ΑΕΠΠ/1748/2020

Με την προδικαστική προσφυγή ο προσφεύγων ζητά την ακύρωση της απόφασης με αριθμό 266/2020, η οποία απορρίπτει την προσφορά του για το Τμήμα ΙΙ (ΥΛΙΚΑ ΥΔΡΕΥΣΗΣ) του διαγωνισμού με τίτλο «ΠΡΟΜΗΘΕΙΑ ΥΛΙΚΩΝ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ-ΟΜΒΡΙΩΝ 2020-2021». Η προσφυγή θεμελιώνεται στον ισχυρισμό ότι η απόρριψη της προσφοράς του δεν ήταν νόμιμη, καθώς πληρούσε όλες τις απαιτήσεις της διακήρυξης, συμπεριλαμβανομένης της υποβολής αναλυτικού πίνακα με τα προσφερόμενα υλικά και πιστοποιητικών αντοχής. Επιπλέον, ο προσφεύγων επιχειρεί να αμφισβητήσει τη νομιμότητα της αποδοχής της προσφοράς του παρεμβαίνοντος, ισχυριζόμενος πως δεν συμμορφώθηκε με τους όρους της διακήρυξης, όπως η υποβολή υπεύθυνης δήλωσης. Η απόφαση της ΑΕΠΠ εξετάζει λεπτομερώς τους ισχυρισμούς και τελικά απορρίπτει την προσφυγή.

Οι προσφεύγουσες εταιρίες (ανώνυμες στο κείμενο) ασκούν προδικαστικές προσφυγές (με αριθμούς ΓΑΚ 106/6-2-2018 και 105/6-2-2018) κατά της απόφασης του Υπαρχηγού του ΓΕΑ (Φ831/818/Σ.169/23-1-2018), με τις οποίες ζητούν την ακύρωση της πράξης ως προς την απόρριψη των προσφορών τους και την πλήρη αποδοχή τους για τον διαγωνισμό προμήθειας ενός αξονικού τομογράφου 256 τομών. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την προμήθεια του συγκεκριμένου ιατρικού εξοπλισμού για το 251 ΓΝΑ, με προϋπολογισμό 1.488.000 € (συμπ. ΦΠΑ), σύμφωνα με τις προδιαγραφές της διακήρυξης (CPV 33115200-1). Οι προσφεύγουσες επικαλούνται παράβαση κριτηρίων αξιολόγησης, τεχνικές αποκλίσεις και εσφαλμένη εφαρμογή των όρων της διακήρυξης, ισχυριζόμενες ότι πληρούν όλες τις απαιτήσεις (π.χ. ανασύνθεση εικόνας, χρόνοι περιστροφής λυχνίας, δυνατότητες γεννήτριας). Η απόφαση εξετάζει λεπτομερώς τους ισχυρισμούς και τις αντιρρήσεις των μερών.

Η προσφεύγουσα εταιρεία ζητά την ακύρωση της διακήρυξης για τον Ανοιχτό Διεθνή Ηλεκτρονικό Διαγωνισμό με αντικείμενο την ανάδειξη αναδόχου για 'Υπηρεσίες Φύλαξης Εγκαταστάσεων του Δήμου'. Επιχειρηματολογεί ότι οι όροι του διαγωνισμού είναι παράνομοι, περιορίζουν τον ανταγωνισμό, παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης και καθιστούν αδύνατη τη συμμετοχή της. Συγκεκριμένα, περιλαμβάνουν απαιτήσεις για προηγούμενη εμπειρία αποκλειστικά με ΟΤΑ, τεχνικές προδιαγραφές που δεν σχετίζονται με το αντικείμενο της σύμβασης και υποκοστολόγηση του προϋπολογισμού.

Η προσφεύγουσα ένωση εταιρειών αίτησε την ακύρωση της απόφασης που απορρίπτει την προσφορά της στη διαγωνιστική διαδικασία για την παροχή υπηρεσίας με εκτιμώμενη αξία 282.258,06€ (συν ΦΠΑ 24%). Επιχειρηματολόγησε ότι η απόρριψη ήταν άδικη, καθώς οι άλλες συνυποψήφιες εταιρείες δεν υπέβαλλαν τα απαιτούμενα δικαιολογητικά (ΕΕΕΣ) για τους εξωτερικούς συνεργάτες και υπεργολάβους τους. Επιπλέον, ζήτησε τον αποκλεισμό συγκεκριμένων ανταγωνιστών λόγω μη συμμόρφωσης με τα κριτήρια οικονομικής και τεχνικής ικανότητας. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορούσε την παροχή υπηρεσιών που δεν καθορίζονται λεπτομερώς στο απόσπασμα, αλλά βασίστηκε στην αρχή της βέλτιστης σχέσης ποιότητας-τιμής.

Η απόφαση αφορά ενδικοφανή προσφυγή κατά δύο οριστικών πράξεων διορθωτικού προσδιορισμού φόρου εισοδήματος και επιβολής προστίμου για τα φορολογικά έτη 2018 και 2019 σε βάρος μιας ανώνυμης εταιρείας. Ο προσφεύγων, πρώην πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε πραγματική ανάμειξη στη διοίκηση και ότι είχε ήδη αντικατασταθεί κατά τη διενέργεια του ελέγχου. Η Διεύθυνση Επίλυσης Διαφορών αποδέχθηκε τον ισχυρισμό του ως προς την αλληλέγγυα ευθύνη για το 2018, αλλά τον απέρριψε για το 2019, επιβεβαιώνοντας τις προσβαλλόμενες πράξεις. Η απόφαση εξετάζει λεπτομερώς τις διατάξεις περί αλληλέγγυας ευθύνης, τον φορολογικό έλεγχο και τα κριτήρια για τον προσδιορισμό του εισοδήματος με βάση το άρθρο 28 του ν. 4172/2013.

