2/18224/0026/2003

Ερωτάται εάν το Δημόσιο εμποδίζεται να ασκεί την προβλεπόμενη στην παρ. 7 του άρθρου 7 του ν. 4858/2021 διοίκηση και διαχείριση των ακινήτων της παρ. 4 του ίδιου άρθρου στις περιπτώσεις εκείνες, κατά τις οποίες ορισμένα από τα ακίνητα αυτά που ανήκαν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, μεταβιβάστηκαν καταρχάς, με την υπ’ αριθμ. 243/14-11-2013 απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής, Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (Δ.Ε.Α.Α.) (Β΄ 2883), κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή στο ΤΑΙΠΕΔ και αργότερα, με βάση τη διάταξη της παρ. 7 του άρθρου 196 του ν. 4389/2016, μεταβιβάστηκαν περαιτέρω “αυτοδικαίως” κατά κυριότητα και νομή από το ΤΑΙΠΕΔ στην ΕΤΑΔ.(...)Το Δημόσιο δεν κωλύεται να ασκεί τη διοίκηση και διαχείριση των ακινήτων του ερωτήματος, τα οποία περιήλθαν στην κυριότητά του με απευθείας εξαγορά ή αναγκαστική απαλλοτρίωση, για αρχαιολογικούς σκοπούς, και, ως εκ τούτου, είναι εκτός συναλλαγής και εξαιρούνται της αυτοδίκαιης μεταβίβασης προς την ΕΤΑΔ, που προβλέπεται στο άρθρο 196 παρ. 7 του ν. 4389/2016. Σε κάθε περίπτωση, η κυριότητα και η διαχείριση των ακινήτων τελεί υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της αρχαιολογικής νομοθεσίας (ομόφωνα).

Δικαίωμα επιδότησης αγοράς/ανέγερσης κατοικίας σε προβληματική περιοχή.Κατοχή κατά πλήρη κυριότητα διαμερισμάτων οικοδομής που αποκτήθηκα αποκτήθηκαν ταυτόχρονα.

Μηχανήματα Έργων. Κυριότητα. Τέλη χρήσης άρθρου 20 Ν 2052/1992.(..)Κατάσταση :  Αποδεκτή 
Η μεταβίβαση των Μηχανημάτων Έργων ολοκληρώνεται μόνο με την αναταξινόμησή τους και την έκδοση νέας άδειας κυκλοφορίας, επ ονόματι του νέου κυρίου. Αν δεν τηρηθούν οι διαδικασίες αυτές νομίμως επιβάλλονται τα τέλη χρήσης του άρθρου 20 Ν 2052/92 στον αναφερόμενο στα μητρώα της υπηρεσίας ως κάτοχο της αδείας τους, έστω κι αν η κατοχή του οχήματος έχει εν τω μεταξύ μεταβιβασθεί σε τρίτο (πλειοψ.).

Αναγνώριση κυριότητας αρχαίων κινητών μνημείων.(...)Δεν μπορεί να γίνει δεκτή η από 2.8.2021 αίτηση της Ε.-Κ. Ι., και να αναγνωριστεί η κυριότητα των 17 αρχαίων αντικειμένων για τα οποία της έχει αναγνωριστεί η κατοχή τόσο με την παλιά, όσο και με τη νέα αρχαιολογική νομοθεσία, υπό τους όρους και τις προϋποθέσεις της παραγράφου 3 του άρθρου 33 του ν. 3028/2002, όπως κωδικοποιήθηκε και ισχύει με το ν. 4858/2021 (ομόφωνα).

