Αριθμός Πρωτοκόλλου: 26923/2026
Έναρξη ισχύος από την 1η Νοεμβρίου 2026 των διατάξεων του ν.5316/2026 (Α΄ 105) για τη μισθολογική διαφάνεια. την ίση αμοιβή μεταξύ γυναικών και ανδρών και τους μηχανισμούς προστασίας και επιβολής.ΑΔΑ: Λ88Δ46ΝΛΔΓ-Χ0Κ
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ : 1Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ
Τύπος: ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ
Ιστορικό Κωδικοποιήσεων
Σχετικά Έγγραφα
Yπόθεση C-273/1997
Απόφαση του Δικαστηρίου της 26ης Οκτωßρίου 1999. Angela Maria Sirdar κατά The Army Board και Secretary of State for Defence. Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως: Industrial Tribunal, Bury St Edmunds - Ηνωμένο Βασίλειο. Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών - Άρνηση προσλήψεως γυναίκας ως μαγείρισσας στους Royal Marines (πεζοναύτες του Ηνωμένου Βασιλείου).Υπόθεση C-273/97.
27491/2026
Παροχή οδηγιών σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής του αρ. 43 του ν. 5316/2026 (ΦΕΚ Α’ 105/6.7.2026) σε περίπτωση συνύπαρξης παλαιάς και μεταγενέστερης οφειλής από αχρεωστήτως καταβληθείσες παροχές» ΑΔΑ: ΡΖΑ546ΝΛΔΓ-2ΘΟ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙΣΑ
2222.1-1.2/56631/2023
Έγκριση και αποδοχή των τροποποιήσεων του Διεθνούς Κώδικα Ασφάλειας για τα πλοία που χρησιμοποιούν αέρια ή άλλα καύσιμα χαμηλού σημείου ανάφλεξης (Κώδικας IGF), ως αυτές υιοθετήθηκαν την 10η Νοεμβρίου 2022 με την απόφαση MSC.524(106) της Επιτροπής Ναυτικής Ασφάλειας του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ).(Άρθρο 2:Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από την 1η Ιανουαρίου 2026.)
2222.1-1.2/34158/2023
Κύρωση τροποποιήσεων του Πρωτοκόλλου του 1978 του σχετικού με τη Διεθνή Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ανθρώπινης Ζωής στη Θάλασσα, 1974, όπως αυτές υιοθετήθηκαν την 10η Νοεμβρίου 2022 με την υπό στοιχεία MSC.522(106) απόφαση της Επιτροπής Ναυτικής Ασφάλειας (MSC) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ).
Άρθρο 2: Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από την 1η Ιανουαρίου 2026.
2222.1-1.2/34155/2023
Κύρωση τροποποιήσεων στη Διεθνή Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ανθρώπινης Ζωής στη Θάλασσα, 1974, η οποία κυρώθηκε με τον ν. 1045/1980 (Α’ 95), όπως αυτές υιοθετήθηκαν την 10η Νοεμβρίου 2022 με την υπ’ αρ. MSC.520(106) απόφαση της Επιτροπής Ναυτικής Ασφάλειας (MSC) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ).
Άρθρο 2: Η ισχύς της παρούσας απόφασης αρχίζει από την 1η Ιανουαρίου 2026.
ΔΙΔΑΔ/Φ.49K/1604/οικ. 5834/2026
Δημοσιοποίηση θέσεων κινητικότητας Α΄ κύκλου 2026 - Υποβολή αιτήσεων - 2η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ - ΑΔΑ: ΡΥΙΙ46ΜΤΛ6-ΓΣ7
Σχετ.: 1) η αρ. ΔΙΔΑΔ/Φ.49Κ/1580/οικ.1155/26.1.2026(ΑΔΑ: Ψ1ΧΧ46ΜΤΛ6-ΡΔ1) 1η εγκύκλιος αναφορικά με την έναρξη του Α΄ κύκλου 2026
2) η αριθ.ΔΙΔΑΔ/Φ.49Κ/1408/οικ.21561/23.12.2024 (ΑΔΑ: ΡΛ6Ξ46ΜΤΛ6-02Τ) εγκύκλιος της Υπηρεσίας μας, με την οποία έχουν παρασχεθεί διευκρινίσεις σχετικά με την τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής του ΕΣΚ (άρ. 3 του ν. 4440/2016) με τις διατάξεις του άρ. 57 του ν. 5143/2024 (Α΄161) και
3) η αριθ. ΔΙΔΑΔ/Φ.49Κ/1535/οικ.15999/10.10.2025 (ΑΔΑ: Ψ6Θ546ΜΤΛ6-ΥΙΚ) εγκύκλιος της Υπηρεσίας μας, με την οποία έχουν παρασχεθεί διευκρινίσεις σχετικά με: α) τη σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου για τον διορισμό οργάνου του φορέα προέλευσης προκειμένου για απόσπαση ή μετάταξη υπαλλήλου ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού μέσω ΕΣΚ, β) τις ειδικές ρυθμίσεις κινητικότητας στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και στην Π.Ε. Έβρου και γ) τις ειδικές ρυθμίσεις μετάταξης του άρ. 105 του Ν. 5225/2025.