Ο προσφεύγων με την προδικαστική προσφυγή αιτείται την ακύρωση της απόφασης της αναθέτουσας αρχής που εγκρίνει το Ενιαίο Πρακτικό Κατακύρωσης και αναδεικνύει τον παρεμβαίνοντα ως προσωρινό ανάδοχο για 165 τελικά σημεία διανομής. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά την παροχή υπηρεσιών αγοράς χρόνου στάθμευσης μέσω τερματικών συσκευών σε περιοχές ελεγχόμενης στάθμευσης στον Δήμο (όπως αναφέρεται), με προϋπολογισμό 620.000 ευρώ (συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ). Οι λόγοι της προσφυγής περιλαμβάνουν έλλειψη δήλωσης χρόνου ισχύος της προσφοράς, έλλειψη ειδικής αιτιολόγησης για τον εμπιστευτικό χαρακτηρισμό πληροφοριών, εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 102 του Ν.4412/2016 και ελλείψεις στο Πρακτικό της Επιτροπής Διαγωνισμού.

Η προσφεύγουσα ζητά με την προδικαστική προσφυγή να ακυρωθεί η απόφαση της αναθέτουσας αρχής που επικύρωσε το Πρακτικό της Επιτροπής του διαγωνισμού, καθώς και η κατακύρωση της σύμβασης στην παρεμβαίνουσα εταιρεία. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορά προμήθεια υλικών ή υπηρεσιών (συγκεκριμένα αναφέρεται σε ειδικό εξοπλισμό ή υπηρεσίες, χωρίς να διευκρινίζεται περαιτέρω στο απόσπασμα), με συνολική εκτιμώμενη αξία 140.320,00 Ευρώ χωρίς ΦΠΑ. Η προσφεύγουσα υποστηρίζει ότι η προσφορά της παρεμβαίνουσας δεν πληροί τις τεχνικές προδιαγραφές της διακήρυξης, ιδίως ως προς την υποβολή απαιτούμενων τεχνικών φυλλαδίων (prospectus) και τα πιστοποιητικά ISO, τα οποία δεν σχετίζονται με το αντικείμενο της σύμβασης.

Η απόφαση αφορά την αποδοχή της ενδικοφανούς προσφυγής του προσφεύγοντα, ενός ιερού ναού, κατά της απόρριψης της εκπρόθεσμης τροποποιητικής δήλωσης ΕΝ.Φ.Ι.Α. για το έτος 2017. Το Ελεγκτικό Συνέδριο κρίνει ότι υπάρχει πρόδηλη έλλειψη φορολογικής υποχρέωσης, με βάση τις αποδεκτές τροποποιητικές δηλώσεις για τα έτη 2018 και 2019, οι οποίες κατέστησαν τον φόρο μηδενικό για τα ακίνητα του ιερού ναού. Επίσης, κρίνεται ότι η πράξη εκτιμώμενου προσδιορισμού του φόρου εκδόθηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 2020, κάτι που επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου 63Β του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας. Η απόφαση ακυρώνει την πράξη απόρριψης και αποδέχεται την προσφυγή, χωρίς να εξετάζει τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του προσφεύγοντα.

Η απόφαση αφορά την απόρριψη της ενδικοφανούς προσφυγής της προσφεύγουσας κατά της Πράξης Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Ακίνητης Περιουσίας έτους 2010. Η πράξη προέκυψε μετά από έλεγχο που αφορούσε τροποποιητική δήλωση για ένα ακίνητο στον Δήμο Αττικής, με επιφάνεια κύριων χώρων 161,58 τ.μ. και βοηθητικών 15 τ.μ. Η προσφεύγουσα ισχυρίστηκε ότι η φορολογητέα αξία υπολογίστηκε λανθασμένα, συμπεριλαμβάνοντας και την αξία του οικοπέδου. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο έκρινε ότι η αρχική προσφυγή ήταν απαράδεκτη λόγω ανακύρωσης και επανέφερε την υπόθεση για εξέταση, απορρίπτοντας τελικά τους ισχυρισμούς της προσφεύγουσας και επιβεβαιώνοντας τη φορολογική υποχρέωση των 7.592,82 ευρώ.

Ο προσφεύγων (ένωση οικονομικών φορέων) αίτησε την ακύρωση της Απόφασης με αρ. 318/2020 της Οικονομικής Επιτροπής, η οποία έκρινε αποδεκτές τις προσφορές δύο άλλων ενώσεων (παρεμβαινουσών) για τη δημόσια σύμβαση με τίτλο «***» και εκτιμώμενη αξία 2.020.048,39 € (χωρίς ΦΠΑ). Η προσφυγή επικεντρώθηκε στην έγκυρη ή μη αποδοχή των προσφορών των παρεμβαινουσών, με ισχυρισμούς για πλημμελή δικαιολογητικά συμμετοχής, τεχνικά και οικονομικά κριτήρια, καθώς και θέματα σχετικά με την κατανομή εργασιών και τον ορισμό συντονιστή στις ενώσεις. Το αντικείμενο της σύμβασης αφορούσε έργα που περιλαμβάνουν οικοδομικές, ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες και πράσινο, με λεπτομέρειες που καθορίζονταν στη διακήρυξη του διαγωνισμού.