Ακίνητα προερχόμενα από παραίτηση κυριότητας – Αδέσποτα – Έρευνα της πραγματικής και της νομικής τους κατάστασης – Τυχόν αναγκαίες ενέργειες των αρμοδίων υπηρεσιών του Δημοσίου-Κτηματικών Υπηρεσιών προς διασφάλιση των συμφερόντων του Δημοσίου.(..)Κατάσταση : Αποδεκτή 
Το ακίνητο, από την κυριότητα του οποίου παραιτείται ο κύριος αυτού με σκοπό αυτό να καταστεί αδέσποτο, περιέρχεται στην κυριότητα του Δημοσίου με τη μεταγραφή της μονομερούς δηλώσεως του κυρίου του ακινήτου –η οποία πρέπει να περιαφθεί το τύπο της συμβολαιογραφικής πράξης στο γραφείο μεταγραφών της περιφέρειας του ακινήτου. Την κυριότητα αυτού το Δημόσιο αποκτά πρωτοτύπως και μαζί αποκτά αυτοδικαίως και τη νομή του, ενώ τα περιορισμένα εμπράγματα δικαιώματα (υποθήκη, δουλείες) πάνω σ’ αυτό, εξακολουθούν να υπάρχουν και μετά την παραίτηση και ως εκ τούτου, α) δεν έχει σημασία κατά νόμον, τόσον πριν όσον και μετά τη μεταγραφή, ο έλεγχος της νομικής και πραγματικής κατάστασης του ακινήτου αυτού, β) ως νέος κύριος του ακινήτου, το Δημόσιο, δια των αρμοδίων υπηρεσιών του, θα πρέπει έγκαιρα να λάβει τα κατά νόμον προβλεπόμενα μέτρα για την προστασία των ακινήτων αυτών, ήτοι να προβεί στις δέουσες πράξεις διοικήσεως και διαχειρίσεως των εν λόγω ακινήτων. (ομοφ.) ΑΠΟΔΕΚΤΗ

ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΟΥ:Ζητείται η ακύρωση της υπ΄ αριθ. 143/43339/4.9.2014 αποφάσεως των Υπουργών Οικονομικών, Ανάπτυξης & Ανταγωνιστικότητας και Τουρισμού (Β΄ 2424/11.9.2014), με την οποία παραχωρούνται χωρίς αντάλλαγμα στην εταιρία «... Α.Ε» κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή τα περιγραφόμενα στην ίδια απόφαση ακίνητα, ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου ή του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού (ΕΟΤ), εξαιρέσει των αιγιαλών, οι οποίοι παραχωρούνται στην εταιρία κατά διοίκηση και διαχείριση, καθ΄ ο ειδικότερο μέρος περιλαμβάνονται στην απόφαση αυτή τα υπό στοιχεία ΙΓ και ΙΕ ακίνητα, τα οποία ευρίσκονται εντός της εδαφικής περιφέρειας του αιτούντος Δήμου.(....)Επειδή, ενόψει όσων εκτίθενται σε προηγούμενες σκέψεις, ανακύπτει προεχόντως το ζήτημα της επιρροής επί του αντικειμένου της παρούσης δίκης των προαναφερόμενων διατάξεων του ν. 4321/2015, ο οποίος δημοσιεύθηκε μετά την επ’ ακροατηρίου συζήτηση της υποθέσεως. Με τα δεδομένα αυτά το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να αναβληθεί η εκδίκαση της παρούσης υποθέσεως, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στους διαδίκους να διατυπώσουν τις απόψεις τους περί της επιρροής των ως άνω νομοθετικών ρυθμίσεων επ’ αυτής.Αναβάλλει τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως για τη δικάσιμο της 2ας Οκτωβρίου 2015, σύμφωνα με το αιτιολογικό.

Η απόφαση 651/2025 του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών απορρίπτει την ενδικοφανή προσφυγή κατά της πράξης επιβολής προστίμου ύψους 100,00€ για το φορολογικό έτος 2019. Το πρόστιμο επιβλήθηκε στον προσφεύγοντα λόγω εκπρόθεσμης υποβολής, την 11/07/2019, της αρχικής δήλωσης στοιχείων ακινήτων (Ε9). Ο προσφεύγων ισχυρίστηκε ότι η εκπρόθεσμη υποβολή οφειλόταν σε άγνοια, καθώς ενημερώθηκε λίγο πριν τη σύνταξη συμβολαίου για την κληρονομιά ψιλής κυριότητας ακινήτου από τον παππού του, η διαθήκη του οποίου είχε δημοσιευθεί τον Οκτώβριο του 2018. Η Διεύθυνση απέρριψε τον ισχυρισμό, κρίνοντας ότι η υποβολή της δήλωσης ήταν εκπρόθεσμη καθώς έγινε μετά την πάροδο της προθεσμίας των 30 ημερών από την άπρακτη παρέλευση του χρόνου αποποίησης της κληρονομιάς. Το πρόστιμο του άρθρου 54 του ν. 4174/2013 κρίθηκε νόμιμο, καθώς για την επιβολή διοικητικών κυρώσεων δεν απαιτείται η ύπαρξη δόλου.

Επιδότηση αγοράς κατοικίας.Στην περίπτωση που η υπάρχουσα κατοικία δεν καλύπτει τις εν λόγω ανάγκες, προβλέπεται η καταβολή του 40% της διαφοράς της αξίας της κατοικίας που έχουν τα ως άνω πρόσωπα και της αξίας της επιδοτούμενης κατοικίας, όπως οι αξίες αυτές προσδιορίζονται από την αρμόδια φορολογική αρχή κατά το χρόνο αγοράς ή περάτωσης των εργασιών ανέγερσης της επιδοτούμενης κατοικίας. Όπως δε συνάγεται από την αδιάστικτη διατύπωση των υπό ερμηνεία διατάξεων, τα ανωτέρω ισχύουν και στην περίπτωση που η υπάρχουσα κατοικία έχει μεταβιβαστεί μέχρι την υποβολή της αίτησης για επιδότηση άλλης κατοικίας (βλ. πράξεις Ι Τμ. Ελ.Συν. 27/2009, 43, 42/2008). Περαιτέρω, η εντός της προβληματικής περιοχής κατοχή πλήρους κυριότητας κατοικίας , σε ποσοστό όμως 50% και όχι 100%, δεν αποτελεί αρνητική προϋπόθεση καταβολής της προβλεπόμενης επιδότησης όπως ρητά τίθεται από τις προπαρατεθείσες διατάξεις του άρθρου 10 του ν. 3320/2005

Eρωτάται: α) Εάν η διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 της με αριθμ. 142413/Ζ1/19-10-2020 απόφασης του Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων (Β΄ 4617), εκδόθηκε καθ’ υπέρβαση της νομοθετικής εξουσιοδότησης και είναι αντίθετη με το άρθρο 76 παρ.1 του ν. 4692/2020 (Α΄ 111), σύμφωνα με το οποίο τίθεται ως προϋπόθεση μετεγγραφής, μεταξύ άλλων, τα αδέλφια να σπουδάζουν σε Τμήματα Α.Ε.Ι./Α.Ε.Α, τα οποία εδρεύουν σε διαφορετική Περιφερειακή Ενότητα τόσο μεταξύ τους όσο και από την Περιφερειακή Ενότητα στην οποία διαμένουν μόνιμα οι γονείς ή οι ίδιοι ή οι γονείς τους έχουν πλήρη κυριότητα ή επικαρπία κατοικίας και αν, ως εκ τούτου, πρέπει να ανακληθεί η απορριπτική περί μετεγγραφής απόφαση της Σχολής Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου και να μετεγγραφεί ο φοιτητής Φ.Κ. στην ανωτέρω Σχολή και σε θετική περίπτωση και β) εάν η ως άνω Σχολή υποχρεούται να ανακαλέσει τις αποφάσεις της περί έγκρισης μετεγγραφής του φοιτητή Γ.Α. καθώς και άλλων φοιτητών, στις περιπτώσεις, που τα αδέλφια φοιτούν σε διαφορετικές Περιφερειακές Ενότητες από αυτές που διαμένουν μόνιμα οι γονείς τους και στις οποίες οι γονείς τους δεν διαθέτουν πλήρη κυριότητα κατοικίας ή επικαρπία κυριότητας.(...)α) Η διάταξη του άρθρου 10 παρ. 1 της με αριθμ. 142413/Ζ1/19-10-2020 απόφασης του Υφυπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων (Β΄ 4617) δεν έχει εκδοθεί καθ’ υπέρβαση των ορίων της νομοθετικής εξουσιοδότησης του άρθρου 81 παρ. 2 του ν. 4692/2020 (Α΄ 111) και δεν είναι αντίθετη με το άρθρο 76 παρ. 1 του ν. 4692/2020 (Α΄ 111) και, επομένως, η Σχολή Μηχανολόγων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου δεν υποχρεούται να ανακαλέσει την απορριπτική απόφασή της και να κάνει δεκτή την αίτηση μετεγγραφής του Φ.Κ. β) Εφόσον η απάντηση στο εν λόγω ερώτημα είναι αρνητική, παρέλκει η εξέταση του δεύτερου υποερωτήματος (κατά πλειοψηφία).

