Αριθμός Πρωτοκόλλου: ΑΕΠΠ/677/2020

Η προσφεύγουσα επιχείρηση με την προδικαστική προσφυγή της ζητά την ακύρωση, ανάκληση ή τροποποίηση της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της αναθέτουσας αρχής, η οποία συνέβαλε στην ανάδειξη της εταιρείας «...» ως προσωρινού μειοδότη. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών εστίασης (τραπεζοκόμων) στο νοσοκομείο «...» για διάστημα 12 μηνών, με συνολικό προϋπολογισμό 382.000,00€ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ. Η προσφυγή θεμελιώνεται σε παραβάσεις της διαδικασίας του διαγωνισμού, συμπεριλαμβανομένης της μη νόμιμης αποδοχής της τεχνικής προσφοράς της εταιρείας «...» λόγω υποβολής μη έγκυρης βεβαίωσης συμμόρφωσης με το Πρότυπο ISO 26000:2010, καθώς και στον εσφαλμένο υπολογισμό του ελάχιστου νόμιμου ποσού μικτών αποδοχών, με αποτέλεσμα το συνολικό εργατικό κόστος να είναι κατώτερο του νόμιμου.

Η προσφεύγουσα ζητά την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής που δέχθηκε τις οικονομικές προσφορές των άλλων δύο οικονομικών φορέων (συμπεριλαμβανομένης της παρεμβαίνουσας) και την ανάδειξή της ως προσωρινής αναδόχου. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών ετήσιου καθαρισμού υπογείων, γραφείων, αιθουσών, χώρων στάθμευσης και κοινοχρήστων χώρων του κτιρίου των Διοικητικών Δικαστηρίων Θεσσαλονίκης για ένα έτος, με προϋπολογιζόμενη δαπάνη 91.880,38 ευρώ. Η προσφυγή εστιάζει στον υπολογισμό του εργατικού κόστους, ισχυριζόμενη ότι οι άλλες προσφορές είναι κατώτερες του νόμιμου ελάχιστου κόστους.

Η προσφυγή ζητά την ακύρωση των αποφάσεων με τις οποίες κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός για την παροχή υπηρεσιών καθαριότητας σε κτιριακές εγκαταστάσεις Αστυνομικών Υπηρεσιών στην Ηλεία (συγκεκριμένα σε 14 αστυνομικά τμήματα/καταστήματα) για το έτος 2022 με προϋπολογιζόμενη αξία 37.903,23€ (χωρίς ΦΠΑ). Η προσφεύγουσα κυρίως αμφισβητεί τη νομιμότητα της οικονομικής προσφοράς της αντιπάλου εταιρείας, ισχυριζόμενη ότι υπολογίζει με λανθασμένα κριτήρια τα εργατικά και ασφαλιστικά κόστη, με αποτέλεσμα να προσφέρει τιμή κάτω του νόμιμου ελάχιστου. Ζητείται η απόρριψη της προσφοράς της αντιπάλου και η ανάδειξη της ίδιας ως αναδόχου.

Ο προσφεύγων αιτείται την ακύρωση της απόφασης του Διοικητικού Συμβουλίου της αναθέτουσας αρχής με αριθμό 7/θέμα 4 από 11-3-2020, η οποία αφορά την αποδοχή της οικονομικής προσφοράς της εταιρείας «ΓΕΝΚΑ» και την ανάδειξή της ως προσωρινής αναδόχου για την σύμβαση καθαριότητας των χώρων του Νοσοκομείου και του Ξενώνα «ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ» για τρεις μήνες. Ισχυρίζεται ότι η προσφορά της εταιρείας υπολείπεται του ελάχιστου νόμιμου εργοδοτικού κόστους, έχει υπολογίσει ασυνήθιστα χακιμή διοικητικό κόστος και εσφαλμένο ύψος νομίμων κρατήσεων, παραβιάζοντας τις διατάξεις του νόμου και τις αρχές της διαφάνειας και ισότητας.

Η προσφεύγουσα επιχείρηση αίτησε την ακύρωση της απόφασης υπ’ αριθμ. 673/2020 της αναθέτουσας αρχής, η οποία αφορούσε τον δημόσιο διαγωνισμό για την παροχή υπηρεσιών καθαριότητας των κτηρίων της Περιφερειακής Ενότητας Κιλκίς και του Υπουργείου Παιδείας, με προϋπολογισμό 70.858,71€ (χωρίς ΦΠΑ). Η προσφυγή είχε ως αντικείμενο τον αποκλεισμό της παρεμβαίνουσας εταιρείας, ισχυριζόμενη ότι η οικονομική της προσφορά υπολείπεται του ελάχιστου νόμιμου εργατικού κόστους, δεν περιελάμβανε την ισχύουσα ΕΓΣΣΕ 2020, είτε εσφαλμένο υπολογισμό των κρατήσεων υπέρ τρίτων και παράβαση των όρων περί προηγμένης ηλεκτρονικής υπογραφής, με στόχο την αναίρεση της κατακυρωθείσας σύμβασης υπηρεσιών καθαριότητας έως 31/12/2021.

ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ: ..η αιτούσα ισχυρίζεται ότι η διακήρυξη όρισε προϋπολογισμό υπολειπόμενο του ελάχιστου νόμιμου εργατικού κόστους. Τούτο δε διότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της αιτούσης, αν υπολογισθεί η αμοιβή του αριθμού των ατόμων (93,10 άτομα, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της, με βάση το σύνολο των προβλεπόμενων από τη διακήρυξη εργατοωρών) που απαιτεί η διακήρυξη για την παροχή των ένδικων υπηρεσιών, σύμφωνα με τη Δ.Α. 19/2007 (κατώτατο ημερομίσθιο άγαμου: 34,40 ευρώ) και το ποσό αυτό πολλαπλασιαστεί επί τις προβλεπόμενες εργατοώρες και επί 26 ημέρες το μήνα για 6 μήνες, στο γινόμενο δε που θα προκύψει προστεθεί και το υπόλοιπο νόμιμο εργατικό κόστος (ασφαλιστικές, εργοδοτικές εισφορές, επιδόματα αδείας, δώρα Χριστουγέννων κ.λπ.), το ποσό που θα προκύψει υπερβαίνει ήδη την προϋπολογισθείσα με την ένδικη διακήρυξη δαπάνη των υπηρεσιών καθαριότητος, χωρίς να υπολογισθεί στο ποσό αυτό το κόστος των υλικών, το κόστος των μηχανημάτων και το εργολαβικό κέρδος. Ο ισχυρισμός όμως αυτός προβάλλεται απαραδέκτως, προεχόντως διότι δεν προεβλήθη με την προσφυγή του άρθρου 3 παρ.2 του ν. 2522/1997...η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

Οι προσφεύγουσες επιδιώκουν την ακύρωση της Απόφασης της Τετάρτης 29ης Ιουλίου 2020, η οποία αναφέρθηκε σε πρακτικά της 57ης συνεδρίασης και αφορούσε την οικονομική αξιολόγηση των προσφορών σε δημόσιο διεθνή ηλεκτρονικό διαγωνισμό για ανάθεση υπηρεσιών καθαριότητας στον χώρο ****** και στα κτίρια όπου πραγματοποιούνται τα ******, με προϋπολογισμό 598.387,10 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ). Η πρώτη προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η απόφαση απορρίπτει λανθασμένα την οικονομική της προσφορά λόγω λάθους στον υπολογισμό της παρακράτησης φόρου εισοδήματος 8%. Η δεύτερη προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η ανταγωνίστρια προσφορά υπολείπεται του νόμιμου εργατικού κόστους και είναι απαράδεκτη.

Ο προσφεύγων αίτεται την ακύρωση της απόφασης με την οποία εγκρίθηκαν τα Πρακτικά της Επιτροπής Διενέργειας του διαγωνισμού για την ανάδειξη προσωρινού αναδόχου. Αντικείμενο της σύμβασης είναι η παροχή υπηρεσιών καθαριότητας (CPV 90911000) στις εγκαταστάσεις τριών Συνοριακών Σταθμών για διάστημα 24 μηνών (2022-2023). Ο προσφεύγων επικαιρείται παράνομη αποδοχή της προσφοράς του α’ παρεμβαίνοντος, αναφέροντας εσφαλμένο υπολογισμό ασφαλιστικών εισφορών (26.96% αντί 24.81%) και υπολογισμό εργατικού κόστους κάτω του νόμιμου (παράλειψη προσαυξήσεων για 1 ημέρα αργίας)

Η απόφαση (75/2025) της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την απόρριψη ενδικοφανούς προσφυγής που στρεφόταν κατά πράξης διοικητικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος για το φορολογικό έτος 2023. Ο προσφεύγων αμφισβητούσε την επιβληθείσα καταβολή συνολικού ποσού ύψους €2.419,14, το οποίο προέκυψε από την εφαρμογή των διατάξεων περί ελάχιστου καθαρού εισοδήματος (€12.419,58), καθώς το δηλωθέν καθαρό κέρδος του ήταν μόλις €7.242,87. Αν και ο προσφεύγων πρόβαλε ισχυρισμούς περί αντισυνταγματικότητας της ρύθμισης, παραβίασης της ΕΣΔΑ και μη λήψης υπόψη βασικών δαπανών διαβίωσης, η Διεύθυνση απέρριψε την προσφυγή του ως απαράδεκτη λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, αφού η 30ήμερη προθεσμία είχε παρέλθει.

Η απόφαση 202/2025 της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών αφορά την ενδικοφανή προσφυγή ενός φυσικού προσώπου (φαρμακοποιού) κατά πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ για το φορολογικό έτος 2018, οι οποίες είχαν βασιστεί σε έμμεσες τεχνικές ελέγχου (αρχή των αναλογιών). Η φορολογική αρχή είχε κρίνει ότι το δηλωθέν εισόδημα δεν επαρκούσε για την κάλυψη των προσωπικών δαπανών διαβίωσης. Η ΔΕΔ έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του προσφεύγοντος ότι η δαπάνη για την αγορά ακινήτου (50.211,62 €) είχε υπολογιστεί λανθασμένα ως προσωπική δαπάνη διαβίωσης και όχι ως δαπάνη απόκτησης περιουσιακών στοιχείων. Αφαιρώντας τη δαπάνη αυτή, διαπιστώθηκε ότι υπήρχε επάρκεια εισοδήματος, με αποτέλεσμα να μην πληρούνται οι προϋποθέσεις για την εφαρμογή έμμεσων τεχνικών. Συνεπώς, η ΔΕΔ ακύρωσε ολόκληρες τις προσβαλλόμενες πράξεις.