4) η αρ. ΔΙΔΑΔ/Φ.69/279/οικ.5520/3.4.2026 (ΑΔΑ: 9ΕΓΦ46ΜΤΛ6-ΦΡΥ) εγκύκλιος σχετικά τις ειδικές ρυθμίσεις κινητικότητας στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας και στην Π.Ε. Έβρου
Δ.ΠΡΩΤ.ΑΘ/489/2020
Υπεβάλλουσα μείωση σε μόνιμους δημοσίους υπαλλήλους..Εξάλλου, σε κάθε περίπτωση οι ως άνω διατάξεις των άρθρων 29 παρ. 2 του ν. 4024/2011, 188 του ν. 4261/2014 και 14 του ν. 4350/2015 είναι από τη φύση της στενά ερμηνευτέες, καθώς εισάγουν απόκλιση από το πάγιο καθεστώς αμοιβής των υπαλλήλων (πρβλ. ΣτΕ 2515/2014). Περαιτέρω, η διαφοροποίηση των εναγόντων από τις ανωτέρω κατηγορίες υπαλλήλων με κριτήριο τον χρόνο διορισμού τους δεν συνιστά έκδηλη υπέρβαση των ορίων που διαγράφονται από τη συνταγματική αρχή της ισότητας, απορριπτόμενου του περί του αντιθέτου ισχυρισμού τους ως αβάσιμου, καθώς ο χρόνος έκδοσης της οικείας πράξης διορισμού, από την οποία εξαρτάται η εφαρμογή ή όχι της ως άνω διάταξης (της παραγράφου 2 του άρθρου 29 του ν. 4024/2011), αποτελεί κριτήριο αρκούντως αντικειμενικό και όχι τυχαίο και συμπτωματικό (πρβλ. ΣτΕ 719/2016, 600/2015, 4733/2014, 3/2012, 725/2009, 1284/1999), το οποίο δικαιολογεί τη διαφορετική μεταχείριση των διοριζόμενων μετά την έναρξη της ισχύος του εν λόγω νόμου υπαλλήλων. Επιπλέον, η διαφορετική αυτή μισθολογική μεταχείριση επιβλήθηκε προεχόντως για λόγους δημοσίου συμφέροντος, δηλαδή λόγω της ανάγκης δημοσιονομικής προσαρμογής και εξορθολογισμού της μισθοδοτικής δαπάνης του Δημοσίου και προκειμένου αυτό να ανταποκριθεί στις δεσμεύσεις του «Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στήριξης», χωρίς να αποκλείεται η επαναξιολόγηση κατά την εκτίμηση του νομοθέτη των ανωτέρω επιταγών και η χορήγηση στο μέλλον της σχετικής προσωπικής διαφοράς, όπως άλλωστε προβλέφθηκε τελικά με τις διατάξεις του άρθρου 45 του ν. 4569/2018, για ορισμένες κατηγορίες υπαλλήλων του εναγόμενου, μεταξύ των οποίων και οι ενάγοντες. Κατόπιν αυτών, δεν δύναται να τύχουν αναλογικής εφαρμογής στην κρινόμενη περίπτωση, κατ επίκληση των συνταγματικών αρχών της ισότητας και της αξιοκρατίας, οι διατάξεις του άρθρου 29 παρ. 2 του ν. 4024/2011, ούτε των άρθρων 188 του ν. 4261/2014 και 14 του ν. 4350/2015. Επομένως, από τη μη καταβολή των αιτούμενων από τους ενάγοντες ποσών, που αντιστοιχούν στην υπερβάλλουσα μείωση του άρθρου 29 παρ. 2 του ν. 4024/2011, για το χρονικό διάστημα από την 1η.9.2016 έως την 1η.9.2018, δεν συντρέχει παρανομία των οργάνων του εναγόμενου και δεν στοιχειοθετείται ευθύνη αυτού προς αποζημίωση, κατ άρθρο 105 Εισ.ΝΑΚ, απορριπτόμενης ως αβάσιμης της κρινόμενης αγωγής ως προς την κύρια βάση αυτής. Ούτε, εξάλλου, θεμελιώνεται ευθύνη του εναγόμενου με βάση τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, εφόσον δεν συντρέχει η προϋπόθεση της έλλειψης νόμιμης αιτίας για τη μη καταβολή των αιτούμενων ποσών, προϋπόθεση αναγκαία κατά το άρθρο 904 του Α.Κ., απορριπτόμενης ως αβάσιμης της υπό κρίση αγωγής και ως προς την επικουρική βάση αυτής (βλ. Σ.τ.Ε. 1891/2015, 933/2014). Εξάλλου, η αγωγή του αδικαιολόγητου πλουτισμού είναι επιβοηθητικής, ουσιαστικά, φύσης και μπορεί να ασκηθεί μόνο όταν λείπουν οι προϋποθέσεις της αποζημιωτικής αγωγής, εκτός αν θεμελιώνεται σε πραγματικά περιστατικά διαφορετικά ή πρόσθετα από εκείνα, στα οποία στηρίζεται η αποζημιωτική αγωγή και υπό την ενδοδιαδικαστική αίρεση (επικουρικά) της απόρριψης της κύριας βάσης της αγωγής (πρβλ. ΣτΕ 651/2018, 4102/2015, 528/2014), προϋποθέσεις που δεν συντρέχουν εν προκειμένω.