Ζητήματα επί αίτησης τρίτων για την άρση κατάσχεσης ακινήτου οφειλέτη του Δημοσίου, για το οποίο προβάλλεται ότι, μετά την επιβολή της κατάσχεσης, περιήλθε στην κυριότητα των αιτούντων με έκτακτη χρησικτησία, η οποία αναγνωρίστηκε δικαστικώς σε δίκη μεταξύ αυτών και του κληρονόμου του οφειλέτη και αρχικού κυρίου του κατασχεμένου ακινήτου.Δεν αποκλείεται, ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε περίπτωσης, να επέλθει απώλεια της κυριότητας κατασχεμένου ακινήτου με την κτήση αυτής από τρίτο πρόσωπο με τα προσόντα της χρησικτησίας, εφόσον συνέτρεξαν οι προϋποθέσεις της και, ειδικότερα, προκειμένου περί έκτακτης χρησικτησίας, όταν ασκήθηκε από τον χρησιδεσπόζοντα η νομή του ακινήτου επί συνεχή εικοσαετία, στην οποία μπορεί να προσμετρηθεί ο χρόνος του δικαιοπαρόχου του. Η κατάσχεση δεν διακόπτει τη χρησικτησία, που έχει ήδη ξεκινήσει πριν από την επιβολή της κατάσχεσης, παρά μόνον εάν αυτή είχε ως υλική συνέπεια την αποβολή του χρησιδεσπόζοντος από το ακίνητο είτε την παρεμπόδισή του κατά την άσκηση της φυσικής εξουσίασης του πράγματος, πράγμα που κρίνεται με βάση το πραγματικό της κάθε περίπτωσης. Περαιτέρω, δεν απαγορεύεται η απόκτηση με χρησικτησία από τρίτο, εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις της, πράγματος που ανήκει στην πτωχευτική περιουσία προσώπου που κηρύχθηκε σε κατάσταση πτώχευσης. Το Δημόσιο, που έχει επιβάλει κατάσχεση σε ακίνητο οφειλέτη του, δεν δεσμεύεται από το δεδικασμένο που απορρέει από τελεσίδικη απόφαση επί αγωγής τρίτου κατά του οφειλέτη του Δημοσίου και φερόμενου, κατά την κατασχετήρια έκθεση, ιδιοκτήτη του κατασχεμένου ακινήτου, με αντικείμενο την αναγνώριση της κυριότητας του τρίτου επί του ακινήτου αυτού. Στο πλαίσιο των γενικών αρχών της νομιμότητας και της χρηστής διοίκησης, αλλά και προς αποφυγή έγερσης αποζημιωτικών αξιώσεων σε βάρος του Δημοσίου, συντρέχει περίπτωση άρσης της κατάσχεσης που αυτό επέβαλε επί ακινήτου του οφειλέτη του, εφόσον γίνει δεκτό ότι τούτο περιήλθε στην κυριότητα τρίτου προσώπου με χρησικτησία. Στην περίπτωση του ερωτήματος και σύμφωνα με το διδόμενο πραγματικό, ενδείκνυται να γίνει δεκτό από τη Διοίκηση το αίτημα που υποβλήθηκε για την άρση από το Δημόσιο κατάσχεσης του αναφερομένου στη σχετική αίτηση ακινήτου (ομόφ.).