του ΕΝ.Υ.Ι.Α. έτους 2018. Η προσφεύγουσα, ως κληρονόμος, ζητούσε την έκπτωση λόγω αναπηρίας 88% του αποβιώσαντα πατέρα της, επικαλούμενη το άρθρο 7§2δ του ν. 4223/2013. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών (Δ.Ε.Δ.) απέρριψε την προσφυγή, κρίνοντας ότι το αρχικό αίτημα για την έκπτωση υποβλήθηκε εκπρόθεσμα στις 28/01/2025. Σύμφωνα με το άρθρο 37§1 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας, το δικαίωμα της Φορολογικής Διοίκησης να κοινοποιήσει πράξη διοικητικού προσδιορισμού φόρου για τον ΕΝΥΙΑ 2018 είχε παραγραφεί μετά τη λήξη του έτους 2023. Επομένως, το αίτημα απορρίφθηκε λόγω παραγραφής του δικαιώματος ελέγχου και προσδιορισμού φόρου.

Η απόφαση 442/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών (ΔΕΔ) αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής ως άνευ αντικειμένου, η οποία στρεφόταν κατά Πράξης Εκτιμώμενου Προσδιορισμού Φόρου Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων (ΦΕφΠ) φορολογικού έτους 2019. Η αρχική πράξη προσδιόριζε φόρο €1.368,26, συμπεριλαμβάνοντας εκτιμώμενο εισόδημα από ακίνητα ύψους €9.600,00, λόγω μη υποβολής δήλωσης από την προσφεύγουσα. Η φορολογούμενη ζητούσε την ακύρωση της πράξης, επικαλούμενη ότι τα μισθώματα δεν είχαν εισπραχθεί, προσκομίζοντας δικαστικές αποφάσεις. Μετά την υποβολή της ενδικοφανούς προσφυγής, η προσφεύγουσα υπέβαλε εκπρόθεσμα αρχική δήλωση ΦΕφΠ, δηλώνοντας το ποσό των €9.600,00 ως ανείσπρακτα εισοδήματα, συμμορφούμενη με τις διατάξεις του άρθρου 39 παρ. 4 του ΚΦΕ. Ως αποτέλεσμα, η φορολογική αρχή εξέδωσε νέα Πράξη Διοικητικού Προσδιορισμού ΦΕφΠ με μηδενικό αποτέλεσμα, η οποία ικανοποίησε πλήρως το αίτημά της. Η ΔΕΔ, διαπιστώνοντας την πλήρη ικανοποίηση του αιτήματος, απέρριψε την προσφυγή ως άνευ αντικειμένου.

Καταλογισμός...Με τα δεδομένα αυτά και σύμφωνα με όσα έγιναν δεκτά στην σκέψη ΙΙΙ, κατά την πλειοψηφήσασα στο Τμήμα γνώμη, η άρνηση του Γενικού Επιθεωρητή του Σώματος Επιθεωρητών Υγείας, που εκδηλώθηκε με την προσβαλλόμενη πράξη να εξετάσει κατ’ ουσίαν το αίτημα του εκκαλούντος για επανεξέταση του γενομένου σε βάρος του καταλογισμού, κατόπιν λήψης υπ’ όψιν της 4961/2009 αθωωτικής απόφασης του Β΄ Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών, συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, παραδεκτώς προσβαλλόμενη με έφεση ενώπιον του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Τούτο δε, διότι το τεκμήριο αθωότητας που κατοχυρώνεται με τις προδιαληφθείσες διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 2 της Ε.Σ.Δ.Α. και το οποίο εκτείνεται και στις διαδικασίες ενώπιον των διοικητικών αρχών, που έπονται της αθώωσης του κατηγορουμένου, επέτασσε την επανεξέταση της υπόθεσης του εκκαλούντος, ο δε Γενικός Επιθεωρητής όφειλε, κατόπιν συνεκτίμησης της εν λόγω αθωωτικής απόφασης, να εκφέρει αιτιολογημένη κρίση σχετικώς με το εάν συνέτρεχε ή όχι λόγος ανάκλησης της .../.../12.9.2002 καταλογιστικής απόφασης των Επιθεωρητών της Διεύθυνσης Επιθεώρησης του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας. Εξάλλου, σύμφωνα με τα γενόμενα δεκτά στην σκέψη ΙΙ της παρούσας, η κατ’ ουσίαν εξέταση από τη Διοίκηση του αιτήματος του εκκαλούντος για ανάκληση του σε βάρος του καταλογισμού δεν κωλυόταν από την ύπαρξη δεδικασμένου από σχετική απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Τούτο διότι, με την 1862/2009 απόφαση του IV Τμήματος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η από 29.12.2002 έφεση του εκκαλούντος απερρίφθη ως απαράδεκτη για τυπικό λόγο και συγκεκριμένα ελλείψει του απαιτουμένου για την εξέτασή της παραβόλου, με συνέπεια το εκ της απόφασης αυτής απορρέον δεδικασμένο να καλύπτει μόνο το κριθέν δικονομικό ζήτημα και όχι την ουσία της υπόθεσης. Πρέπει, συνεπώς, για τον λόγο αυτόν που προβάλλεται βασίμως, να γίνει δεκτή η έφεση, να ακυρωθεί η προσβαλλόμενη πράξη και να αναπεμφθεί η υπόθεση στη Διοίκηση, προκειμένου αυτή, ασκώντας τη διακριτική της ευχέρεια, υπό το φως των αναφερομένων στη σκέψη ΙΙΙ της παρούσας, να συνεκτιμήσει την ανωτέρω αθωωτική απόφαση και να προβεί με νόμιμη αιτιολογία είτε στην ανάκληση της .../.../12.9.2002 καταλογιστικής απόφασης των Επιθεωρητών της Διεύθυνσης Επιθεώρησης του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, είτε στην απόρριψη του σχετικού αιτήματος. Περαιτέρω, γενομένης δεκτής της έφεσης του εκκαλούντος πρέπει να απορριφθεί το επικουρικώς προβαλλόμενο αίτημά του να εκτιμηθεί το ασκηθέν από αυτόν ένδικο βοήθημα ως αίτηση για αναθεώρηση της 1862/2009 απόφασης του IV Τμήματος. Εξάλλου, και υπό την εκδοχή ότι το κρινόμενο ένδικο βοήθημα ερμηνευόταν, ως εκ του περιεχομένου του οικείου δικογράφου, ως αίτηση για αναθεώρηση της ανωτέρω απόφασης του Τμήματος, η αίτηση αυτή, σύμφωνα με τα γενόμενα δεκτά στη σκέψη ΙΙ, θα ήταν, σε κάθε περίπτωση, απορριπτέα ως απαράδεκτη, καθώς με την 1862/2009 απόφαση του Τμήματος απερρίφθη η από 29.12.2002 έφεση του εκκαλούντος ως απαράδεκτη για τυπικό λόγο (λόγω μη καταβολής παραβόλου), με συνέπεια οι προβαλλόμενοι με το εξεταζόμενο δικόγραφο λόγοι, με τους οποίους πλήττεται η νομιμότητα του γενόμενου καταλογισμού, να είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι.